Morgunblaðið - 25.04.2022, Blaðsíða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 25. APRÍL 2022
✝
Erna Sigríður
Helgadóttir
fæddist á Eskifirði
23. febrúar 1938.
Hún lést á Fjórð-
ungssjúkrahúsinu
Neskaupstað 14.
apríl 2022.
Foreldrar hennar
voru Helgi Pálsson,
f. 26. júní 1895, d. 12.
desember 1980, og
Mekkín Kristjana
Guðnadóttir, f 7. febrúar 1913, d
23. janúar 1993.
Erna giftist eftirlifandi eig-
inmanni sínum, Rögnvari Ragn-
arssyni verkstjóra, 12. júní 1960.
Börn Ernu og Rögnvars eru: 1)
Grétar skipstjóri, f. 11. janúar
1957, búsettur á Reyðarfirði, sam-
býliskona Inga Rún Beck fé-
lagsráðgjafi. Börn Grétars og Guð-
rúnar Lilju Eðvarðsdóttur, d. 9.
apríl 2016, af fyrra hjónabandi eru
Erna, Eðvarð og Rögnvar. 2) Guð-
rún, f. 30. júlí 1960, sambýlismaður
Björgúlfur Kristinsson bílstjóri.
Barn Guðrúnar er Tinna Alavis.
Barnabarnabörnin eru sjö talsins.
Erna fór snemma að vinna við
fiskvinnslustörf en lengst af vann
hún sem leikskólakennari í leik-
skólanum á Eskifirði.
Útför Ernu fer fram í Eskifjarð-
arkirkju í dag, 25. apríl 2022,
klukkan 14.
Systkini Ernu
voru Haukur Helgi, f.
25. september 1933,
d. 26. febrúar 1992;
Rafn, f. 19. nóvember
1935, d. 16. desember
2016; Guðni, f. 27.
mars 1940, d. 18. júní
2016; Páll, f. 17. sept-
ember 1941, d. 28.
apríl 2020; Hörður, f.
11. september 1945,
d. 18. maí 2014. Eft-
irlifandi systir er Kristbjörg
María, f. 25. mars 1949.
Elsku mamma mín, það hlaut að
koma að því að þú tapaðir orrust-
unni, en þvílíkur nagli þú varst í þín-
um löngu veikindum, alltaf svo já-
kvæð og horfðir björtum augum á
lífið hvernig svo sem þér leið. Þú
varst alltaf svo flott og fín alltaf vel
til höfð og hugsaðir svo vel um þig
fram á síðasta dag og fórst meira að
segja í hárgreiðslu daginn áður en
þú fórst í draumalandið. Þú varst
fullkomin mamma og amma, allt
svo fínt í kringum þig bakaðir besta
brauðið og ég á eftir að sakna þess
að fá ekki oftar heimabakað hjá þér.
En á síðustu mánuðum fengum við
okkur kaffi saman í Hulduhlíð og
það var gott að koma þangað og þar
hittumst við á hverjum degi þegar
ég var heima, oftast vorum við þrjú,
ég, þú og pabbi að spjalla og nú
breytist ýmisleg hjá okkur og sá
vani er farinn en ég veit að sökn-
uðurinn er mikill hjá þeim gamla
því hann var svo duglegur að heim-
sækja þig og svo góður við þig, nú
fer ég bara aftur að venja komur
mínar á Steinholtsveginn eins og ég
gerði áður en þú fórst þaðan, það
var ýmislegt rætt í heimsóknum og
þá vildir þú vita allt um barnabörnin
og langömmubörnin og svo rædd-
um við um skipin og alltaf vildir þú
vita hvort strákarnir væru á sjón-
um. Oft ræddum við um ferðalög og
þá stóð ferðin til Danmerkur alltaf
upp úr þegar við fórum öll þangað í
tilefni 60 ára afmælis þíns, fórum í
tívolí og hittum afkomendur Hauks
bróður þíns. Þú hafðir gaman af því
að ferðast og sem betur fer fóruð
þið pabbi í nokkrar ferðir til útlanda
áður en heilsan brast og einnig
fórstu með Diddu, þinni bestu vin-
konu og nágrannakonu sem þú
saknaðir svo mikið eftir að hún dó, í
borgarferðir. Þegar ég eignaðist
mitt fyrsta barn kom aldrei annað
til greina en að skíra í höfuðið á þér
og þið urðuð svo góðar vinkonur
nöfnurnar alla tíð, barnabörnin
dýrkuðu þig og Erna mín og Tinna
voru mikið hjá ykkur og ég veit að
söknuður þeirra er mikill og sár. Öll
börn voru hrifin af þér og ég veit
ekki hvað ég hef heyrt marga sem
voru á leikskólanum hjá þér tala um
hvað þú hafir verið góð við þau. Í
minningunni varst þú dugnaðar-
forkur alla tíð, vannst við að salta
síld frá morgni til kvölds og um
helgar á síldarárunum miklu þegar
við vorum krakkar og stundum
komum við Guðrún að hjálpa og
fannst gaman að setja í tunnurnar
með þér. Nú er komið að leiðarlok-
um hjá okkur elsku mamma og von-
andi hittir þú bræður þína, ömmu
og afa og Diddu vinkonu þína í
draumalandinu. Bænin sem þú lést
okkur alltaf fara með þegar við vor-
um lítil kemur nú oft upp í hugann á
mér.
