Slökkviliðsmaðurinn - 01.11.1981, Qupperneq 25

Við slökkvistörf í 47 ár
Stefán Teitsson rœðir við Guðjón Bjarnason umsjónarmann
slökkvistöðvarinnar á Akranesi
Guðjón, hvencer byrjar þú hjá Slökkvthði
A kraness?
Það er árið 1934 þegar fyrsta véldælan kemur
hingað og slökkviliðið er þá stofnað um svipað
leyti. Ég byrja strax að vera umsjónarmaður dæl-
unnar og dælustjóri ásamt Gísla Sigurðssyni og
hef ég verið nær óslitið síðan umsjónarmaður
búnaðar slökkviliðsins.
Guðjón, hvernig var slökkviliðið kallað út hérfyrstu
árin, áður en sírenurnar voru teknar í notkun eða
brunalúðrarnir eins og þeir voru oft kallaðir?
Það hefði ekki þótt fljótvirkt í dag, það voru 2
menn valdir til að hlaupa um bæinn og blása í
horn eða lúðra og kalla á milli hvar eldur væri
laus.
Fannst þér ekki vonlítið fyrir slökkviliðið að geta
ráðið við nema minnstu elda hér fyrstu árin, svo
vanbúið sem það var?
Jú, það var lítil von að geta bjargað húsi sem
einhver verulegur eldur var kominn í, það var
mest um vert að geta bjargað næstu húsum. Vatn
var yfirleitt ekkert að fá fyrir dæluna nema í
brunnum sem dugðu lítið eða þá að fara með
dæluna niður í fjöru og taka í hana sjó, en það var
ekki hægt nema sjór væri kyrr og gott veður.
Slökkviliðið fær aðra dælu 1938 og eykst þá öryggi
nokkuð, þessar dælur voru stundum óþekkar í
gang, enda viðkvæmar fyrir raka og bleytu. Þessar
dælur eru látnar duga fram til ársins 1946 er
slökkviliðið fær fyrsta slökkvibílinn, þá er einnig
byrjað að setja niður brunahana enda vatnsveita
þá nýkomin í bæinn. Með tilkomu slökkvibílsins
er fjölgað í slökkviliðinu og hafðar æfingar öðru
hvoru, eins er þá byrjað að greiða eitthvað lítillega
fyrir slökkvistörfin.
Hvencer ertu svo ráðinn ífullt starfhjá slökkviliðinu
tem umsjónarmaður og eldvarnar-eftirlitsmaður?
Það er 1964 og hef verið það óslitið síðan.
Guðjón
Bjarnason,
tækjavörður.
Hvaða bruni hér á A kranesi er þér eftirminnilegast-
ur?
Það er þegar Hótel Akranes brann 1946 skömmu
áður en við fengum slökkvibílinn, en þá stóð ég
blautur upp í mitti niður í fjöru með dæluna, það
var erfitt að halda sogbarkanum hreinum því
þang og slý vildi loka honum. Hótelið var stórt 2
hæða timburhús og brann það til kaldra kola, en
hægt að bjarga næstu húsum enda var veður stillt.
Hvernig finnst þér búið að slökkviliðinu í dag?
Mér finnst vel að því búið með flesta hluti, það
hefur ágætan tækjakost þó bílarnir séu orðnir
gamlir þeir elstu, en þegar við erum búnir að fá
nýja bílinn sem er á leiðinni til okkar ættum við að
vera mjög vel útbúnir.
Guðjón, þú verður sjötugur núna 16. des.
ncestkomandi og þar með fer að styttast vera þín í
þessu starfi, hvað viltu segja hér að lokum?
Eg hef alla tíð haft mikinn áhuga á slökkvistörfum
frá því að ég fór að hafa vit á þessum málum og
gera mér grein fyrir þeirri ábyrgð sem þeim
fylgja. Ég vil óska slökkviliði Akraness gæfu í
störfum í framtíðinni.
Undirritaður vill nota þetta tækifæri til að þakka
Guðjóni samstarfið í þessi 17 ár sem við höfum
starfað saman, einnig vil ég óska honum til
hamingju með sjötugsafmælið og alls hins besta á
ókomnum dögum. Stefán Teitsson
SLÖKKVILIÐSMAÐURINN 23