Fréttablaðið


Fréttablaðið - 20.12.2014, Qupperneq 108

Fréttablaðið - 20.12.2014, Qupperneq 108
20. desember 2014 LAUGARDAGUR| HELGIN | 80 FLÆKJUSAGA Illugi Jökulsson getur aldrei staðist það að lesa jólaguð- spjallið með gagnrýnu hugarfari en viðurkennir fúslega að mórallinn sé góður. Segiði svo að trúmál geti ekki orðið misklíðarefni hér á voru kalda landi. Nú hafa sprottið upp deilur um þann nýlega sið að grunnskól-arnir skuli standa fyrir hópferðum með nemendur til kirkju á aðvent- unni þar sem prestar kynna börnunum jóla- boðskap kirkjunnar og jólaguðspjallið sjálft. Og finnst sumum þetta fallegur siður enda sé engin leið að neita því að kærleiksboð- skapur Jesú Krists sé bæði fagur og hollur. Aðrir telja hér um trúarinnrætingu að ræða sem ekki sé hlutverk grunnskóla að standa í. Og ennfremur að þessar ferðir skapi alveg óþarft sundurlyndi millum þeirra foreldra og barna sem aðhyllast íslensku þjóðkirkj- una og hinna sem gera það ekki. Ekki ætla ég að blanda mér í þær deilur hér en get ekki stillt mig um að líta á nokkrar þær sögulegu flækjur sem fylgja jólaguðspjalli kirkjunnar og túlkun þess. Frásagnir guð- spjallanna um fæðingu og frumbernsku Jesú eru nefnilega mjög merkilegt rann- sóknarefni hvað snertir viðhorf fólks til sögunnar og sögulegs sannleika. Og þá sérstaklega hvernig sá sannleikur (eins og við þekkjum hann bestan) rímar við þær þjóðsögur og goðsagnir sem oft hafa í reynd komið í stað sannleikans í vitund fólks Þótt allir viti betur. Frásagnir af óbreyttu alþýðufólki Guðspjöll Nýja testamentisins eru fjögur, eins og allir vita. Þau eru merkileg og býsna einstæð rit, burtséð frá því hverju maður trúir um Jesú frá Nasaret og vist hans á jörð, þvíumlíkar frásagnir af óbreyttu alþýðufólki eru ekki á hverju strái frá fornöld. Fræðimenn eru sam- mála um að Markúsarguðspjall sé þeirra elst, líklega skrifað laust fyrir árið 70. Markús fjallar ekkert um fæðingu eða bernsku Jesú. Það er hins vegar gert í guðspjöllum Matteusar og Lúkasar sem voru sennilega skrifuð einhvern tíma á árabilinu 80-100. Jóhannesarguðspjall er almennt talið yngst þótt höfundur þess kunni reyndar að hafa stuðst að einhverju leyti við töluvert eldri heimildir. En engar heimildir hefur Jóhannes þó fundið um fæðingu Jesú. Engin Hagstofa eða bókasöfn Lítum þá á Matteus og Lúkas. Frásagnir beggja af fæðingu Jesú fjalla um atburði sem gerðust að minnsta kosti áttatíu árum áður en guðspjallamennirnir sett- ust að skriftum, kannski nærri öld áður. Það er langur tími og segir sig sjálft að margt getur skolast til og þá sér í lagi aftur í fornöld þegar engin dagblöð og engin Hagstofa voru til og skráning bæði atburða og staðreynda frá fyrri tímum var mjög á reiki og tilviljanakennd. Matteus og Lúkas hafa því ekki getað flett upp á bókasafninu hvenær Jesú fæddist eða hvað var þá á seyði í Palestínu, heldur hafa þeir þurft að reiða sig á sögur sem þeir hafa heyrt og gengið hafa staflaust í þeim söfnuðum frumkirkjunnar sem þeir tilheyrðu. Og þær sögur hafa mótast og breyst svo að þær eru í raun gerólíkar og ekkert er sameiginlegt með jólaguðspjöll- um Matteusar og Lúkasar nema að báðir segja Jesú hafa fæðst í Betlehem og for- eldrar hans heitið Jósef og María. Lúkas rekur það jólaguðspjall sem allir