Morgunblaðið - 17.06.2022, Qupperneq 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 17. JÚNÍ 2022
✝
Ágústa
Jóhannsdóttir
fæddist í Reykjavík
19. mars 1931. Hún
lést á hjúkrunar-
heimilinu Hömrum
í Mosfellsbæ 22.
maí 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Jóhann Ár-
sæll Guðlaugsson
veggfóðrarameist-
ari, f. 2.1. 1901, d.
9.12. 1983, og Katrín Þorbjörns-
dóttir húsmóðir, f. 12.12. 1907,
d. 11.7. 1980.
Systkini Ágústu voru þrjú.
Þau eru: Erna Hafdís, f. 22.11.
þrjú: Tryggvi Þór, Katrín og
Guðjón Arnar, og átta barna-
börn: Borgþór Vífill, Þórdís Jór-
unn, Birta María, Guðmundur
Ingi, Íris Emma, Kristófer Atli,
Magni og Óli Kristinn. 3) Brynja
Þyrí viðskiptafræðingur, f. 5.10.
1967, gift Kristjáni Kristmunds-
syni. Börn Brynju Þyríar og
Kristjáns eru fjögur: Thelma
Rós, Guðgeir Búi, Ágústa Katrín
og Margrét, og sex barnabörn:
Eva Þyrí, Tómas Breki, Ingunn
Birta, Mikael Máni, Daníel Darri
og Sara Guðrún.
Ágústa stundaði nám í Hús-
stjórnarskólanum og vann ýmis
störf í gegnum ævina, þar á
meðal hótelstörf, sem starfs-
stúlka á Borgarspítalanum og
sem baðkona í Austurbæjar-
skóla.
Útför Ágústu fór fram 7. júní
2022 í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
1936, d. 30.12.
2003; Guðlaug, f.
4.4. 1943; Þórir
Björn, f. 3.9. 1944,
d. 13.1. 2013.
Eiginmaður
Ágústu var Guðjón
Ásbjörnsson húsa-
smíðameistari, f.
8.8. 1924, d. 28.6.
1980. Börn þeirra
eru: 1) Katrín
bankaritari, f. 31.7.
1950, d. 17.6. 1977. 2) Guð-
mundur Borgfjörð kerfisfræð-
ingur, f. 7.3. 1952, giftur Magn-
eu I. Þórarinsdóttur. Börn
Guðmundar og Magneu eru
Elsku tengdamóðir mín hefur
kvatt þessa jarðvist, södd líf-
daga, orðin þreytt, heilsan farin.
Hún hefur verið fljót að hoppa
um borð í Gullvagninn, það átti
illa við hana að bíða. Við höfum
átt samleið í 53 ár, kölluðum
hvor aðra alltaf gælunöfnum, ég
hana Gústu og hún mig Maggý.
Fyrst er ég kom inn á fallegt
heimili þeirra hjóna, Guðjóns og
Gústu, bjuggu þau í raðhúsi í
Fossvoginum sem Guðjón hafði
byggt. Einstakir hlutir sem þau
höfðu hannað í sameiningu
prýddu heimilið, eins og t.d. ljós
í stiganum upp á efri hæðina,
eins og í kvikmyndahúsi, hand-
rið gert úr járni sem kom út
eins og blóm með lýsingu,
gluggar með blýgleri. Gústa
hafði næmt auga fyrir fallegum
hlutum og var mjög listræn.
Eignaðist leirofn og gerði
margt, jólatré með ljósum, lærði
hnýtingar, bjó til lampaskerma,
blómahengi, hafði líka gaman af
útsaumi.
Las mikið, helst spennu- og
glæpasögur, Agatha Christie í
uppáhaldi, var mikill húmoristi,
ekki verra þótt brandararnir
væru dálítið tvíræðir. Gústa
hafði mjög gaman af börnum,
var vandvirk, kastaði ekki til
höndum þegar hún var að baka
eða elda, allt mælt upp á
gramm, fór vel með allt sem hún
eignaðist enda entust heimilis-
tækin allan hennar búskap.
