Fréttablaðið - 27.06.2020, Page 34

Ferðalagið
hennar Mörtu
byrjaði í Land-
mannalaugum,
eftir að hafa
gengið Lauga-
veginn. Síðan
var farið austur-
leiðina með
strætó.
Maður lærir að
nýta hlutina í
skátunum og forðast
sóun. Við eigum svo
margt sem vel er hægt að
nýta betur og lengur.
Elín
Albertsdóttir
elin@frettabladid.is
Marta býr í Grundarfirði þar sem hún hefur starfað við ferðaþjónustu, auk
þess sem skátastarfið á hug hennar
allan. Hún hefði verið að undir-
búa Landsmót skáta, ef allt hefði
verið eðlilegt, en það átti að vera á
Akureyri 8. – 14. júlí. Vegna COVID
var því frestað um eitt ár. Gestir
koma alls staðar frá í heiminum á
Landsmótið og venjulega er mikið
tilhlökkunarefni hjá skátum að
mæta á svæðið. „Við þurfum bara
að hlakka til aðeins lengur,“ segir
Marta, en útilegur í tjaldi þykja
henni mjög skemmtilegar. Útilegur
eru stór hluti af skátastarfinu og
Marta segir að öllum sé velkomið
að heimsækja Úlfljótsvatn í sumar,
þar sem er góð aðstaða fyrir úti-
legur og margt um að vera.
Þegar Marta er spurð um eftir-
minnilegar útilegur, er hún fljót að
svara. „Ég hef farið víða um landið
þótt ég eigi enn nokkra staði eftir.
Fyrir þremur árum fór ég hringinn
í kringum landið í strætó og rútu,
með tveimur þýskum vinkonum
mínum. Það var mjög skemmti-
legt ferðalag. Þetta var ferð sem
boðið var upp á, en maður þurfti
að stoppa á nokkrum stöðum og
dvelja í sólarhring á hverjum stað.
Það var ný og öðruvísi upplifun.
Maður var kannski allt í einu
staddur á einhverjum stað, sem
annars hefði bara verið keyrt í
gegnum. Þýsku vinkonur mínar
eru sérfræðingar í sparsemi þann-
ig að það var ekkert verið að eyða í
óþarfa. Við sváfum alltaf í tjaldi og
vorum ekki með mikinn farangur
með okkur,“ segir Marta.
„Það kom nokkrum sinnum
fyrir að við ætluðum að stoppa á
einhverjum stað, en hættum við
það þegar komið var á staðinn
þar sem ekkert var í boði. Við
hoppuðum út úr strætó og inn í
hann aftur. Fórum síðan á næsta
stað og veltum fyrir okkur hvað
við ættum að gera skemmtilegt í
heilan sólarhring. Ferðin byrjaði
í Landmannalaugum, eftir að við
höfðum gengið Laugaveginn frá
Skógafossi. Næsti viðkomustaður
var Vík í Mýrdal, síðan Höfn í
Hornafirði, Egilsstaðir, Húsavík,
Mývatn, Akureyri og loks Snæ-
fellsnesið. Þetta var sjö daga ferð.
Fór hringinn í strætó og rútu
Marta Magnúsdóttir, formaður Bandalags íslenskra skáta, hefur ferðast mikið um landið og fer
óvenjulegar leiðir þegar hún leggur land undir fót. Útilegur eru í miklu uppáhaldi hjá henni.
Marta Magnúsdóttir, formaður Bandalags íslenskra skáta, segir að skáta-
starfið sé einstaklega skemmtilegt og ekki síst útilegurnar.
Það er vel hægt að njóta landsins á
einni viku. Við vorum ekki með bíl
og fórum þess vegna ekkert út fyrir
þessa bæi,“ segir Marta.
Hornstrandir í uppáhaldi
„Þýsku vinkonur mínar komu
síðan aftur í heimsókn og þá
fórum við á Hornstrandir. Það
var það langskemmtilegasta sem
ég hef gert á Íslandi. Við vorum
í fimm daga og lentum í svarta-
þoku sem var ekkert grín. Ferðin
var gríðarleg upplifun fyrir okkur
allar, ekki síst þær, sem höfðu þó
aðeins kynnst íslensku veðurfari.
