SÍBS blaðið - 01.10.2008, Side 40

0
formi, andlegu jafnvægi og þetta var góður
lífsins skóli.
Á þessum tíma fór ég í gegnum mjög erfiðar
æfingar og keppni, oft við ótrúlegar aðstæður
hvað hita- og rakastig varðar. Ég hef oft vel
því fyrir mér síðastliðin ár hvort að ráðlegging-
ar dagsins í dag hefðu hreinlega leyft æfingar
við þessar aðstæður því oft fór hitinn vel yfir
35°C! Allan þennan tíma var ég mjög hraust og
missti aldrei úr keppni vegna veikinda, meiðsl
settu strik í reikninginn eins og gengur og ger-
ist í íþróttum á þessu stigi.
Árið 1996 flutti ég alkomin heim með Mast-
erspróf í næringarfræðum í farteskinu og hófst
þá “´lífsbaráttupakkinn” sem fól í sér að koma
undir sig fótunum, koma sér á framfæri og
skapa sér nafn. Ég skipti um félag og fór að
æfa með Íþróttafélagi Reykjavíkur sem hefur
verið mitt lið síðan, keppti enn með landsliðinu
en satt best að segja þá var þetta erfiður tími.
Það var visst menningarsjokk að koma heim
og eftir að hafa farið í gegnum mjög góðan
íþróttaferil í Bandaríkjunum þá vantaði mark-
mið, verulegan hvata og hreinlega aðstæður
til að stefna á eitthvað stórt þó svo að ég hafi
keppt með landsliðinu erlendis og ÍR hér heima.
Smá hliðarskref voru tekin frá frjálsíþóttunum
með keppni í vaxtarrækt árin 1998 og 1999 og
var það frábær og skemmtileg
reynsla sem ég hefði ekki viljað
missa af. Fékk þar sjálfstraust til
að koma fram og hef ég búið að
því alla tíð síðan.
Árið 2000 þegar ég varð
þrítug fékk ég allt í einu gróð-
urofnæmi, líklega grasofnæmi
og átti ég því í tvö eða þrjú ár.
Þetta kom verulega á óvart þar
sem ég hafði ekki fundið fyrir
þessu gegnum tíðina þó svo
að systkini mín hafi verið með
mjög slæmt frjókornaofnæmi
alla tíð. Þetta ofnæmi hvarf þó
eins skjótt og það hafði komið.
Allan þennan tíma æfði ég vel
og var áfram hraust og hress.
Síðla hausts 2003 lenti ég hins
vegar í því að ég fór að upplifa
hraðan og þungan hjartslátt,
mæði og hræðilega andnauð á
erfiðum æfingum. Ég var ekki
að skilja hvað var í gangi og
hélt hreinlega að ég væri að
deyja, hafði lesið blaðagrein
þar sem talað var um fólk um
þrítugt sem hreinlega fengi
hjartaáfall vegna vinnálags og
lífsgæðakapphlaups!
Mér var bent á að þetta lýsti
sér eins og áreynsluastmi og ég
ætti að leita til lungnalæknis.
Ég lét til leiðast og heimsótti
hann Gunnar Guðmundsson
sem setti mig í hefðbundið
blásturspróf þar sem kom fram
að ég væri með áreinsluastma.
Ég var engan veginn sátt við
hans greiningu eftir fyrst blást-
ursprófið og linnti ekki látum
fyrr en hann var búinn að leyfa
mér að taka tvö blásturspróf í
viðbót og lét ég þá sannfærast
um að ég væri með áreinslu-
astma. Fékk ávísun á lungnalyf
og góða leiðsögn um það
hvernig ég ætti að nota þau.