Morgunblaðið - 22.12.2015, Side 28

28 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 22. DESEMBER 2015
Tengdamamma
var yndisleg kona
með stórt fallegt
hjarta og breiðan faðm. Ég var
ung þegar við Aðalsteinn fórum
að skjóta okkur saman, fljótlega
flutti ég á Skólabrautina. Komst
fljótt að því að börnin voru gim-
steinar, þótti nóg um stundum
og hafði orð á að þetta væri
kannski einum of mikið dekur,
tilbúin með morgunmat, fylgjast
með herbergjum þó hálffullorð-
in væru. Svona var hún, hugsaði
vel um sig og sína. Hún tók mig
fljótt undir sinn verndarvæng
og varð ég ein af hennar, strax.
Við áttum margar skemmti-
legar og góðar stundir sem ég á
eftir að sakna, hún var með
létta lund og gott skap, var ekki
mikið að láta á sér bera, gerði
oft lítið úr því sem hún tók sér
fyrir hendur, því miður því
henni var mikið til lista lagt, ef
hún hefði kennt öðrum að gefa
ást þá væri heimurinn fallegur
og góður. Gleymi seint er hún
fékk fyrsta gullmolann okkar og
ömmubarn sitt, Helgu Sólveigu
sína, í fangið, hélt á henni í
fangi sér dolfallin, sá ekkert
annað, yndislegt að sjá, áttum
við eftir að sjá þetta oft þegar
litlu gullmolunum fjölgaði.
Börnin okkar Aðalsteins fengu
að njóta að hafa alltaf ömmu
Báru sína og afa Hansa, við vor-
um stutt frá á nesinu okkar.
Dýrmætur tími fyrir okkur öll.
Við höfum átt mjög kærleiks-
ríkt, gott samband, mikil nánd
verið okkar á milli, ég hef lært
margt af tengdamóður minni
sem ég varðveiti í bankanum
mínum. Allar yndislegu sam-
verustundirnar eru dýrmætar,
heimsóknirnar þínar í sumarbú-
staðinn á Þingvöllum í sumar
gleymast seint, þær voru okkur
og þér dýrmætar. Við sjáum vel
um það bú sem við tókum við og
ræktum garðinn ykkar vel og
fallega. Þú baðst okkur að lofa
að næst myndi
Hansi koma með þér til okk-
ar í sveitina við lofuðum þér því,
Bára Sólveig
Einarsdóttir
✝ Bára SólveigEinarsdóttir
fæddist 13. júlí
1933. Hún and-
aðist 15. desem-
ber 2015.
Útför Báru fór
fram 21. desem-
ber 2015.
því miður varð ekki
af því. Fallegar
minningar lifa ef
maður ræktar þær
vel sem við gerum.
Alzheimers-sjúk-
dómur sem bankaði
á dyrnar þínar fyrir
nokkrum árum var
þér mjög erfiður og
okkur öllum, þú
gerðir þér stundum
grein fyrir að eitt-
hvað var að, sem betur fer
gleymdist það fljótt sem að
vissu leyti var gott en þú fannst
vanmáttinn. Þegar við fengum
þær fréttir að þú værir með
ólæknandi sjúkdóm, sem
krabbamein er, var það kannski
ekki alveg það versta, þar sem
við vissum hvaða framtíð biði
þín sem Alzheimers-sjúklings,
óendanlega sárt til þess að
hugsa. Engan veginn áttum við
von á að þessi barátta myndi
taka aðeins þrjár vikur sem hún
gerði. Erfiðast var að kveðja þig
þegar við Aðalsteinn fórum til
Kaupmannahafnar, ég vissi í
hjarta mínu að það var hinsta
kveðjan, mikið var sárt að vera
langt í burtu á því augnabliki.
Ég þakka þér, elsku besta
tengdamamma, fyrir allt sem þú
hefur gefið mér, Aðalsteini,
börnunum okkar og litlu gull-
molunum okkar. Við höldum
áfram að passa elsku tengda-
pabba eins vel og við getum.
Guð geymi þig hjá englunum
sem fylgja þér nú á nýjan stað.
Ég veit að elsku besta mamma
mín á eftir að fá sér kaffisopa
með þér í sólinni á nýja staðn-
um ykkar og þið horfið saman
yfir og gætið okkar allra.
Hvíldu í friði og Guð geymi þig.
Minning þín verður alltaf sem
ljós í hjarta mínu.
Þín tengdadóttir,
Helga.
