Kauphöllin - 01.12.1932, Blaðsíða 13

Kauphöllin - 01.12.1932, Blaðsíða 13
KAUPHÖLLIN 13 og mönnum, gríptu því tækifærið; — hjálpaðu sjálfum þér og aumkvastu yfir okkur". „María", sagði Gerhard loksins, og vafði konu sína ástúðlega að sér, ,,til er það, sem er betra en peningar og eignir, og það er hrein samvizka; og til er það, sem verra er en fátækt, og það eru sjukdómar og dauði. Fyrir gvtSs náð höfum við varðveitt góða samvizku allt til þessa, og við sjúk- dómum hefir guð einnig hlíft okkur; fyrir það getum við ekki nógsamlega þakkað honum. Hugsaðu um veslings sjúku konuna hérna niðri. Hversu oft höfum við öfundað þéssi ungu hjónf Þau hafa allt, sém hjörtu þeirra geta girnst. Maðurinn hefir ágæta atöðu, og auk þess hefir kona hans fært honum dálítinn arf; og þó vildi eg ekki skipta á fátæktinni minni og öllu því, sem hann á; því að það, sem honum er dýrmætast af öllu á jörðu, svífur milli lífs og dauða. Líttu á, „María", hélt hann áfram, um leið og hann tók lamp- ann og leiddi konu sína að rúminu, þar sem drengirni'r lágu og sváfu sætt hver í annars faðmi, „líttu á þessa mynd, sko, hve sætt þeir sofa, hve rólega þeir anda. Börnin okkar eru heilsugóð, og við getum horft á þau eins og ham- ingjusamir foreldrar". 1 þessu vetfangi bárust hljóðin, hjartaskerandi, frá sjúklingnum niðri um allt húsið. Hljóðin héldu áfram langan tíma, og svo sló öllu í þögn. ]£n sú þögn var brátt rofin af háum kveinstöfum og gráti ættingja og vina, sem boðaði, að dýrmætur ástvinur var skilinn við. María hafði hallað sér upp að brjósti manns sínsog hlýtt á þenn- an sorgar-atburð niðri, þangað til allt endaði með djúpum grátekka. „Gerhard, þú sagðir satt", hvíslaði hún, og tárin streymdu eftir kinnum hennar. „Fátæktin er ekki hin þyngsta freisting, sem getur kornið fyrir okk- ur. Taktu burtu það, sem liggur þarna á borðinu, svo eg sjái það ekki lengur, og gjörðu við hvað, sem þú álítur rétt- ast". „Pabbi, ætlarðu ekki bráðum að láta mig fara aftur í skólann, sem eg var í einu sinni? Það var svo gott að vera þar, ög eg lærði þar miklu meira en í skólanum, sem eg er nú í. Það eru svo margir slæmir drengir þar". Þann- ig mælti Arthur litli, sem var níu ára gamall, daginn eftir við morgunverð- inn, sem var ekki annað en nokkrar sneiðar af þurru brauði og lélegt kaffi. ,,í mínum skóla eru líka marg- ir slæmir strákar", sagði Kai*l, er vatf sjö ára gamall; „og af því að eg er minnstur, þá berja þeir mig á leiðinni heim, og eg gjöri þeim þó alls ekki neitt". „Ætlarðu ekki að gefa mér fallega skipið með hvítu seglunum, pabbi?" sagði Fritz litli, sem var aðeins fimm ára gamall, „eg sá svo fallegan kassa með spýtum til að byggja úr, í búðinni hérna á horninu; ó, hvað eg gæti byggt fallegt hús úr þeim; sá, sem fær hann í jólagjöf, getur verið ánægð'ur; — ósköp hlakka eg til jólanna, hvað eru margar nætur þangað til Jesúbamið kemur?" -> „í þetta sinn kemur Jesúbarnið ekki til okkar, af því við erum svo fátæk", sagði Karl, „Jesúbarnið kemur ekki nema til ríka fólksins, við vorum rík einu sinni, vorum við það ekki, mamma?" Tár hrundu af augum Maríu, þegar hún hlýddi á umræður barnanna. Hún leit nærriþví álasandi á mann sinn, en VIÐSKIFTAHÖFT. Framh. frá bls. 9. að eytt er um efni fram. Megnið af þess- ari eyðslu hefir gengið til neyzlu, m. ö. o. hún hefir ekki gengið að sama skapi til arðberandi fyrirtækja, eða efnahags- aukningar. Vér getum ekki lýst hér því marg- þætt tjóni, sem skuldasöfnunin hefir fyrir viðskiftin. En niðurstaða þeirrar 'athugunar mundi hljóða", eins og ligg- ur raunar í augum uppi og öllum er ljóst, sem eitthvað hafa hugsað um þessa hluti, að skuldaskiftin eru, þegar öllu er á botninn