Lífið fór ekki mjúkum hönd-
um um Gústu, hún fékk berkla,
þurfti að dvelja á Vífilsstöðum
frá tveimur ungum börnum sín-
um. Katrín dóttir þeirra drukkn-
aði 1977 ásamt kærasta sínum
Jóni Sævari í Elliðavatni, Guð-
jón varð bráðkvaddur þremur
árum seinna, blessuð sé minning
þeirra. Þá var ekkert sem hét
áfallahjálp. Þetta markaði hana
sem eftir lifði, ekkert annað í
boði en að halda áfram og
standa sig, sem hún gerði svo
sannarlega.
Utanlandsferðir voru áfram
tilhlökkun, hún var driffjöðrin í
því, um jólin áttum við að fara
að panta til sólarlanda, okkar
mánuður erlendis var mars og
síðan sumarbústaðarferðir hér
heima. Við fjölskyldan eigum
dásamlegar minningar frá þess-
um ferðum okkar, sem telja á
þriðja tug ára. Mæður okkar
voru góðar vinkonur og fylgdust
að í ferðalögum okkar, það var
svo notalegt saman.
Alltaf tilhlökkun að fá Gústu
til okkar norður á Húsavík, kom
stundum á mærudögum en var
hætt að nenna niður á stétt að
sjá hrútasýninguna.
Gústa hafði næmt búðarauga,
gaman að fara á markaði að
kaupa skvísuföt og eitthvað snið-
ugt, fljót að koma auga á eitt-
hvað fallegt þótt sjónin væri
orðin mjög takmörkuð.
Gústa og Gulla systir hennar
voru mjög samrýndar, alltaf
spenningur að fara í Costco með
Guðlaugu Ósk systurdóttur
sinni. Í Covid-ástandinu fór
Gústa lítið út, fylgdi ofur vel öll-
um fyrirmælum, heilsu hennar
hrakaði, mest mæddi á Brynju
Þyrí varðandi öll aðföng og að-
stoð. Nokkrum dögum eftir 90
ára afmælið veiktist Gústa og
átti ekki afturkvæmt á Skúla-
götuna. Ég veit að það hefur
verið vel tekið á móti henni,
handan mannlegra heima. Ég
þakka elsku tengdamóður minni
fyrir skemmtilega, langa og
góða samfylgd í gegnum lífið.
Guð blessi minningu hennar.
Þín
Magnea (Maggý).
Elsku amma okkar.
Við höfum alltaf verið mikil
ömmubörn og hefur hún verið
fyrirmynd okkar alla tíð. Hún
vann í grunnskólanum okkar en
þar var hún kölluð Andrés Önd
af bekkjarfélögum þar sem hún
reytti af sér brandarana eins og
enginn væri morgundagurinn.
Amma var alltaf barngóð og
hélst það fram á hennar síðustu
daga, þar sem hún lék títt við
barnabarnabörnin sín, Tómas
Breka og Evu Þyrí. Henni
fannst gaman að syngja fyrir
börnin og var ávallt með bolta
við hönd.
Amma var mikil skvísa og
fannst gaman að klæða sig upp,
vera með vel snyrtar augabrúnir
og krullur í hárinu. Henni fannst
gaman að kíkja í búðir og var
einkar lagin við að finna fallegar
flíkur á góðu verði. Hún fékk
mikið lof og hrós fyrir það hvað
hún væri alltaf vel til fara. Svo
fannst ömmu hún bara alls ekki
vera fullklædd nema skella á sig
smá varalit.
Amma var mjög dugleg að
baka og þá sérstaklega fyrir jól-
in. Amma var einnig dugleg að
elda, en henni fannst soðin ýsa
með kartöflum algjört lostæti.
Hún var alltaf boðin og búin að
bjóða okkur í mat til sín. Það
mætti segja að maður hafi aldrei
farið með tóman maga úr heim-
sókn frá elsku ömmu.