Strandirnar eru einstakt svæði og
ferðin var mikið ævintýri,“ segir
Marta og bætir við að það hafi ekki
verið neitt óþægilegt að hafa ekki
bíl. „Ég eignaðist minn fyrsta bíl í
vor og var vön því að ferðast með
áætlunarvögnum eða á puttanum.
Einu sinni lenti ég í því að vera
fjórtán tíma frá Reykjavík til
Grundarfjarðar,“ segir Marta, sem
er fædd og uppalin á Grundarfirði,
en hefur auk þess búið um tíma
í Reykjavík, Minnesota í Banda-
ríkjunum og í Ekvador. „Ég kem
alltaf aftur í Grundarfjörðinn þar
sem mér líður best, enda er eins
og maður sé alltaf í sumarbústað,“
segir hún. Flestir vita að það er
fallegt á hennar heimaslóðum. „Ég
flutti reyndar í Dalabyggð í vor til
að vera í sauðburði. Maður reynir
að finna sér eitthvað skemmtilegt
að gera.“
Þarf ekki dýrustu græjurnar
Marta bendir á að ef fólk langar í
útilegu en sé ekki vant að ferðast
innanlands, er engin ástæða til að
kaupa öll tæki og tól eftir vöru-
listum. „Það er ýmislegt hægt að
fá lánað hjá ættingjum eða fara í
eigin skápa og finna potta, pönnur
og önnur áhöld og taka með sér í
ferðalagið. Ef fólk er að fara eitt-
hvað í alfaraleið er góð þjónusta á
f lestum viðkomustöðum. Auk þess
er grillaðstaða á mörgum tjald-
svæðum. Ég er búin að læra að því
minna sem maður hefur meðferð-
is, þeim mun minni verða áhyggj-
urnar. Það er vel hægt að bjarga
sér með fáum hlutum. Bara taka
það allra nauðsynlegasta. Hver
hlutur sem maður tekur með hefur
notagildi, tjald, svefnpoki og nesti.
Ef fólk á ekki tjalddýnu er hægt að
notast við tvö ullarteppi í staðinn,
vera hlýlega klæddur og leggja af
stað. Það er vel hægt að komast af
án dýrustu græjanna. Þegar ég fer
til útlanda tek ég til dæmis alltaf
með mér föt sem ég hef ekki notað
lengi. Maður lærir að nýta hlutina
í skátunum og forðast sóun. Við
eigum svo margt sem vel er hægt
að nýta betur og lengur.“
Vill fjölga skátum
Marta hvetur skáta til að draga
fjölskyldur sínar í útilegur í sumar
og ferðast um Ísland. „Ég byrjaði í
skátunum þegar ég var 15 ára. Þá
fór ég á kynningu á starfseminni,
en hafði haft fordóma gagnvart
skátunum. Á fundinum var verið
að kynna alþjóðlegt skátamót
sem mér þótti afar spennandi. Ég
ákvað að skrá mig og þetta var það
allra skemmtilegasta sem ég hef
gert, síðan eru liðin tíu ár,“ segir
hún. „Við erum með skátafélag í
Grundarfirði og ágætis þátttaka,
þótt ég vilji alltaf fá f leiri. Núna er
að fara í gang verkefni til að fjölga
skátum á landinu og skátafélögum.
Ég vil endilega nota tækifærið
og hvetja alla sem vilja kynnast
starfinu til að hafa samband við
Skátamiðstöðina í Hraunbæ. Þar
er tekið vel á móti öllum. Börn og
unglingar hafa mjög gott af því
að taka þátt í skátahreyfingunni,
en hún er stofnuð fyrir frið og
bræðralag. Skátar um allan heim
hafa mikla samheldni og vinna
saman. Hvar sem ég hef komið í
heiminum hef ég eignast góða vini
í gegnum skátahreyfinguna,“ segir
skátaforinginn Marta.
an
ok
.is
4 KYNNINGARBLAÐ 2 7 . J Ú N Í 2 0 2 0 L AU G A R DAG U RÍSLAND KOMDU MEÐ