Fréttablaðið - 29.11.2019, Blaðsíða 29

Fréttablaðið - 29.11.2019, Blaðsíða 29
Í DAG Þórlindur Kjartansson Tryggðu þér áskrift DOMINO’S DEILD KARLA Í KVÖLD 20:10 KAUPTU STAKAN LEIK: DOMINO’S KÖRFUBOLTAKVÖLD Í KVÖLD 22:10 Frægt er hversu illa lottóvinnings-höfum gengur oft að haldast á því ríkidæmi sem þeim áskotnast í svip- hendingu þegar tölurnar þeirra sogast upp í plaströr í sjónvarpinu. Algengt er að jafnvel fólk sem vinnur tugi og hundruð milljóna sólundi því öllu á undra- skömmum tíma og standi eftir jafn slyppt og snautt og það var áður. Eins eru mörg dæmi um samfélög þar sem verðmætar auðlindir uppgötvast en happafengurinn snýst á örstuttum tíma upp í sannkallaða hefndargjöf. Peningar og ríkidæmi Það er ágætt kappsmál hjá bæði einstakl- ingum og þjóðum að öðlast efnahagslegt sjálfstæði og jafnvel ríkidæmi. En hvort sem litið er til einstaklinga eða samfélaga, þá skiptir ekki bara máli hvort það tekst að verða auðugur. Það skiptir líka máli hvernig það er gert. Það eru ýmsar leiðir sem þjóðir geta farið til þess að öðlast efnahagslega velsæld; þá sem mælist í landsframleiðslu á mann og ýmsum öðrum þjóðhagslegum útreiknistærðum. Samkvæmt slíkum tölum eru olíurík lönd við Persaf lóa meðal þeirra allra auðugustu en líka ýmis smáríki sem eru þekktari fyrir að bjóða upp á ýmiss konar siðferðislega vafasama fjármálaþjónustu. En þessi samfélög eru ekki endilega „rík“ þótt þar sé mikið af peningum. Í hagfræðinni er gjarnan talað um „hol- lensku veikina“ sem lagst getur á sam- félög sem skyndilega komast yfir mikil efnahagsleg verðmæti. Þegar það gerist þá dregur mjög úr hvatanum til þess að skapa nýjungar, beita hugviti og sköp- unargáfu. Þá er nefnilega hægt að græða miklu meira á því að koma sér í góða aðstöðu til að hafa aðgang að peningum heldur en að búa til eitthvað sjálfur. Sem sagt, það verður miklu meira upp úr því að hafa að reyna að ná til sín verðmætum heldur en að skapa þau. Þetta hefur marg- háttuð áhrif á samfélög; og allf lest mjög neikvæð. Ýmiss konar spilling er líkleg til þess að byrja að grassera í þannig sam- félögum; og ekki einungis sú sem felst í ólöglegum og siðlausum athöfnum heldur er hætta á því að samfélögin verði mátt- laus og fólkið sjálft framtakslítið, hikandi og hrætt. 2000 bólan og bankabólan Í framúrskarandi grein eftir Rögnvald J. Sæmundsson og Örn D. Jónsson í Tímariti um viðskipti og efnahagsmál árið 2010 er fjallað á einstaklega aðgengilegan hátt um stöðu frumkvöðla á Íslandi. Í greininni benda þeir á að í kringum aldamótin 2000 hafi á Íslandi orðið til vísir að viðskipta- umhverfi þar sem fólk með nýjar hug- myndir og djarfar áætlanir hafi fengið tækifæri til þess að fylgja úr hlaði nýsköp- unardrifnum frumkvöðlahugmyndum. Bankabólan sem varð til f ljótlega upp úr aldamótum var hins vegar þess eðlis að hún snerist ekki um að skapa raunveruleg verðmæti heldur einmitt að ná þeim til sín. Því má segja að ein af af leiðingum hennar hafi verið að stíf la farveg raun- verulega gagnlegrar nýsköpunar. Og það er staðreynd að enn er staðan þannig á Íslandi að bestu dæmin um alþjóðlega samkeppnishæfa nýsköpun eru fyrir- tæki sem eru orðin að minnsta kosti 30 til 40 ára; og langf lest stærstu fyrirtæki landsins eru miklu eldri en það. Hér á landi þurfum við líka að vera mjög á varð- bergi gagnvart þeim hættum sem fylgt geta ríkulegum náttúruauðlindum; því af þeim eigum við sannarlega nóg. Vandmeðfarið vald Íslenskur sjávarútvegur er vissulega starfsemi sem byggist á nýtingu auð- lindar, en það er þó blessun Íslendinga að nýting auðlindarinnar krefst mikillar hugvitssemi, þekkingar og sköpunar- gáfu. Og enn meiri lukka (eða forsjálni) gerði það að verkum að á tuttugustu öldinni stóð Ísland mjög framarlega í hvers kyns nýsköpun sem tengist sjávar- útvegi, og enn í dag njótum við góðs af því. En jafnvel þrátt fyrir þetta þá hefur íslenska hagkerfið mikil, og kannski vaxandi, einkenni auðlindahagkerfis um þessar mundir. Á áratugnum frá hruni hefur orðið mikil auðs- og valdasöfnun á höndum öf lugustu útgerðarfyrirtækj- anna. Slíkt vald er mjög vandmeðfarið og getur verið hættulegt bæði þeim sem með það fara og hinum sem fyrir því verða. Ein mesta hættan sem fylgt getur auð- söfnun sem byggist á nýtingu auðlinda er þó líklega sú að svigrúmið til nýsköp- unarstarfsemi getur þrengst. Til þess að sporna við því þarf að hlúa sérstaklega að umhverfi nýsköpunar og frumkvöðla- starfsemi. Sem betur fer eru til fjölmörg dæmi um samfélög sem hefur tekist að halda hvoru tveggja í blóma—nýtingu auðlinda og hugvits. Það má ekki bregðast hér á landi. Fleiri tækifæri Hér á landi þarf að standa vörð um jákvætt hugarfar í garð frumkvöðla, tryggja fjárhagslega innviði nýsköpunar, byggja upp þolinmæði gagnvart áhættu, beina fjármunum frekar í átt að sköpun verðmæta heldur en gjörnýtingu auð- linda, og gæta þess að Íslendingar eigi þess kost að taka óhindrað þátt í alþjóð- legum viðskiptum. Velmegun og lífsgæði á Íslandi á næstu árum og áratugum mun ekki byggjast á því að veiða f leiri fiska, virkja f leiri fallvötn eða traðka niður f leiri stíga í viðkvæmri náttúru. Hér á landi þurfa að verða til f leiri ný fyrirtæki sem hafa tækifæri til þess að gera stóra hluti á alþjóðlegum markaði og veita f leira fólki tækifæri til þess að starfa í spennandi og skapandi umhverfi. Að skapa eða taka Sem betur fer eru til fjölmörg dæmi um samfélög sem hefur tekist að halda hvoru tveggja í blóma—nýt- ingu auðlinda og hugvits. Það má ekki bregðast hér á landi. S K O Ð U N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð 27F Ö S T U D A G U R 2 9 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9 2 9 -1 1 -2 0 1 9 0 5 :3 5 F B 0 9 6 s _ P 0 7 7 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 6 8 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 2 0 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 2 9 K .p 1 .p d f A u to m a tio n P la te re m a k e : 2 4 5 F -3 1 C 4 2 4 5 F -3 0 8 8 2 4 5 F -2 F 4 C 2 4 5 F -2 E 1 0 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 4 B F B 0 9 6 s _ 2 8 _ 1 1 _ 2 0 1 C M Y K
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.