Heimili og skóli - 01.04.1971, Síða 16

skipar skólanum þann sess í áliti, er bæjar-
félaginu er sæmd að og ber að meta. Hann
hefur gengið ótrauður til starfa innan stofn-
unarinnar, verið húsbóndinn á heimilinu,
leiðtoginn í fylkingarbrjósti og prakkarinn
í hópnum, ef því var að skipta. Oft tekst
honum með galsa og gleði, að aga þau börn
er öðrum tækist ekki með löngu keyri. Sé í
alvöru mælt, finna samstarfsmenn og nem-
endur hlýhug að baki hverju orði, er segja
þarf til leiðbeiningar eða umvöndunar. Slík
forysta og persónuleiki er ómetanlegur á
stóru heimili eins og Barnaskóli Akureyr-
ar er.
Áður en Tryggvi tók við skólastjórn hafði
hann víða unnið að framfaramálum lands
og þjóðar. Hann hafði starfað vestur og
austur á fjörðum, leitað þekkingar á er-
lendri grund og flutt hana mörgum ein-
staklingum. Hér á Akureyri hefur hann tek-
ið virkan þátt í félagsstörfum. Má þar nefna,
að 1925 tóf hann störf í skátareglunni og
varð formaður Skátafélags Akureyrar 1940.
Ohætt er að segja, að skátafélagið hér hef-
ur honum mikið að þakka, enda heimsóttu
félagarnir hann á afmælisdaginn í skrúð-
göngu og færðu gjafir. Þá hefur Tryggvi
verið í stjórn íþróttabandalags Akureyrar,
verið framkvæmdastjóri Flugbjörgunarsveit-
ar Akureyrar, átt sæti í Æskulýðsráði Ak-
ureyrar, formaður Skógræktarfélags Akur-
eyrar og formaður Kennarafélags Norður-
lands — eystra. Þar að auki verið leiðandi
í mörgum öðrum félögum og nefndum.
Sé litið á þau félög, er hann hefur helzt
helgað starfskrafta sína í frístundum, kem-
ur í ljós, að öll hafa þau það markmið, að
vinna að græðslu lands og menntun þjóðar.
Enda hefur þetta verið snarasti þátturinn í
ævistarfi hans utan og innan skólaveggjanna
og gert hann að einni þeirra máttarstoða, er
íslenzk nútíð og framtíð munu styðjast við.
Af kynnum okkar þykist ég ráða, að í eðli
sínu sé hann enn sveitadrengurinn frá
Neðstalandi í Oxnalal, er fluttist ungur á
mölina og leitaði með föður sínum, Þor-
steini Þorsteinssyni, þeim þekkta leiðtoga í
Ferðafélagi Akureyrar, út í óbyggðina, víð-
áttu fjallanna. Þar mun hann hafa fengið
hluta af því uppeldi, er sterkustu taugarnar
liggja til. Enn leggur hann bíl sínum og leit-
ar til fjalla á sama tíma og fjölmennt er í
miðbæinn. Margan sunnudagsmorguninn, er
aðrir rísa úr rekkjum, hefur Tryggvi Þor-
steinsson þegar verið nokkrar klukkustundir
á fótum í snævi þöktu tjaldi uppi við jökul-
brún. Þá stund á óbyggðin hug hans hálfan,
en jafnhliða gæti hann verið að yrkja ljóð
fyrir skátana og skólabömin.
Vinir og velunnarar um land allt hafa
sent honum afmæliskveðjur. Kannski læðist
að þeim, eins og mér, sá grunur, að enn höf-
um við ekki séð hans mestu afrek. Maður
með hans málafylgni, áhuga og reynslu er
líklegur til margra frekari afreka.
Skólastarfið tekur örum breytingum og
krefst í auknum mæli starfskrafta með
reynslu og þekkingu. Nýjungar eru kynntar,
sumar góðar, en aðrar lítilfjörlegar. Þá er
gott að hafa þann við stjórnvölinn, er vegur
og metur þá aðferð og leið, er vænlegust er,
og vísar bráðþroska æsku á leið til mann-
dóms og þroska. Til þeirra hluta má telja
Tryggva Þorsteinsson mörgum öðrum fær-
ari. Ég flyt honum og konu hans heillaóskir
og kveðjur félaganna í Kennarafélagi Eyja-
fjarðar, svo og persónulegar kveðjur fyrir
góð kynni og samstarf fyrr og síðar.
7. Ú.
36
HEIMILI OG SKÓLI