Morgunblaðið - 25.08.2022, Qupperneq 43

MINNINGAR 43
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 25. ÁGÚST 2022
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
VIÐ ÞJÓNUM ALLAN SÓLARHRINGINN
Allur arður af þjónustunni rennur til reksturs kirkjugarðanna
Útfararþjónusta í yfir 70 ár
Við tökum vel á móti ástvinum
í hlýlegu og fallegu umhverfi
✝
Karl Magnús
Svafar Karls-
son fæddist í
Hellisgerði í
Hafnarfirði 6.
mars 1931. Hann
lést 10. ágúst
2022.
Foreldrar hans
voru Karl Krist-
jánsson, f. 28.7.
1900 í Miklaholts-
seli í Staðarsveit,
d. 21.8. 1958, og Stefanía
María Jónsdóttir, f. 16.11. 1901
á Seyðisfirði, d. 17.4. 1987.
Systkini Magnúsar eru í ald-
ursröð: Fjóla, Elín Margrét,
Jón Óskar, Lína og Eva Bryn-
dís. Þau eru öll látin.
Magnús giftist eftirlifandi
eiginkonu sinni, Guðbjörgu
Jónínu Katrínu Arndal, 11.9.
1954. Guðbjörg Jónína Katrín
fæddist 10.9. 1936 í Reykjavík.
Foreldrar hennar voru Lára
Guðbrandsdóttir, f. 13.10. 1908
í Reykjavík, og Kristínus Jó-
hannesson Arndal, f. 12.10.
1897 í Bíldudal, d. 1.4. 1973.
Magnús og Guðbjörg eign-
uðust fimm börn og tóku einn-
ig barn í fóstur. Börn þeirra
eru: 1) Guðný Þórunn, f. 2.7.
1953. Hún á eina dóttur, Katr-
ínu Guðbjörgu, sem er gift og
á þrjú börn. 2) Stefán Karl, f.
hans á Norðurbraut 17 í Hafn-
arfirði og þar ólst hann upp.
Er hann hóf búskap með eig-
inkonu sinni fluttust þau að
Norðurbraut 9 þar sem þau
bjuggu til ársins 1966, er þau
keyptu hús foreldra hans. Þau
fluttust að Boðahlein 11 fyrir
fáeinum árum.
Sem ungur maður stundaði
Magnús nám í klarínettuleik.
Hann hafði ríka tónlistarhæfi-
leika og tónlist var ætíð stór
hluti af lífi hans.
Ungur tók hann við fyrir-
tæki föður síns, sem lést aðeins
58 ára gamall. Fyrirtækið hét
Ketilhreinsun Karls Kristjáns-
sonar og sá um viðhald og
hreinsun á gufukötlum í eim-
skipum, sem voru m.a. tog-
arar, vöruflutningaskip og
smærri bátar. Fyrirtækið
blómstraði undir stjórn Magn-
úsar eins og föður hans. Í lok
sjöunda áratugarins tók olía
við af gufuvélum og lauk Ket-
ilhreinsunin við það starfsemi
sinni. Eftir það vann Magnús
ýmiss konar störf, m.a. sjó-
mennsku, húsamálun og hús-
vörslu.
Magnús var mikill útivistar-
maður og stundaði m.a. göng-
ur með konu sinni. Hann átti
mörg áhugamál sem tengdust
útiveru, s.s. garðyrkju og alls
kyns ræktun. Aðaláhugamál
hans var þó stangveiði.
Jarðarför hans fer fram í
Fríkirkjunni í Hafnarfirði í
dag, 25. ágúst 2022, kl. 13.
Jarðsett verður í Garða-
kirkjugarði.
7.8. 1955, giftur
Sigrúnu Björk
Sverrisdóttur. Þau
eiga tvö börn:
Magnús Karl, á
þrjú börn, og El-
ísabetu, gift og á
tvö börn. 3) Elín
María, f. 19.11.