Láttu nú ljósið þitt
loga við rúmið mitt.
Hafðu þar sess og sæti,
signaði Jesús mæti.
(Höf. ók.)
Bless elsku mamma mín.
Grétar Rögnvarsson
Elsku amma mín,
það er ekki sjálfgefið að eiga
ömmu fram á fimmtugsaldurinn.
En ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi
að geta notið samvista við þig þar til
ég varð 41 árs.
Minningarnar eru margar, og
allar góðar.
Hugurinn reikar aftur í tímann,
sérlega eru jól og áramót æsku
minnar minnisstæð, alltaf allt í föst-
um skorðum, hefðirnar góðar. Í
æsku minni voru kökuborð og góð-
ur ömmumatur sérlega minnis-
stæð, perutertan, jarðarberjatert-
an og brúnsan þín sérlega
minnisstæðar, svo ég tali nú ekki
um lagkökuna sem var einstaklega
góð.
Steinholtsvegur 9 var alltaf op-
inn okkur barnabörnunum og
ávallt tekið einstaklega vel á móti
þeim er þar komu, „viltu ekki eitt-
hvað geskur, á ég að smyrja handa
þér brauð?“ var spurt og þaðan fór
maður aldrei svangur, það var ekki
til umræðu, við máttum aldrei líða
nokkurn skort, fyrir því var séð.
Árið 2003 fórum við öll fjölskyld-
an til Danmerkur saman og var það
einstaklega skemmtileg og eftir-
minnileg ferð sem ég mun minnast
alla tíð.
Fjölskyldan okkar er ekki stór
og er einstaklega samheldin, það
ber að þakka fyrir þegar að leið-
arlokum kemur, árið 2016 knúði
sorgin dyra og stóðuð þið afi þétt
við bakið á okkur, enda var fráfall
móður minnar og tengdadóttur
þinnar öllum mikill harmdauði, mér
er einstaklega minnisstætt hversu
sorgmædd og brotin þú varst.
þú hafðir einstaklega gott jafn-
aðargeð, og þegar að brottfarar-
degi þínum kom hafði ég á orði við
pabba og Gunnu að ég hefði aldrei
séð þig í slæmu skapi, enda ávallt
jákvæð og nærvera þín einstök
hvað það varðar.
síðustu árin glímdirðu við veik-
indi sem höfðu mikil áhrif á daglegt
líf, en alltaf varstu jákvæð og í léttu
skapi. Þegar yngsti sonur minn
fæddist vildi ég skíra hann í höfuðið
á þér, það áttirðu svo sannarlega
skilið, enda varstu ánægð með það.
Nú slokknar ljósið sem að skinið hefur
svo skært
og lýst upp líf svo margra.
En minninguna munum ávallt ég og þú
geyma í hjarta okkar.
Við kveðjum þig með sárum söknuði.
Því þú gafst okkur svo margt.
Nú leggur þú af stað.
Í þitt hinsta ferðalag. Nú ég kveð þig.
Góða ferð, til almættis.
Ég bið að heilsa.
Góða ferð í paradís.
Við höldum áfram en sporin eru þung.
Það er svo tómlegt án þín.
En er ég hugsa um allt það góða sem
þú gafst mér.
Þá fyllist ég af gleði.
Gangi lífsins fær enginn breytt
né flúið örlög sín.
Nú leggur þú af stað.
Í þitt hinsta ferðalag. Nú ég kveð þig.
Góða ferð, til almættis.
Ég bið að heilsa.
Góða ferð í paradís.
Elsku amma mín, ég er afskap-
lega þakklátur fyrir þig og þú munt
lifa sterkt í minningunni, takk fyrir
allt elsku amma mín, við höldum ut-
an um elsku afa.
Eðvarð Þór Grétarsson.
