Morgunblaðið - 30.12.2022, Blaðsíða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 30. DESEMBER 2022
✝
María Úlfheið-
ur Úlfarsdóttir
fæddist í Dagsbrún
á Vattarnesi við
Reyðarfjörð 21. júní
1939. Hún lést á
Heilbrigðisstofnun
Suðurlands 18. des-
ember 2022.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin
María Ingibjörg
Halldórsdóttir frá
Hofi í Fellum, f. 16. sept. 1897, d.
29. sept. 1939, og Úlfar Kjart-
ansson frá Vattarnesi við Reyð-
arfjörð, f. 26. nóv. 1895, d. 22.
mars 1985.
Systkini Maríu Úlfheiðar
voru: Kjartan, f. 11. maí 1917, d.
12. maí 1917, Halldóra Hansína,
f. 2. okt. 1918, d. 20. ágúst 2000,
Jón Karl, f. 8. nóv. 1920, d. 24.
júní 2020, Eygerður, f. 4. nóv.
1922, d. 15. maí 1982, Indíana
Björg, f. 27. apríl 1924, d. 25.
sept. 2008, Bjarni Sigurður, f. 28.
júlí 1926, d. 4. sept. 2013, Að-
albjörn, f. 21. okt. 1928, d. 18.
maí 2009, Steinunn Sigurbjörg, f.
25. apríl 1931, d. 1. apríl 2018,
Kjartan Konráð, f. 10. júní 1935,
d. 4. sept. 2019, Hreinn, f. 29.
Jóna, f. 12. jan. 1962, d. 18. feb.
1968. 3) Ingimar háskólakennari,
f. 3. nóv. 1966, kvæntur Að-
alheiði Matthíasdóttur fiðlu-
kennara, f. 23. nóv. 1964. Dætur
þeirra eru: a) Sigríður Kristjana
framhaldsskólakennari, f. 12.
sept. 1993, unnusti hennar er
Þórður Þorsteinsson lögreglu-
maður, f. 21. nóv. 1992. b) Sólrún
Ylfa tónlistarnemi, f. 23. des.
1996, unnusti hennar er Atli Arn-
arsson hljóðhönnunarnemi, f. 29.
nóv. 1995. c) Móeiður Una tón-
listarnemi, f. 10. júní 2001.
Fyrst um sinn ólst María upp í
Dagsbrún á Vattarnesi hjá fjöl-
skyldu sinni en dvaldist um
nokkurra ára skeið hjá hjón-
unum Jónasi Benediktssyni og
Guðnýju Petru Guðmundsdóttur
í Kolmúla við Reyðarfjörð. Á
unglingsárum sínum bjó hún hjá
Gerðu systur hennar í Keflavík.
Síðar flutti hún til Reykjavíkur
og vann ýmis störf. Árið 1957
kynntist hún eiginmanni sínum
Ólafi og hófu þau búskap í
Reykjavík. Síðar bjuggu þau sér
heimili ásamt börnum í Hafn-
arfirði þar sem hún bjó alla tíð
síðan. María vann utan heimilis-
ins við ýmis störf en síðustu
starfsárin vann hún í eldhúsinu á
St. Jósefsspítala. María naut
stuttrar skólagöngu en var víð-
lesin og áhugasöm um margt.
Útför hennar fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 30.
desember 2022, klukkan 10.
sept. 1937, d. 16.
ágúst 2017.
Hinn 6. sept.
1958 giftist María
Ólafi Magnússyni
Waage, f. 7. sept.
1939, d. 6. des. 1986,
bifreiðarstjóra og
verkstjóra á elds-
neytisafgreiðslu
Skeljungs á Reykja-
víkurflugvelli. For-
eldrar hans voru Jó-
hanna Sveinsdóttir húsfreyja, f.
1. sept. 1915, d. 11. okt. 1986, og
Magnús Guðmundsson Waage,
bifreiðarstjóri í Reykjavík, f. 5.