þekkja og lesið er í öllum kirkjum lands- ins á aðfangadagskvöld. Þar er að finna uppbókað gistihúsið, götuna góðu og fjárhirða í haga og himneska herskara, og ættu allir að kannast við þá sögu. En Lúkas lýkur svo frásögn sinni á að Jósef og María fara með Jesú litla til Jerúsalem þar sem hann er helgaður drottni í musterinu, en því næst fara þau aftur heim til Nasaret, þar sem fjölskyldan var búsett. Önnur útgáfa Jólaguðspjall Matteusar er hins vegar allt öðruvísi. Af henni verður ekki betur séð en Jósef og María séu einfaldlega búsett í Betlehem þegar þangað komu askvaðandi vitringar þrír að leita að „hinum nýfædda konungi Gyðinga“. Stjarna ein á himnum hefur þá vísað þeim veginn þangað. Vitr- ingarnir ganga inn í húsið þar sem María og Jósef búa. Það er sérstaklega tekið fram hjá Matteusi að um hús hafi verið að ræða, svo samkvæmt því passar ekki að vitring- arnir hafi komið á fund hins nýfædda barns í fjárhúsi líkt og helgimyndir sýna marg- ar. En þeir gefa barninu gull, reykelsi og myrru og halda síðan á brott. Áður höfðu þeir varað Maríu og Jósef við því að Her- ódes, þáverandi konungur Gyðinga, léti nú drepa öll nýfædd sveinbörn til að freista þess að koma fyrir kattarnef þeim kornunga konungi sem hann hefði grun um að væri í heiminn kominn. María og Jósef flýja því til Egiftalands undan morðæði Heródesar en snúa aftur til Palestínu þegar þau frétta lát hans og settust þá fyrst að í Nasaret. Jólaguðspjallið þjóðsaga Nú er það svo að fræðimenn eru almennt sammála um að ekki sé að marka þessar jólafrásagnir þeirra Lúkasar og Matte- usar. Og þá á ég ekki við einhverja trú- lausa skrattakolla sem sæta færis að spæla sannkristið fólk, og heldur ekki fræðaþuli sem aðhyllast önnur trúarbrögð. Alls ekki. Jafnvel vel trúaðir kristnir fræðimenn eru á þessari skoðun og öll þau fræði eru til dæmis kennd í guðfræðideild Háskóla Íslands, íslenskir prestar ganga því ekki að því gruflandi að jólaguðspjallið sé næst- um áreiðanlega eintóm þjóðsaga, þótt þeir freistist stundum til að segja jólasögur guð- spjallanna eins og um óvéfengjanlegar stað- reyndir væri að ræða. Kappsmál að Jesú væri konungur Það er margt sem mælir eindregið á móti því að Jesú hafi fæðst í Betlehem. Í öllum guðspjöllunum er Jesú ævinlega tengdur Galíleu og þótt Palestína sé ekki mjög víð- áttumikið svæði, þá voru Galílea og Júdea (þar sem Betlehem er að finna) býsna aðskilin svæði í þá daga. En guðspjalla- mönnunum tveimur var í mun að tengja Jesú við Betlehem, vegna þess að í Gamla testamentinu kom fram að þaðan væri Davíð konungur ættaður, sá sem mestur hafði verið Gyðinga, og í Gamla testament- inu mátti líka finna spádóm um að frá Betle- hem myndi að lokum koma nýr konungur. Í þeim spádómi er að vísu greinilega átt við herskáan herkonung, en ekki kærleiks- ríkan friðflytjanda, en hinir frumkristnu söfnuðir settu það ekki fyrir sig. Þeim var kappsmál að sýna Gyðingum (og öðrum) fram á að hinn krossfesti Jesú hefði í raun verið konungur og löguðu þess vegna ýmsa spádóma Gamla testamentisins að honum, þar á meðal spádóminn um fæðingu hans í Betlehem. Fráleitur þvælingur á konunni Og það verður að viðurkennast að bæði Matteus og Lúkas fara hálfgerðar Fjalla- baksleiðir til að geta látið Jesú fæðast í