Fréttablaðið - 29.11.2019, Side 84

FJÖLSKYLDAN ER AÐ
VENJAST ÞVÍ AÐ
ÞETTA ÞARF AÐ FÁ SINN TÍMA
OG SINN STAÐ Á HEIMILINU.
Eftir nokkurra ára búsetu á mölinni í Reykjavík f lutti Ólafur í sumar með fjölskyldunni til Selfoss. Þar unir þessi 41 árs gamli sunnlennski
sveitapiltur, frá bænum Stóra-Hofi
í Gnúpverjahreppi, hag sæinum vel
í endalausu jólaskapi. Kona hans er
Hanna Sigga Unnarsdóttir og eiga
þau saman þrjár dætur, 15 ára, 3 ára
og 18 mánaða.
„Ég hef unnið í verslunum í 20 ár,
sem sölumaður eða á lager,“ segir
Ólafur. „Ég hef einnig þjálfað knatt-
spyrnu í 20 ár og þar af fimm ár í
Danmörku. Nú hafa þeir skór farið
á hilluna og jólaskórnir komnir
fram.“
Í september opnuðu Ólafur og
Hanna verslunina Heimilið og jólin
á Selfossi, en þar selja þau jólavörur,
heimilisvörur og húsgögn.
Í um 10 ár hefur Ólafur byggt jóla-
þorp á heimilinu, með upplýstum
húsum, snjó og fólki. „Þetta byrjaði
allt með einu húsi. Fyrsta húsið
sem ég eignaðist var reyndar svona
míní-hús þar sem ég pantaði vit-
laust á netinu,“ segir hann en Ólafur
pantar öll sín hús hjá amerískum
netverslunum. „Ég er búinn að vera
mikið á f lakki vegna vinnu og þar
sem fjölskyldan er á víð og dreif um
landið var það dálítið heillandi að
setja saman þorp sem tæki á móti
mér þegar ég vakna eða kem heim.“
Jólaþorpið í ár er nú þegar orðið
stórt og iðar að lífi og jólaanda.
Aðspurður hversu mikil vinna
það sé að setja upp þorp af þessari
stærðargráðu segir Ólafur það taka
um tvær vikur.
„Ég hef ekki enn þá sett upp allt
þorpið mitt þar sem ég á meira en
hundrað hús og er með tvær litlar
sem finnst gaman að fikta. Í ár
höfum við því húsin í þeirri hæð að
þær geta aðeins horft en ekki snert,“
segir hann og brosir. „Við byrjum
alltaf á því að ákveða hvaða stað
þorpið fær á heimilinu og þá sjáum
við hversu stórt við getum haft það.
Svo röðum við húsunum á gólfið
og veljum þau hús sem við viljum
hafa.“
Gerð jólaþorpsins í ár var auð-
veldari en áður að sögn Ólafs, því
að í gegnum verslun sína gátu þau
keypt botna, bakgrunn og fylgi-
hluti. Í ár var ákveðið að þemað yrði
fjallaþorp. „Við eigum líka lest. Ég sé
fyrir mér að þegar stelpurnar verða
eldri munum við nota stórt svæði
fyrir þorpið og látum lestina keyra
í kringum það. Einnig myndum
við setja upp fjöll fyrir aftan með
húsum í hlíðunum. Þá yrði þetta
skemmtilega lifandi þorp,“ segir
Ólafur með tilhlökkun.
Ólafi er annt um jólaþorpin og
viðurkennir að hafa sýnt stjórn-
semi við uppsetninguna. „Ég er svo
smámunasamur að það getur verið
erfitt að leyfa öðrum að koma að
þessu. En þegar ég hef sett þorpið
upp þá fá elsta stelpan og frúin á
heimilinu að setja sitt mark á það,“
segir hann. „Í framtíðinni sé ég samt
alveg fyrir mér að það verði nokk-
urs konar fjölskylduviðburður að
setja upp þorpið. Það verður meira
lifandi og sérstakt þegar allir fá að
koma með sín blæbrigði.“
Víkur nú talinu að jólaverslun-
inni. „Ég er mikið jólabarn. Við
vildum vinna sjálfstætt og við eitt-
hvað sem okkur þætti skemmtilegt
að gera. Þess vegna varð jólabúð
fyrir valinu,“ segir hann.
Vörurnar sem Ólafur notar í
þorpin selur hann nú í nýju verslun-
inni. Hann segir að hingað til hafi
verið mjög erfitt að fá landslagið og
ýmsa aukahluti hér á landi. „Þegar
maður hefur þetta landslag þá þarf
Með djúpa ástríðu fyrir jólaþorpum
Ólafur Hlynur Guðmarsson, verslunarmaður á Selfossi, er óumdeilanlega eitt mesta jólabarn landsins. Hann
hefur hannað sín eigin jólaþorp í tíu ár og nú í haust lét hann til skarar skríða og opnaði sína eigin jólaverslun.
Ólafur hefur gert jólaþorp í tíu ár en á eftir að nota öll húsin sín 100 í einu.
Ólafur eignaðist
fyrsta jólahúsið
fyrir einhvers
konar öfugsnú-
ið jólakrafta-
verk þegar hann
pantaði það
fyrir mistök
á netinu. Það
klúður hefur
heldur betur
dregið gleði-
legan dilk á
eftir sér þar
sem hann hefur
í áratug reist
mismunandi
jólabæi með
tilstandi sem er
að verða fjöl-
skylduhefð.
maður ekki að vera að vesenast með
frauðplast eða sand eða steina.“
Fyrstu jólin eru nú brátt að hefj-
ast hjá búðareigendunum og búast
má við miklum erli, gleði og stemn-
ingu. „Hjá flestum ná jólin því besta
út úr manni. Þú eyðir tíma með fjöl-
skyldunni og leggur þig fram við að
gleðja aðra,“ segir Ólafur. „Hugsaðu
þér bara, ef við gerðum það allt
árið.“
Ólafur er augljóslega ekki einn
af þeim sem kvarta þegar jóla-
skraut er sett upp í nóvember eða
látið hanga fram yfir þrettándann,
garga þegar jólalögin heyrast utan
desembermánaðar. „Ef ég fengi að
ráða þá væri þorpið mitt uppi allt
árið. En núna fer það upp í septem-
ber eða október og ég tek það niður
í febrúar. Það er bara svo gaman að
hafa þorpið uppi í rökkrinu.“
Aðspurður um hvort fjölskyldan
hafi alltaf skilning á ástríðu hans
fyrir jólaþorpinu og plássinu sem
það tekur segir Ólafur það vera í
ferli. „Fjölskyldan er að venjast því
að þetta þarf að fá sinn tíma og sinn
stað á heimilinu.“
kristinnhaukur@frettabladid.is
2 9 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9 F Ö S T U D A G U R70 L Í F I Ð ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð
2
9
-1
1
-2
0
1
9
0
5
:3
5
F
B
0
9
6
s
_
P
0
9
3
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
8
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
0
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
1
3
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 2
4
5
F
-2
7
E
4
2
4
5
F
-2
6
A
8
2
4
5
F
-2
5
6
C
2
4
5
F
-2
4
3
0
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
3
B

F
B
0
9
6
s
_
2
8
_
1
1
_
2
0
1
C
M
Y
K