Morgunblaðið - 15.12.2017, Side 39

MENNING 39
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 15. DESEMBER 2017
Spurningin um sýnd og reyndgegnir lykilhlutverki í nýj-ustu uppfærslu sviðs-listahópsins Sóma þjóðar
sem frumsýnd var í Tjarnarbíói fyrr
í þessum mánuði. SOL sem höfund-
arnir, Hilmir Jensson og Tryggvi
Gunnarsson, segjast byggja á raun-
verulegri ástarsögu úr samtímanum
fjallar um samskipti á tölvuöld. Sag-
an hverfist um hinn félagsfælna
Davíð (Hilmir Jensson) sem lifir og
hrærist í heimi tölvuleikja og spjall-
rása. Hann forðast eftir fremsta
megni að fara út úr húsi og lætur til
að mynda senda sér mat og aðrar
nauðsynjavörur heim.
Haukur (Kolbeinn Arnbjörnsson),
vinur Davíðs, reynir árangurslaust
að draga hann með sér á djammið –
enda sannfærður um að áfengi og
skyndikynni veiti lífsfyllinguna sem
vantar. Hann varar Davíð við að lifa
eingöngu í heimi tölvutækninnar
þar sem ómögulegt er að vita hvort
aðrir leikmenn séu í reynd það sem
þeir segjast vera. Davíð gagnrýnir á
móti vin sinn fyrir að taka virkan
þátt í þeirri ímyndarsköpun sem
viðgengst á samfélagsmiðlum þar
sem við reynum flest – ef ekki öll –
að draga upp fegraða mynd af sjálf-
um okkur og lifa lífinu samkvæmt
forskrift annarra um hvað teljist við
hæfi, smart eða rétt.
Í einum netleikjanna sem Davíð
spilar kynnist hann Sol (Salóme
Rannveig Gunnarsdóttir) sem unnið
hefur sér það til frægðar að vera
stigahæsti spilari leiksins og nokk-
urs konar leiðtogi. Netspjall þeirra
leiðir til þess að þau hittast í raun-
heimum og þá kemur ýmislegt á
óvart, en ekki má gefa of mikið upp
til að skemma ekki fyrir væntan-
legum áhorfendum.
Fléttan er haganlega saman sett
hjá Hilmi og Tryggva, sem einnig
leikstýrir sýningunni af miklu ör-
yggi og hannar búninga sem vísa
með góðum hætti í annars vegar
leikjaheiminn og hins vegar sam-
tímann. Dregnar eru upp for-
vitnilegar hliðstæður milli raun-
veruleikans og sýndarheima og
áhugaverðra spurninga spurt um
hvar og hvernig raunveruleg nánd í
samskiptum geti þróast. Óhætt
hefði verið að þétta fyrri hluta
verksins örlítið betur og hléið
klippti framvinduna óþarflega mikið
í sundur, en að öðru leyti var upp-
byggingin fín og höfundar héldu sig
réttum megin við melódramað sem
daðrað er við í seinni hlutanum.
Í nýlegu blaðaviðtali lýsti leik-
stjórinn sýningunni sem óð til tölvu-
leikja og möguleika þeirra á sama
tíma og hún væri rannsókn á hætt-
unum sem þar fælust. Þrátt fyrir að
draga fram dökka mynd af hættum
tölvuleikjafíknar falla aðstandendur
aldrei í þá gryfju að predika yfir
áhorfendum um skaðsemi tölvu-
leikja og fá þeir hrós fyrir það. Af
viðbrögðum yngri áhorfenda í saln-
um leyndi sér heldur ekki hversu
vel aðstandendur voru að sér í heimi
tölvuleikja og málfari spilara. Und-
irrituð skemmti sér konunglega yfir
rafrænni útfærslu á krullu í með-
förum vinanna Davíðs og Hauks og
andaskotleikurinn var dásamlega
gamaldags. Þegar kom að yngri
tölvuleikjum verksins var umhugs-
unarvert hversu fyrirferðarmiklir
mannskæðir bardagar og limlest-
ingar voru, en undirrituð þekkir
heim tölvuleikja ekki nógu vel til að
átta sig á því hvort slík þemu tröll-
ríði tölvuleikjum samtímans. Hljóð-
og myndheimur Valdimars
Jóhannssonar var vel útfærður í
tölvuleikjunum, en hljóðstyrkurinn
óþarflega mikill á köflum. Lýsing
Hafliða Emils Barðasonar í sam-
vinnu við Valdimar undirstrikaði vel
skilin milli heima.