ágúst 1916, d. 20. apríl 1977.
María og Ólafur eignuðust
þrjú börn: 1) Magnús, við-
urkenndur bókari, f. 14. júlí
1958, kvæntur Fríðu Ágústs-
dóttur ráðgjafa, f. 17. júlí 1960,
börn þeirra: a) Ólafur tölvunar-
fræðingur, f. 16. nóv. 1982, börn
hans eru Bergdís María, f. 24.
okt. 2007 og Matthías Ágúst, f.
10. okt. 2015. b) Guðný María
sérfræðingur, f. 9. ágúst 1985,
gift Hermanni Erni Sigurðssyni
bifvélavirkja, f. 1. ágúst 1985,
dóttir þeirra er Arnheiður
María, f. 22. apríl 2016. 2) Guðný
Mig langar til að minnast
mömmu minnar, Maríu Úlfheiðar
Úlfarsdóttur, í nokkrum orðum.
Við vorum alla tíð tengd sérstök-
um og sterkum böndum og ég er
henni óendanlega þakklátur fyrir
allt það góða og fagra sem hún
kenndi mér um lífið og tilveruna.
Af elsku átti hún nóg og var óspör
á hana öllum til handa.
Mamma var mikið náttúrubarn
og mjög hænd að dýrum. Ég minn-
ist gönguferða með henni upp í
Heiðmörk eða bara í næsta berja-
mó, um hraunin á Vattarnesi eða
fjöruferðir eystra. Mamma og
pabbi ferðuðust mikið um landið,
enda áttum við ættingja bæði fyrir
norðan og austan og var farið
þangað á hverju sumri auk ótal
sumarbústaðaferða og tjaldútilega
hingað og þangað. Mamma var
með afbrigðum minnug og kunni
skil á flestum örnefnum og kenni-
leitum. Ég gleymi því seint þegar
hún sat í bílnum með vegahand-
bókina í fanginu á ferðalögum og
lýsti því hvaða sveitabæir, ár og
fjöll væru framundan.
Mamma var sannkristin og
felldi aldrei dóma um fólk á grund-
velli uppruna, útlits eða hneigða.
Þannig kenndi hún mér umburð-
arlyndi og næmni fyrir blæbrigð-
um mannlífsins; að oft væri ekki
allt sem sýndist. Hún var mjög
ljóðelsk og lagði kveðskap gjarnan
á minnið. Mamma hafði líka mik-
inn áhuga á tónlist og yfirleitt
hljómaði músík um húsið. Hún
lagði sig fram um að hlusta á út-
varpsmessuna á hverjum sunnu-
degi, naut sálmasöngsins og pældi
mikið í því sem prestarnir lögðu út
frá.
Mamma var mjög ættrækin og
félagslynd og átti auðvelt með að
kynnast fólki hvar sem hún kom og
sóttist fólk eftir samvistum við
hana. Hún hlustaði vel í samræð-
um og sýndi mikla hluttekningu,
var hnyttin í tilsvörum og mikill
húmoristi. Hún hélt samskiptum
við vini og ættingja í gegnum síma
og til langs tíma var vikulegt sím-
tal við Ingu frænku í Svíþjóð einn
af föstum punktum tilverunnar.
Mamma var mjög sjálfstæð
manneskja og bjó alla tíð í eigin
íbúð eftir andlát pabba. Hin síðari
ár var heilsunni tekið að hraka. Á
vormánuðum fékk hún inni í dagd-
völ á Sólvangi í Hafnarfirði og leið
afar vel þar. Loks var svo komið að
hún gat ekki lengur búið ein og
hún fékk inni á hjúkrunarheim-
ilinu Fossheimum á Selfossi með-
an hún beið eftir varanlegu hjúkr-
unarrými á Sólvangi. Dvölin þar
varð ekki löng því aðeins eftir
þrjár vikur veiktist hún skyndilega
og kvaddi þennan heim á innan við
sólarhring. Ég kveð þig, elsku
mamma mín, með sömu orðum og
þú kvaddir mig ævinlega á kvöldin:
Guð gefi þér góða nótt.
