Heimili og skóli - 01.04.1971, Blaðsíða 13

Bátnum var brýnt í heitri sandfjöru og þar
var svo legið við allan daginn, synt og
svamlað í fljótinu og legið í sólbaði á
ströndinni. Hitinn var þennan dag 37 gr. C.
þannig að það var afar gott að veltast í fljót-
inu á milli þess, sem við sóluðum okkur og
nutum hinna beztu kræsinga. Jórunn smurði
okkur með olíu, en þrátt fyrir það brunnum
við dálítið. Þarna voru og gerðar fyrstu til-
raunir til að standa á vatnaskíðum. Flest-
um okkar tókst það eftir margar og miklar
byltur. Um kvöldið var ég t. d. dreginn á
skíðunum með 50 km. hraða eftir þessu
mikla fijóti Norður-Ameríku. Okkur verð-
ur þessi sunnudagur áreiðanlega ógleyman-
'legur og þær dýrðlegu móttökur þeirra
hjóna Jórunnar og Pat.
Ef einhver, sem þessar línur les, skyldi
verða svo heppinn að fara slíka námsferð,
þá hvet ég þann hinn sama til að hafa sam-
band við Jórunni Sweeney strax og komið
er í skólann.
Meðan námskeiðið stóð, var mikil hátíð
hjá bæjarbúum þarna í Decorah, sem þeir
kölluðu Nordic Fest. Hátíðahöld og skemmt-
anir stóðu í 3 daga, dansað var á götum
bæjarins og margt um manninn. Okkur var
sagt að á þessa hátíð kæmu um 50 þúsund
gestir víðs vegar að. Einn liður í hátíða-
höldunum var það að nemendur námskeiðs-
ins héldu skemmti- og kynningarkvöld sam-
eiginlega. Allar þjóðirnar 5 skyldu leggja
nokkuð af mörkum. Við Islendingar sýndum
litskuggamyndir frá íslandi og spiluðum
plötu undir, þar sem skáldið Davíð frá
Fagraskógi las „Askinn“ með sinni kraft-
mikfu og hrjúfu rödd. Ahorfendur og áheyr-
endur urðu mjög hrifnir af þessu sem von
var. Þá sungum við nokkur lög og svipað
gerðu hinir. —
heimilx og skóli
Komið er undir námskeiðslok. Hópurinn
dreifist um Bandaríkin, því flestir ætla að
skoða sig meira um, áður en heim er hald-
ið. Eftir mánaðar dvöl hafa þátttakendur
kynnzt innbyrðis, — og sumir jafnvel all
náið, — svo kveðjustundin verður sumum
þungbær. En hætta skal leik, þá hæst stend-
ur og við Islendingarnir kveðjum þennan
fagra stað og höldum suður til Washington.
Áður en við vitum af erum við stödd í
höfuðborg Bandaríkja Norður-Ameríku.
Þar vorum við í rúma 2 sólarhringa, skoð-
uðum söfn og komum á helztu staði, svo sem
Hvíta húsið, þinghúsið, fórum upp í
Washingtonminnismerkið, Nálina, merki
Lincolns, Arlingtonkirkjugarðinn að gröf
Kennedys o. fl. Einnig sigldum við upp
Potomac ána og komum á búgarð Washing-
tons forseta og að gröf hans þar á Mount
Vernon. Þar eru afar fagrir blómagarðar.
Seinni hluta dags fórum við karlmennirn-
ir út og komum ekki heim á hótelið fyrr en
liðið var á kvöldið. Er við knúðum dyra hjá
dömunum til að forvitnast nú um, hvað þær
hefðu aðhafzt um kvöldið, ætluðu þær lengi
vel ekki að hleypa okkur inn, — höfðu tví-
læst og keðju fyrir dyrum. Loksins, eftir að
hafa úttalað okkur á móðurmálinu, all
hressilega, opnuðu þær fyrir okkur. Það var
heldur ljót aðkoma. Þarna lágu þær tvær og
tvær undir sæng og ríghéldu hver utan um
aðra og nötruðu af hræðslu. Auðvitað urð-
um við mjög hissa á þessu. En loks er þær
máttu mæla kom í ljós, að fyrr um kvöldið
er þær ætluðu út að skoða lífið heyrðu þær
sírenuvæl mikið og sneru til baka vegna
glæpamannahættu. Gekk þetta svo til allt
kvöldið, að sífellt væl var í bílum alveg við
hótelið. Þær gerðu því skóna, að þarna væri
lögreglan að eltast við glæpona, jafnvel inni
33