Morgunblaðið - 09.04.2022, Blaðsíða 31

✝
Guðbjörg María
Gunnarsdóttir
fæddist á Flateyri 8.
september 1931.
Hún lést 16. mars
2022 á Sóltúni.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin Stef-
anía Kristín Guðna-
dóttir, f. 15.10.
1895, d. 31.10. 1975,
og Gunnar Bene-
diktsson, f. 26.8.
1892, d. 27.10. 1934. Tvö eldri
systkini Guðbjargar, þau Ingunn
Guðrún og Benedikt Vagn, eru
bæði látin. Kristín giftist aftur
Magnúsi Jónssyni, f. 9.9. 1909, d.
28.5. 1988, sem
gekk þeim systk-
inum í föðurstað.
Guðbjörg giftist
1.3. 1952 Magnúsi
H. Magnússyni frá
Patreksfirði, f. 21.9.
1929, d. 14.3. 2013.
Þau hjón eignuðust
þrjá drengi; tví-
burana Jón og
Gunnar og Magnús,
sem lést 21.2. 2018.
Afkomendur þeirra eru 23 tals-
ins.
Útför Guðbjargar Maríu var
gerð frá Garðakirkju 30. mars
2022.
Í nokkrum orðum vil ég minn-
ast föðursystur minnar, Guð-
bjargar Maríu Gunnarsdóttur,
eða Bubbu eins og hún var köll-
uð, sem lést hinn 16. mars síð-
astliðinn á 91. aldursári, fædd 8.
september 1931. Hún var yngst
þriggja barna Kristínar Guðna-
dóttur, f. 15.10. 1895, d. 31.10.
1975, og Gunnars Benediktsson-
ar, f. 26.8. 1892, d. 27.10. 1934.
Systkini hennar, þau Ingunn
Guðrún og Benedikt Vagn, eru
bæði látin. Amma Kristín giftist
aftur 1939 Magnúsi Jónssyni, f.
9.9. 1909, d. 28.5. 1988, og í
gegnum árin minntist hún
Magnúsar stjúpföður síns oft
með mikilli hlýju og þakklæti.
Fyrstu kynni mín af Bubbu
frænku má rekja til æskuára
minna heima á Flateyri og í dag
geri ég mér grein fyrir hvers
vegna hún er mér svo minnis-
stæð sem barni, en það var
vegna þess að mér fannst hún
alltaf í svo flottum fötum og flott
í öllu sem hún gerði, enda var
Guðbjörg María
Gunnarsdóttir
hún ein af þeim konum sem
ávallt gæta þess að vera vel til
fara og áttu þau það sameignlegt
hjónin Magnús H. Magnússon
sem hún giftist 1.3. 1952 að fág-
uð framkoma og snyrtimennska
var höfð í fyrirrúmi. Þau hjón
eignuðust þrjá drengi, tvíburana
Jón og Gunnar og Magnús sem
lést aðeins 56 ára hinn 21.2. 2018
og var henni sonarmissirinn afar
þungbær. Þau hjón byggðu sitt
fyrsta hús á Sogavegi og bjuggu
þar sín fyrstu ár. Magnús var
hagleiksmaður mikill og kunnu
þau bæði að fara vel með enda
bæði af þeirri kynslóð sem
þekkti harða lífsbaráttu og að
ekkert er sjálfgefið. Eftir árin á
Sogaveginum fluttu þau á Haga-
flöt í Garðabæ og síðar að Læk-
jasmára í Kópavogi. Árið 1972
keyptu þau sig inn í fyrirtækið
Skúlason & Jónsson, sem þau
eignuðust að fullu skömmu síðar
og er rekið í dag af Gunnari syni
hennar. Við rekstur þess og upp-
byggingu stóð Bubba við hlið
Magnúsar og tók fullan þátt í
rekstri þess ásamt heimilisstörf-
um. Eftir að þau fluttu í Garða-
bæinn starfaði Bubba við Tón-
listarskólann í Garðabæ í nokkur
ár. Á unglingsárum mínum kom
ég oft á heimili þeirra á Soga-