Henni fannst mikilvægt að við
systkinin menntuðum okkur og
spurði okkur ævinlega hvort við
værum á leiðinni í próf og
hvernig hefði gengið. „Hvernig
gekk í prófinu?“ var svo sann-
arlega sú spurning sem við
heyrðum oftast frá henni. Amma
var vel gefin kona og fór í hús-
stjórnarskólann en við höfum oft
velt fyrir okkur hvaða nám hún
hefði valið sér, þegar hún var
ung, ef tímarnir hefðu verið eins
og í dag. Einnig var hún listræn
og hafði gaman af glerlist, leir-
gerð og saumaskap en mörg eru
listaverkin eftir hana.
Amma var mjög trúrækin
kona og fór alltaf með bænirnar
sínar á kvöldin og ef eitthvað
bjátaði á hjá hennar fólki var
hún búin að hringja í bænahring
og farin að biðja. Síðustu mán-
uði lífs hennar var erfitt að sjá
hvernig henni hrakaði dag frá
degi og vorum við sjálf farin að
biðja fyrir henni.
Það var alltaf stutt í húmorinn
og gleðina hjá elsku ömmu, þrátt
fyrir mikla erfiðleika sem hún
þurfti að ganga í gegnum í lífinu,
eftir fráfall eiginmanns og elstu
dóttur. Hún var lögblind síðustu
árin en þess í stað var eins og
hún væri með sjötta skilning-
arvitið, þar sem hún vissi alltaf
hvað maður var að hugsa.
Á erfiðum stundum minnist
maður orðsins GÆS, en það er
einmitt stytting hennar ömmu á
klassísku setningunni „Ég get,
ég ætla, ég skal“. Amma var al-
gjör kvenskörungur og lofaði
okkur að hún myndi verða okkar
verndarengill þegar hennar tími
kæmi. Við trúum því og treyst-
um að hún haldi loforðið.
Við kveðjum elsku ömmu okk-
ar með söknuð í hjarta en erum í
senn glöð að hafa fengið tæki-
færi til að njóta vináttu og
tryggðar þessarar stórkostlegu
konu. Takk amma, fyrir að
auðga líf okkar með þínum kær-
leik og gleði og gera okkur að
betri manneskjum.
Amma verður ávallt í hjarta
okkar.
Þín barnabörn og barnabarna-
börn:
Thelma Rós, Guðgeir Búi
og Ágústa Katrín,
Eva Þyrí og Tómas Breki.
Elsku amma, þegar ég sest
niður til að festa á blað fáein
minningarorð er margt sem
brýst um í huga mér, efst er
auðvitað þinn skemmtilegi húm-
or sem ég og svo seinna börnin
mín höfðum svo gaman af. Oft
var nú hlegið mikið við eldhús-
borðið hjá þér og áttir þú auð-
velt með að sjá spaugilegu hlið-
arnar á málunum. Gjarnan boðið
upp á marmaraköku sem Guð-
mundur Ingi elskaði og alltaf
spenntur fyrir, svo áttir þú svo
forvitnilegan síma sem var svo
gaman að leika sér í. Ég hugsa
gjarnan til þess tíma þegar þú
komst norður og áttir með okkur
hér á Húsavík skemmtilegar
stundir. Þegar ég fór með mína
fjölskyldu okkar fyrstu Tenerife-
ferð vorum við svo heppin að
fara með þér, mömmu og pabba
og Siggu heitinni móðurömmu
minni. Þaðan á ég góðar minn-
ingar og varst þú í þínu allra
besta formi í þessari ferð, fékkst
þér göngutúra alla daga, fórst á
markaði og keyptir skrítna hluti.
Þarna naustu þín vel enda voru
Tenerifeferðir þér mjög hug-
leiknar á meðan heilsan leyfði og
fæ ég seint fullþakkað það að
hafa fengið að fara með þér í
eina slíka. Ég var einmitt stödd
þar þegar ég fékk símtalið frá
pabba um að þú hefðir kvatt
þennan heim en ég hugsaði
strax að þú værir svo sannar-
lega með mér í anda. Jæja,
elsku amma mín, nú er komið að
kveðjustund, ég veit það vel að
Guðjón afi beið eftir þér sem og
Katrín dóttir þín sem bæði
kvöddu þennan heim allt of
snemma, minning um góða konu
lifir í afkomendum þínum.
