Morgunblaðið - 22.12.2015, Side 10

10 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 22. DESEMBER 2015
SMÁRALIND • 2 HÆÐ
SÍMI 571 3210
Óskum
viðskiptavinum og
landsmönnum öllum
gleðilegra jóla
Ármúla 26 | 108 Reykjavík | Sími 578 4400 |
verður áttræð 28. desember, situr
ekki auðum höndum og lætur sér
leiðast. Hún er nýbúin að halda mál-
verkasýningu í Kaffi Messó í Iðuhús-
inu og hefur svo græna fingur að
garðurinn hennar er annálaður fyrir
fegurð og fjölskrúðugan gróður.
Ekki verður þó sagt að Nanna
hafi alist upp við listræna iðju,
blómarækt og jólaskreytingar á
æskuheimili sínu í Mjóafirði. Þess
háttar dútl tíðkaðist ekki á þeim
tíma, enda áttu Mjófirðingar nóg
með að hafa í sig og á að hennar sögn.
„Við eignuðumst ekki jólatré
fyrr en ég var níu ára og Vilhjálmur
Valgerður Þ. Jónsdóttir
vjon@mbl.is
S
íðustu dagana í nóvember
á hverju ári breytist
blómastofan á heimili
hjónanna Nönnu Gunn-
arsdóttur og Vilhjálms
Gíslasonar í Grafarvogi í sannkallað
ævintýraland – lítið jólaþorp. Um-
breytingin verður vitaskuld ekki af
sjálfu sér því Nanna er hvort tveggja
byggingarmeistari og listrænn
stjórnandi. Raunar er þorpið ekkert
svo lítið, því það breiðir úr sér á tíu
fermetrum og augljóst er að hún
hugar að hverju smáatriði sem og
heildarmyndinni.
Þorpsbúar, aðallega jólasveinar,
álfar, tröll og kynjaverur af ýmsu
tagi, eru á ferðinni í jólaþorpinu inn-
an um fagurlega skreytt og upplýst
hús af öllum stærðum og gerðum.
Eins og öll almennileg þorp státar
jólaþorpið af kirkju og bóndabæ.
„Fyrsti vísirinn að jólaþorpinu
var einmitt bóndabærinn sem mað-
urinn minn smíðaði handa elsta syni
okkar fyrir fimmtíu árum. Þegar
hann fluttist að heiman sló ég bara
eign minn á bæinn,“ segir Nanna,
sem uppúr því hóf uppbyggingu jóla-
þorpsins.
Smám saman áskotnaðist henni
byggingarefni úr öllum áttum, að-
allega frá barnabörnunum, en sumt
keypti hún sjálf. „Jólaþorpið er ekki
byggt upp með vísindalegt samræmi
að leiðarljósi, þar ægir öllu saman og
ég þarf að fara að grisja,“ segir
Nanna. Listrænt yfirbragðið og
smekkvísin leynir sér þó ekki. Upp
úr dúrnum kemur að Nanna, sem
heitinn Hjálmarsson, fyrrverandi al-
þingismaður og menntamálaráð-
herra, færði fjölskyldunni jólatré
sem hann smíðaði handa okkur.
Hann kenndi mér í barnaskóla og
eitthvað hafði komið til tals að heima
hjá mér væri ekkert jólatré. Þá gerði
sér lítið fyrir og smíðaði eitt slíkt og
færði okkur að gjöf.“
Jólatré Jóakims frænda
Nönnu er þetta heimasmíðaða
jólatré í fersku minni; spýta með
greinum sem stungið var í stofninn
sem umvafinn var grænum krep-
pappír. „Af því ég var elst fékk ég að
skreyta tréð með fléttuðum pappírs-
hjörtum og líma kerti á greinarnar.
Okkur fannst jólatréð geysilega fal-
legt og vorum öll full andaktar þegar
stofan var opnuð á aðfangadagskvöld
og kveikt á kertunum.“
Um afdrif þessa fornfálega jóla-
trés er henni ekki kunnugt. Mörgum
árum síðar þegar börn þeirra hjóna
voru lítil höfðu þau lifandi jólatré og
yfirleitt ekki af minni sortinni.
Nanna rifjar upp að einhverju sinni
hafi hún lofað syni þeirra, sem dáðist
mikið að jólatré Jóakims frænda í
Andrésblöðunum, að slíkt tré sem
næði alveg upp í loft skyldi fjöl-
skyldan fá um leið og hún fluttist í
einbýlishús í Keflavík. „Svo drösl-
uðumt við mæðginin með svona ris-
atré ár eftir ár fótgangandi langar
leiðir gegnum bæinn og heim. Eða
þangað til maðurinn minn keypti
gervijólatré hjá Sölu varnarliðs-
eigna, en það var svo stórt að við
þurftum að skera af því til að koma
því fyrir í stofunni.“
Auk þess að setja upp jólaþorp-
ið, sem er nokkurra daga verk, er
Nanna búin að skreyta heimilið að
öðru leyti, baka kynstrin öll af sörum
og undirbúa jólin með margvíslegum
hætti sem henni finnst þó ekki orð á
gerandi. Hún segist alltaf vera eitt-
hvað að vesenast.
Nanna Gunnarsdóttir er
byggingarmeistari
og listrænn stjórnandi
jólaþorps sem ævinlega
er komið upp þegar að-
ventan gengur í garð.
Jólaþorp í stofu stendur
Morgunblaðið/Styrmir Kári
Smáatriðin og heildarmyndin Nanna Gunnarsdóttir hugar að hverju smá-
atriði sem og heildarmyndinni í jólaþorpinu sem teygir sig yfir tíu fermetra.