1957, var gift
Gunnari Birgissyni
og á fjórar dætur:
Bíbí, Magneu
Láru, sem er gift og á þrjú
börn og einn stjúpson, Maríu,
sem er gift og á tvö börn, og
Elísabetu Evu, er í sambúð og
á eitt barn. 4) Lára Björk, f.
1.7. 1962, gift Reyni Jóhanns-
syni. Þau eiga þrjú börn:
Heiðu, Jóhann Karl, í sambúð
og á eitt barn, og Davíð Stef-
án, í sambúð. 5) Kristján Æv-
ar, f. 4.7. 1964, giftur Erlu
Lúðvíksdóttur. Þau eiga þrjú
börn: Rakel Sif, gift og á fjög-
ur börn, Eyrúnu Erlu og Finn
Kára. 6) Fósturdóttir er Karól-
ína Ósk Valgeirsdóttir, f. 4.2.
1966, gift Gunnari Árnasyni.
Þau eiga þrjú börn: Guð-
björgu, í sambúð, Steinar, í
sambúð og á eitt barn, og
Eddu Rún, í sambúð og á tvö
börn.
Þegar Magnús var þriggja
ára gamall fluttist fjölskylda
Menn gerast varla meiri al-
vöru Gaflarar en hann pabbi
minn. Fyrir utan að vera eðal-
Hafnarfjarðarkrati þá var hann
fæddur í Hellisgerði og alinn
upp í Vesturbænum. Pabbi var
stoltur af bænum sínum og þótti
vænt um hann. Þau mamma
keyptu hús afa og ömmu 1966
og bjuggu þar þangað til fyrir
fáeinum árum er þau fluttust í
Garðahverfið. Þar lék pabbi sér
sem ungur drengur og við,
börnin hans, líka. Garðurinn á
Norðurbraut 17 var afar fal-
legur og foreldrar mínir lögðu
mikla vinnu í hann. Garðrækt
var pabba í blóð borin og það
var ótrúlegt að horfa á afrakst-
ur þess sem honum tókst að
rækta, bæði grænmeti, jurtir og
blóm. Hann notaði jurtir til
lækninga og trúði því að þær
væru afar hollar. Pabbi var
ótrúlega iðinn maður. Hann var
að frá morgni til kvölds, málaði
hús, fór upp á þök og gerði við
allt sem aflaga fór. Sem ungur
maður stundaði hann nám í
klarinettuleik og náði miklum
árangri. Það var unun að hlusta
á hann spila á það undurfallega
hljóðfæri. Tónlistarhæfileikar
hans voru miklir og hann gat
spilað á hvaða hljóðfæri sem
var. Hann átti píanó, rafmagns-
víbrafón og ýmis önnur hljóð-
færi og spilaði á þau öll. Djass-
inn var í miklu uppáhaldi, sem
og öll tónlist, og þegar ég var
lítil stelpa þekkti ég nöfn eins
og Benny Goodman og Gene
Kruba og tónlistina þeirra.
Hann kenndi okkur svo margt.
Til dæmis að tálga og fengum
við þar til gerðan hníf til að búa
til hin ýmsu listaverk úr tré.
Eins var með veiðiskapinn en
hans bestu stundir voru úti í
fallegri á, með veiðistöng, í ró
og friði. Við fengum okkar eigin
stöng, lærðum að beita, kasta
og bíða og vera hljóð svo við
hræddum ekki fiskinn. Pabbi
hitti ástina sína ungur og eign-
aðist stóra fjölskyldu. Hann var
rólegur og dagfarsprúður mað-
ur og lagði aldrei illt orð til
nokkurs manns. Ég var lítil
þegar ég áttaði mig á hversu
fróður hann var. Ég man hvað
ég varð undrandi þegar ég
komst að því að hann vissi allt
um stjörnurnar á himninum.
Smátt og smátt áttaði ég mig á
að það var sama hvað ég spurði
um, hann vissi alltaf svörin.
