Morgunblaðið - 30.12.2022, Side 20
20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 30. DESEMBER 2022
✝
Sævar Frið-
þjófsson fædd-
ist í Reykjavík 30.
október 1936. Hann
lést á Landspít-
alanum við Hring-
braut 15. desember
2022.
Foreldrar Sæv-
ars voru Friðþjófur
Baldur Guðmunds-
son frá Rifi, f. 27.10.
1904, d. 3.9. 1987,
og Halldóra Guðríður Kristleifs-
dóttir, f. 26.11. 1912, d. 8.6. 1999.
Þau bjuggu á Rifi á Snæfellsnesi.
Systkini Sævars eru Ester Úr-
anía, f. 11.10. 1933, d. 28.3. 2022,
Svanheiður Ólöf, f. 8.9. 1939, d.
30.10. 2020, og Kristinn Jón, f.
24.7. 1941. Uppeldisbræður eru
Sæmundur Kristjánsson, f. 24.8.
1943, og Hafsteinn Þórarinn
Björnsson, f. 19.5. 1949.
Sævar kvæntist þ. 25.12. 1959
Helgu Hermannsdóttur, f. 16.3.
1937. Foreldrar Helgu voru hjón-
in Hermann Hermannsson, f.
Sævar var einn vetur í Stýri-
mannaskólanum í Reykjavík, ár-
in 1956-1957.
Útgerðin Útnes hf. var stofnuð
af Sævari og fjölskyldu hans árið
1961. Hann var skipstjóri, fyrst á
Hamri SH 224 og síðar Saxhamri
SH 50 til ársins 1980 en þá tók
hann við allri netavinnu í landi
ásamt rekstri útgerðarinnar með
Helgu konu sinni.
Sævar var virkur í félags-
starfi. M.a. var hann stofnfélagi í
Lions og um tíma svæðisstjóri.
Einnig gegndi hann ýmsum
trúnaðarstörfum, sat í hrepps-
nefnd utan Ennis, hafnarnefnd
Rifshafnar í 20 ár, var í stjórn
Hraðfrystihúss Hellissands, sat á
Fiskiþingi hjá Fiskifélagi Íslands,
stofnandi og stjórnarmaður í
Fiskmarkaði Íslands í 20 ár og
sat í sóknarnefnd Ingjalds-
hólskirkju svo eitthvað sé nefnt.
Sævar hafði gaman af ýmiss
konar hreyfingu í gegnum æv-
ina, sem hann stundaði eftir að
hann kom í land. Einnig hafði
Sævar unun af tónlist og spilaði
bæði á harmonikku og píanó.
Útförin fer fram frá Ingjalds-
hólskirkju í Snæfellsbæ í dag, 30.
desember 2022, klukkan 14.
Streymt verður frá athöfn:
https://youtu.be/i70a5j6SVxY
29.7. 1893, d. 7.11.
1979, og Ágústína
Ingibjörg Kristjáns-
dóttir, f. 5.8. 1892,
d. 17.2. 1979.
Sævar og Helga
eignuðust þrjú
börn. Þau eru: 1)
Halldóra Guðríður,
f. 14.8. 1958, gift
Reyni Rúnari Reyn-
issyni. Eiga þau tvö
börn og eitt barna-
barn. 2) Sæunn, f. 22.9. 1964, gift
Geir Jóni Karlssyni. Eiga þau
fimm börn og fimm barnabörn.
3) Friðþjófur, f. 9.10. 1967, fv.
kona Sigríður Margrét Vigfús-
dóttir. Eiga þau fjögur börn og
eitt barnabarn.
Sævar ólst upp á Rifi og bjó
þar alla ævi. Hann fór snemma til
sjós með föður sínum. Einnig
vann hann bústörf á búinu í Rifi
frá barnæsku. Sævar byrjaði að
vinna við hafnargerðina á Rifi 15
ára gamall og þegar höfin á Rifi
var fullgerð fór hann til sjós.
Þegar pabbi minn fæddist, síðla
haust 1936, var hann fluttur heim
sjö daga gamall sjóleiðina frá
Reykjavík til Rifs. Skipið sem
sigldi með þau ömmu fyrstu sjó-
ferð pabba var stórt á þeirra tíma
mælikvarða og gat því ekki lagt að
landi. Amma batt vel um pabba,
agnarsmáan, í slæðunni sinni og
rétti hann yfir í minni bát sem flutti
þau í land. Afi beið í landi með
hesta til reiðar. Síðan reið amma
með hvítvoðunginn í fanginu frá
Hellissandi heim í Rif.
