Morgunblaðið - 22.12.2015, Side 32

32 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 22. DESEMBER 2015
✝ Wilma NoraThorarensen,
fædd Mommsen,
fæddist 31. janúar
1934 í Niebüll í
Norður-Þýska-
landi. Hún lést á
dvalarheimilinu
Hlíð 2. desember
2015.
Foreldrar henn-
ar voru Martin
Mommsen, f. 12.8.
1905, d. 10.5. 1974, og Cath-
arine Mommsen, f. 15.8. 1908,
d. 30.11. 1985. Systkini Wilmu
eru: 1) Mariechen Jacobsen, f.
9.1. 1933, hún var gift Karl
Heinz Jacobsen, f. 11.12. 1925,
látinn. Sambýlismaður Horst
Gelsen. 2) Elke Nørgaard, f.
6.10. 1935. 3) Helga Andersen,
f. 14.7. 1937, d. 26.7. 2015, maki
Carsten Andersen, f. 31.12.
1935, látinn. 4) Werner Momm-
Sara Dögg, f. 9. maí 1994, c)
Linda Marie, f. 17. júlí 2000, og
d) Róbert Heiðar, f. 25. janúar
2003.
Wilma var fædd í Niebüll í
Norður-Þýskalandi og voru for-
eldrar hennar með vöruflutn-
ingafyrirtæki. Hún flutti 1953
til Akureyrar, þá aðeins 19 ára
gömul og bjó fyrst í Bjarkastíg
4 hjá Ingu og Jóni Sólnes.
Wilma og Þórður stofnuðu
heimili við Höfðahlíð í Glerár-
þorpi en þá hét gatan Lög-
mannshlíð og bjuggu þau við
þá götu alla tíð síðan, en Wilma
flutti á dvalarheimilið Hlíð síðla
árs 2012.
Auk hefðbundinnar grunn-
skólagöngu í Þýskalandi heim-
sótti Wilma húsmæðraskóla í
Danmörku. Hún vann hjá lækni
í Danmörku, í síld á Siglufirði,
saumaði skó heima í Höfðahlíð-
inni og vann um tíma í verk-
smiðjunni Heklu á Akureyri.
Einnig prjónaði hún og seldi
ógrynni af lopapeysum og var
mikil hannyrðakona. Lengst af
var Wilma húsmóðir.
Útför Wilmu fór fram í kyrr-
þey.
sen, f. 18.9. 1940,
d. 24.2. 2003, maki
Käthe Mommsen, f.
30.8. 1939. 5) Karin
Weihsenbilder, f.
18.12. 1943, maki
Horst Weihsen-
bilder, f. 28.7.
1939.
Hinn 22. október
1955 giftist Wilma
Þórði Thoraren-
sen, f. 1.2. 1923, d.
11.4. 2015. Þórður var sonur
hjónanna Hólmfríðar Helgu
Tryggvadóttur, f. 1890, og Þor-
láks Thorarensen, f. 1876. Börn
Þórðar og Wilmu eru: 1) Axel,
f. 17. febrúar 1956, 2) Þorlákur
Eggert, f. 20. febrúar 1965, en
hann lést aðeins fjögurra daga
gamall 24. febrúar 1965, og 3)
Helga Katrín, f. 20. febrúar
1965. Börn Helgu eru: a) Kai
Þórður, f. 11. febrúar 1992, b)
Elsku amma. Hugrökk og
sjálfstæð, það varst þú alla tíð.
Einungis 19 ára ákvaðst þú að
pakka saman munum þínum,
yfirgefa Niebüll og fylgja vin-
konu þinni Lillý til þess að hefja
nýtt líf á Akureyri, eða í hinni
gullnu borg eins og afa fannst
gaman að kalla hana. Ég man vel
eftir því hvað honum fannst ein-
staklega gaman að stríða þér með
því að hæla Akureyri en gera
grín að Þýskalandi í leiðinni.
