Dagblaðið Vísir - DV - 21.08.2015, Blaðsíða 45

Helgarblað 21.–24. ágúst 2015 Menning 45
Hundurinn Uggie, sem vann hug og hjörtu kvik-myndaunnenda með
frammistöðu sinni í The Artist,
kvaddi þennan heim fyrr í þess-
um mánuði. Hann var þjáð-
ur af krabbameini og eigend-
ur hans ákváðu að lóga honum.
Hann var 13 ára gamall, sem er
virðulegur aldur þegar hundur á
í hlut. Aðalleikari myndarinnar
The Artist, Jean Dujardin, hlaut
Óskarsverðlaunin 2012 fyrir leik
sinn í myndinni, en margir voru
á þeirri skoðun að Uggie hefði
stolið frá honum senunni. Uggie
hóf feril sinn fremur seint, kom
fyrst fram í auglýsingum en fékk
stóra tækifærið árið 2011 í kvik-
myndinni Water for Elephants en
þar fór Reese Witherspoon með
aðalhlutverkið. Þegar Uggie sýndi
listir sínar í The Artist var hann
farinn að kenna sér meins, þótt
ekki sæist það á frammistöðu
hans. Eigandi Uggie segir að
hann hafi strax sem hvolpur verið
afar kraftmikill, mjög greindur og
sérlega viljugur til að vinna.
Bandaríski rithöfund-urinn Bret
Easton Ellis,
höfundur Amer-
ican Psycho, er
ekki hrifinn af The
End of the Tour, nýrri
kvikmynd sem byggist á rithöf-
undinum David Foster Wallace,
sem féll fyrir eigin hendi árið
2008. Árið 2012 hakkaði Ellis
hæfileika Wallace heitins í sig á
Twitter og þá sérstaklega höfuð-
rit hans, Infinite Jest. Í bíódómi á
kvikmyndavefsíðunni The Talk-
house segist Ellis álíta Wallace
hafa verið snilling sem þó hafi
ekki nýtt hæfileika sína til fulls.
En hann gagnrýnir þá væmnu og
óraunverulegu hetjumynd sem
dregin er upp af rithöfundinum
á meðan mótsögnum í persónu
hans er sópað undir teppið.
H
ar
ðp
ar
ke
t
Þýsk gæði!
Ármúli 32, 108 Reykjavík
Sími 568 1888
www.parketoggolf.is
Ný beðmál í gömlu borginni
A
my er nútímakona sem skrif-
ar í blöðin, djammar mik-
ið og óttast sambönd eins og
heitan eldinn. Í Sex and the
City snerist allt um að finna drauma-
prinsinn en tíu árum síðar snýst allt
í New York nú um að gera það ekki.
Og á meðan þáttaröð sú þótti eitt
sinn byltingarkennd í hispurslausri
umfjöllun um ástarlíf kvenna erum
við hér komin skrefinu lengra. Karl-
menn hafa sig til í ræktinni og ræða
tilfinningar sínar, óttast að vera særð-
ir og eiga í mestu erfiðleikum með að
koma konum á stefnumót sem vilja
aðeins sofa hjá.
Þetta er margvíðari sýn á sam-
skipti kynjanna en maður er vanur
að sjá frá Hollywood, en þrátt fyrir allt
er um bandaríska bíómynd að ræða
og innan um nýjabrumið slær íhalds-
samt hjarta. Mr. Big okkar tíma er til-
finninganæmur skurðlæknir (Trey
MacDougal, einhver?), og eins og
nafnið bendir til felst lausnin í að láta
af lífsstílnum og finna ástina.
Leikstjórinn Judd Apatow er
þekktastur fyrir myndir um fertuga
karlmenn og að framleiða hina stór-
góðu stelpumynd Bridesmaids.
Þetta er þó fyrst og fremst mynd Amy
Schumer, sem skrifar, leikur aðal-
hlutverkið og nefnir meira að segja
aðalpersónuna í höfuðið á sjálfri sér.