Pabbi fékk nafnið Sævar sem
var vísun í þessa fyrstu sjóferð.
Hann var mjög stoltur og ánægður
með nafnið sitt. En allt hans líf var
hann maður sævarins.
Í honum bjó mikill styrkur en
einnig mikil blíða sem að við, hans
nánustu, fengum svo sannarlega að
njóta. Þétt faðmlag, falleg og upp-
örvandi orð. Alltaf til staðar fyrir
okkur öll, hlustaði og gaf ráð.
Ákveðinn í að leggja sitt af mörk-
um til að afkomendur hans og
mömmu hefðu það sem best í lífinu.
Pabbi var kraftmikill maður
með ákveðnar skoðanir og var því
oft sá sem leiddi verkefnin. Sam-
félagsleg ábyrgð er orð sem þekkt-
ist ekki þegar ég var að alast upp
en samfélagsleg ábyrgð skipti
pabba minn öllu máli. Hann sagði
oft að maður ætti að borga skatta
og skyldur til samfélagsins með
glöðu geði til að allir gætu notið.
Hann lét samfélagið sem hann bjó í
njóta sinna krafta í þeim störfum
sem hann tók að sér fyrir sam-
félagið. M.a. sat hann í hrepps-
nefnd utan Ennis, hafnarnefnd
Rifshafnar í 20 ár, var í stjórn
Hraðfrystihúss Hellissands, sat á
Fiskiþingi hjá Fiskifélagi Íslands,
stofnandi og stjórnarmaður í Fisk-
markaði Íslands í 20 ár og sat í
sóknarnefnd Ingjaldshólskirkju,
sem fékk sérstaklega að njóta vel-
vilja hans svo eitthvað sé nefnt.
Mamma og pabbi hafa þekkst
alla tíð en fóru að draga sig saman
um tvítugt. Þau bjuggu fyrst um
sinn hjá ömmu og afa í Gamla Rifi
og þar fæddist elsta barnið þeirra.
Síðan, með dugnaði og elju, reistu
þau fyrsta húsið á Rifi fyrir utan
sveitabæinn Gamla Rif með systur
pabba og mági. Þar með fæddist
vísir að þorpinu í Rifi. Segja má að
samvinna mömmu og pabba, bæði
heima og í útgerðinni, hafi verið
stefið sem gefið var í upphafi. Þau
höfðu sín hlutverk og þeirra hæfi-
leikar nutu sín. Þau stofnuðu út-
gerð, fyrst með bróður pabba og
ömmu og afa, síðar með börnunum
sínum.
Upp úr 1980 fóru kraftar afa í
Rifi að þverra en hann var enn með
töluvert af kindum þótt annar bú-
skapur hafi lagst af. Pabbi ákvað
að taka við kindum á þeim tíma en
blessaðar skepnurnar hafa veitt
honum mikla gleði alla tíð og gáfu
honum ómældar gæðastundir með
barnabörnunum. Enn eru kindur í
fjárhúsunum í Rifi en það veittist
honum erfitt að hætta.
Tónlist hefur spilað stóran þátt í
lífi pabba. Hann fékk harmonikku í
fermingargjöf sem hann lærði
sjálfur á. Þegar ég var að læra á pí-
anó sem lítil hnáta var keypt píanó
á heimilið. Pabbi spilaði á píanóið
eftir eyranu. Hann var duglegur að
æfa sig, bæði á nikkuna og píanóið,
því að hann vissi sem var að æfing-
in skapar meistarann.
Reglusemi var pabba í blóð bor-
in, borða á tilteknum tímum og
hreyfa líkamann. Síðustu árin gekk
hann alltaf kl. 10 alla morgna vissa
vegalengd, aldrei minna eða meira.
Það er með djúpum söknuði í
hjarta sem ég kveð elsku pabba,
með miklu þakklæti fyrir allt sem
hann gaf mér og allt sem hann var
mér.
Sæunn.
Elsku besti afi minn, ég veit ekki
hvar ég á að byrja. Það er enn svo
óraunverulegt að þú sért farinn frá
okkur svona skyndilega og ég eigi
aldrei eftir að fá innilegu knúsin frá
þér þegar ég kem í heimsókn í Rif-
ið til ykkar ömmu.