Leikmynd Tryggva Gunnars-
sonar og Valdimars Jóhannssonar
er snjöll í einfaldleika sínum og
þjónar uppfærslunni afar vel. Hvít-
ur bakveggur nýtist sem skjár í
sýndarheiminum, en þess á milli er
hann hífður niður og breytist þá í
gólfið í vistarverum annars vegar
Davíðs og hins vegar Solar í raun-
heimum þar sem einfaldur húsbún-
aður og vel valdir leikmunir segja
býsna mikið um persónur verksins
og kringumstæður. Sjónrænt eru
skilin milli heima mjög skýr sem
leikstjórinn vinnur markvisst með
þannig að áhorfendur þurfi ekki að
velkjast í vafa um hvenær senur
fara fram í sýndarheimum og hve-
nær í raunheimum. Á þessu eru
reyndar tvær undantekningar, sem
komu svolítið spánskt fyrir sjónir án
þess þó að trufla um of.
Samleikur Hilmis, Kolbeins og
Salóme er afar góður. Kolbeinn
dregur upp skemmtilega mynd af
manni sem rembist eins og rjúpan
við staurinn að falla að stöðlum
samfélagsins. Hilmir er trúverðugur
sem félagsfælni tölvunördinn sem
kynnist óvænt ástinni sem breytir
honum til frambúðar. Salóme er
töffaramennskan uppmáluð í sýnd-
arveruleikanum, en sýnir á sér brot-
hættari hliðar í raunheimum. Hjart-
að í sýningunni er ástarsamband
Davíðs og Solar sem útfært er með
áhrifaríkum hætti í fallegum dansi
úr smiðju Sigríðar Soffíu Níels-
dóttur. Sá dans kallast með tákn-
rænum hætti á við stríðsdansinn
sem þau hafa áður stigið í sýndar-
veruleikanum. Snarpar, harðar og
taktfastar hreyfingar stríðsdansins
hafa vikið fyrir mýkt og húmor ást-
arinnar.
Sóma þjóðar tekst með SOL að
velta upp áhugaverðum spurningum
um einmanaleikann, hvar og hvern-
ig nánd geti skapast og muninn á
sýnd og reynd án þess endilega að
ætla sér að veita áhorfendum öll
svörin. SOL er glúrin og ljúfsár
sýning sem óhætt er að mæla með,
líka fyrir þá sem lítinn eða engan
áhuga hafa á heimi tölvuleikja.
Um sýnd og reynd í ólíkum heimum
Ljósmynd/Hörður Sveinsson
Stríðsleikur „Samleikur Hilmis, Kolbeins og Salóme er afar góður,“ segir í rýni um leiksýninguna SOL.
Tjarnarbíó
SOL bbbbn
Eftir Hilmi Jensson og Tryggva Gunn-
arsson. Leikstjórn Tryggvi Gunnarsson.
Hreyfihönnuður: Sigríður Soffía Níels-
dóttir. Leikmynd: Tryggvi Gunnarsson
og Valdimar Jóhannsson. Ljósahönnun:
Hafliði Emil Barðason og Valdimar
Jóhannsson. Búningar: Tryggvi Gunn-
arsson. Hljóð- og myndheimur: Valdi-
mar Jóhannsson. Leikarar: Salóme
Rannveig Gunnarsdóttir, Hilmir Jensson
og Kolbeinn Arnbjörnsson. Sómi þjóðar
frumsýndi í Tjarnarbíói 1. desember
2017, en rýnt í aðra sýningu 8. desem-
ber 2017.
SILJA BJÖRK
HULDUDÓTTIR
LEIKLIST
Guðrún Erlingsdóttir
ge@mbl.is
„G-in þrjú, gleði, gospel og góð-
mennska munu ráða ríkjum á jóla-
tónleikum Gospelkórs Jóns Vídalíns
á sunnudaginn kl. 20.00,“ segir Dísa
Sigurðardóttir ein af kórfélögunum.
Hún segir Davíð Sigurgeirsson kór-
stjóra hafa átt hugmyndina að því að
halda styrktartónleika og öll inn-
koma á tónleikunum renni til innan-
landsaðstoðar Hjálparstarfs kirkj-
unnar.
„Það eru margir sem þurfa aðstoð
fyrir jólin og það er mikilvægt að láta
gott af sér leiða. Við höfum alltaf haft
frítt inn á vor- og jólatónleikana en
ákváðum í ár að leggja okkar af
mörkum til þess að hjálpa öðrum að
halda jól.“
Gospelkór Jóns Vídalíns er sam-
starfsverkefni Vídalínskirkju og
Fjölbrautaskólans í Garðabæ. Kór-
inn stofnaði séra Jóna Hrönn Bolla-
dóttir fyrir 11 árum og er verkefnis-
stýra hans en stjórnandi er Davíð
Sigurgeirsson.
