Fjarðarfréttir - 01.12.1983, Side 38

38
FJARÐARFRÉTT1R
BENNI OG SKÚLI
aldrei verkefnalausir í 30 ar
í lágreistu húsi, sem ekki lætur
mikið yfir sér, við Hjallahraun, er
trésmíðaverkstæði Benna og Skúla
hf. Þeir félagar heita reyndar Bein-
teinn Sigurðsson og Skúli Bjarna-
son og húsið er verkstæði þeirra.
Fyrirtækið hélt nýlega upp á 30 ára
afmæli sitt og fýsti okkur Fjarðar-
fréttamenn að vita nánari deili á
Benna og Skúla og fengum þá því
til viðtals við okkur.
Beinteinn er fæddur hér í
Hafnarfirði og er því Gaflari í húð
og hár, en Skúli er aftur á móti
fæddur í Vestmannaeyjum en var
öll sín uppvaxtarár í Stykkishólmi.
Þar i Hólminum lauk hann námi í
húsasmíði hjá Trésmiðju Stykkis-
hólms. Beinteinn lærði hjá Dröfn
hf. undir leiðsögn Gísla heitins
Guðjónssonar.
Við spurðum þá félaga h vort það
vœri ekki stór stund hjá hverjum
nema þegar kæmi að sveinsstykk-
inu.
Það er það vissulega, því þetta er
viss mælikvarði á hvað maður
getur.
Hver voru nú sveinsstykkin
ykkar?
Mitt var stigi með handriða-
stólpa eða sem kallað er á fagmáli
,,meill“, segir Benni. Mitt var
þrisettur gluggi með lausum
fögum. í Hólminum var oft efnis-
skortur og sveinsstykkin voru oft-
ast eitthvað sem mátti koma í pen-
ing. Glugginn fór í hús sem tré-
smiðjan var með í smíðum, segir
Skúli.
Hvernig hófst svo samstarfið?
Það var fyrir tilstilli tveggja
manna að þetta samstarf hófst.
Það voru þeir Axel heitinn
Kristjánsson í Rafha og Friðþjófur
bróðir Benna.
Og varð þetta strax hlutafélag?
Nei, fyrst var þetta sameignar-
félag en síðan breyttum við þessu í
hlutafélag.
Og hvert var núfyrsta verkefnið?
Það var fyrir Guðvarð Elíasson.
Við smíðuðum fyrir hann allar
innréttingar og hurðir, bæði úti- og
innihurðir. Verkefnin voru í þá tíð
mun fjölbreyttari en í dag og ekki
eins sérhæfð. Oft voru líka allar
innréttingar smíðaðar á staðnum
en ekki í einingum á verkstæðum
eins og í dag.
Finnst ykkur þessi sérhœfing
vera af hinu góða?
Þettaer eðlileg þróun. Það á ekki
saman mótasmíði og innréttinga-
smíði.
En hver finnst ykkur vera mesta
breytingin í ykkar starfi á þessum
30 árum?
Það eru fyrst og fremst þær
breytingar sem orðið hafa á smíða-
efnunum. Fyrst voru þetta gabon-
plötur þá hörplötur en í dag eru
eingöngu notaðar spónaplötur sem
eru alveg lúxusefni.
Svo hafa gengið úr og I tísku
ýmiss smíðaviður, ekki satt?
Jú, svo sannarlega. Á tímabili
sást ekki annað en tekk og mahoný.
Einnig þótti ákaflega fínt að nota
vengi, sem er mjög dökkur viður,
nær svartur. Það efni vorum við
ákaflega fegnir að losna við, því
það var mesta óþverraefni að vinna
og maður varð að baða sig eftir
hvern vinnudag, því rykið úr þessu
smaug alls staðar. í dag eru það
ljósari viðartegundir sem ráða
ríkjum og furan er mjög vinsæl.
Hvað með gerð innréttinga?
Það hefur líka breyst. Áður náðu
allar innréttingar upp í loft en núna
Benni og Skúli.
er þetta breytt eins og menn geta
séð í nýrri húsum. Það er miklu létt-
ara yfir innréttingum í dag en áður
var.
Hefur innflutningur á innrétt-
ingum haft mikil áhrif á starfsemi
ykkar?
Ekki verulega. Verkefnin hafa
breyst. Áður en innflutningurinn
hófst smíðuðum við mest eidhús og
skápa. Nú eru verkefnin fjölbreytt-
ari og meira um breytingar á eldri
húsum. Það er skoðun okkar að
innlend smíði standi hinni erlendu
fyllilega á sporði, bæði hvað varðar
verð, að maður tali nú ekki um
gæði.