Þó svo að ég hafi ekki verið sátt
við þig mitt fyrsta ár, ein og þú
sagðir mér fyrir stuttu, þá varst þú
minn langbesti félagi alla mína tíð
eftir það. Hvort sem það var heima
í Háarifinu, í fjárhúsunum eða
skemmunni, alltaf varst þú tilbúinn
að brasa eitthvað með afastelp-
unni. Minningarnar eru óteljandi
og væri það efni í heila bók að ætla
að rifja þær allar upp hér, svo
margar dásamlegar minningar
sköpuðum við saman. Fyrsta
minningin sem kemur upp í hug-
ann er líklega þegar þú komst í ófá
skiptin að ná í okkur afastelpurnar
tvær í leikskólann og við földum
okkur alltaf á sama stað á leik-
skólalóðinni og afi átti að leita að
okkur. Fjöruferðirnar sem þú fórst
með okkur og hafðir endalausa þol-
inmæði á meðan við tíndum fulla
höldupoka af skeljum til að leika
með. Frá því ég var lítil stelpa og
fram á fullorðinsár eyddum við
óteljandi stundunum saman í fjár-
húsunum í kringum kindurnar
okkar, þar leið okkur báðum vel.
Sauðburður var uppáhaldstími árs-
ins og eftir að ég flutti til Reykja-
víkur voru símtölin til afa ansi
mörg til að fá að vita gang mála.
Fékk ég oft að heyra að það vant-
aði nú hana Árnýju núna og var
það oftast í pelagjöfina, þar sem ég
hafði mestu þolinmæðina.
Í skemmunni áttum við líka ótal
minningar frá því ég var lítil stelpa.
Þar gat ég hangið með afa tímun-
um saman og alltaf varstu til í að
hafa lítið viðhengi með þér. Þar
vann ég líka öll mín unglingsár
með þér í hinum ýmsu verkefnum
og er það ómetanleg reynsla sem
fylgt hefur mér alla tíð, elsku afi.
Í síðasta símtalinu okkar náði ég
að segja þér að afastelpan ætti von
á tveim strákum í apríl. Veit ég að
þú, elsku afi, átt eftir að fylgjast
með mér í gegnum allt það ferli að
verða mamma í fyrsta sinn. Þar
sem þú hlakkaðir mikið til og tal-
aðir um strákana mína allt fram á
síðasta dag og áttu þeir stórt pláss í
hjarta þínu, líkt og öll önnur barna-
og barnabarnabörn. Þeir eiga svo
sannarlega eftir að fá að heyra alls
konar sögur af langafa og minning-
unni þinni verður haldið á lofti.
Núna er komið að hinstu
kveðjustund og svo miklu fleiri
minningar skjóta upp kollinum en
þær minningar verða varðveittar
eins og gull. Elsku besti afi minn,
hvíldu i friði.
Þín afastelpa
Árný Sif.
Í dag kveðjum við Sævar föð-
urbróður minn og langar mig að
minnast hans með nokkrum orð-
um.
Ævi Sævars var samofin upp-
byggingar- og útgerðarsögu Rifs.
Hann ólst upp við að teiknaðar
voru upp hugmyndir að höfn í Rifi
við eldhúsborðið hjá afa og ömmu.
Hann fylgdist með baráttunni við
að sú hugmynd yrði að veruleika.
Hann byggði sér hús í Rifi og tók
þátt í uppbyggingu þorpsins. Sæv-
ar hóf ungur útgerð sem hann vann
að allan sinn starfsaldur, fyrst sem
skipstjóri og síðar sem útgerðar-
stjóri í landi. Hann var farsæll í öll-
um sínum störfum.
Ég varð strax sem barn heima-
gangur hjá Sævari og Helgu enda
við Sæunn vinkonur og leikfélagar.
Hlýja þeirra hjóna og umhyggja í
minn garð var einstök alla tíð. Mér
er sérstaklega minnisstæður vilji
þeirra beggja til að skutla okkur út
á Sand og inn í Ólafsvík, sem var á
þeim tíma ekki eins sjálfsagt og er í
dag. Þau voru alltaf boðin og búin í
allt slíkt.
Þegar við Örn hófum okkar bú-
skap í Rifi ásamt börnum okkar
gaf Sævar okkur kind. Það varð til
þess að við urðum þátttakendur í
búskapnum hinum megin við göt-
una. Við áttum margar skemmti-
legar stundir saman í fjárhúsun-
um, í sauðburði, smalamennsku,
réttum og við önnur þau störf sem
tengdust fénu. Þarna var Sævar á
heimavelli, ætíð léttur í lund og
nálgaðist bæði fólk og fé af mikilli
alúð og umhyggju.
Nú að leiðarlokum er mér efst í
huga mikið þakklæti fyrir alla okk-
ar samveru. Sævar setti sterkan
svip á samfélagið í Rifi og minning
hans mun lifa. Helgu, Halldóru,
Sæunni, Friðþjófi og þeirra fjöl-
skyldum sendum við fjölskyldan
okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur.