Hann vissi þó jafn vel og þú, að
þetta hafði ekki mikil áhrif á þig
þar sem þér var jafnt annt um
báða staði. Enda varstu orðin al-
gjör Íslendingur, reiprennandi í
íslensku eftir einungis ár, bak-
andi rúllutertur, kleinur og hvað-
eina daginn út og inn og sást til
þess að fólk um allan heim væri
klætt heimaprjónuðu lopapeys-
unum þínum.
Handavinnan, eldamennskan
og ekki síst þín einstaka fágun og
tungumálasnilld voru eiginleikar
sem afi hældi þér mikið fyrir. Við
dáðumst ekki síst að þessum
eiginleikum.
Okkur fannst gaman að læra
af þér og þú áttir alltaf hrós til
handa okkur þó svo að verkin
væru misvel unnin. Þú leyfðir
okkur barnabörnunum alltaf að
greiða þér fallega. Þú hrósaðir
okkur alltaf fyrir vel unnin verk
þó að við hefðum gert hárið á þér
að fuglahreiðri.
Allt sem þú gerðir var svo vel
og vandlega unnið, hvort sem það
var heimagerð sulta, straujaður
borðdúkur eða höfuðnudd.
Höfuðnuddið, hvað við munum
vel eftir því. Ef höfuðverkur hafði
verið að ónáða okkur var hann
ekki bara farinn um leið heldur
vorum við komin á annan stað, að
dreyma í djúpum svefni. Þegar
við vöknuðum aftur varstu alltaf
tilbúin með gott spil, hvort sem
það var bingó eða okkar heitt-
elskaða lúdó, það skipti engu
máli, það var alltaf gaman hjá
okkur. Þú leyfðir okkur oftast að
vinna til þess að láta okkur líða
betur, en þú verður að vita að við
leyfðum þér nú líka stundum að
vinna. Aldrei munum við gleyma
þessum stundum.
Þú varst alltaf svo góð og
elskuleg við okkur. Þú varst
skemmtileg og umhyggjusöm. Þú
og afi elskulegi opnuðuð heimili
ykkar fyrir okkur hvenær sem
við vildum. Þú veittir okkur að-
stoð þegar við þurftum á henni að
halda.
Þó að þú sért ekki með okkur í
eigin persónu þá munt þú alltaf
lifa með okkur í anda og vera
partur af okkur. Þær ómetanlegu
minningar sem við höfum skapað
með þér munum við geyma alla
tíð í hjarta okkar. Nú ertu komin
á betri stað sem er laus frá öllu
illu. Hvíldu hjá Guði og afa á með-
an þú bíður eftir okkur. Við vitum
að þú vakir ætíð yfir okkur.
Róbert Heiðar, Linda Marie,
Sara Dögg og Kai Þórður.
Wilma Nora
Thorarensen
Þá er stundin
komin. Tengdafað-
ir minn og vinur til
margra ára hefur
lagt upp í sína hinstu ferð og
mun hitta eiginkonu sína, hana
Unni, sem lést fyrir einu og
hálfu ári.
Björn hefur saknað hennar
frá því hann var fluttist á
Hrafnistu. Björn var öllum sem
hann þekktu hið mesta prúð-
menni og vinur allra. Glettnin
og gálgahúmorinn ekki langt
undan. Ég á aðeins fallegar
minningar í þau rúm 40 ár sem
við höfum verið samferða.
Björn var ekki aðeins tengda-
faðir minn heldur vinur og fé-
lagi í bestu merkingu þeirra
Björn J.
Guðmundsson
✝ Björn J. Guð-mundsson
fæddist 5. október
1923. Hann lést 9.
desember 2015.
Björn var jarð-
sunginn 21. desem-
ber 2015.
orða. Það voru for-
réttindi að kynnast
þeim sæmdarhjón-
um Birni og Unni.