Dísa sem sungið hefur með kórn-
um í fjögur ár segir að það séu inn-
tökupróf í kórinn og lágmarksaldur
16 ár. Hún segir að sumir kórfélagar
sem byrjuðu 16 ára séu enn í kórnum
11 árum síðar.
„Við tökum sérstaklega við krökk-
um úr Fjölbrautaskóla Garðabæjar
og þau geta fengið einingar fyrir
þátttöku í kórnum. Það eru allir vel-
komnir í kórinn frá 16 ára aldri fram
undir 35 ára, “ segir Dísa og bætir við
að það endi með því að stofnaður
verði fullorðins gospelkór.
Ókeypis tónlistarmenntun
Að sögn Dísu syngja á milli 25 og
30 manns með kórnum. Endurnýjun
sé mikil og treyst sé á framhalds-
skólakrakkana.
„Það að syngja í kór er ókeypis
tónlistarmenntun, góð raddþjálfun,
þjálfun fyrir tóneyrað og við lærum
að lesa nótur. Davíð á það til að
breyta útsetningum sem við erum
búin að æfa, það er krefjandi en
skemmtilegt.“
Dísa segir að kórfélagar þjálfist í
samskiptum, læri að vinna með öðr-
um og kórinn sé eins og önnur fjöl-
skylda. Hún segir að þegar kórinn
komst í úrslit í Kórum Íslands hafi
hún hitt kórinn jafn mikið og fjöl-
skylduna sína.
Það er nokkur aldursmunur á
yngstu og elstu kórfélögunum að
sögn Dísu.
„Við lærum mikið af þeim yngstu
sem koma með mikla orku inn í kór-
inn. Við sem eldri erum getum miðlað
þeim yngri þekkingu okkar. Með
yngra fólkinu koma alveg ótrúlega
flottir einsöngvarar. Þrír af kór-
félögum hafa komist í úrslitin í The
Voice,“ segir Dísa og bætir við að all-
ir sem áhuga og getu hafi fái tæki-
færi á að syngja einsöng. Þeir þurfi
bara að láta Davíð vita og hann finni
handa þeim rétta lagið.
„Þau þora að gera hlutina“
Dísa segir góðan móral í kórnum,
æfingar séu einu sinni í viku og oftar
þegar mikið standi til.
„Það kom margt nýtt fólk í kórinn
rétt fyrir keppnina og keppnin hristi
hópinn saman. Nýjar útsetningar og
atriðin í kringum lögin voru mikil æf-
ing í samhæfingu þar sem við sung-
um og dönsuðum á sama tíma.
Davíð kórstjóri tekur í sama
streng og bætir við að kórinn hafi
nýtt keppnina sem stökkpall til þess
að vaxa og gera eitthvað nýtt.
„Við erum bókuð í Eldborg eftir
áramót og syngjum þar á tónleikum
til heiðurs George Michael. Svo er
margt annað spennandi framundan
sem ekki má segja frá,“ segir Davíð
Hann bætir við að kórinn hafi
fengið liðsauka í haust þegar Jó-
hanna Guðrún Jónsdóttir bættist í
hópinn sem raddþjálfari kórsins.
Davíð er mjög ánægður með
gospelkór Jóns Vídalíns.
„Málið með þennan kór og það sem
gerir hann svo sérstakan er að þau
þora að gera hlutina, búa til sýningar
og fara alla leið í gleðinni. Þessi kór
er samsettur af mörgum einsöngv-
urum sem þar af leiðandi mynda
sterkan samhljóm.,“ segir Davíð.
Frítt er fyrir börn 12 ára og yngri
á tónleikana í Vídalínskirkju.
Þrjú G, hjá gospelkór Jóns Vídalíns
Gleðigjafar Gospelkór Jóns Vídalíns ásamt kórstjóranum Davíð Sigurgeirssyni. Gleði, þor og kraftur einkennir
kórinn sem séra Jóna Hrönn Bolladóttir stofnaði fyrir 11 árum og hann keppti í úrslitum í Kórum Íslands.
 Hjálpa öðrum að halda jól  Kórakeppnin stökkpallur til vaxtar  Fullt af einsöngvurum sem
mynda sterkan samhljóm  Samstarf Vídalínskirkju og Fjölbrautaskólans í Garðabæ  Þau þora