Erla.
Á snöggu augabragði af skorið
verður fljótt, lit og blöð niður lagði,
líf mannlegt endar skjótt. Þessar
línur úr sálminum fallega, Allt eins
og blómstrið eina, komu í hugann
þegar við fréttum af andláti vinar
okkar Sævars Friðþjófssonar.
Þetta var eitthvað sem við áttum
ekki von á einmitt núna. Minning-
arnar eru margar um langa vináttu
og fjölskyldubönd en eiginkona
Sævars er Helga móðursystir mín.
Helga og Sævar hófu búskap hér í
Rifi og reistu hér fyrsta íbúðarhús-
ið ásamt systur hans og mági. Það
má segja að þau systkinin hafi ver-
ið frumbyggjar hér í Rifi en fyrir
var sveitabýlið Rif þar sem foreldr-
ar Sævars bjuggu allan sinn bú-
skap og Sævar ólst upp.
Sævar fór í Sjómannaskólann
og útskrifaðist með skipstjórnar-
réttindi og ævistarfið varð sjó-
mennska og útgerð sem þau hjónin
hafa unnið að af dugnaði og mynd-
arskap. Sævar var um langt árabil
skipstjóri, fyrst á Hamri SH, síðan
Saxhamri SH, og var farsæll skip-
stjóri.
Það er margs að minnast frá
okkar löngu vináttu. Öll fjölskyldu-
jólaboðin í gamla daga þegar börn-
in voru ung, farið í ýmsa leiki, jóla-
sveinar leiknir og tekið í spil. Síðan
var það þegar þau hjónin ákváðu
að byggja sér einbýlishúsið Háarif
25 að ég var beðinn að taka það
verk að mér, þá nýlega kominn úr
trésmíðanámi. Það var spennandi
verkefni þar sem þetta var fyrsta
einbýlishúsið sem ég tók að mér.
Verkefnin urðu svo fleiri í gegnum
tíðina í sambandi við útgerðina.
Þegar við ákváðum að byggja okk-
ur hús hér í Rifi reyndust þau hjón-
in heldur betur hjálparhellur, því
munum við seint gleyma og í gegn-
um árin alltaf tilbúin með greiða-
semi og hjálparhönd ef á hefur
þurft að halda.
Sævar var músíkalskur og lék á
harmonikku sér og öðrum til
ánægju. Annað áhugamál átti Sæv-
ar sem var fjárbúskapur. Allt frá
barnæsku átti hann kindur sem
hann fór vel með og hafði yndi af.
Saman fengum við Sævar þá
ágætu hugmynd að gera tilraun
með að koma upp æðarvarpi hér í
tjörninni fyrir neðan húsin okkar.
Þetta hófst með því að gerður var
hólmi í tjörnina, lítill í byrjun.
Fyrsta vorið kom ein kolla og
verpti, það næsta komu þrjár og
síðan koll af kolli þar til núverandi
árangri var náð. Þetta framtak er
talið hafa heppnast mjög vel og
vitnað í það, hvað varðar að byggja
upp æðarvörp. Síðan þetta ævin-
týri hófst eru nú liðin 50 ár.
Sævar var félagslega sinnaður,
sat meðal annars um tíma í hrepps-
nefnd og Rifshafnarnefnd. Hann
var stofnfélagi í Lionsklúbbi Nes-
þinga og gegndi þar trúnaðarstörf-
um fyrir klúbbinn og Lionshreyf-
inguna. Sævar var alla tíð
trúrækinn og unni kirkjunni sinni.
Það kom í okkar hlut að vera í
sóknarnefnd Ingjaldshólskirkju
þegar hafist var handa við bygg-
ingu safnaðarheimilis við kirkjuna.
Þar eins og í öðru áttum við mikil
og góð samskipti.
Við sjáum ekki lengur einn af
máttarstofnum byggðarinnar okk-
ar ganga stíginn með fram tjörn-
inni. Minningin um góðan sam-
ferðamann mun lifa. Elsku Helga,
Halldóra, Sæunn, Friðþjófur og
fjölskyldur, okkar dýpstu samúð-
arkveðjur.
Smári og Auður.
Vinur minn og velgjörðarmaður,
Sævar Friðþjófsson, lést eftir
skamma sjúkdómslegu nú á að-
ventunni.