Bæði afskaplega
myndarleg og fal-
leg hjón. Björn var
dökkur yfirlitum
og unglegur fram í
andlátið. Það var
helst minnið sem
minnti mann á að
hann var enginn
unglingur lengur, enda orðinn
92 ára.
Minningar um æskustöðv-
arnar voru honum þó ljóslifandi
frá þeim tíma er fjölskylda
hans bjó á Framnesveginum.
Björn var vélvirki að mennt og
rak í marga áratugi Vélaverk-
stæði Björns og Halldórs (Ás-
geirssonar) með aðsetur í Síðu-
múlanum í Reykjavík.
Fyrirtækið þótti mjög traust og
þjónustan eftir því enda þeir
félagar afskaplega samrýmdir.
Útgerðarfyrirtæki voru þeirra
helstu viðskiptavinir. Þegar fór
að halla undan í útgerðinni á
áttunda áratugnum vildu þeir
félagar hætta rekstri áður en í
óefni færi.
Þeir vildu skilja við rekstur-
inn þannig að þeir skulduðu
hvergi krónu. Í raun var það
lífsviðhorf þeirra félaga í gegn-
um lífið.
Björn og Unnur bjuggu í
áratugi í Karfavoginum þar
sem þau héldu fallegt heimili
og garðurinn fékk þá umönnum
sem til þurfti. Sumarbústaður
var og byggður við Meðalfells-
vatn þar sem Björn undi sér
við smíðar og garðyrkju. Bú-
staðurinn var byggður á sandi
en er í dag umlukinn fallegum
gróðri. Síðar var bústaðurinn
seldur og tekið við að byggja
gróðurhús í bakgarðinum í
Karfavogi.
Þar gátu þau hjónin hlúð að
plöntum sem síðar var plantað
út í garðinum. Björn hafði mik-
inn áhuga á söng og ekki var
það fjölskylduboð haldið að
ekki væru sungin nokkur ætt-
jarðarlög. Þá átti hann það til
að koma barnabörnum sínum á
óvart með ýmsum uppátækjum
sem lifa í minningum fjölskyld-
unnar. Við hjónin áttum af-
skaplega skemmtilega ferð til
Færeyja með þeim sæmdar-
hjónum fyrir nokkrum árum.
Björn hafði lengi langað þang-
að en ekki haft tækifæri til
þess.
Að leiðarlokum þakka ég
Birni fyrir þann góða tíma sem
við höfum fylgst að. Hvíl í friði,
kæri vinur.
Sigurður Ágúst Sigurðsson.
Eftirmiðdagssíðdegi og helg-
um var einna best varið í
Karfavogi hjá ömmu og afa.
Þar gat maður reitt sig á fé-
lagsskap, arineld og umræður
um lífið og tilveruna. Stjórnmál
voru þar iðulega ofarlega á
baugi, enda afi vinstrisinnaður
fram í fingurgóma. Faðir hans,
Guðmundur Axel Björnsson,
var verkalýðsleiðtogi og stofn-
aði Verkalýðsfélag Keflavíkur.
Afi sagði okkur oft sögur frá
því í gamla daga sem voru
margar spennandi og sú mest
spennandi í barnshuganum var
þegar pabbi hans, langafi okk-
ar, var með svikum færður með
valdi frá Keflavík til Reykja-
víkur.
Afi var duglegur maður og
stofnaði sitt eigið fyrirtæki
Björn&Halldór með æskuvini
sínum Halldóri Ásgeirssyni.
Þeir voru einnig giftir æsku-
vinkonum þeim Unni og Elsu
og reistu fyrirtækinu myndar-
legt hús við Síðumúla 19 í
Reykjavík. Elsa og Dóri og
Unnur og Agnar voru vinirnir
sem voru ætíð í daglegri um-
ræðu.
