Strandapósturinn - 01.06.1975, Blaðsíða 31

Helga Bjarnadóttir
frd Drangsnesi:
Gömul
ferðasaga
Haustið 1916 var ég ráðin hjúkrunarkona að sjúkraskýlinu á
Hólmavík og réði ég mig til vors 1917. Ég vonaði að geta
skotist heim til foreldra minna, ef ég færi ekki lengra í burtu,
en það reyndist alltaf nóg að gera. Sjúkraskýlið tók fimm
sjúklinga og það voru oft fimm sjúklingar í einu, en vanalega
þrír og frá svo mörgum gat ég ekki hlaupið. Laugardaginn
fyrir páska 1917, sem mun hafa borið upp á 7. apríl, fékk ég
frí, en átti að vera komin aftur á annan páskadag.
Konu, sem var alvön að róa yfir Steingrímsfjörð, fékk ég til
að flytja mig yfir fjörðinn að Sandnesi og hafði hún 13 ára
dreng með sér. Það var logn og heiðblár himinn og hélt ég að
myndi rigna seinni part dagsins.
Klukkan um eitt eftir hádegi var farið frá Hólmavík, en um
tvöleytið fór ég af stað frá Sandnesi og hélt á fjallið, sem ég
held að sé oftast farið á 2 klukkustundum í misjafnri færð. Ég
var vel búin, of vel búin til að ferðast í svona góðu veðri, en að
einu leyti var ég reglulega vel búin.Éghafðihnífogsnærisspotta
í vasa mínum. Það var siður, sem ferðamenn höfðu í þá daga.
Ég mun hafa verið búin að fara 40 mínútur af leiðinni þegar
29