Kynni okkar Sævars spanna allt
mitt líf, en Sævar og Helga, kona
hans, voru miklir vinir foreldra
minna og mikill samgangur á milli
fjölskyldnanna. Á vormánuðum
1992, þegar ég var um það bil að
ljúka mínu háskólanámi í Noregi,
sannfærðu Sævar og meðstjórn-
endur hans í nýstofnuðum Fisk-
markaði Breiðafjarðar, síðar Fisk-
markaði Íslands, mig um að taka
að mér framkvæmdastjórn þess
fyrirtækis. Á þeim vettvangi áttum
við náið samstarf í þau 16 ár, sem
ég starfaði sem framkvæmdastjóri
Fiskmarkaðarins. Var samstarf
okkar með afbrigðum gott og gat
ég alla tíð reitt mig á stuðning
Sævars í öllum mínum verkum.
Sævar hafði létta lund, var einstak-
lega hláturmildur en ákveðinn og
stóð fast á sínu. Slíkt geðslag er
mér að skapi og þurfti maður adrei
að velkjast í vafa um hvar maður
hefði Sævar.
Sævar stundaði útgerð frá unga
aldri og fram til síðasta dags,
lengst af með Saxhamar SH. Fram
á miðjan aldur var hann aflasæll
skipstjóri en í kjölfar slyss, er hann
varð fyrir um borð, varð hann að
hætta sjómennsku á miðjum aldri
og sinnti útgerðinni úr landi frá
þeim tíma. Sonur hans Friðþjófur,
sem er einn af mínum allra bestu
vinum, hefur verið skipstjóri á Sax-
hamri síðastliðin 30 ár og farist það
vel úr hendi líkt og föður hans.
Sævar var mikill fjölskyldumaður
og undi sér best í félagsskap sinna
nánustu. Samband hans og Helgu
var afar fallegt og þau samtaka í
leik og starfi. Missir Helgu er mik-
ill og verða viðbrigðin mikil eftir
svo langt og gæfuríkt hjónaband.
Ég veit að þær halda áfram að
styðja hvor aðra, móðir mín og
hún, en þær frænkur hafa nú báðar
misst maka sína á innan við ári.
Ég, Kristina og dætur okkar
sendum innilegustu samúðarkveðj-
ur til Helgu og afkomenda Sævars.
Tryggvi Leifur
Óttarsson.
Sævar
Friðþjófsson
Ástkær eiginmaður, faðir, tengdafaðir, afi,
langafi og bróðir,
JÓN GUÐBRANDSSON
vélamaður og sjómaður,
Grænásbraut 3,
lést í faðmi fjölskyldunnar á Landspítalanum
við Hringbraut þriðjudaginn 27. desember.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Ewa Alina Szewczyk
Þórunn Maggý Jónsdóttir Einar Þröstur Reynisson
Óli Anton Jónsson Elísabet S. Valsdóttir
Aníta Rut Jónsdóttir Andri Már Elvarsson
Daniela Szewczyk
Sigurður Sören Guðbrandsson
Vigdís Guðbrandsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
stjúpfaðir og afi,
GARÐAR SVERRISSON
verkfræðingur,
Birkiteig 2,
Mosfellsbæ,
lést á Landspítalanum Fossvogi þriðjudaginn 20. desember.
Útförin verður auglýst síðar.
Fyrir hönd aðstandenda,
Gerður Kristjánsdóttir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓNÍNA VIGDÍS ÁRMANNSDÓTTIR,
Prestastíg 11, Reykjavík,
lést á Landspítalanum Fossvogi
mánudaginn 19. desember.
Útför hennar fer fram frá Guðríðarkirkju
föstudaginn 6. janúar klukkan 13. Þeim sem vilja minnast
hennar er bent á styrktarsjóð Múlabæjar, dagþjálfunar aldraðra
og öryrkja, rnr. 0133-15-380757, kt. 580310-0440.
Sigurjón Ármann Einarsson Svandís Guðmundsdóttir
Brandur Einarsson
Guðni Bergur Einarsson Hrönn Hallsdóttir
Jóndís Einarsdóttir Guðmundur Jón Vilhelmsson
Lára Ásgeirsdóttir
Hulda Björg Rósarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona, móðir, tengdamamma,
amma og langamma,
HALLFRÍÐUR KRISTJANA
SIGURGEIRSDÓTTIR,
Suðurbyggð 10, Akureyri,
lést á hjúkrunarheimilinu Lögmannshlíð
21. desember. Útför hennar fer fram frá
Akureyrarkirkju mánudaginn 9. janúar klukkan 13.
Einar Valmundsson
Valmundur Einarsson Elsa Pálmey Pálmadóttir
Sólveig Einarsdóttir Pétur Jóhannsson
Steinunn Einarsdóttir
Filippus Þór Einarsson Svanhildur Svansdóttir
Kristjana Ívarsdóttir
barnabörn og langömmubörn