Það er hressleiki yfir myndinni sem
er kærkomin tilbreyting frá stöðluð-
um rómantískum gamanmyndum,
en eigi að síður tekst ekki að halda
tóninum út í gegn, myndin dettur
í væmni án þess að ætla sér það og
er helst til löng. En það er samt létt-
ir að sjá lokaatriði þar sem það er
konan sem reynir að heilla manninn
með stórri athöfn frekar en öfugt, í
dag gæti það alveg eins verið stúlkan
sem stendur fyrir utan gluggann með
gettóblasterinn á lofti. Ef einhver ætti
ghettóblaster lengur... n
Valur Gunnarsson
valurgunnars@gmail.com
Kvikmyndir
Trainwreck
IMDb 6,8 RottenTomatoes 86% Metacritic 75
Leikstjóri: Judd Apatow
Handrit: Amy Schumer
Aðalhlutverk: Amy Schumer og Bill Hader
125 mínútur
Úr listheiminum
Bræðralög og brómantík
gömlu fjárhúsi í Borgarfirðinum n horfðust í augu og jörmuðu
hátt en ef þú lætur Chet Baker fá það.
Hvað sem þú skrifar á blaðið þá tek-
ur þú aldrei karakterinn úr spilaran-
um,“ segir Ómar.
Hver er þá karakterinn í spilaran-
um Tómasi R.? „Það er einhver mús-
íkölsk natni, natni gagnvart smáat-
riðum. Hann er einstaklega góður
lagahöfundur, einstaklega góður
kontrabassaleikari með einstakt
sánd. Maður getur auðvitað nefnt
tuttugu og átta aðra hluti. En hans
helsta einkenni er hvað hann er trúr
því sem hann spilar – það finnst mér
vera helsti kostur tónlistarmanna.
Því fleirum sem maður spilar með
finnst manni mikilvægast að fólk sé
með hjartað í því sem það gerir. Þetta
finnst mér einkenna Tómas.“
En svo við snúum spurningunni
yfir á þig, Tómas, hvað finnst þér
einkenna gítarleik Ómars? „Ef ég
tala eins og hann sitji ekki hér við
borðið og reyni að vera hlutlæg-
ur þá er það fyrst og fremst meðvit-
undin um hvernig hann hljómar.
Á alþýðumáli: hann pælir svo mik-
ið í „sándinu“. Ég man eftir þýskum
tónlistargagnrýnanda sem kallaði
hann: „Klangzauberer“, töframann
hljómsins. Þetta kemur afskaplega
skýrt fram á þessari plötu. Hann tók
sautján gítara með sér upp í Borgar-
fjörð, til að geta valið úr. Það er mjög
margvíslegur hljómur í hans gítar-
leik. En það dugar náttúrlega ekki að
vera með góðan hljóm heldur verður
maður að spila líka. Mér finnst hann
hafa náð að móta mjög persónu-
legan stíl, ekki bara með hljómnum
heldur líka í því hvernig hann spilar
línur, með ryþmanum og svo fram-
vegis. Ef það er eitthvað eitt fyrir
utan hljóminn er það svo hin algjöra
sannfæring. Það kemur aldrei nóta
frá honum án þess að hann meini
hana.“
Jarmandi kindur og jöklahringur-
inn
Platan er tekin upp á Kolsstöðum í
Borgarfirði og hefur upptökustað-
urinn greinilega haft áhrif á hljóm
plötunnar, andinn er afslappaður og
útsetningarnar berstrípaðar.