hvolft engum til gagns. Skvldaverzlunin eða sjálfræði verzl- unarinnar í gjaldeyrismálunum. Það er bersýnilegt, að ekki er hægt að halda lengi áfram á þessari braut. En þó hef- ir lítið verið enn gert til að koma í veg fyrir skuldasöfnunina og, því engin trygging fyrir því, að hér verði látið s-taðar numið. Kaupmannastéttin kvartar sáran und- an gjaldeyrishöftunum. Er það vel skilj- ánlegt, því að þau bæði takmarka frelsi. þeirra í viðskif tamálunum og auka þeim margskonar óþægindi. Einnig getur naumast hjá því farið, að nokkur mis- tök séu á leyfisveitingunum. En hins- vegar ættu kaupmenn að skilja, að bönkunum er nokkur vorkun, þótt þeir vilji hafa hönd í bagga með innflutn- ingnum, meðan verzlunarjöfnuðurinn er ekki hagstæðari og skuldirnar við út- Iönd eins miklar og raun ber vitni um, en á hinn bóginn sama og engin við- leitni hjá verzluninni til að koma í veg fyrir frekari skuldasöfnun. Verzlunum er ekki bezt borgið með því, að flytja ótakmarkað inn vörur og dreifa þeim út meðal viðskiftavinanna, án þess að greiðsla sé fyrir hendi, ekki síst þegar oft er mjög undir hælinn lagt, að hún fáist síðar. Verzlunarskuldirn- ar, sem þegar eru komnar á, lama við- skiftin nú og í næstu framtíð. Frekari skuldasöfnun getur riðið oss að fullu. Hún mundi einnig grafa grundvöllinn undan öllu viðskiftasiðgæði," og aldrei eru skuldaskiftin hættulegri en einmitt á verðsveiflutímum. Ef verzlunin vill fá óbundnar hend- ur í gjaldeyrismálunum, verður hún jafnframt að gera alvarlegar ráðstaf- anir til að útrýma skuldaskiftunum og koma í veg fyrir nýja skuldasöfnun. Auk þess verður kaupmannastéttin að auka ábyrgðartilfinningu sína og efla' þroska sinn í hvívetnaí viðskiftamálun- um. Blind samkeppni um viðskifta- menn, má ekki leiða hana út á þær hálu brautir, sem liggja til efnahagslegs ó- sjálfstæðis alþjóðar. Arfur hinnar uþp- rennandi kynslóðar er frelsið, og frjáls- borinn þjóð þolir enga fjötra. En ef henni á að takast að vernda sjálfstæði sitt óskert, má hún sízt glata tilfinn- ingunni fyrir því, hvað er viðskiftasið- gæði. En það er fyrst og fremst atriði Uppeldisins, uppeldisins í viðskiptamál- unum. hann hneppti ósjálfrátt fastara að sér frakkanum, þar sem hann hafði bögg- .ulinn í vasanum, er hann ætlaði að fara með aftur til hr. Barrets. Hann kvaddi síðan konu sína ástúðlega' og bjóst til að fara. „Mér þykir líklegt", sagði María í hálfúm hljóðum, „að þessi| ríki maður launi slíka ráðvendni. -— Máske það verði okkur til hjálpar um stundarsakir; vertu nú ekki einurðar- laus, Gerhard, þegar þú ferð að tala við hann, heldur segðu honum frá, Sanitas Sfmi 3190. «^ # % ^, ^ V, Heitmann's kddur íítur til heimalitunar. HEITMANN'5 kaldur litur til heimalitunar. c ts OX ts Cfl X Xli P3 Heílræðí tíl htísfireyitínnar: Þtt „Sanítas^-saltti á borðfð skaít bera þ ví, ,vín síntim skaí maður vínar vera'. Þú „Sanítas"-fægííög færð, fyrír íóíin I ¦"¦¦ .......¦¦¦ ' l l l l ¦! hann fágar hvern hííit svo hann skín eíns og sóíín. Svo ekkí verðí ttm víníð þras veldti þér líkör frá „Sanítas". Sanitas-vörur fást í öllum helztu verzlunum. Símið jólapantanir yðar sem fyrst. snnijjjs Símí 3Í90. Notið eingöngu Heitmanns kaldan lit. Hann er ódýrastur í notkun og fæst í öllum regnbogans litum. RIO-KAFFID frá okkur er þaö bezta sem til landsins flytzt. Verzlið þar sem gæði og verð eru bezt. % „Sanitas"-jóladrykkur er heil- næmasta góðgætið fyrir bðrnin. Gleðjið börnin á jólunum með „Sanitas"-jóladrykk. Olafur Gíslason & Co Sími 1370 Ctvær línur).

x

Kauphöllin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kauphöllin
https://timarit.is/publication/1198

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.