Pabbi þekkti alla fugla, söng
þeirra, lífshætti og allt annað
sem þeim viðkom. Sama má
segja um ótal aðra hluti t.d.
gróður, dýralíf, landafræði og
sögu svo eitthvað sé nefnt.
Bækurnar hans voru fræðibæk-
ur og nú síðustu árin, þegar
hann var ekki að sinna garð-
inum eða mála, þá sat hann í
sólstofunni og las sér til gagns
og gamans. Einu get ég ekki
sleppt að nefna og það eru
stjórnmál. Þar var hann á
heimavelli og fylgdist vel með.
Hann var mjög skoðanafastur
og trúði að réttlæti fælist í jafn-
rétti manna, frelsi og bræðra-
lagi. Allt sitt líf var hann sílær-
andi. Minni hans var einstakt og
satt að segja hef ég aldrei á
langri ævi hitt jafn fróðan
mann. Nú, við lát hans, er hug-
ur okkar hjá mömmu, en þau
áttu einstakt samband í yfir sjö
áratugi. Ástarsaga þeirra er fal-
leg og gaman að heyra hvernig
þau kynntust ung að árum. Það
er mikil gæfa að eiga svo góða
foreldra að hafa á kveðjustund
ótal margt að þakka. Elsku
pabbi minn. Ég veit ekki hvern-
ig hægt er að kveðja þig en ég
vil að þú vitir hvað ég er þakk-
lát fyrir allt og ég er viss um að
ég tala fyrir munn allra
barnanna þinna þegar ég segi
þér að við skulum hugsa vel um
mömmu. Guð blessi þig pabbi
minn og leiði þig á þinni nýju
vegferð í fylgd englanna sem
langafabörnin þín trúa að passi
vel upp á besta afa í heimi.
Guðný Þórunn
Magnúsdóttir.
Ég var mjög ungur, rétt tví-
tugur, þegar ég hitti tengdafor-
eldra mína í fyrsta skipti. Þau
Maggi og Bíbí tóku mér ein-
staklega vel, ég var strax vel-
kominn á Norðurbraut 17 sem
var miðpunktur stórfjölskyld-
unnar. Þar var oft margt um
manninn og börnin okkar elsk-
uðu að vera hjá afa og ömmu
þar sem þau voru alltaf velkom-
in og elskuð takmarkalaust.
Maggi var yfirleitt að brasa
eitthvað og þegar ég hugsa til
baka sé ég hann fyrir mér uppi
í stiga að dytta að húsinu, niðri í
kjallara að laga eitthvað eða úti
að hugsa um garðinn sinn.
Hann sat sjaldnast auðum
höndum. Sérstaklega var fengur
í að fá hjálp frá Magga við að
mála, því hann var einstaklega
vandvirkur og fær í því. Ávallt
var hægt að leita til hans og
skipti engu hvað það var, skjóta
yfir okkur skjólshúsi, hjálpa við
flutninga, passa börnin, bjóða
okkur í mat, aðstoð við fram-
kvæmdir og alls kyns liðlegheit.
Maggi var heiðursmaður,
nægjusamur og staðfastur.
Sagði ekki endilega margt, en
þegar hann talaði hlustaði mað-
ur á það sem hann hafði að
segja. Það var ekkert verið að
æsa sig yfir smámunum, þótt
stundum væri blótað aðeins á
kjarnyrtri íslensku. Hann fylgd-
ist vel með og hafði skoðanir
sem ekki voru endilega ein-
kennandi fyrir hans kynslóð.
Sannur Hafnarfjarðarkrati og
einlægur Evrópusinni, fróður
um margt og áhugasamur um
það sem var efst á baugi hverju
sinni. Algjör nagli, gamall sjóari
og aldrei heyrði ég hann kvarta,
jafnvel í erfiðum veikindum sín-
um undanfarið ár, það var ein-
faldlega ekki hans stíll.
Maggi var góður maður sem
hugsaði vel um fjölskylduna
sína og hafði einlægan áhuga á
hvað hans fólk var að fást við.
