Svava - 01.03.1899, Blaðsíða 36

420—
imns á liinni fSgru konn, er hauu hafði steypt í ögæfu,
og kemur hanu ekki við þessa sögu framar. Þegar öl-
víiuan fór af houum, og haim skildi til fulls livað haun
hafði gert, hefði haun uæstum því getað ráðið sér hana;
hanu liafði ætlað sér að græða peuinga á leyndarmál-
íhu, eu aldrei hafði iionum komið til hugar að svíkja
Hestir Blair'.
Hami fór til Ameríku; þar fékk hann liina umsömdu
peniuga í þrjií ár. Hann liélt vel samninginn; nafnið
seiu tiafði breut sig iuu í huga hans og lijarta, kom
aldrei á varir hans; hanu gerði enga tilraun til að snúa
aftur. Hann drakk sjálfan sig til heijar, en loforðið
hélt lmnn alt fram í andlátið.
Þau hjón voru nú eiu eftir. Þegar liurðin luktist á
eftir svikaranum, gekk lafði Ardeji til manns síns, og
leit á haun.
’Leo‘, sagði hún, ‘ég bið þig að kveða upp yfir
mér dójn minn. Það er alt satt, ég er—ég var Hestir
BÍaif'.
’Og nú ertu Hestir Avden4, mælti liann. Hvers
vegna drógstu mig i tálar?‘
’Vegna þess að ég elskaði þig; á allri minni vesölu
«di hafði ég eugau elskað fyrri1.
Hanu leit á liana með rannsakandi augnaráði.