Elsku amma mín, ég á svo fal-
legar minningar um þig. Þú varst
einstök og glæsileg kona, sérstak-
lega hlý og barngóð. Þú varst alltaf
til staðar og við vorum svo heppin
að eiga þig að. Ég er þakklát fyrir
öll góðu árin okkar saman á Eski-
firði en hjá þér leið mér alltaf vel.
Það var yndislegt að eiga ömmu á
leikskólanum þegar ég var að alast
upp. Ég man að öll hin börnin litu
líka á þig sem ömmu og soguðust
að þér. Þú kenndir mér svo margt
og varst mér mikil fyrirmynd. Það
er svo sárt að þurfa kveðja þig
amma mín. Ég mun alltaf elska
þig.
Tíminn flýgur áfram og hann
teymir mig á eftir sér
og ekki fæ ég miklu ráðið um það
hvert hann fer.
En ég vona bara að hann hugsi
svolítið hlýlega til mín
og leiði mig á endanum aftur til
þín.
(Megas)
Þín
Tinna.
Nú er elsku besta amma mín
farin frá okkur, betri ömmu hefði
ég aldrei getað hugsað mér, ég var
einhvern veginn svo heppin að fá
eiginlega auka sett af foreldrum í
ömmu og afa, hjá þeim mátti ég
alltaf vera og bjó hjá þeim um
tíma, ömmu og afa hús hefur í mín-
um huga alltaf vera best. Amma
var ekki flutt á hjúkrunarheimilið
þegar ég kom þar síðast fyrir um
ári síðan svo það verður ógurlega
skrýtið að koma núna. Ég á svo
góðar minningar um ömmu, mér
fannst alltaf svo gaman að fylgjast
með henni að naglalakka sig við
eldhúsborðið og spjalla þegar ég
var lítil, og líka svo gaman að
spjalla við hana á meðan hún
straujaði, amma var alltaf fín og
flott og vel til höfð og það var henni
mikilvægt og ég veit að hún var það
til síðasta dags, og alltaf svo já-
kvæð, amma bakaði bestu og flött-
ustu kökurnar og einhvern tímann
höfðum við frænkurnar á orði að
það væri eins og þær bara birtust
fyrirhafnarlaust inni í eldhúsinu
hennar. Við amma vorum alltaf
miklar vinkonur og þóttum oft ansi
líkar í okkur enda var hún mér
mikil fyrirmynd að mörgu leyti,
þegar við spjölluðum saman var
það alltaf eins og spjall milli vin-
kvenna á sama aldri alveg sama þó
hún væri að eldast þá var eins og
ég væri að spjalla við jafnöldru
mína, hún sagði við pabba í nánast
hvert skipti sem hann heimsótti
hana að hún þyrfti að fara að heyra
í nöfnu sinni, og ég sagði við pabba
kvöldið áður en hún kvaddi að ég
ætlaði að hringja í hana daginn eft-
ir en það varð því miður ekki af því
símtali. Það verður erfitt að heyra
ekki í henni meir og ég mun sakna
hennar ógurlega og það verður svo
tómlegt hjá elsku besta afa mínum
að hafa ekki Ernu sína lengur, þau
voru alla tíð óaðskiljanleg.
Nú er amma komin í sumarland-
ið þar sem sólin skín örugglega alla
daga og við höfum alltaf átt það
sameiginlegt að elska sólina, henni
hefur verið þar vel fagnað af for-
eldrum sínum og bræðrum sem
voru henni alltaf svo kærir og
mömmu, þær voru svo góðar vin-
konur.
Við sjáumst elsku amma þegar
minn tími kemur.
Englar eins og þú:
Þú tekur þig svo vel út
hvar sem þú ert.
Ótrúlega dýrmætt eintak,
sólin sem yljar
og umhverfið vermir.
Þú glæðir tilveruna gleði
með gefandi nærveru
og færir bros á brá
svo það birtir til í sálinni.
Sólin sem bræðir hjörtun.
Í mannhafinu
er gott að vita
af englum
eins og þér.
Því að þú ert sólin mín
sem aldrei dregur fyrir.
(Sigurbjörn Þorkelsson)
Erna Hrund
Grétarsdóttir.
Erna Sigríður
Helgadóttir
✝
Ingigerður
Dóra Þorkels-
dóttir fæddist 8.
október 1931 á
Hólmavík. Hún
lést 13. apríl 2022.
Foreldrar hennar
voru hjónin Þor-
kell Hjaltason
kennari, f. 6. júní
1903 á Gilsstöðum
í Selárdal á
Ströndum, d. 11.
mars 1987 í Reykjavík, og kona
hans, Sigríður Tómasdóttir
saumakona, f. 11. júní 1903 á
Spáná í Unadal í Skagafirði, d.