Amma Bára var einstök kona.
Stærra hjarta er vandfundið,
amma hafði pláss fyrir alla í
hjarta sínu, hvort sem það voru
menn eða dýr.
Amma var einnig svakalega
þolinmóð og man ég aðeins eftir
einu skipti sem hún skammaði
okkur systurnar en þá hættum
við líka á stundinni að rífast því
okkur brá svo hrikalega.
Það var alltaf gott að koma til
ömmu og afa, alltaf var passað
upp á að við færum aftur heim
troðin út af mat, brúnköku
(súkkulaðiköku) og öðru góð-
gæti og börnin oftar en ekki
með poka með einhverju til að
narta í í bílnum á leiðinni.
Amma ljómaði alltaf öll þegar
við komum með langömmubörn-
in í heimsókn en hún elskaði að
fá börn í heimsókn og fá að
leika við þau, spjalla við þau og
stjana út í eitt.
Amma mín er fyrirmynd, hún
var ljúf og góð, þolinmóð, sterk,
ósérhlífin og kvartaði aldrei
sama hvað gekk á. Einnig lauk
hún stúdentsprófi frá Kvenna-
skólanum á yngri árum þegar
konur voru almennt ekki
menntaðar.
Hún gat svo sannarlega allt.
Við skrif á þessari minningar-
grein hellast yfir mann enda-
lausar gleðilegar minningar um
samverustundir með ömmu og
afa, bæði heima hjá þeim og úr
sumarbústaðnum þeirra, en
vegna þeirra lifir amma áfram í
hjarta mér. Hvíl í friði og ró,
elsku amma, og takk fyrir öll
árin okkar saman.
Sof, ástríka auga,
sof, yndisrödd þýð,
hvíl, hlýjasta hjarta,
hvíl, höndin svo blíð!
Það hverfur ei héðan,
sem helgast oss var:
vor brjóst eiga bústað,
- þú býrð alltaf þar.
Hið mjúka milda vor
sín blóm á þig breiði
og blessi þín spor.
(Jóhannes úr Kötlum)
Þitt barnabarn,
Guðrún Bára Sverrisdóttir.
Elsku besta amman mín.
Mikið sem er erfitt að setjast
niður og skrifa þetta, ég bara
trúi því ekki ennþá að þú sért
farin frá okkur.
Ég er svo ótrúlega heppin að
hafa fengið að búa rétt hjá ykk-
ur afa nánast alltaf og hef því
verið mikið hjá ykkur. Ef mér
fannst ekki nógu gott í matinn
heima var voða gott að segjast
ætla að skjótast aðeins út og at-
huga hvort það væri ekki betra í
matinn hjá ömmu og afa.
Þú kenndir mér alveg ótrú-
lega mikið og fyrst og fremst
það að vera ég sjálf og meta það
sem maður hefur.
Þú elskaðir að ferðast og sjá
nýja staði, hvort sem það var á
Íslandi eða erlendis, og sýndi
það sig best í því að þegar ætt-
armótin okkar hafa verið haldin
hefur ykkur afa ekki vantað og
staðsetningin skipti engu máli í
þeim efnum.
Ég á helling af góðum minn-
ingum um þig, elsku amma, sem
munu geymast vel í hjarta
mínu. Heimsóknirnar til ykkar
afa á Kirkjubraut, í yndislega
sumarhúsakotið ykkar á Þing-
völlum, ferðalögin, þegar þú
komst til okkar Gumma til Dan-
merkur með frænkuklúbbnum
og svo miklu meira sem kæmist
í heila bók.
Þú bjóst til bestu hjóna-
bandssæluna og þegar sú brúna
kom á borðið fengu allir vatn í
munninn.
Ég er endalaust þakklát fyrir
að hafa fengið að hafa þig með
mér á mínum stærstu stundum í
lífinu. Þegar ég eignaðist stelp-
urnar mínar, að þú skyldir
halda dóttur minni undir skírn
eins og þú hélst mér undir skírn
og að þú skyldir taka þátt í
brúðkaupsdeginum okkar
Gumma er mér ómetanlegt.
Ég, Gummi og stelpurnar
höfum oft lagt leið okkar á
Kirkjubrautina og er stórt
skarð höggvið hjá okkur.
Gummi elskaði jafnmikið og þú
þegar þið spjölluðuð um Ísa-
fjörð, sem þú varst alltaf svo
stolt af, og þið tvö voruð mikið
montin af plássinu ykkar fyrir
vestan.