veginum og dvaldi hjá þeim tíma
og tíma. Við Bubba náðum alltaf
vel saman, gátum rætt nánast
allt milli himins og jarðar og var
oft glatt á hjalla. Eftir lát Magn-
úsar hinn 14.3. 2013 urðu sam-
verustundir okkar tíðari og sér-
staklega nú hin síðari ár eftir að
sjón hennar fór dvínandi. Ég
hafði alltaf gaman af heimsókn-
um mínum til Bubbu og þá sér-
staklega þegar minningar henn-
ar frá uppvaxtarárunum á
Flateyri streymdu fram, mann-
lífinu og samskiptum fólks, sér-
stökum persónum og lífsbaráttu
fólks á þeim tíma almennt, og
fannst mér þá stundum að amma
Kristín væri að segja frá, sé litið
til svipbrigða, framsetningar og
orðavals. Þó svo að sjónin væri
farin að daprast var hún alltaf til
í að tala um fataval og tískuna,
hvað mér fyndist um þennan
klút; á hann við, mér finnst þessi
litur ekki klæða mig, þetta pils
er of sítt, o.s.frv, eðlileg og góð
dægrastytting konu sem var svo
sem ekki að fara neitt en hafði
alla tíð fylgst vel með tískunni
og lagt metnað sinn í að vera
alltaf vel tilhöfð og vel til fara.
Hin síðari ár treysti hún mikið á
aðstoð Jóns sonar síns sem að-
stoðaði hana af einstakri um-
hyggju sem hún var þakklát fyr-
ir. Við lok samferðar er ég
þakklát fyrir allar stundir okkar
saman og þann minningasjóð
sem þær skilja eftir og kveð
kæra frænku mína með söknuði.
Ég votta öllum ástvinum hennar
mína dýpstu samúð. Hafðu þökk
fyrir allt Bubba mín.
Alda Benediktsdóttir.
MINNINGAR 31
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 9. APRÍL 2022
✝
Alda Eygló
Kristjánsdóttir
fæddist á Þórshöfn
á Langanesi 4. júní
1937. Hún lést á
Dalbæ, dvalarheim-
ili aldraðra Dalvík,
31. mars 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Kristján
Ottó Þorsteinsson,
f. 19.1. 1906 á
Brekkum, d. 5.6.
1989, og Margrét Halldórsdóttir,
f. 30.1. 1911 á Þórshöfn, d. 20.12.
1988. Alda átti þrjár systur: Jó-
hönnu, f. 5.9. 1940, d. 14.10. 2007,
Halldóru Kristrúnu Briem, f.
16.1. 1948, d. 2.10. 1987, Hrönn, f.
20.4. 1950.
Alda kynntist eftirlifandi
eiginmanni sínum, Sigurði Jóns-
syni slökkvistjóra, f. 15.9. 1941,
frá Dalvík, í herstöð Atlants-
á Þórshöfn með systrum sínum.
Að loknu gagnfræðaskólanámi
fór Alda til Ísafjarðar, þaðan sem
hún útskrifaðist frá Hús-
mæðraskólanum Ósk vorið 1956.
Hún hóf störf í eldhúsi her-
stöðvarinnar á Heiðarfjalli þá um
sumarið, en flutti svo til Dalvíkur
árið 1958. Þar byggðu þau hjónin
sér fallegt hús á Ásvegi 8, sem
var þeirra heimili til hennar síð-
asta dags.
Á Dalvík starfaði Alda fyrst
um sinn í Frystihúsi KEA, en réð
sig svo til starfa á Saumastofunni
Ýli. Einnig vann hún í Shellskál-
anum og í prjónaverksmiðjunni á
Dalvík um hríð. Árið 1986 opn-
uðu þau Myndabandaleiguna
Ásvídeó, sem varð afar vinsæl
hjá sveitungum þeirra, og ráku
þau hana allt til ársins 2009.