Svo djúp er þögnin við þína sæng,
að þar heyrast englar tala,
og einn þeirra blakar bleikum væng,
svo brjóstið þitt fái svala.
Nú strýkur hann barm þinn blítt og
hljótt,
svo blaktir síðasti loginn.
En svo kemur dagur og sumarnótt
og svanur á bláan voginn.
(Davíð Stefánsson)
Ingimar Ólafsson
Waage
Hún mamma er dáin. Þrauta-
göngu hennar er nú lokið og hún
hefur loks fengið hvíldina. Amma
lést í september sama ár og
mamma fæddist, frá 10 börnum, en
þá var mamma aðeins þriggja
mánaða. Af þessum sökum var hún
send í fóstur til hjónanna Guðnýjar
Guðjónsdóttur og Benedikts Jón-
assonar á Kolmúla við Reyðar-
fjörð. Mamma minnist dvalarinnar
þar ætíð með mikilli hlýju og kær-
leik og talaði jafnan um þau sem
„mömmu og pabba“ á Kolmúla. Á
unglingsárunum fluttist hún til
Keflavíkur til Gerðu systir sinnar
og Alla Þórðar. Hún kynnist
pabba, Ólafi M. Waage, árið 1957.
Börnin urðu þrjú, Magnús, 1958,
Guðný Jóna, 1962, og Ingimar,
1966. Árið 1964 fluttu þau til Hafn-
arfjarðar og keyptu þar fokhelda
íbúð í Grænukinn 3. Pabbi var
handlaginn og vann hann allt múr-
verk sjálfur, að sjálfsögðu með
hjálp Magnúsar afa. Allt lék í lyndi
um tíma þar til mikið reiðarslag
dundi yfir 1967 þegar Guðný Jóna
greindist með heilaæxli. Eftir erf-
iða skurðaðgerð lést hún í febrúar
1968 á sjúkrahúsinu í Kaupmanna-
höfn, aðeins sex ára gömul. Áfallið
setti mark sitt á fjölskyldulífið og
djúp sorgin ekki meðhöndluð eins
og gert er í dag. Lífið hélt áfram og
mamma og pabbi stækkuðu við sig
og keyptu íbúð með bílskúr í næstu
götu. Það var langþráður draumur
pabba að eignast bílskúr því hann
var svo handlaginn með bíla og
margvíslegar smíðar. Árið 1980
fluttum við á Álfaskeið og aftur
1983 þegar þau keyptu fokhelda
sérhæð að Kelduhvammi 11. Pabbi
vann allt sjálfur og mátti hann vera
stoltur af dugnaði sínum. Í öllu
þessu vafstri stóð mamma eins og
klettur að baki honum. Í lok árs
1986 dundi annað reiðarslag yfir
þegar pabbi varð bráðkvaddur, að-
eins 47 ára gamall. Sorgin var mikil
og mamma varð að minnka við sig
og keypti íbúð að Hringbraut 25.
Synirnir héldu áfram með sitt líf og
fjölskyldan stækkaði og barna-
börnin komu, Ólafur og Guðný
María og síðar Sigríður Kristjana,
Sólrún Ylfa og Móeiður Una. Enn
þá síðar komu barnabarnabörnin,
Bergdís María, Matthías Ágúst og
Arnheiður María. En það er
skammt stórra högga á milli því
snemma árs 1989 veiktist mamma
heiftarlega. Henni var ekki hugað
líf í nokkrar vikur og var hún
marga mánuði að ná sér fyllilega.
Mamma var einkar dugmikil og
vann á ýmsum stöðum um ævina.
