Svava - 01.03.1899, Side 5

—3S9—
hjá niiiligöngumamiimiii), sem oftast er Mestiz. Haun
kaupir allar afiirðir og borgar þær að mestu fvrirfram,
svo bóndiuu geti staðið stiaum af viunufólki sídu. Vana-
lega er Mestizinn umboðsm.iður einhvers útflutnings-
kaupnu.nns, og' peningasjðSur ijrns er hvi sú aðal-upp-
spretta sem atvjnnurekeudur ausa úr. Oft verður Jlcstiz-
iun að borga 10—12 pct. í vexti, en svo tekur liann all-
oft 50 pct. vexti af Malaiahúndanuru aftur. Fyrir því
er lianu oftast í skuldum. Ágóðitm iendir hjá ntilli-
göngnntanninum og útflittningskaupmanui.
Meguið af skyurnum fer fil Ameríku, hitt til Hong-
kong í líína. Tóbakið til Ástralíu, Kýja Sjálands, Iudía
ogEvrópu. Hampunnn því nærallur lil Ameríku.
Frá því verzlunin á eyjunum varð frjáls og til þess
fyrir fátn ártttn, áttu Norður-Ameríkumenn mest í henni.
Eldri meðlimir amerisku verzlunarhúsanna dróu sig svo
í hló með auðsafa sitt, en létu ltina yngri taka við með
litiu stofnfé en miklutn skyldum. Afleiðingin varð sú,
að ensk verzlunarhús, tueð peninga í miljónatali, veltu
sér yfir verzluuina og náðu stjórntaumum hennar. Þeg-
ar uppreistin á Kúbu byrjaði urðu síðustu amerisku verzl-
unarhúsin að hætta; yflrvöldin spænsku þiengdu að þeim
á allar lundir.
Vioakiftaveltan í Manila er talin vera 50 miljónir
v