„Ómar var oft búinn að stinga upp
á að við færum í sumarbústað og tækj-
um upp. Ég gaf sjens á því en var ekk-
ert ofurspenntur. En svo gerist það í
vetur að ég lendi í óvæntu matarboði
– karlaselskap – og hitti þar mann sem
bauð okkur að koma í sveitina til sín að
taka upp plötuna. Þetta eru Kolsstað-
ir og Helgi Eiríksson heitir hann sem
er þar höfuðábyrgðarmaður. Þetta er
beint á móti Húsafelli, hátt uppi í fjalli
og þar blasir jöklahringurinn við. Svo
er hraunið fyrir neðan og kjarrið og
kindur á beit. Þarna hefur verið gerð
menningarmiðstöð í fjárhúsunum
sem stóðu þar forðum – og þar tókum
við upp. Við gætum hafa staðið hvor í
sinni krónni sem kindurnar voru áður
í og hljóðmaðurinn skammt und-
an. Svo horfðumst við bara í augu og
jörmuðum. Kindurnar fyrir utan sáu
reyndar aðallega um það – þó ekki
þannig að þær væru að trufla. Þessi
andi þarna í sveitinni rammaði þetta
rétt inn,“ segir Tómas.
Sannleikurinn streymir út
„Þetta verkefni er rosalega ólíkt öllu
sem við höfum gert. Þarna er mað-
ur algjörlega nakinn. Hvert einasta
„slide“ á bassahálsinum heyrist eins
og það sé við hliðina á þér. Þegar ég
snerti gítarstrenginn með puttanum
mun það heyrast á upptökunni. Það
var nokkurra mánaða ferli að finna
hvað við vildum skilja eftir okkur á
plötu þannig að það meikaði sens fyrir
okkur – þegar þessir menn með þessi
hljóðfæri koma saman. Við hægðum
lögin frekar en að hraða þau, kannski
til að hvíla betur í þeim. Þarna fund-
um við okkar „forte,““ segir Ómar.
Tómas tekur undir: „Ytri áhrif
á tónleikum geta haft þau áhrif að
menn spili með svolitlum látum. En
þegar þú horfist í augu við músíkalsk-
an félaga til áratugs uppi í sveit í Borg-
arfirði, í algjörri kyrrð og ekkert nema
undursamleg náttúran fyrir utan þá
kemur innan úr þér einhver sannleik-
ur. Þú gætir ekki – jafnvel þótt þú vildir
– reynt að hífa upp eitthvað gervistuð.
Friður og rómantík, jafn einfeldnings-
legt og það gæti hljómað, streymir
bara út við þessar aðstæður.“
Útgáfutónleikar voru haldnir á
Jazzhátíð í Reykjavík fyrr í mánuðin-
um en vinirnir ætla sér þó að leika
bræðralögin tíu á tónleikum á næst-
unni. „Við förum í stóra tónleikaferð í
lok september og október. Það verður
þriggja vikna ferð um landið. Þá ætl-
um við að taka stóran hring, landið
eins og það leggur sig,“ segir Ómar.
Bara tveir vinir saman á „road-
trip“ um landið? „Á sérstyrktum Land
Rover-jeppa Ómars Guðjónssonar!“
skýtur Tómas inn í. „Við tökum alltaf
Kjöl! Frá Reykjavík á Akureyri, á Vík og
svo Blönduós og svo framvegis,“ segir
Ómar og Tómas grípur boltann á lofti:
„Förum alla fjallvegi sem hægt er að
taka, aldrei beinu leiðina.“ n
„Þegar þú horfist
í augu við mús-
íkalskan félaga til ára-
tugs uppi í sveit í Borg-
arfirði, í algjörri kyrrð og
ekkert nema undursam-
leg náttúran fyrir utan þá
kemur innan úr þér ein-
hver sannleikur.
Bræðralag Við gerð plötunnar hittust Tómas og Ómar heima hjá þeim fyrrnefnda, æfðu,
drukku kaffi, slúðruðu og borðuðu gourmet-máltíðir.„Þetta er alls ekk-
ert faðir-sonur
dæmi – bara tveir jafn-
aldra spilarar sem hafa
jafnan rétt.