Meðan við bjuggum í Grænukinn
þá vann hún meðal annars við
eggjatínslu. Seinna meir vann hún í
fiski og síðustu starfsárin vann hún
í eldhúsinu á St. Jósepsspítala. Ár-
ið 2001 keyptum við Fríða og
mamma saman raðhús við Öldu-
slóð 47. Þar fékk mamma litla sér-
íbúð á jarðhæð hússins. Síðustu
áratugina glímdi hún við slitgigt
sem hamlaði henni mjög mikið.
Enn fremur var hjartabilun farin
að gera henni erfitt fyrir hin síðari
ár. Sambúðin við mömmu var mér
einkar dýrmæt og ég minnist
þeirra stunda sem við áttum saman
við eldhúsborðið á morgnana áður
en ég fór til vinnu og í hádeginu.
En nú hefur mamma stigið skrefið
yfir í sumarlandið og dvelur þar í
faðmi pabba og Guðnýjar Jónu.
Guð veri með þér og takk fyrir all-
ar samverustundirnar. Guð blessi
þig.
Magnús Waage.
Það var ekki hægt að vera
svangur í kringum ömmu Mæju.
Ef hún heyrði að þú hefðir ekki
borðað í nokkrar sekúndur þá var
hún farin af stað að elda handa þér.
Einu sinni þá var ég svangur og
náði að klára hálfa súkkulaðiköku
og hún tók það ekki í mál að ég vildi
ekki meira og fór að leita að öðrum
mat til að gefa mér.
Þegar ég var í framhaldsskóla
þá eldaði hún stundum handa mér
hamborgara. Ég spurði hana einu
sinni hvað hún gerði til að gera þá
svona gómsæta? Og hún svaraði:
„Trikkið er að setja nóg af MSG
kryddi á þá.“
Amma Mæja vann við Austur-
bæjarbíó að selja popp og pylsur
og það var þar sem hún kynntist
Óla afa. Ég spurði hana einn dag-
inn hvort hún væri með skemmti-
legar sögur frá því að vinna þarna
og hún svaraði strax „Já, hún
Pöddu-Sigga“. Að sjálfsögðu þurfti
ég að vita meira. Þá var víst kona
sem kom með mann með sér, áður
en myndir voru frumsýndar og
horfði á þær. Amma átti það til að
laumast inn í salinn og horfa á
myndirnar líka, en þá var konan
(sem var kölluð Pöddu-Sigga) að
segja manninum að skrifa niður
hvað mátti ekki sýna og hvaða at-
riði ætti að klippa út.
Amma Mæja var alltaf svona,
uppfull af skemmtilegum sögum og
gómsætum mat, þótt að hann væri
kannski fullur af MSG.
Guð geymi þig amma Mæja og
takk fyrir allar samverustundirn-
ar.
Ólafur Waage.
Elsku amma mín, amma mín sú
eina. Ég og þú vorum svo miklar
vinkonur. Ég var oft í pössun þegar
ég var í skólafríi eða lasin og
mamma og pabbi þurftu að vinna.
Ég lærði mikið af þér eins og að
lesa í bolla og síðan sat ég oft og
hlustaði á þig og vinkonur þínar að
tala saman um daginn og veginn.
Maður kom aldrei svangur frá þér.
Ég man ég hlustaði mikið á sög-
urnar þínar. Ég tók þig stundum
bókstaflega því ég sagði þegar
Steina systir þín kom í heimsókn
þá sagði ég „Steina systir er kom-
in“ eða ég sagði „Ragna mágkona“.
Mikið var ég montin að heita María
að millinafni og bróðurdóttur mín
líka. Það kom ekki annað til greina
en að skíra dóttur mína Maríu að
millinafni. Ég var líka ánægð að
vinna á sama stað og þú í eldhúsinu
á St. Jósefsspítala, ég var þar í af-
leysingum 7 sumur í röð. Þegar ég
fékk bílpróf þá fór ég fyrir þig í
Fjarðarkaup. Ég átti erfitt í einni
búðarferðinni fyrir þig að skilja
hvað stóð á innkaupamiðanum.