Katrín Guðmundsdóttir.
Elsku Gústa amma. Þegar ég
hugsa til þín þá minnist ég þess
hversu fyndin, hress, barngóð og
skemmtilega stríðin þú varst.
Mín helsta minning um þig er
þegar ég var um 12 ára gamall
og fór í knattspyrnuskóla Vals i
eina viku. Þá var ég svo heppinn
að fá að vera hjá þér í Reykja-
hlíðinni. Það var yndislegur tími
sem við áttum saman þar og
brölluðum við mikið. Þú varst
alltaf tilbúin að fara í alls konar
leiki með mér og taka þátt í ým-
iskonar fíflalátum.
Það var mjög erfitt að segja
Kristófer Atla frá andláti þínu,
þó svo að þið hittust nú ekki
nógu oft, vegna fjarlægðar og
covid. Hann talar alveg ótrúlega
mikið um þig, ég held að nánast
allur Lundarskóli, ásamt kenn-
urum, hafi vitað að Gústa
langamma hans væri orðin
meira en níutíu ára. Hann var
ekkert smá stoltur af því.
Elsku Gústa amma, þú hefur
eflaust fengið góðar móttökur
hjá Guðjóni afa og Katrínu dótt-
ur þinni. Þín verður sárt saknað.
Hvíldu í friði.
Guðjón Arnar og fjölskylda.
Ágústa
Jóhannsdóttir
Mig langar að
setja nokkur orð á
blað um hann Axel
sem ég fékk að
kynnast lítillega.
Þannig er mál með vexti að ég
kynntist Axel í gegnum mömmu
hans og fann ég hvað þetta var
virkilega ljúfur og góður strákur
og mikill spjallari. Það var eins
og ég hefði þekkt hann í mörg ár.
Það sem hann var opinn og ein-
lægur og einstaklega vel uppal-
inn.
Þessir þrír mánuðir sem ég
fékk að umgangast hann voru un-
aðslegir. Þá leið mér stundum
eins og þetta væri sonurinn sem
ég eignaðist aldrei. Skrýtið
hvernig tilfinningarnar virka á
mann. Stundum eru þær og geta
Axel Jósefsson
Zarioh
✝
Axel Jósefsson
Zarioh fæddist
26. maí 2001. Hann
lést 18. maí 2020.
Útförin fór fram
í kyrrþey 2. nóv-
ember 2021.
verið nokkuð raun-
verulegar, eins og
að fá að kynnast
þessum sómapilti
sem hann var.
Ég get hvorki
lýst né sagt hvað þú
varst mikið í mínu
hjarta og hversu
mikið ég hugsaði til
þín þegar ég las
greinina í blaðinu að
þín væri saknað og
þú hefðir týnst. Ég bað fyrir því
að þú myndir finnast og það sem
gleður marga og þá sérstaklega
þína nánustu er að þú fannst.
Kæri Axel, ég þakka æðislega
fyrir þessi stuttu kynni og veit að
þú ert á góðum stað og að þér líð-
ur vel.
Kæra Katrín og fjölskylda,
hugur minn verður ávallt hjá
ykkur og mun ég biðja fyrir ykk-
ur um ókomna tíð og sendi ég
mínar innilegustu samúðarkveðj-
ur. Megi Guð vera með ykkur.
Guðmundur Árni
Sigurðsson.
Kærar þakkir til allra þeirra sem sýndu
okkur samúð og vinarhug við andlát
mannsins míns, föður, tengdaföður, afa
og langafa,
SIGURÐAR PÁLMARS GÍSLASONAR,
Móaflöt 55, Garðabæ.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk á Báruhrauni,
Hrafnistu Hafnarfirði, fyrir einstaka umönnun.
