Fjarðarfréttir - 01.12.1983, Side 30

30
fjarðarfréttir
Að tjaldabaki hjá
Leikfélagí Hafnarfjarðar
Það er milt nóvemberkvöld og
þokuslæða eykur á skammdegis-
myrkrið, þegar Fjarðarfréttamenn
renna í hlaðið á GAFL-INN, sem
um tíma í haust þjónaði sem enskur
,,pöbb“, meðan sýningar stóðu
yfir á honum Jörundi hundadaga-
kóngi. Við höfum mælt okkur mót
við félaga úr Leikfélagi Hafnar-
fjarðar, sem einmitt er að Ijúka við
að sýna „Þið munið hann Jörund“
í 18. og síðasta skipti. Þessi sýning
var að því leyti óvenjuleg, að hún
var öll tekin upp á myndband og
einungis boðsgestir meðal áhorf-
enda. Þannig hefur tækni nútímans
gert kleift að varðveita sérstæða og
eftirminnilega. uppfærslu á
„böndum“ sögunnar.
Sýningunni er að ljúka þegar við
berjum að dyrum og á móti okkur
hljóma lófaklapp og fagnaðarlæti.
Þegar inn er komið blasa við í
sundurleitum hópi: leikarar í
fullum skrúða, áhorfendur,
aðstandendur sýningarinnar og
upptökufólk. Allir eru brosleitir,
nokkrir faðmast, margir tala hátt
hver upp í annan og sumir taka
lagið. Sem sagt; ólýsanleg
stemmning, sem einungis getur
skapast þegar skyndilega hefur
slaknað á spennunni að afloknu vel
heppnuðu verkefni, sem reynt
hefur til hins ítrasta á taugakerfið.
Við ætlum að byrja á því að fá
myndir af leikhópnum, en það er
meiriháttar mál að finna alla leikar-
ana í skaranum á gólfinu og stilla
þeim upp til myndatöku uppi við
sviðið. Það tekst þó að lokum með
góðra manna hjálp og ekki þarf að
eyða tíma í að fá fyrirsæturnar til
að brosa sínu blíðasta. Meðan ljós
myndavélarinnar leiftra, tekur
hópurinn lagið um kónginn sem
ríkti með sóma og sann eitt sumar á
landinu bláa. Sumir gera sér leik að
því að fara dálítið út af laginu og
njóta þess að vera ábyrgðarlausir
þegar spennu síðustu vikna er aflétt
og óheftar tilfinningar fá nú útrás.
í þessu andrúmslofti er allt fyndið
og hópurinn riðlast i sameiginlegu
hláturkasti.
„Nú þarf að taka saman. Allir
verða að hjálpast að.“ Röddin sem
kallar þetta yfirgnæfir gleðilætin
og fólkið, sem greinilega er vant því
að hlýða yfirboðurum sínum, fer
óðara að taka til hendinni.
Þótt allt sé á rúi og stúi tekst
okkur með lagni að króa af for-
mann Leikfélags Hafnarfjarðar,
Lárus Vilhjálmsson og Hlynur Helgason léku Alexander Jones og
Stúdiósus.
leikari, leikstjóri og leikritahöf-
undur, og við spyrjum hana fyrst
hvernig henni hafi líkað að stjórna
þessu unga og fjörmikla áhuga-
fólki.
„Þetta hefur verið gasalega
skemmtilegt og ég hef notið þess að
starfa með þessum samhenta hóp.
Andrúmsloftið hefur verið hressi-
legt og áhuginn og ánægjan setið í
fyrirrúmi“
Er ekki erfitt að setja upp leikrit
með lítt reyndum leikurum?
„Það er vitanlega aldrei hægt að
gera sömu kröfur til áhugaleikara
og þeirra sem hafa atvinnu af Ieik-
list, en samt er ótrúlega miklu hægt
að ná út úr fólki eins og þessum
ungu leikurum ykkar. Það kom
mér til dæmis á óvart hve þau héldu
sýningunni vel, eins og við orð'um
það. Oft vill það nefnilega brenna
við, jafnvel hjá atvinnuleikhús-
unum, að eftir fyrstu sýningar grípi
um sig kæruleysi og að sýningar
losni úr böndunum. En hjá þessum
hóp gerðist slíkt aldrei og ber það
vott um mikinn sjálfsaga.“ Jóhann Moráwek, útsetjari tónlistarinnar í Jörundi og félagi í söngtríóinu.