Fylgdist vel með íþróttum og
var mjög áhugasamur um
hvernig gengi hjá strákunum
okkar þegar þeir voru að keppa.
Hann hafði græna fingur og frá-
bært lag á ræktun af öllu tagi
og allt óx og dafnaði sem hann
kom nálægt. Í lífinu fólst hans
uppskera fyrst og fremst í öll-
um afkomendunum sem elskuðu
hann. Ég get ekki hugsað mér
betri eftirmæli en þau að hafa
verið góður maður sem alltaf
var til staðar fyrir sitt fólk. Það
er fordæmi sem er til eftir-
breytni.
Á þessari kveðjustund hugsa
ég sérstaklega til elsku Bíbíar
sem nú kveður manninn sinn til
70 ára. Samband þeirra var ein-
stakt og yndislegt að fylgjast
með þeim, því þótt þau væru á
stundum bókstaflega eins og
gömul hjón, þá skein ástin og
virðingin alltaf í gegn. Sérstak-
lega var aðdáunarvert að fylgj-
ast með hvernig þau studdu
hvort annað síðustu árin þegar
heilsan fór að plaga þau til
skiptis. Nú þegar Bíbí stendur
ein eftir er gott að hugsa til
þess að hún á traust bakland í
sínu fólki. Það eru fáir eða eng-
inn sem hafa reynst mér betur
á lífsleiðinni en þau Maggi og
Bíbí. Þau umvöfðu mig eins og
þau gera við alla í fjölskyldunni
frá fyrsta degi og það er ekki
nokkur leið að endurgjalda það
allt.
Með þessum fátæklegu orð-
um kveð ég heiðursmanninn
Magnús Karlsson, Guð blessi
þig og takk fyrir allt elsku
Maggi.
Reynir Jóhannsson.
Elsku afi minn.
Ég er ekki farin að trúa því
að þú sért farinn.
Þrátt fyrir að ég hafi búið er-
lendis síðustu 13 ár og ég hafi
ekki hitt þig eins oft og ég hefði
viljað, þá var alltaf eins og við
hefðum hist í gær.
Ég á fullt af minningum um
þig og get ekki talið þær allar
upp hér, en langar að nefna
örfáar.
Síðan ég fæddist, held ég að
ég hafi eytt nánast öllum jólum
með ykkur ömmu og mömmu,
að undanteknum einum jólum
þegar ég var á Kanarí og síð-
ustu árum, eftir að ég eignaðist
dætur mínar.
Jólin með ykkur ömmu og
mömmu voru alltaf svo yndis-
leg. Þú eldaðir svo góðan ham-
borgarhrygg og varst alltaf með
Ríkisútvarpið á á meðan og
hlustaðir á jólamessuna.
Reyndar varstu eiginlega
alltaf að hlusta á útvarpið þegar
ég kom í heimsókn. Rás 1 og 2
munu ætíð minna mig á þig.
Alltaf þegar ég sé Ladda og
Jim í Nágrönnum, þá hugsa ég
líka til þín. Þeir eru svo svaka-
lega líkir þér.
Garðurinn þinn á Norður-
braut 17 var alltaf svo fallegur.
Hvernig fallegu blómin sem
hraunsteinarnir héldu utan um,
tóku hlýlega á móti manni þeg-
ar maður kom gangandi frá
skemmtilega ískrandi hliðinu
við gangstéttina og upp að
fallegu hurðinni ykkar.
Ég er búin að ákveða að þeg-
ar við fáum húsið okkar og
garðinn á næsta ári, þá mun ég
hafa svæði tileinkað þér þar.
Þar mun ég planta fallegum
blómum sem gleðja mann, eins
og þín blóm glöddu mig og alla
aðra sem komu í heimsókn á
Norðurbraut 17.
Það sem mér finnst standa
upp úr þegar ég hugsa um þig,
afi minn, er hversu velkomin
mér fannst ég vera í hvert sinn
sem ég kom i heimsókn til ykk-
ar ömmu. Það voru alltaf glás af
veitingum og ís og hlýlegt við-
mót, smá spjall um veðrið, fjöl-
skylduna og Danmörku.