Stóð örugglega 1 b banana, en ég
keypti 16 banana. Ég tók 1 b sem
16. Saman sátum við og hlógum og
borðuðum nokkra banana. Þú
varst mjög montin af mínum lífs-
ferli. Að eiga þennan yndislega
mann sem ég á, fallega dóttur og
yndisleg gæludýr. Þú líktir mér oft
við dóttur þína, hana Guðnýju
Jónu, og þess vegna voru svona
góðir straumar milli okkar. Guðný
Jóna var mikill dýravinur eins og
ég. Þú ert núna hjá Guðnýju Jónu
og Óla afa.
Ég er fegin að hafa komið suður
í nóvember sl. Þá varstu komin á
spítala og mig langaði að skríða
upp í til þín en ég sat á rúmstokk-
inum hjá þér. Elsku amma mín,
passaðu Týru fyrir okkur og Ask.
Við sjáumst, guð geymi þig.
Þín
Guðný María
Waage.
Elsku amma Maja var einstök
kona, ótrúlega seig, fróðleiksfús og
síðast en ekki síst kærleiksrík.
Amma hafði alltaf mikinn áhuga á
sögum af fólki og dýrum, og var
gefin fyrir gott spjall. Hún var allt-
af dugleg að taka upp símtólið og
hringja í hina og þessa vini og ætt-
ingja til að heyra í þeim hljóðið og
vita hvernig veðrið væri þarna hin-
um megin. Og úr því að við syst-
urnar vorum bæði í öðrum lands-
hluta og erlendis var frábært að
geta hringt á Facetime, henni þótti
ákaflega gaman að sjá heimilin
okkar þó hún ætti erfitt með að
koma í heimsókn. Þess utan var
hún dugleg að biðja fyrir fólkinu
sínu og senda hlýjar hugsanir til
þeirra.
Amma bjó til heimsins bestu
pönnukökur og framan af voru þær
alltaf á boðstólum í stærri fjöl-
skylduboðum, þær entust sko ekki
lengi á borðum! Hún lagði sig fram
um að líta vel út, klikkaði aldrei á
því að setja rúllur í hárið. Amma
vaknaði iðulega eldsnemma á
morgnana og hlustaði á morgun-
bænirnar í útvarpinu, gerði auga-
brúnirnar fínar og setti á sig bleik-
an varalit áður en gest bar að garði.
Amma Maja var með einstakt
næmi á kveðskap og átti mjög auð-
velt með að læra heilu ljóðabálkana
utanbókar. Hún gluggaði oft í
Skólaljóðin sem voru í miklu uppá-
haldi, en Einræður Starkaðar eftir
Einar Benediktsson áttu líka sér-
stakan sess hjá ömmu og hún
kunni þær nánast utan að. Auk
þess gat amma munað ótrúlegustu
vísur, jafnvel þótt hún hafi kannski
bara heyrt þær einu sinni í útvarp-
inu eða einhvern tímann þegar hún
var lítið barn. Hér er ein skemmti-
leg sem hún kenndi Sólu yfir sím-
ann:
Ráðskonan hún rís nú upp,
rétt sem tungl í fyllingu.
Klórar sér á hægri hupp
(og hér hló amma)
með hátíðlegri stillingu.
Amma var nefnilega mikill húm-
oristi og sagði svo ógleymanlega
frá manninum sem lagði á fljótið og
jaðrakaninum sem hvatti hann
áfram: „Vadd-útí, vadd-útí, vadd-
útí, votur, votur, votur.“ Þetta
fannst henni fyndið! Stundum þeg-
ar maður hringdi og spurði hvernig
hún hefði það var svarið „ég segi
bara þrjá spaða“ og glettnin leyndi
sér ekki.