Við eigum öll eftir að sakna
þín endalaust, elsku amma mín,
og það verður ekkert eins án
þín. Á eftir að sakna þess að fá
ekki ömmufaðmlag og láta kalla
mig „ljúfan mín“.
Ég veit að það hefur verið
tekið vel á móti þér á nýjum
stað þar sem þú ert loksins laus
við sjúkdóminn sem gerði þér
stundum lífið svo leitt.
Sofðu rótt, elsku amma, og
mundu að ég elska þig enda-
laust.
Við höfði lútum í sorg og harmi
og hrygg við strjúkum burt tárin af
hvarmi.
Nú stórt er skarð í líf okkar sorfið
því fegursta blómið er frá okkur
horfið.
Með ástúð og kærleik þú allt að þér
vafðir
og ætíð tíma fyrir okkur þú hafðir
þótt móðuna miklu þú farin sért yfir
þá alltaf í huga okkar myndin þín lifir.
Við kveðjum þig, amma, með söknuð
í hjarta,
en minning um faðmlag og brosið
þitt bjarta.
Allar liðnar stundir um þig okkur
dreymi
og algóður Guð á himnum þig geymi.
(Sigfríður Sigurjónsdóttir.)
Þín ömmustelpa,
Helga Sólveig.
Amma Bára var einstök kona
sem hefur fylgt mér frá fæðingu
í gegnum leikskóla og grunn-
skóla.
Ekki voru allir svo heppnir
að eiga ömmu sem vann á báð-
um stöðum.
Einnig var ég svo heppinn að
búa í sama bæjarfélagi og
amma alla mína bernsku. Ófá
voru þau skiptin sem ég rölti
heim til ömmu og afa þegar ég
vissi að eitthvað vont var í mat-
inn heima hjá mér, amma gat
alltaf bjargað mér um góðan
kvöldmat og ekki skemmdi það
fyrir að borinn var fram eftir-
réttur að hætti ömmu, hin eina
sanna brúnterta.
Gott var líka að fara í frí-
mínútunum og fá eitthvað gott
hjá ömmu og smá knús í leið-
inni.
Minningar um elsku ömmu
Báru fljúga í gegnum hugann
en erfitt er að koma þeim í ritað
mál, hins vegar vita það allir
sem þekktu ömmu að hún setti
aðra ávallt í forgang fram fyrir
sig sjálfa.
Amma Bára lifði góðu lífi
með afa Hansa og voru þau
saman sem eitt, er veikindi
þeirra fóru að láta á sér bera
fann maður hve sterk þau voru
sem þessi góða heild.
Í dag kveðjum við elsku
ömmu Báru og yljum okkur
með góðum minningum um frá-
bæra konu. Á þessi texti vel við:
Þegar hvítur snjór fellur yfir fagra
jörð
fljúga englarnir af stað,
gegnum myrkrið máttu skynja að
þeir standa um þig vörð
og þeir vilja að þú finnir það.
Og þá sérðu svo margar minningar,
því myrkrið felur ekki það sem áður
var.
Og í hugann kemur kyrrð og ró,
kannski fólk sem lifði hér og dó.
Allt sem er, allt sem fer,
gleymdar myndir gefa þér
gleðitár sem bræða snjó.
(Kristján Hreinsson)
Þinn ömmustrákur,
Ómar Örn Aðalsteinsson.
Amma mín var yndisleg kona.
Hún hugsaði ávallt um aðra
áður en hún hugsaði um sjálfa
sig. Ef eitthvað var um að vera
vildi hún helst vera að hjálpa til
í eldhúsinu eða þar sem þurfti.
Enda átti amma alltaf eitt-
hvað gott til að setja á borðið
þegar gestir komu í heimsókn
til þeirra hjóna.
Ég var svo gríðarlega heppin
að fá að alast upp í sama bæjar-
félagi og amma og afi og skott-
aðist ég oft til þeirra í há-
degishléi í Valhúsaskóla og fékk
hjá ömmu ristað brauð með epl-
um og kakói, svo átti amma allt-
af smá brúnatertu til að gefa
mér í eftirrétt eða hjónabands-
sælu.
Hún hafði mikið gaman af að
hlusta á sögurnar sem maður
hafði að segja um daginn og
veginn og var hún alltaf tilbúin
að mæta ef maður bauð henni á
eitthvað tengt skólanum, leikrit,
tónleika eða annað því um líkt.