Ávallt leið mér vel hjá ykkur
og fannst ég alltaf vera komin
heim þegar við hittumst. Það
var ró yfir þér og þú hefur allt-
af verið svo góður við mig, sem
og alla aðra.
Þú varst maður með stórt
hjarta og alltaf til staðar fyrir
fólkið þitt. Victoria Guðný mín
hefur talað mikið um þig síðan
þú fórst og teiknað mynd af
þér, þar sem hún segir: Ég
elska þig afi Maggi.
Þrátt fyrir hennar unga aldur
og að þið hafið ekki hist mjög
oft, þá áttu stóran stað í hjarta
hennar og munt ætíð eiga. Sem
og í hjörtum hinna dætra
minna.
Ég og stelpurnar fljúgum
heim eftir nokkra daga og vá
hvað það verður skrýtið að
koma heim til ykkar ömmu og
þú ert ekki þar.
Mitt loforð til þín er það, að
ég og stelpurnar munu knúsa
ömmu rosa mikið og vel og ég
veit að fólkið okkar heima hugs-
ar vel um hana núna. Hún er
umkringd duglegu og fallegu
fjölskyldunni okkar, sem þú
varst svo stoltur af.
Elsku afi minn, þú átt risa-
stað í hjarta mínu og í huga
mínum. Takk fyrir að hafa alltaf
verið svo góður við mig, Poul og
stelpurnar mínar. Hafðu það
sem best í Sumarlandinu fagra.
Ég elska þig og sakna þín.
Þín
Katrín Guðbjörg.
Afi minn og amma hafa alltaf
verið mínar helstu fyrirmyndir.
Þau áttu einstaklega fallegt
samband sem einkenndist af ást
og virðingu og sá afi ekki sólina
fyrir ömmu. Ég á óendanlega
mikið af góðum minningum af
því að heimsækja ömmu og afa.
Þau voru einstaklega gestrisin
enda var oftar en ekki fullt hús
og borðið fullt af kræsingum.
Afi passaði alltaf upp á að eiga
það sem var í uppáhaldi hjá
okkur og góðgæti fyrir langafa-
börnin svo sem ís, kleinur og
kex. Það var ósjaldan að við
barnabörnin gistum hjá þeim,
jafnvel 5-6 í einu, og var afi þá
duglegur að lauma til okkar
nammi á kvöldin, okkur til
ómældrar gleði. Afi var alltaf að
brasa eitthvað og hafði mjög
gaman af útiveru. Hann var til
dæmis að dytta að húsinu, í
berjamó, í gönguferðum, tína
orma, í veiðiferðum eða að
vinna í garðinum. Við barna-
börnin vorum alltaf velkomin í
slík ævintýri með honum. Garð-
urinn á Norðurbrautinni var
einstaklega fallegur og lagði
hann mikla vinnu og alúð í
hann. Til dæmis tók hann lauk-
ana inn á haustin, geymdi á
köldum stað og kom blómunum
svo til að vori eftir kúnstarinnar
reglum. Þegar ég var lítil stelpa
þá var garðurinn á Norður-
brautinni minn draumaheimur,
þar var hægt að klifra, hoppa,
skoppa og leika sér allan dag-
inn. Mér fannst líka mjög gam-
an að tína fallegu blómin sem
uxu þar og gefa ömmu og afa
þau. Afi hafði einstakt jafnaðar-
geð eins og sást best á því
hvernig hann brást við slíkum
gjöfum. Hann þakkaði mér fyrir
með bros á vör og nýtti tæki-
færið til að kenna mér garð-
rækt. Hann sagði mér nafnið á
hverri plöntu og lítillega frá
plöntunni, útbjó svo vinnuað-
stöðu fyrir mig í garðinum og
kenndi mér hvernig hægt væri
að búa til afleggjara úr blóm-
vendinum.
