Þingtíðindi Alþýðusambands Íslands ... - 26.11.1984, Síða 76

Tillaga Hrafnkels A. Jónssonar, sem þingið vísaði til miðstjórnar:
35. þing ASÍ telur að stefna beri að því sem framtíðarmarkmiði að stofn-
aður verði einn lífeyrissjóður fyrir alla landsmenn. Þingið beinir því til
þeirra lífeyrissjóða, sem tök hafa á, að stefna að minnkun yfirbyggingar, fyrst
með sameiginlegri afgreiðslu og síðar sameiningu.
Frá allsherjarnefnd:
Allsherjarnefnd tekur undir eftirfarandi tillögu Gylfa Más Guðjónssonar
um málefni aldraðra, og vísar henni til nýrrar miðstjórnar:
Málefni aldraðra
Við hefðum helst kosið að reynt væri að sameina leið 1 og 2 með ein-
hverjum hætti, en leggjum á það áherslu að tengsl gamla fólksins við sín
gömlu stéttarfélög rofni ekki. Nauðsynlegt er að marka stefnu í máleínum
aldraðra og okkar skoðun er sú, að réttast sé að fela gamla fólkinu það verk
að mestu leyti. Það veit hvar skórinn kreppir og óþarft er að reyna að hafa
vit fyrir því.
Okkur sýnist að heppilegt væri að setja á laggirnar öldunganefndir í fé-
Iögunum, að mestu skipaðar gömlum félögum. Þá mætti mynda öldungaráð
innan ASÍ og gætu öldunganefndirnar verið aðilar að því.
Til að móta framtíðarstarfið væri rétt að ASI héldi ráðstefnu um málefni
aldraðra með þátttöku 67 ára og eldri, þótt þar geti fleiri aldurshópar komið
inn í og myndi starfshóp til að koma henni á innan hæfilegs tíma.
Leggja þarf rækt við upplýsingastarfsemi, þannig að ekki fari fram hjá
neinum hvaða möguleikar eru í boði, t. d. hvað varðar tómstundir, ferðalög,
menntun og hvers kyns þjónustu.
Þjónusta ætti áfram að vera í höndum samfélagsins. Okkur sýnist að ef
verkalýðshreyfingin færi að blanda sér í það yrði ekki um viðbót að ræða
nema í stuttan tíma, síðan færi hið opinbera að halda að sér höndum og við
komin á kaf í mál sem við réðum ekkert við.
Húsnæðismálin eru sennilega eitt allra stærsta vandamálið hjá fjöldanum
af lífeyrisþegum, og má þar vitna til nýgerðrar könnunar VR á högum aldr-
aðra félagsmanna sinna.
Framboð þjónustuíbúða og herbergja á elliheimilum er alltof lítið og að-
búnaður víða úreltur. Þó svo að fólki takist að fá úthlutað slíkri aðstöðu, er
ekki tryggt að það haldi henni þegar sjúkdómar og hrörnun fari að sækja á.
74