5. janúar 1986 í Stykkishólmi.
Systkini Ingigerðar eru Auður,
f. 19. september 1933, d. 21.
mars 1999, húsmóðir á Akra-
nesi, Hjalti, f. 21. desember
1943, prestur á Akureyri, og
Tómas, f. 11. mars 1949, búsett-
ur í Bandaríkjunum.
Ingigerður Dóra giftist 11.
október 1952 Óla E. Björnssyni,
kennara og síðar skrifstofu-
manni, f. 17. apríl 1926 á Smá-
hömrum í Steingrímsfirði, d.
20. febrúar 2013 á Hólmavík.
Börn Ingigerðar og Óla eru
1) Úlrik, f. 4. júní 1952, d. 8.
apríl 2008, kvæntur Margréti
Á. Halldórsdóttur, f. 1. janúar
1951. Börn þeirra eru a) Andri,
f. 13. janúar 1977, kvæntur Ás-
dísi Kjartansdóttur, f. 27. októ-
ber 1978. Þeirra börn eru
Emma, f. 25. ágúst 2003, Kjart-
an Úlrik, f. 30. janúar 2007, og
Anna, f. 13. júní 2010, en áður
átti Andri Gabríel, f. 6. júlí
1997, d. 1. nóvember 1997, og
Agnesi, f. 11. febrúar 1999, með
Dögg Hjaltalín, f. 22. febrúar
1977. b) Halldór Óli, f. 29. mars
1981, kvæntur Hildigunni
Helgadóttur, f. 5. september
1983. Þeirra börn eru Hekla
Margrét, f. 15. nóvember 2006,
og Helgi, f. 10. ágúst 2012. Áð-
ur átti Úlrik son-
inn Örn, f. 12.
mars 1976, með
Kristínu G. Jóns-
dóttur, f. 27. júní
1950. 2) Þorkell
Örn, f. 23. sept-
ember 1953. 3)
Björn Valur, f. 25.
september 1954,
kvæntur Dísu
Pálsdóttur, f. 10.
mars 1937, d. 7.
febrúar 2012. Seinni kona hans
er Kristina Musiichenko, f. 9.
maí 1970.
4) Sigríður, f. 15. maí 1960,
gift Gunnlaugi Bjarnasyni, f. 8.
desember 1950.
Ingigerður Dóra gekk í
barnaskóla á Hólmavík þar sem
kennarar hennar voru Guðveig
Brandsdóttir og Jón Krist-
geirsson. Árin 1945-1947 stund-
aði hún nám við Reykjaskóla í
Hrútafirði og vann næsta vetur
í eldhúsi á heimili fyrir fólk
með þroskahömlun á Klepp-
járnsreykjum í Borgarfirði.
Hún gekk síðan í Húsmæðra-
skóla Borgfirðinga á Varma-
landi veturinn 1949-1950. Hún
vann hjá Kaupfélagi Stranda-
manna til 1952 og var húsmóðir
á Hólmavík 1952-1958. Árið
1958 fluttist fjölskyldan til
Keflavíkur og til Akraness
1963. Þar bjuggu þau hjón fram
til ársins 2011, er þau fluttust
aftur til Hólmavíkur. Ingigerð-
ur Dóra vann á Dvalarheimilinu
Höfða á Akranesi frá því
skömmu eftir stofnun þess, þ.e.
frá júlí 1978, með fastráðningu
frá 9. ágúst 1978, og hætti þar
störfum 31. maí 1999.
Síðustu fimm árin dvaldi hún
á Heilbrigðisstofnun Vest-
urlands á Hólmavík.
Útför hennar fer fram frá
Hólmavíkurkirkju í dag, 25.
apríl 2022, kl. 13.
Nú er móðir okkar, Ingigerð-
ur Dóra Þorkelsdóttir, eða Inga
Dóra, eins og hún var löngum
nefnd, fallin frá. Síðustu árin
voru henni að ýmsu leyti erfið
eftir nokkur áföll. Sem betur
fer átti hún þó góða að á Heil-
brigðisstofnun Vesturlands á
Hólmavík, en þar dvaldi hún frá
árinu 2017. Við þökkum öllu
starfsfólki þar kærleiksríka og
þolinmóða umönnun, einkum
síðustu mánuðina. Móðir okkar
var þeim sjálf afar þakklát fyrir
hvaðeina. Það er mikil blessun
þessari þjóð að eiga það ein-
valalið sem velst til slíkra
starfa. Svo vill til að móðir okk-
ar vann sjálf í um tuttugu ár á
Dvalarheimilinu Höfða á Akra-
nesi meðan hún bjó þar, svo
hún þekkti af eigin raun hvað
þarf til að sinna slíkum verkum.