Amma Maja tók alltaf vel á móti
okkur systrunum og sýndi okkur
mikla væntumþykju. Við fundum
sérstaklega sterkt fyrir því hversu
vænt henni þótti um okkur þegar
við vorum fluttar til Kaupmanna-
hafnar og Akureyrar. Hún hlakk-
aði alltaf til að fá okkur aftur heim
til Íslands eða suður og taldi nánast
niður dagana þangað til við komum
loksins aftur. Og þegar að því kom,
þá var hún var ávallt viðbúin með
kaffi og með-ðí; marsipankaka,
kleinur og púðakaffi mun alltaf
minna okkur á hana. Við erum
þakklátar fyrir að hafa fengið að
kynnast ömmu Maju svona vel og
munum sakna hennar sárt. Henn-
ar bjarta minning mun alltaf lifa í
hjörtum okkar.
Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt,
sem dropi breytir veig heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt.
Aðgát skal höfð í nærveru sálar.
(Einar Benediktsson)
Sigríður Kristjana,
Sólrún Ylfa og Móeiður
Una Ingimarsdætur.
María Úlfheiður
Úlfarsdóttir
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir
og amma,
UNNUR HELGADÓTTIR,
Suðurgötu 58, Hafnarfirði,
varð bráðkvödd á heimili sínu föstudaginn
16. desember.
Útför hefur farið fram í kyrrþey.
Gunnbjörn Svanbergsson
Eyjólfur Gunnbjörnsson Elín Pétursdóttir
Kristrún Lena, Víkingur Óli, Eik
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, systir,
tengdamóðir, amma og langamma,
SOFFÍA KRISTÍN KWASZENKO
fv. framkvæmdastjóri,
lést þriðjudaginn 27. desember
á krabbameinsdeild LSH.
Útförin verður auglýst síðar.
Jóhann Ingólfur Halldórsson
Halldór V. Jóhannsson Ingibjörg Björnsdóttir
Magnús Björn Jóhannsson Rakel Dögg Sigurgeirsdóttir
Jóhann K. Jóhannsson Arnhildur Eva Steinþórsdóttir
Sara María Jóhannsdóttir Ingþór Guðlaugsson
Magnús Kwaszenko Linda Kwaszenko
barnabörn og barnabarnabarn
Elsku sonur, bróðir, mágur og frændi,
MATTHÍAS INGIMARSSON
frá Ólafsfirði, til heimilis að
Klettaborg 43, Akureyri,
lést á heimili sínu í faðmi fjölskyldu og vina
föstudaginn 23. desember.
Starfsfólki Klettaborgar færum við okkar innilegustu þakkir fyrir
einstaka umönnun og umhyggju.
Útför hans fer fram frá Akureyrarkirkju föstudaginn 6. janúar
klukkan 13. Jarðsett verður í Ólafsfjarðarkirkjugarði sama dag.
Ingibjörg Antonsdóttir
Nína Ingimarsdóttir
Númi Ingimarsson Steina J. Hermannsdóttir
Helga Ingimarsdóttir Hlynur Guðmundsson
frændsystkin og fjölskyldur þeirra
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, bróðir, afi
og langafi,
MAGNÚS GUÐMUNDSSON
kjötiðnaðarmaður,
áður til heimilis í Núpalind 8,
Kópavogi,
lést aðfaranótt aðfangadags 24. desember
á Hrafnistu, Skógarbæ.
Útförin fer fram frá Kópavogskirkju föstudaginn 6. janúar
klukkan 13.
Bernharð Laxdal Anna Björnsdóttir Laxdal
Elín Bára Magnúsdóttir Þorsteinn G. Indriðason
Guðrún Lára Magnúsdóttir Guðni Þór Ólafsson
Guðmundur Magnússon Lisbeth Thompson
Ásta Margrét Magnúsdóttir
Lára G. Nielsen
barnabörn og barnabarnabörn