Fréttablaðið - 27.06.2020, Qupperneq 68

Eiríkur hafði sagt
hart nei en birtist
svo með þetta æðislega
hjólhýsi og sagði það
útskriftargjöfina mína.
Þórdís Lilja
Gunnarsdóttir
thordisg@frettabladid.is Mæðgurnar
Freyja og Ísmey,
sem er sex ára
og elskar nýja
hjólhýsið eins
og mamma
hennar, enda
komin með
sér hillu undir
dótið sitt og
getur meira að
segja dregið
tjald fyrir
kojuna. FRÉTTA-
BLAÐIÐ/VALLI
Ég var auðvitað himinsæl með hjólhýsið og yfir mig spennt að fara í útilegu. Við brun-
uðum strax með hjólhýsið í hlaðið
hjá sumarhúsi ömmu hans og afa
og börnin hlökkuðu ekkert smá
til að sofa í kojum,“ segir markaðs-
fræðingurinn Freyja Leópolds-
dóttir, sem fékk hjólhýsi að gjöf
frá sínum heittelskaða, Eiríki
Lárussyni, þegar hún útskrifaðist
úr MBA-námi í vor.
„Ég sjálf er ekki alin upp við
útilegur en Eiríkur mjög mikið.
Foreldrar hans voru duglegir að
ferðast með börnin sín fjögur um
landið og pabbi hans smíðaði
meira að segja eigin húsbíl með
kojum fyrir krakkana,“ upplýsir
Freyja.
Þau Eiríkur hófu útilegubúskap-
inn í tjaldvagni, en færðu sig
yfir í fellihýsi þegar fjölskyldan
stækkaði.
„Mér finnst óskaplega notalegt
að vera í tjaldi en þegar börnin
voru orðin þrjú á aldrinum fimm
ára og yngri var okkur farið að
vaxa í augum allur sá tími sem
tekur að pakka upp og niður. Við
vorum því farin að gæla við það að
fá okkur hjólhýsi, en það var samt
alls ekki á dagskránni eftir dýrt
nám og endurtekin fæðingarorlof,“
segir Freyja.
Það var svo Lárus sem lét
draumana rætast, þegar frændfólk
hans fékk sér nýtt hjólhýsi.
„Þá hafði hann samband við
frændfólkið og keypti gamla hjól-
hýsið í laumi. Hann hafði sum sé
sagt hart nei við hjólhýsi áður,
en birtist svo með þetta æðis-
lega hjólhýsi heima og sagði það
vera útskriftargjöfina mína, sem
var svo sem meira sagt í gríni en
alvöru,“ segir Freyja sæl.
Hún segir fyrstu nóttina í hjól-
hýsinu hafa verið allsendis ólíka
því að sofa í tjaldvagni eða felli-
hýsi.
„Það var skrýtið að sofna í svona
miklu myrkri, því myrkvunar-
gard ínur hjólhýsisins hleypa engu
ljósi inn og maður finnur heldur
ekkert fyrir veðri í hjólhýsinu. Öll
umhverfishljóð og partí í næstu
Fékk hjólhýsi í útskriftargjöf
Freyja Leópoldsdóttir var farin að láta sig dreyma um hjólhýsi til að létta á umstanginu sem
fylgdi ferðalagi fjölskyldunnar í fellihýsinu. Eiginmaðurinn kom henni þægilega á óvart.
Hjólhýsið er lítið en plássið vel nýtt og kemur hjónarúmið niður úr loftinu.
tjöldum fara framhjá manni og
maðurinn minn upplifir sig minna
í útilegu en áður, en lúxusinn er
æðislegur og það fer rosa vel um
mann,“ segir Freyja.
Dásamleg samvera í útilegu
Hjólhýsi Freyju er það eina sinnar
tegundar á landinu, afmælisút-
gáfa sem var flutt inn sem stakt
sýningareintak.
„Það fer ekki framhjá neinum
þegar við erum á ferðinni. Hjól-
hýsið er fagurlega skreytt blóma-
munstri og það er pínulítið, en þó
með svefnplássi fyrir sex fullorðna
því hjónarúmið kemur niður úr
loftinu,“ segir Freyja sem orðin er
mikil útilegukona.
„Já, ég elska að fara í úti-
legur og ekki síst núna þegar ég get
fyrirhafnarlaust sett hjólhýsið á
krókinn og lagt af stað. Við höfum
undanfarin ár byggt okkur hús
og það er gott að komast úr því
amstri og geta bara keyrt í sveitina
og slappað af. Áður snerist allt um
hversu mikið maður tók með í
tjaldvagninn, eða komst í litla sjö
manna bílinn, en nú hálfskammast
maður sín fyrir hvað maður tekur
mikið með. Þetta eru því breyttir
tímar. Þá voru glös og diskar í
einum plastkassa og maturinn í
öðrum og hver með sína tösku, en
nú á hver sína hillu í hjólhýsinu,
sem ekki er tæmd milli ferða.“
Þau Eiríkur hafa alltaf ferðast
meira innanlands saman en utan.
„Uppáhaldstjaldsvæðið mitt er
á Bjarteyjarsandi í Hvalfirði. Það
er við sveitabæ og í námunda við
húsdýrin og börnin elska það. Svo
labbar maður í gegnum undirgöng
og yfir í fjöruna þar sem er trilla
til að leika sér í og heitur pottur,“
segir Freyja sem stefnir á útilegu
flestar helgar í sumar.
„Mér finnst nálægðin við nátt-
úruna mest heillandi við úti-
legur. Okkur þykir gaman að fara
í gönguferðir og skoða læki og
fossa. Börnin bíða alltaf spennt
eftir að komast í útilegu og þykir
nú æðislegt að klifra upp í hjól-
hýsið og geta dregið gardínur fyrir
kojurnar. Það er líka gaman að
sýsla með mat í þessu fína eldhúsi,
en við kaupum aldrei hefðbundinn
grillmat, tilbúinn maríneraðan
út úr búð, heldur útbúum okkar
mat sjálf, bökum pönnupitsur og
brauðstangir á grillinu sem er mjög
vinsælt.“
Hvert farið er, fer oftast eftir
veðri og vindum.
„Með hjólhýsi þarf maður að
fylgjast grannt með veður- og
vindaspám. Við ferðumst mikið
með fjölskyldu mannsins míns.
Þar eru allir á húsbílum og hjól-
hýsum. Bróðir minn keypti sér
reyndar fellihýsi í fyrra, en ég held
að maður þurfi að vera alinn upp
við útilegur til að fara mikið í þær
sjálfur. Þannig láta foreldrar mínir
sér nægja að koma til okkar í dags-
ferð og fá sér kaffisopa, ef þau eru í
nágrenninu.“
Freyja segir útilegur dýrmætar
og uppbyggjandi fyrir fjölskyldu-
lífið.
„Í útilegum fer maður í annan
takt en þegar maður er heima í
rútínunni. Krakkarnir njóta þess
að vera frjálsir og eignast nýja vini
og þau kynnast frændfólkinu vel.
Útilegur skapa því góðar minn-
ingar og dásamlega samveru.“
Hótel-Veitingastaður-Listagallerý
Bergstaðastræti 37 101 Reykjavík
552-5700 E-mail: Holt@holt.is
www.holt.is
14 KYNNINGARBLAÐ 2 7 . J Ú N Í 2 0 2 0 L AU G A R DAG U RÍSLAND KOMDU MEÐ