Þegar þessari áratuga sam-
fylgd okkar lýkur er okkur
systkinum þökk og gleði efst í
huga fyrir að hafa átt svo góða
móður, og föður raunar líka.
Það rifjaðist upp fyrir okkur
nýlega að aldrei heyrðum við
foreldra okkar deila eða hækka
róminn hvort við annað, þau
voru ekki þeirrar gerðar. Það
var jafnaðarlega glatt yfir fjöl-
skyldunni og þar átti móðir
okkar stóran hlut að. Þegar
unglingsárin víðfrægu runnu
upp var okkur gefinn laus
taumur og ekki stjórnað með
tilskipunum og bönnum, og það
blessaðist allt furðanlega.
Móðir okkar fylgdist vel með
fréttum allt til hins síðasta og
las mikið, bæði á íslensku og
dönsku. Þótt hún væri ekki
skáldmælt eins og móðir henn-
ar, Sigríður Tómasdóttir, hafði
hún gaman af hvers kyns kveð-
skap, hélt dagbók árum saman
og var orðsins kona. Að henni
stóðu traustir stofnar, einn for-
feðra hennar var Sveinn Sölva-
son, lögmaður á Munkaþverá,
og annar tengdasonur hans,
Þorkell Ólafsson, dómkirkju-
prestur á Hólum um tíma. Það
er svo talsverð gráglettni örlag-
anna að Sveinn vildi helst taka
upp dönsku sem tungu Íslend-
inga, og Hólaskóli var lagður
niður í tíð Þorkels og bókasafn-
ið selt.
Það er okkur bræðrum minn-
isstætt þegar við vorum eitt
sinn á gangi barnungir í Kefla-
vík í peysum sem móðir okkar
hafði prjónað. Þá vék sér að
okkur kona nokkur sem gat
ekki orða bundist af aðdáun á
flíkum okkar. Eins og nærri má
geta réðum við okkur naumast
fyrir stolti. Og þannig var raun-
ar alla tíð þegar móðir okkar
átti í hlut, hún var í svo mörgu
aðdáunarverð, mátti ekkert
aumt líta, var umtalsgóð og
sannorð. Hún var barngóð svo
af bar og reyndi af mætti að
hygla ömmubörnum sínum og
seinna langömmubörnum, eink-
um með flíkum sem hún vann
sjálf. Árum saman prjónaði hún
býsnin öll af peysum og sokk-
um og öðrum plöggum handa
börnum og sendi Rauðakross-
deildinni á Akranesi, sem sá
svo um að koma því áleiðis til
þurfandi fólks í löndum Austur-
Evrópu, einmitt þeirra sem nú
þjást af völdum hörmulegra og
tilgangslausra átaka. Þar er
talsverður munur á ráðagerð,
hún að hjálpa af heilindum,
stríðsherrarnir að drepa af
illsku.
Við börn hennar þökkum
móður okkar að leiðarlokum
kærleiksríka og góða samfylgd
sem enginn blettur fellur á.
Hún sofnaði í friði miðvikudag-
inn 13. apríl síðastliðinn. Guð
blessi minningu hennar.
Þorkell Örn, Björn
Valur og Sigríður.
Ingigerður Dóra
Þorkelsdóttir
Elskuleg eiginkona mín, móðir,
tengdamóðir og amma,
ELÍN ANNA HERMANNSDÓTTIR,
Neskaupstað,
lést þann 6. apríl eftir skammvinn veikindi.
Útför fór fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Runólfur Elís Axelsson
Óttar Kári Runólfsson Jóhann Elís Runólfsson
Eygló Reykjalín Linda María Emilsdóttir
Heiðrún Ásta Torfadóttir Hafþór Freyr Jóhannsson
Brynjar Daði Óttarsson Hrafntinna Ýr Jóhannsdóttir
Sigurbjörg Eyrós
Jóhannsdóttir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGRÍÐUR KRISTJÁNSDÓTTIR
húsmæðrakennari,
lést á Hrafnistu á Laugarási sumardaginn
fyrsta, 21. apríl. Útför hennar fer fram frá
Fossvogskirkju þriðjudaginn 10. maí kl. 13.
Egill Benedikt Hreinsson Áslaug Ásgeirsdóttir
Kristján Jónasson Elín G. Helgadóttir
Aðalbjörg Jónasdóttir Helgi Árnason
Gunnlaugur Jónasson Sólveig Jóhannesdóttir
Áslaug Jónasdóttir Þórir Magnússon
barnabörn og barnabarnabörn