Samhliða þeim rekstri settu þau
hjónin á laggirnar fyrstu
tjaldvagna/hjólhýsaleigu lands-
ins, einnig undir merkjum Ás-
vídeós, og er hún enn starfrækt í
dag.
Útför Öldu fer fram í dag, 9.
apríl 2022, frá Dalvíkurkirkju
klukkan 13.30.
hafsbandalagsins á
Heiðarfjalli á
Langanesi árið
1956. Þau giftu sig í
Dalvíkurkirkju 30.
des. 1961.
Börn þeirra eru:
1) Jón, f. 25.3. 1960,
d. 21.9. 1976. 2)
Hólmfríður Mar-
grét, f. 6.6. 1962,
dóttir hennar er
Magdalena Ýr, f.
1984, maki Davíð Örn Eggerts-
son, f. 1983. Börn þeirra eru:
Viktor Máni, f. 2002, Rebekka
Ýr, f. 2005, Hólmfríður Bára, f.
2011, Jón Bolli, f. 2018. 3) Jóna
Sigurðardóttir, f. 14.11. 1978,
maki Jóhann Jónsson, f. 1974,
börn þeirra eru: Lovísa Lea, f.
2004, Ívan Logi, f. 2008, Sigurður
Nói, f. 2010, Ýmir Áki, f. 2015.
Alda ólst upp í foreldrahúsum
Elsku mamma. Þakklæti er
mér efst í huga á þessari
kveðjustund. Þakklát fyrir alla
þá hlýju sem þú sýndir mér og
öðrum, og fyrir þá hvatningu
sem þú veittir mér þegar ég
þurfti. Mér er svo minnisstætt
eitt augnablik á kaffistofunni í
Ásvídeó seint á sumarkvöldi,
þegar ég sagði við ykkur pabba
að ég vildi fara í skóla til
Reykjavíkur. Pabba fannst það
nú kannski ekki alltof sniðug
hugmynd. Hægt væri að fjár-
festa í íbúð og koma sér fyrir,
enda var það það sem hann
gerði sjálfur svo vel. Þú hafðir
önnur ráð og þau voru að ég
skyldi gera það sem ég vildi og
hæfileikar mínir væru ótak-
markaðir, ég gæti allt sem ég
ætlaði mér. Svona mömmuráð
eru ómetanleg. Heimilið ykkar
pabba var alltaf opið fyrir vin-
um mínum og ég fann hversu
velkomnir allir voru. Það sem
ég var búin að sitja yfir ykkur
Mæju og Jónu Stínu í kaffi og
sígó við eldhúsborðið, og hlusta
á alls konar sögur, og mörg
voru þau ráðin sem ég heyrði.
Skrítið með þessar konur þó í
sveitinni … þær virtust alltaf
vera svolítið villtar.
Elsku mamma mín, af þér
lærði ég mikla gjafmildi og
væntumþykju sem engin bók
getur kennt. Hvernig þú tókst á
móti Briem-systkinunum var
líka lærdómur og mikil gjöf. Þú
varst þessi amma sem settist á
teppið með börnunum okkar
Jóa og gafst þig endalaust að
þeim. Takk mamma mín fyrir
allt sem þú hefur gefið mér og
mínum. Góðvild þín verður mitt
leiðarljós sem móðir sjálf, og
fyrir það er ég afar þakklát.
Hvíldu í friði mamma mín.
Þín
Jóna (Jonna).
Í dag kveðjum við einstaka
konu, tengdamóður og ömmu
okkar, Öldu Eygló Kristjáns-
dóttur. Fyrir rúmum 28 árum
kom ég óheflaður 19 ára ung-
lingur inn í líf þeirra hjóna, er
við Jonna kynntumst. Mér er
það minnisstætt hversu velkom-
inn ég var frá fyrsta degi inn á
þeirra heimili. Tókust strax
með okkur einstaklega góð
kynni og vinskapur sem aldrei
hefur fallið skuggi á. Alda var
dugnaðarforkur, sem hafði
sterkar skoðanir á hlutunum og
stóð fast á sínu er á reyndi.
