Svava - 01.03.1899, Side 6

—390—
dollara. Manila-ýindlar eru búnir til svo hnndruðura
miljóna skiftir; ein verksmiðja þar liefir 10,000 verka-
menn; eitt sraávindla-starfhýsi fiamleiðir 40 miljónir smá-
vindla árlega. Af haiupi fæst þar.j árlega um 200,000
tous. Fjórir tiratu hlutar af því eru seldir tii Ameríku.
Innflutningurinn er einuig talsverður; frá Baudafylkj-
unum koma steinolía og hveitimói, frá Englandi, Þý/.ka-
iandi og Frakklandi allskonar baðmullardúkar, léroft, járn-
vörur, niðursoðin matvæti og því um iíkt. Manita er
útflutningshöfnin; þar eru vörur umfermdar til annara
hafna áeyjunum á þavlend gufaskip. Eitt útger'ðarfé-
lag hefir 27 strandferðagufuskip frá 500 til 3000 tonna
að stærð.
jSTáma auður eyjanna er lítt kunnur. Gull finst þar,
en ekki svo mikið að tilvinnandi sé að leyta þess. Fyrir
nokknuu árum síðan strandaði skip frá Massachnssetts á
vestanvorðri Miudoroeyjunni, og urðu skipverjar að fara
þvert yfir eyjuna til þess að fá skipsferð til Manila; ferð-
in stóð yfir í 14 daga, yfir skóga, fjöll og fyrnindi, en á
leiðinni fundu þeir ógrynni af steinkolum, sem láu ofan-
jarðar. Undir eins og spænsku yfirvöldin fengu að vita
þetta, lögðu þau eignarhald á kolasvæðið, en hafa enn
ekki hrært c-inn fingur í þá átt að gera sér gagn að því.
Eins og áður sækir Manila öll kol tii Astralíu.