Hafa alltaf verið næg verkefni
hjá ykkur og allir verið ánœgðir
með verk ykkar?
Það hefur aldrei verið dauður
tími hjá okkur í öll þessi 30 ár og
það segir nú nokkra sögu. Við
höfum haft það svona sem eins
konar mottó gegnum árin ,,að betri
sé ágreiningur út af verði en vinnu-
brögðum“. Það er nefnilega alltaf
hægt að ná samkomulagi um verð
en það getur verið dýrt spaug að
laga illa unnið verkefni. Nei, það
hefur sko aldrei verið skortur á
verkefnum og þess eru jafnvel
dæmi að við höfum smíðað fyrir
heilu fjölskyldurnar og jafnvel
ættirnar.
Hvað með breytingar á véla-
kosti?
Það var bylting hjá okkur þegar
við fluttum í þetta húsnæði hérna
árið 1967. Áður vorum við á
Hverfisgötunni í húsi sem foreldrar
Benna áttu, en nú í dag er Félags-
heimili Framsóknarmanna. Þar
vorum við bara með eina litla
sambyggða vél, bandsög og gólfa-
þvingur.
Þegar þið flytjið hingaðfarið þið
þá strax í allt húsið?
Nei, ekki var það nú fyrr en 1975
og þá voru þetta samtals 360m2.
Þar á undan vorum við í helmingi
þess húsnæðis. Við stækkunina
endurbættum við vélakostinn
þannig að í dag erum við búnir
öllum þeim vélum sem góð verk-
stæði þurfa á að halda.
Starfið þið enn af fullum krafti
sjálfir íþessu?
Vinntíminn hjá okkur er frá 7.30
-18.00 fimm daga vikunnar. Það er
best að fylgja verkefnunum frá
upphafi til enda. Það er það sem
við viljum.
Er eitthvert verkefni ykkur sér-
staklega minnisstœtt?
Hvert verkefni hefur sinn
sjarma, en auðvitað hefur margt
komið upp. Við vorum t.d. eitt sinn
með talin skrifborð, skápa, stóla og
fundarborð. Einnig smíðuðum við
allar innréttingar í nýbyggingu
Jósepsspítalans.
En hvert var nú stærsta verk-
efnið?
Það var í Húsi Verslunarinnar,
allt á 8. og 9. hæðinni, þar var
arkitekt Pétur Lúther.
Og í dag eruð þið fjórir sem
starfið hér. Er nóg framundan?
Við erum með verkefni langt
fram á vetur, svo það er enginn
skortur á verkefnum fremur en
áður.
Svona í lokin. Hafa þeir sem
stunda svona langan vinnudag
nokkrar frístundir?
að smíða innréttingu eftir þekktan
arkitekt. Kaupandinn var sérstak-
lega ákveðinn náungi og konan
hans jafnvel ennþá ákveðnari.
Þegar kom að því að verkefninu var
lokið hér á verkstæðinu vildi eig-
andinn fá úr því skorið hvort verkið
væri gott og kallaði því til arkitekt-
inn. Kom hann og leit á verkið og
dæmdi það svo, að þetta væri best
unna verkefnið sem hann hefði
teiknað. Það er auðvitað gaman að
fá slík lof.
Hvað um verkefni hér í Hafnar-
firði?
Við smíðuðum á sínum tíma allar
innréttingar í Bæjarútgerðina. Þar
„Ég var nú lengst af í Lúðrasveit-
inni spilaði þar á trompet, en er nú
hættur þar og læt mér nægja að
starfa í Kiwanis“ segir Benni. En
Skúli segist líka vera blásari. Hans
hljóðfæri er horn og hann hefur
spilað í Lúðrasveitinni frá því 1944.
Fyrst í Stykkishólmi, en síðan hér í
Firðinum. Sem sagt í nær 40 ár. Svo
tók hann líka skíðabakteríuna um
leið og börnin hans og bregður sér
á skíði þegar tækifæri gefast.
Fjarðarfréttir óska þeim félög-
um alls hins besta á 30 ára starfs-
afmælinu og einnig um ókomna
framtíð.
AMS
SERVERSLUNINIHAFNARFIRÐI
MEÐ LJÓSMYNÐAVÖRUR
iVÍKURVEGI 64
HAFNARFIRÐI - SÍMI 54710