Hún var einstaklega umhyggju-
söm, hlý, natin og gjafmild
kona. Hún hafði sem dæmi
lengi vel einstakt lag á því að
gleðja tengdason sinn með tíð-
um sendingum á Héraðsblöðun-
um tveim sem gefin voru út í
Dalvíkurbyggð, sama hvort við
Jonna bjuggum á Dalvík, Akur-
eyri, Reykjavík eða í Bandaríkj-
unum. Það lýsti hennar gjaf-
mildi svo vel, hún var ætíð að
passa upp á að okkur liði vel.
Það var fátt betra en að kíkja í
kaffi til Öldu, ræða heimsmálin
yfir rjúkandi kaffibolla og ný-
bakaðri köku, því þar var hún á
heimavelli, nærvera hennar var
engu lík.
Alda var handavinnukona
mikil og bera mörg glæsileg
verk hennar þess glöggt merki.
Hún hafði mikið dálæti á alls-
kyns útiveru, og voru göngu-
túrar og berjatínsla í miklu
uppáhaldi hjá henni, þó heima-
kær væri. Svo ekki sé talað um
hinn margrómaða kvöldrúnt
með Sigga sínum eftir lokun í
Ásvídeói á kvöldin.
Á heimili Öldu og Sigga var
ávallt mjög gestkvæmt og hlýtt
viðmót þeirra margrómað.
Starfsemi Myndbandaleigunnar
var til fjölda ára í bílskúrnum á
Ásvegi 8, og varð hún nokkurs-
konar félagsmiðstöð unga fólks-
ins á þeim tíma, þar sem allir
voru velkomnir. Samkennd
Öldu átti þar stóran þátt í vel-
gengni Ásvídeós, enda hafði
hún mikla ánægju af því að
gleðja þá sem minna máttu sín
með fríum spólum og jafnvel
snakkpoka með.
Alda var mikil fjölskyldu-
kona og þótti afar vænt um
sína nánustu, enda Ásvegurinn
kærleiksríkt heimili, sem hún
sinnti af einstakri alúð og
myndarskap. Hún reyndist
börnum okkar Jonnu einstak-
lega vel. Hún var þessi amma
sem gaf sér strax að þeim frá
fyrsta degi, leit ekki af þeim
sama hvað á bjátaði, og lék við
þau af mikilli ást við hvert
tækifæri. Hún var sannarlega í
uppáhaldi hjá þeim, enda besta
amma sem þau gátu hugsað
sér.
Veröld okkar verður snúin
Vindar blása hér og þar
Eins og auður annar rúinn
allra bíður eilífðar.
Verndi þitt heilaga himneska ljós
Helgi þess aldrei við týnum
Veittu þeim gæfu, visku og hrós
Vaki yfir börnunum mínum.
(Þorsteinn Már Aðalsteinsson)
Þín er og verður sárt saknað,
elsku Alda okkar, en við Jonna
og börnin munum geyma allar
góðu minningarnar um einstak-
lega fallega og hlýja konu þar
til við hittumst aftur. Blessuð
sé minning þín.
Jóhann, Ívan Logi,
Sigurður (Siggi) Nói,
Ýmir Áki.
Elsku amma. Það sem ég
mun sakna þín og allra okkar
góðu stunda saman. En ég veit
að þú vakir yfir mér núna. Ég
held fast um fallegu minning-
arnar okkar. Eins og þegar þú
gerðir alltaf handa mér lummur
með sykri og auðvitað þurfti afi
að fá með rúsínum. Líka þegar
ég kom til þín og þú gafst mér
pening fyrir laugardagsnammi,
og þegar við sátum saman með
kisunni okkar Rósu og horfðum
á Tomma og Jenna og dýralífs-
þætti. Þú spurðir mig alltaf
hvort ég væri nokkuð svöng og
hvort ég vildi fá kex og mjólk,
þá sátum við saman og við afi
spjölluðum saman meðan ég
beið eftir því að Homeblestið
mitt yrði mjúkt í mjólkinni. Það
var alltaf langbest að vera hjá
ömmu og afa. Allar minning-
arnar með þér eru mér svo dýr-
mætar og mun ég halda þeim
djúpt í hjarta mínu.