Ragnhildur Jónsdóttir, formaður Leikfélags Hafnarfjarðar.
Ragnhildi Jónsdóttur, og fá hana
til að svara örfáum spurningum.
Við forvitnumst fyrst um hvernig
sýningarnar á Jörundi hafi gengið.
„Við erum mjög ánægð með
undirtektirnar og vonum að með
Jörundi hafi okkur tekist að vekja
athygli á Leikfélaginu okkar og að
bæjarbúum sé nú ljóst að þetta
nýendurreista félag er óðum að
slíta barrisskónum. Við fengum
fullt hús á svo til hverja sýningu og
hefðum örugglega fengið góða að-
sókn áfram ef við hefðum ekki
orðið að hætta.“
Hvers vegna hættið þið þá
núna?
„Við erum áhugafólk og uppi-
staða hópsins eru skólanemendur,
sem verða nú að fá að snúa sér
óskiptir að náminu. Jólaprófin eru
framundan og sumir eru farnir að
tala um fallhættu. Þetta hefur verið
stanslaus vinna frá því að æfingar
hófust í byrjun september og kom-
inn tími til að fá smáhvíld.“
Hvað er hópurinn stór?
„Það komu um 20 manns fram í
sýningunni, en samtals erum við
rúmlega 30. Þetta er mjög samstillt-
ur hópur og allir hjálpuðust meira
og minna að við gerð búninga, leik-
muna, leikskrár og þess háttar.“
Hver eru framtíðaráform Leik-
félags Hafnarfjarðar?
„Við erum öll full bjartsýni á
framtíðina. Það er ákveðið að taka
annað verkefni til sýningar seinna í
vetur. Til þess að leikstýra því
höfum við fengið ágætan mann, en
eigum eftir að ákveða endanlega
hvaða leikrit verður valið. Þá
höfum við sótt um að fá Bæjarbíó
Þórunn Sigurðardóttir, leikstjóri.
var sérlega gott og í því sambandi á
Jón Pálsson miklar þakkir
skildar.“
Við hellum yfir Þórunni þökkum
og hamingjuóskum og förum nú að
svipast um eftir leikurunum. Þeir
hafa nú skipt um föt og eru að
hamast við að taka saman leiktjöld
og leikmuni og því ekki hlaupið að
því að ná tali af þeim. Okkur tekst
þó að góma Kristínu Gestsdóttur,
þar sem hún stendur á miðju gólfi
og sýnir samúðarfullum félaga
Leikhópurinn í „Þið munið hann Jörund“ tekur lagið.
Hvernig fannst þér að glíma við
Jörund?
„Mér fannst það mjög gaman.
Jónasi Árnasyni tekst mjög vel upp
þegar hann blandar saman skop-
legum texta og hressilegum söngv-
um og þetta verk hentaði Leikfélagi
Hafnarfjarðar mjög vel, sem hefur
innan sinna raða margt ágætt söng-
og tónlistarfólk. í Jörundi er boðið
upp á ýmsa möguleika í uppfærslu
sem við nýttum okkur m.a. með
húsnæðið í huga. Einnig gáfu nýjar
og skemmtilegar útsetningar
Jóhanns Moráwek á tónlistinni
þessari sýningu hressan blæ og
frábrugðinn því sem áður hefur
tíðkast.“
Hvernig reyndist Gafl-inn sem
leikhús?
„Þótt ótrúlegt megi virðast þá
var leikritið valið áður en við
fengum þetta húsnæði til afnota,
en ég er viss um að fyrir leikrit eins
og „Þið munið hann Jörund“ er
það sérstaklega hentugt. Hér tókst
að skapa þessa þægilegu krár-
stemmningu sem er verkinu svo
nauðsynleg. Þetta hefði ekki
heppnast svona vel í venjulegu leik-
húsi. Þá má ekki gleyma að geta
þess að samstarf við húsráðendur
til afnota í framtíðinni og fyrir
skömmu fengum við jákvæð svör
frá bæjarstjórn Hafnarfjarðar, og
bráðlega hefjast samningavið-
ræður um afnot af húsinu. Ef það
mál fær farsælan endi er um að
ræða merkan áfanga varðandi
framtíð Leikfélagsins.“
Við þökkum Ragnhildi fyrir
spjallið og hóum næst í Þórunni
Sigurðardóttur, sem leikstýrði
Jörundi. Þórunn er öllum hnútum
kunnug í leikhúsinu, sem atvinnu-