Það leyndi sér ekki hvað amma
var ánægð með það að ég skyldi
hafa valið Kvennaskólann í
Reykjavík sem menntaskóla og
að ég hafi útskrifast þaðan.
Einnig þótti mér það gaman
enda sagði amma mér margar
sögur úr Kvennaskólanum eins
og hann var þegar hún stundaði
nám þar sem ung stelpa.
Amma elskaði líka sveitina
sína á Þingvöllum og voru ófáar
stundirnar sem við áttum saman
úti að brasa eitthvað í sveitinni,
í kartöflugarðinum, í berjamó
eða bara við arininn á kvöldin
eftir langan og skemmtilegan
dag.
Jólatónleikarnir á Skjóli sem
ég fór með þér á nokkrum dög-
um áður en þú kvaddir okkur
gleymast seint, þar söngstu með
þó að mikið væri dregið af þér,
þessi stund var mér dýrmæt og
kær.
Elsku amma, ég var heppin
að eiga ömmu eins og þig og
verður þín sárt saknað en minn-
ing þín mun lifa í hjarta okkar
um ókomna tíð.
Þín ömmustelpa,
Rakel Ýr.
Elsku besta langamma Bára.
Takk fyrir allt sem þú gerðir
fyrir okkur og allt sem þú
kenndir okkur.
Það var alltaf rosalega gaman
að koma til ykkar langafa í
heimsókn og við eigum fullt af
dýrmætum minningum um þig
sem við geymum alltaf í hjart-
anu okkar.
Eigum eftir að sakna þín allt-
af og sakna þess mikið að fá
ekki ömmuknús.
Sofðu vært, elsku langamma,
og hafðu það gott í ævintýra-
heimi með öllum hinum góðu
englunum.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Þínar langömmustelpur,
Jóhanna Elísabet
og Viktoría Ýr.
Elsku amma
Ebba mín, mikið á
ég eftir að sakna
þín. Við höfum
brallað ýmislegt skemmtilegt öll
þessi ár sem við áttum saman.
Þetta er eftirminnilegur og
skemmtilegur tími.
Allt frá mínum fyrstu árum
hafið þið Axel afi verið mér afar
kær, enda er ég fyrsta barna-
barnið ykkar og fékk að vonum
óskipta athygli. Við höfðum öll
mjög gaman af ferðalögum og
fórum ófáar ferðirnar saman.
Margsinnis fór ég með ykkur
afa í bíl m.a. á Djúpavog þar
sem við heimsóttum Guðnýju
langömmu í Hlíð og allt hitt
Hrefna
Ragnarsdóttir
✝ Hrefna Ragn-arsdóttir fædd-
ist 18. júlí 1931.
Hún lést 4. desem-
ber 2015.
Útför Hrefnu fór
fram 21. desember
2015.
skemmtilega fólkið
sem eru skyld-
menni þín. Á
hverju sumri var
farið austur á Kví-
sker í Öræfum, en
það var okkar
paradís, þar dvaldi
stórfjölskyldan oft
saman í að minnsta
kosti viku því
ferðalagið var langt
og vegirnir slæmir.
Við barnabörnin ykkar afa
nutum okkar í sveitasælunni að
vaða, veiða og sigla á bátum á
stöðuvatninu, sulla í heima-
læknum, tína ber, reka kýrnar
með Finnbjörgu, fara í fjöru-
ferðir og flugtúra þar sem iðu-
lega voru flugvélar með í ferða-
laginu, alltaf einhver ný og
skemmtileg ævintýri í hverri
ferð.
Já, svona gekk þetta fyrir sig
og allir höfðu gaman af. Alltaf
var gaman að heimsækja ykkur
afa í Hraunbæinn þar sem við
bökuðum saman kleinur, vínar-
brauð og flatkökur sem þú
varst meistari í, vá hvað þær
voru góðar og alltaf boðið upp á
kakó með.
Margt af þínu fólki hefur
starfað við flug en þú varst
ávallt mjög jarðbundin og
heimakær og vildir sinna heim-
ilisstörfunum og fjölskyldunni
vel ásamt öllum prjónaskapn-
um, þér þótti svo gaman að
prjóna að allir hlutir léku í
höndum þínum og allir nutu
góðs af og áttu ávallt nýja
sokka, húfur og vettlinga. Þú
varst mjög vandvirk og prjón-
aðir flottustu sjónvarpssokkana
sem voru til.