Þegar afi var ekki að klifra
upp á þak eða bralla eitthvað
úti nýtti hann tímann til að
fræðast. Hann var mjög fróður
og gaman að tala við hann um
allt milli himins og jarðar. Hann
hlustaði á alla fréttatíma, las
blöð og bækur og vissi alltaf
hvað var að gerast hjá öllum af-
komendum sínum, þökk sé
ömmu. Barnabörnin og barna-
barnabörnin glöddu þau mikið
og vildu þau helst hafa húsið
alltaf fullt af börnum. Amma
segir alltaf að hún vilji ekki eiga
heimili þar sem börn fái ekki að
vera börn og var því ekki mikið
um boð og bönn hjá þeim. Afi
lagaði bara hluti eða lét þá
hverfa ef þeir skemmdust.
Hjarta mitt er fullt af þakk-
læti. Þakklæti fyrir að hafa átt
besta afa í heimi sem var alltaf
til staðar fyrir mig og ég elskaði
svo mikið. Þakklæti fyrir allt
sem hann kenndi mér og fyrir
allar góðu samverustundirnar
sem ég, Snorri maðurinn minn
og börnin okkar áttum með
honum. Ég er líka þakklát fyrir
að hafa fengið að vera hjá hon-
um þegar hann kvaddi. Það var
falleg stund og honum lík,
heima með ömmu, borðið fullt
af kræsingum og húsið fullt af
ástvinum. Hvíldu í friði elsku
afi, minning þín mun ávallt lifa í
hjörtum okkar.
Magnea Lára Elínardóttir.
Elsku afi Maggi. Við vitum
að nú ert þú kominn á betri
stað, laus undan þjáningum og
veikindum. Líklega ertu ein-
hvers staðar að gróðursetja fal-
leg blóm, arfahreinsa beðin eða
slá blettinn líkt og þú gerðir svo
oft fyrir utan Norðurbraut 17,
húsið þar sem við vorum svo
heppin að fá að verja drjúgum
tíma í æsku okkar. Þökk sé þér
og ömmu var það besti staður í
heimi í okkar huga.
Minningabrotin streyma fram
í hugann um hversdagslega
hluti, minningar sem nú eru svo
dýrmætar og ylja okkur um
hjartaræturnar. Minningar um
afa okkar og kjötsúpuna góðu,
svo ekki sé minnst á lýsið sem
gúlsopi var tekinn af á hverjum
degi. Þú kenndir okkur að sjúga
merginn úr kindabeinum, skola
því niður með malti og í kjölfar-
ið fylgdi dásamlegt skyr með
rjóma og bláberjum. Afi og
veiðiferðirnar á Kleifarvatn, þar
sem þú varst að kenna litlum
afabörnum hvernig best væri að
kasta stöng og gafst okkur
maðka sem þú geymdir í tunnu
bak við hús.
Þú kenndir okkur að bera
virðingu fyrir náttúrunni, hvað
blómin hétu í garðinum, gafst
okkur rifsber, gleym-mér-eiar
og rabarbara með sykri.
Gamlárskvöld á Norðurbraut
var ævintýri líkast þar sem þú
lýstir upp garðinn með kertum
og jólaljósum. Þar varst þú
sannarlega í essinu þínu og
skemmtir þér manna best.
Það var alltaf gott að tala við
þig um daginn og veginn, þú
fylgdist vel með öllu og hafðir
einlægan áhuga á því sem við
tókum okkur fyrir hendur. Afi,
þú munt lifa áfram í hjarta okk-
ar og munum við sakna þín um
ókomna tíð.
Amma Bíbí, við hugsum til
þín og deilum söknuðinum með
þér. Það er huggun að vita til
þess að afi vakir yfir þér og
passar áfram upp á þig.
Elsku afi, takk fyrir allar
samverustundirnar og fyrir að
hugsa um okkur af svo mikilli
hlýju.
Þín barnabörn,
Heiða, Jóhann Karl
og Davíð Stefán,
Láru- og Reynisbörn.
Karl Magnús
Svafar Karlsson