Fjölskyldan átti einnig
margar gæðastundirnar í
sumarbústaðnum sem afi
byggði við Meðalfellsvatn í
Kjós, einstaklega fallegur bú-
staður teiknaður af áhugaarki-
tektinum henni ömmu. Bjössi
afi var prakkara afinn, árrisull
með ýmis skemmtiatriði í poka-
horninu, símaat, og alls kyns
spaug. Í gríni kvartaði hann
undan því að þurfa að taka að
sér öll störf á heimilinu þar
sem konan hans svæfi alltaf svo
lengi um helgar að allar konur í
götunni héldu að hann væri að
breytast í húsmóðurina á heim-
ilinu.
Á milli setninga rétti hann
okkur krukku með hákarlabit-
um og þreif eldhúsið. Smekk-
vísi hans og ömmu átti sér fá
takmörk og var allt gert eftir
stökustu hönnunarfyrirmælum
hennar sem allt lék í höndunum
á og var alltaf með smekkleg-
ustu lausnirnar. Þau eignuðust
sex börn og fjöldann allan af
barnabörnum og barnabarna-
börnum og þegar við horfum til
baka finnst okkur húsið þeirra
vera sannkallað ævintýrahús,
börn úti um allt, vinnustofa
myndlistarmanns í kjallaran-
um, langafi sem gaf nammi,
söngur, glaumur og gleði, en
fyrst og fremst allir velkomnir.
Við krakkarnir vorum úti um
allt að vesenast endalaust, við
vorum samt aldrei skömmuð
eða hastað á okkur, þó að við
keyrðum á, mátuðum öll fötin í
fataskápnum hennar ömmu og
brytum einhver glös og lampa.
Við roðnum ekkert við að segja
að amma og afi hafi verið ein
fallegustu hjón þessa lands og
erum þeim innilega þakklát
fyrir að hafa kennt okkur lífs-
gæði sem eru fólgin í gæsku,
sjálfstæði og elsku til lífsins.
Hvíl í friði, elsku afi og amma,
minning ykkar lifir í hjörtum
okkar.
Um undra-geim, í himinveldi háu,
nú hverfur sól og kveður
jarðarglaum;
á fegra landi gróa blómin bláu
í bjartri dögg við lífsins helgan
straum.
(Benedikt Gröndal.)
Ykkar elskandi barnabörn,
Björn, Hanna Margrét og
Unnur Dóra Einarsbörn.
Við kveikjum einu
kerti á.
Hans koma nálgast
fer,
sem fyrstu jól í jötu lá
og jesúbarnið er.
(S. Muri/Lilja S. Kristjánsdóttir)
Á aðventunni hvarflar hugur
minn til mætrar konu, Lilju Sól-
veigar Kristjánsdóttur, en hún
lést í vor sem leið, á 92. aldurs-
Lilja Sólveig
Kristjánsdóttir
✝ Lilja SólveigKristjánsdóttir
fæddist 11. maí árið
1923. Hún lést 23.
apríl 2015.
Útför hennar fór
fram 6. maí 2015.
ári. Á heimili mínu
er að skapast sú
hefð þegar kveikt
er á aðventukert-
unum, að syngja
með ungum börn-
um mínum sálminn
fallega, sem Lilja
þýddi/endurorti svo
lipurlega úr
sænsku. Eitt erindi
fyrir hvert kerti.
Litla dóttir mín
þekkir sálminn úr leikskólanum,
og það er sannarlega ánægju-
efni hve víða hann heyrist á
þessum fallega árstíma.
Ég kynntist Lilju árið 1993
þegar ég starfaði sumarlangt
sem gæslukona á Listasafni
Einars Jónssonar. Þar starfaði
Lilja fyrir, og hafði gert um
nokkurn tíma. Óhætt er að
segja að hún hafi tekið vel á
móti mér og leiðbeint af alúð í
hvívetna. Grandvarleiki hennar
og samviskusemi í störfum var
augljós frá fyrstu kynnum. Þar
við bættust hlýtt viðmót og sér-
stök elskusemi í minn garð. Síð-
sumars hélt ég til útlanda í
nám, en við Lilja hittumst æv-
inlega um jólaleytið, og sá hátt-
ur hélst eftir að námi mínu lauk
og heim var komið. Ávallt fagn-
aði hún mér innilega, ekki síst
þegar ég kynnti hana fyrir
mannsefni mínu og síðar börn-
unum.
