Svava - 01.03.1899, Side 21

•405
gefx ð. Á þann hátt geta menn gevt sár grein fyrír hinni
undarlegu fjarskynjan.
Þessi nýju sálavlegu h'ifæii ættu j)á að vera starfandi
afl í og markmið nýrrar þroskunar á öðru ákvarðaðra og
auðugra starfssviði, þioskun, er geugur fyrir sig á sama
hátt og sálarleg þroskun á jörðunni: fyrir skyidurækni,
en skyldan, það er samhljóðanin með takmarki hinnar
vaxandi framþróunar, stefna allrar viðleitni að hugsjónar
algervinu.
Sem siðréttileg vera skapar manneskjan sjálf mann-
gildi sitt, og verður á þann hátt skapavi ódauðleika
síns. Sú manneskja, sem ekkert skeytir um framför sið-
ferðis síns og skilningsgáfna, missir einstaklingseoli sitt,
sálarlegu framefnin suúa að endingu aftur í skaut alheims-
ins. Kraftmikil sál getur dregið að sér aðra aflminni.
Alt öðruvísi er ástatt raeð sál barnsins, sem moð afli upp-
vaxtarins er í þroskun, og getur haldið áfram framför-
inni hins vegar við þenna lieim.
Höfundurinn hefir verið svo hroinskilinn gaguvart
lesendum sínum, að gera glöggva merkjah'nn milli sinna
getgátna, og þeirrar reynslu sem menn hafa, að óþarft
er að taka því fram hér, að þær fara langt út fyrir
vísindalegar ímyndanir.
Hók hans er eitt’af því skemtilegasta og grund-