Betlehem. Ekki eru til dæmis heimildir um almennt manntal bæði í Galíleu og Júdeu um það leyti sem Lúkas vill vera láta, og jafnvel þó svo að slíkt manntal hefði verið haldið, þá hefði Jósef aldrei verið skikkaður til að fara frá heimaborg sinni Nasaret til að láta skrásetja sig í Betlehem, þó hann hefði verið ættaður þaðan (sem í sjálfu sér er ekki endilega líklegt). Manntöl sem Rómverjar létu gera snerust um að finna út fjölda skatt- greiðenda á hverjum stað, og Rómverjum stóð auðvitað hjartanlega á sama um for- feðratal skattgreiðenda sinna. Fráleitast af öllu er auðvitað að María hefði þurft að þvælast með Jósef alla leið frá Nasaret til Betlehem, tala nú ekki um úr því hún var komin á steypirinn, konur voru ekki skatt- greiðendur í Rómaveldi og það hefði ekki verið nokkur ástæða fyrir Jósef að leggja erfitt ferðalag á kornunga eiginkonu sína í þessu ástandi. Og ljóst má vera að frásögn Lúkasar af fæðingu Jesú í jötu er einfald- lega tilraun til að láta annan spádóm Gamla testamentisins stemma við meistarann mikla. Á að segja sanna sögu? Jólaguðspjall Matteusar er ekki miklu sennilegra, vitringarnir eru náttúrlega augljós þjóðsaga, og þótt Heródes hafi verið fantur, þá lét hann aldrei drepa smá- sveina af ótta við að einhver þeirra kynni að verða kóngur með tímanum. Og sagan um flótta Jósefs og Maríu til Egiftalands og seinna endurkomu þeirra til Palestínu er tilraun til að láta ævi Jesú ríma við ætt- höfðingja fyrr á tíð, Jósef Jakobsson og sjálfan Móse. Frásagnir guðspjallanna eru endalaus uppspretta merkilegra hugleiðinga og hér hefur aðeins verið tæpt á fáeinum merki- legum hlutum í sambandi við jólafrásagnir þeirra. Auðvitað er fyrst og fremst litið á þær nútildags sem táknsögur: Hið saklausa, fátæka barn sem á endanum reynist höfð- inginn mesti. Þetta er fallegt og uppbyggi- legt, og svona sögum hafa menn alltaf verið veikir fyrir. En hin flókna spurning um sam- spil sögu og sannleika er hins vegar þessi: Á að segja söguna eins og hún sé sönn, jafnvel þótt áheyrendur séu lítil börn? BAR ÞAÐ TIL UM ÞESSAR MUNDIR? Jafnvel þó svo að slíkt manntal hefði verið haldið, þá hefði Jósef aldrei verið skikkaður til að fara frá heima- borg sinni Nasaret til að láta skrásetja sig í Betlehem, þó hann hefði verið ættaður þaðan … Mann- töl sem Róm- verjar létu gera snerust um að finna út fjölda skattgreiðenda á hverjum stað, og Rómverjum stóð auðvitað hjartanlega á sama um for- feðratal skatt- greiðenda sinna. Í JÖTUNNI Margt mælir eindregið á móti því að Jesú hafi fæðst í Betle- hem og fóru Matteus og Lúkas hálfgerðar Fjallabaksleiðir til að geta látið það ganga upp.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124
Qupperneq 125
Qupperneq 126
Qupperneq 127
Qupperneq 128
Qupperneq 129
Qupperneq 130
Qupperneq 131
Qupperneq 132
Qupperneq 133
Qupperneq 134
Qupperneq 135
Qupperneq 136
Qupperneq 137
Qupperneq 138
Qupperneq 139
Qupperneq 140
Qupperneq 141
Qupperneq 142
Qupperneq 143
Qupperneq 144
Qupperneq 145
Qupperneq 146
Qupperneq 147
Qupperneq 148
Qupperneq 149
Qupperneq 150
Qupperneq 151
Qupperneq 152
Qupperneq 153
Qupperneq 154
Qupperneq 155
Qupperneq 156
Qupperneq 157
Qupperneq 158
Qupperneq 159
Qupperneq 160

x

Fréttablaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.