Núna kveð ég þig, elsku
amma, en ég mun hitta þig aft-
ur síðar.
Þín ömmustelpa,
Lovísa Lea.
Alda Eygló
Kristjánsdóttir
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir og afi,
RUNÓLFUR SIGTRYGGSSON,
Krummahólum 4,
lést fimmtudaginn 31. mars.
Útförin fer fram frá Fella- og Hólakirkju
miðvikudaginn 13. apríl klukkan 15.
Halldóra Bachmann Sigurðardóttir
Sigtryggur Runólfsson
Árný Birna Runólfsdóttir Arnar Geir Bjarkarson
Ragnheiður Sölvadóttir
Sigurður Ívar Sölvason
Halldór Andri Sölvason
Leon og Helena
Ástkær eiginkona mín, móðir,
tengdamóðir og amma,
SIGURRÓS PETRA TAFJORD,
lést í faðmi fjölskyldunnar á líknardeild
Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja
laugardaginn 2. apríl. Útförin fer fram frá
Sandgerðiskirkju (safnaðarheimilið) mánudaginn 11. apríl
klukkan 13. Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Krabbameinsfélagið.
Sérstakar þakkir fá starfsmenn Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja
fyrir einstaka nærgætni, umhyggju og hlýhug.
Ármann Þór Baldursson
Sigurður Ármannsson Björg Árnadóttir
Ásdís Ármannsdóttir Ólafur Einar Hrólfsson
Elí Ágúst Ármannsson Gabríela Ármannsson
Helgi Ármannsson Ólöf Guðbjörg Jónasdóttir
og barnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÞÓREY EIRÍKSDÓTTIR
frá Egilsseli,
Eiríksgötu 9, Reykjavík,
andaðist á Hjúkrunarheimilinu
Droplaugarstöðum þriðjudaginn 29. mars.
Útförin fer fram frá Bústaðakirkju mánudaginn 11. apríl og
hefst athöfnin klukkan 13.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk Droplaugarstaða fyrir
einstaka umönnun og aðhlynningu.
Guðmundur Snorrason Sigríður Elsa Oddsdóttir
Eiríkur Snorrason
Ragnheiður Snorradóttir Theodór Guðfinnsson
Sigríður Snorradóttir Kjartan Sigurðsson
barnabörn og barnabarnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
GUÐRÚN JENSDÓTTIR,
Nesvöllum 4, Reykjanesbæ,
lést á dvalarheimilinu Hraunbúðum
Vestmannaeyjum föstudaginn 1. apríl.
Útförin fer fram frá Landakirkju Vestmannaeyjum miðvikudaginn
13. apríl klukkan 14.
Athöfninni verður streymt á www.landakirkja.is. Hlekk á streymi
má nálgast á www.mbl.is/andlat.
Innilegar þakkir færum við starfsfólki á dvalarheimilinu
Hraunbúðum fyrir einstaka umönnun og hlýju.
Fyrir hönd aðstandenda,
Guðný Linda Antonsdóttir Bjarni Valtýsson
Jens Kristinn Þorsteinsson Hrafnhildur Hafnfjörð Þórisd.
Ásgeir Þorbjörnsson Guðrún Maronsdóttir
barnabörn, langömmubörn
og langalangömmubörn
Elskulegur bróðir okkar,
JÓHANNES SIGURBJÖRNSSON
bóndi frá Vogalæk á Mýrum,
lést laugardaginn 2. apríl á dvalarheimilinu
Brákarhlíð í Borgarnesi.
Útför auglýst síðar.
Þórey Sigurbjörnsdóttir
Sjöfn Sigurbjörnsdóttir
Maríus Sigurbjörnsson