Kristín Eiríksdóttir
Helga Sigurðardóttir Björn Jónsson
Gunnar Kr. Sigurðsson Anna R. Valdimarsdóttir
barnabörn og barnabarnabarn
✝
Innilegar þakkir fyrir samúð og hlýhug við andlát og útfarir
elskulegra foreldra okkar, tengdaforeldra, afa og ömmu, langafa
og langömmu,
HERMANNS EINARSSONAR
OG
LÁRU RUNÓLFSDÓTTUR
Eyrún Hermannsdóttir Hjörtur Ágústsson
Rúnar Hermannsson Guðrún Einarsdóttir
Hulda Hermannsdóttir Svanur Kristinsson
Hugrún Hermannsdóttir Ottó Ottósson
barnabörn og barnabarnabörn
Fyrsta skóladag-
inn í 1.G í Mennta-
skólanum á Akur-
eyri var tölvutími og
við áttum að vinna
verkefni tvö og tvö saman. Ég
horfði í kringum mig og sá sak-
leysislega ljóshærða stelpu í hvítri
peysu og gallabuxum með krullað
hár og kringlótt gleraugu skima
eftir félaga og greip tækifærið.
Þetta var upphafið að vináttu okk-
ar og fljótlega kom í ljós að Inga
var alls ekki öll þar sem hún var
séð, þarna undir reyndist lífsglað-
ur og lífsreyndur töffari frá
Blönduósi. Allt frá þessum degi
unnum við ótal verkefni og rit-
gerðir saman, lærðum saman fyrir
próf, stunduðum djammið grimmt,
studdum hvor aðra í gegnum
skilnað foreldra okkar og leigðum
saman í hvítu höllinni. Inga var af-
burða gáfuð og hefði getað lært
hvað sem er en mér er minnisstætt
hversu framúrskarandi hún var í
setningafræði í íslensku.
Inga var mikill sólargeisli í til-
veru menntaskólaáranna og við
hana festist viðurnefnið krúttið, en
það heitir hún ennþá í símaskránni
í símanum mínum. Henni fylgdi
gleði og einlægni og hún var heið-
arleg fram í fingurgóma. Leiðir
Inga Hrund
Kjartansdóttir
✝
Inga Hrund
Kjartansdóttir
fæddist 27. júní
1985. Hún lést 26.
maí 2022. Útför
hennar fór fram 10.
júní 2022.
skildi eftir mennta-
skóla og þó að við
höfum fetað mis-
munandi braut í líf-
inu og verið á marg-
an hátt ólíkar þá
vorum við samt svo
líkar og fundum hvor
aðra aftur og aftur.
Við náðum okkur
báðar í eldri menn
sem við vorum svo
ánægðar með og þau
Rúnar voru einstaklega samstiga.
Ég var hjá Ingu í sjúkraþjálfun
á tímabili og deginum ljósara að
þar var hún á heimavelli. Við hitt-
umst oftar eftir að Inga veiktist og
þær stundir voru mér dýrmætar.
Ég dáðist að viðhorfi hennar og
baráttuþreki, hún reyndi alltaf að
koma auga á það jákvæða í erf-
iðum aðstæðum og alveg fram
undir það síðasta var hún að vinna
að settu marki. Veikindin stækk-
uðu Ingu og þrátt fyrir hennar eig-
in erfiðleika vildi hún alltaf heyra
hvernig gengi hjá mér í mínum
verkefnum, sem virtust smá sam-
anborið við þau sem hún fékk í
fangið. Hún hafði lag á því að sýna
sanna samkennd og enginn sendi
jafn hughreystandi skilaboð og
hún þegar eitthvað bjátaði á.
Elsku Inga, mikið á ég eftir að
sakna þín; gleðinnar, brossins,
atorkunnar, lífsgleðinnar, skiln-
ingsins sem ríkti á milli okkar.
Takk fyrir ógleymanlega vináttu.
Ég votta fjölskyldu Ingu Hrundar
mína dýpstu samúð.
Lilja.
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga. Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til
birtingar í öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein. Lengri grein-
ar eru eingöngu birtar á vefnum. Hægt er að senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er unnt að tengja viðhengi við
síðuna.
Minningargreinar