En þitt líf og yndi var að
ferðast um Ísland á sumrin og
taka myndir af náttúrunni. Þið
afi voruð ansi dugleg að ferðast,
áttuð húsbíl, sumarbústaðinn á
Leirulæk og svo hjólhýsið og
það var ekkert sem stoppaði
ykkur.
Fjölskyldan ferðaðist mikið
með ykkur og þið afi voruð
einnig mjög dugleg að fara tvö
saman um landið, það var alveg
útilokað að vita hvar þið end-
uðuð í hvert skipti.
Þið voruð óútreiknanleg þeg-
ar þið voruð komin af stað. Ein-
hvern tíma heyrði ég í ykkur,
þá voruð þið komin í verkefni á
Látrabjargi að flokka og skima
egg, það kunnuð þið vel að
meta. Sumarið 2014 komuð þið
afi nokkrar ferðir austur í sveit-
ina okkar, sauðburður stóð sem
hæst og eftirminnilegt er að þið
tókuð á móti lambi í fyrsta sinn.
Síðla sumars varð hlaðið okk-
ar að húsbílastæði þar sem við
nutum samvista við ykkur í
nokkra daga og sameiginlega
lögðum við lokahönd á fallegan
hestastein sem prýðir hlaðið
okkar.
Þetta þykir okkur mjög vænt
um, strákunum okkar fannst
svo gaman að hafa ykkur í úti-
legu heima hjá okkur og fara út
á morgnana að vekja ykkur og
færa ykkur nýlagað kaffi og
góðgæti í rúmið. Einnig nutu
þeir þess að vera í skemmti-
legum félagsskap með ykkur.
Hvíl í friði, elsku amma,
Láttu nú ljósið þitt
loga við rúmið mitt.
Hafðu þar sess og sæti,
signaði Jesús mæti.
(Höf. ók.)
Þínir vinir,
Sigrún Hrefna,Victor
Björgvin, Victor Örn,
Viðar Hrafn og Steinn
Þorri.
Elsku amma Ebba, þú varst
yndisleg og alltaf þú sjálf. Þú
hefur verið hjá okkur hver ein-
ustu jól síðan við fæddumst,
hvernig verða jólin án þín, afi
að lesa á pakkana og þú að
passa að allar slaufur væru
teknar heilar af og pappírinn
þannig að nota mætti hann aft-
ur.
Við minnumst allra úti-
leganna á Kvískerjum og allra
ferðalaganna um landið. Það
var svo gaman að ferðast með
ykkur afa, þið þekktuð hvern
stein og hvern bæ og sögu Ís-
lands lærðum við af ykkur.
Stundum sögðuð þið okkur frá í
gegnum talstöðina og stundum
vorum við í ykkar bíl og fengum
alltaf suðusúkkulaði sem þú átt-
ir alltaf í töskunni.
Þú varst svo létt á þér og
þolinmóð, alltaf til í fótbolta eða
að hlaupa á hlaupahjóli með
okkur.
Við bjuggum til kastala og
ævintýraveröld með þér úr
skyrdósum, það var allt
skemmtilegt sem þú gerðir með
okkur, flugvélar og skip úr
Morgunblaðinu, allt varð að
ævintýrum í höndunum á þér.
Þú varst svo ánægð og
hamingjusöm þegar þú hélst
mér, Guðnýju Hrefnu nöfnu
þinni, undir skírn svo að þegar
María Guðrún var skírð varð
mamma að segja þér nafnið á
undan því að pabbi stríddi þér
og sagði að hún ætti að heita
Vísa Skuld Bergsdóttir, þú
hafðir svo miklar áhyggjur af
þessu ónefni að mamma gat
ekki annað en sagt þér rétt
nafn.
Elsku amma, við elskum þig
að eilífu, minning þín lifir í
hjörtum okkar.
Ó elsku mamma höndin þín
hve hlý hún var og góð.
Þá hélstu litla lófa í
og laukst upp hjartans sjóð.
Glæddir okkar gleði leik
gældir lokka við.
Við áttum marga yndis stund
svo oft við þína hlið.
Nú hefur kristur kallað á þig
að koma heim til sín
hans ljúfa náð og líknar mund
læknar meinin þín.
Á kveðju stund við krjúpum hljóð
við krossinn helga hans
og biðjum hann að bera þig
til hins bjarta vonar lands.
(Sigurunn Konráðsdóttir)
Þínar ömmustelpur,
Guðný Hrefna
Bergsdóttir og María
Guðrún Bergsdóttir.