Ég er svo lánsöm að eiga
góðar, heimaunnar gjafir frá
Lilju, og fagurt handbragðið ber
mikilli hagleikskonu skýrt vitni.
Það var hins vegar ekki fyrr en
nokkru eftir að við kynntumst
sem ég áttaði mig á skáldgáfu
Lilju, en hæfileikar hennar á því
sviði eru augljósir þegar lesin
eru „Liljuljóð“, safn frumortra
og þýddra ljóða og sálma sem
út kom á vegum Skálholtsútgáf-
unnar í tilefni af áttræðisafmæli
hennar.
Það er gæfa að hafa kynnst
svo vandaðri manneskju sem
Lilja var. Þann mótbyr sem hún
varð fyrir í lífi sínu, þar á meðal
heilsuleysi frá unga aldri, stóð
hún af sér með aðdáunarverðri
festu og ró. Þar veit ég að Lilja
naut þess mikla trúarstyrks,
sem kveðskapur hennar ber
skýrt með sér.
Ég er af heilum hug þakklát
Lilju fyrir alla hennar góðvild
og vinsemd, og gleðst um leið
við þá tilhugsun að eiga um
ókomna framtíð eftir að minnast
hennar á aðventunni þegar
kveikt er á kertunum fjórum.
Blessuð sé minning Lilju Sól-
veigar Kristjánsdóttur.
Kristín Helga
Þórarinsdóttir.
Innilegar þakkir fyrir veitta samúð og hlýhug
við andlát og útför eiginkonu minnar,
móður, tengdamóður og ömmu,
SIGRÚNAR GUÐLAUGSDÓTTUR,
sem lést 1. desember síðastliðinn.
.
Sigurjón Helgason,
synir, ömmubörn og tengdadætur.
Innilegar þakkir fyrir samúð og hlýhug við
andlát og útför okkar hjartkæru eiginkonu,
móður, tengdamóður, ömmu og
langömmu,
FRÍÐU SVEINSDÓTTUR.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki
Grundar fyrir einstaka umhyggju og
umönnun. Með ósk um gleðilega jólahátíð
og farsæld á komandi ári.
.
Bragi Þorsteinsson,
Helga Bragadóttir, Jóhann Sigurjónsson,
Halldóra Bragadóttir, Árni B. Björnsson,
Sveinn Bragason, Unnur Styrkársdóttir,
barnabörn og langömmudrengur.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát og útför ástkærs
eiginmanns míns,
TORFA GUÐBRANDSSONAR,
fyrrverandi skólastjóra.
Innilegar þakkir til starfsfólks
Hjúkrunarheimilisins Ísafoldar fyrir
einstaka alúð og umönnun. Jafnframt sendi ég fjölskyldu og
vinum hugheilar jóla- og nýárskveðjur.
Fyrir hönd aðstandenda,
.
Aðalbjörg Albertsdóttir.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát og útför ástkærrar
eiginkonu minnar, móður, tengdamóður,
ömmu og langömmu,
HERDÍSAR INGIBJARGAR
EINARSDÓTTUR,
Gullsmára 11, Kópavogi.
Starfsfólki líknardeildar Landspítalans
í Kópavogi færum við sérstakar þakkir fyrir alúðlega umönnun.
Hugheilar jólakveðjur til ykkar allra.
.
Birgir Ísleifsson,
Einar Birgisson, Lára Hafsteindsóttir,
Linda Birgisdóttir, Óskar Júlíusson,
Birgir Birgisson, Berglind Jack,
barnabörn og barnabarnabörn.