Mosfellingur - 19.12.2024, Blaðsíða 32

Leikskólinn Reykjakot tók til starfa í
febrúar 1994. Í skólanum eru fimm
deildir er rúma 85 börn. Lögð er
áhersla á málrækt, sköpun og leik barna.
Útivera er mikilvægur þáttur í þroska
hvers barns og nýtur leikskólinn góðs af
ósnortinni og stórkostlegri náttúru Mos-
fellsbæjar.
Þórunn Ósk tók við stöðu leikskóla-
stjóra Reykjakots árið 2017. Málefni
barna eru henni hugleikin en hún hefur
víðtæka reynslu úr skólasamfélaginu.
Þórunn Ósk fæddist í Reykjavík 19. mars
1970. Foreldrar hennar eru Guðrún Gunn-
arsdóttir og Þórarinn Vagn Þórarinsson
sjómaður, d. 1969. Stjúpfaðir Ásgeir Sig-
urðsson verktaki d. 2024.
Systkini Þórunnar eru Gunnar Svanhólm
f. 1971, Rósa María f. 1973 og Rúnar Breið-
fjörð f. 1975.
Lékum okkur í böggunum
„Ég flutti í Mosfellssveit 1977 og það var
gott að alast upp hér í sveitinni. Mörg börn
í hverfinu og mikið um útiveru.
Tangahverfið var í uppbyggingu og hús
og grunnar mislangt komin í byggingu, það
gaf okkur tækifæri til að rannsaka umhverf-
ið vel. Það var extra gaman þegar það var
heyskapur á túninu fyrir neðan Skálatún
þar sem Hlíðahverfið er núna. Þar lékum við
okkur í böggunum og þá var sko líf og fjör.“
Gerði allt sem iðnaðarmenn gera í dag
„Foreldrar mínir byggðu sér hús í
Brekkutanganum. Pabbi vann mikið eins
og flestir karlmenn gerðu á þessum tíma
enda þurfti að sjá fyrir stórri fjölskyldu. Á
sama tíma var mamma heima og gerði allt
sem iðnaðarmenn gera í dag, hún pússaði,
sparslaði, málaði og flísa- og teppalagði
ásamt því að hugsa um heimilið. Hún hóf
síðar störf hjá Mosfellsbakaríi
þegar við systkinin vorum orðin
eldri.
Fjölskyldan átti góðar stundir
í fríum innanlands, bróðir pabba
átti heima á sveitabæ rétt hjá Grundartanga
og við fórum mikið þangað, eins dvöldum
við systkinin þar oft með stórum hópi
frændsystkina.“
Fengum að sinna fjölda verkefna
„Ég gekk í Ísaksskóla, Árbæjarskóla,
Varmárskóla og síðar Gagnfræðaskóla
Mosfellsbæjar. Minningarnar frá skólaár-
unum eru góðar, það gekk allt sérstaklega
vel vegna þess að við vorum með kennara
sem náði að halda góðum aga á bekknum,
en við vorum frekar óstýrilát.
Ég æfði badminton og handbolta og
myndi segja að íþróttahúsið hafi verið mitt
annað heimili. Foreldrar vinkonu minnar
voru í stjórn handknattleiksdeildarinnar
og við fengum að sinna fjölda verkefna fyrir
deildina. Okkur fannst við vera aðalskvís-
urnar í húsinu,“ segir Þórunn og brosir.
Þarna náði ég toppnum
„Í Gaggó Mos leið mér vel en á þessum
árum var mikil gelgja í gangi og ég átti til
að vera með stæla, ég vildi óska að ég hefði
ekki tekið þetta svona út á kennurunum.
Á sumrin bar ég út Morg-
unblaðið, passaði börn og var
í unglingavinnunni. Ég sótti
svo um starf í sjoppunni í Há-
holti og þar fékk ég að vinna með Hönnu
í Varmadal. Þarna náði maður toppnum
því mig hafði alltaf dreymt um að verða
búðarkona.“
Eftir útskrift úr gagnfræðaskóla fór Þór-
unn í Kvennaskólann í Reykjavík, árið 1996
útskrifaðist hún sem leikskólakennari frá
Fósturskóla Íslands. Hún sótti framhalds-
nám í Háskólann á Akureyri og tók þar dipl-
oma í stjórnun menntastofnana og öðlaðist
kennsluréttindi á grunnskólastigi. Hún er
nú að klára mastersnám í stjórnun.
Árið 1997 hóf hún störf á leikskólanum
Reykjakoti.
Fluttu til Svíþjóðar
Þórunn Ósk á tvo syni, Arnar Frey f. 1990
og Eið Örn f. 2005. „Árið 1998 fluttum við
fjölskyldan til Svíþjóðar þar sem barnsfaðir
minn fékk vinnu á Skáni. Við höfðum bæði
verið í námi og vorum að feta okkar fyrstu
skref inn í fullorðinsárin, ég sem kennari og
hann sem tamningamaður.
Þetta var mikið ævintýri og mesta vinnan
fyrsta árið var að aðlaga Arnar okkar að nýju
samfélagi en hann fór strax að æfa hand-
og fótbolta. Ég fór að kenna í leikskóla
og æfði handbolta í Ahus. Íþróttirnar
voru okkar leið inn í nýja samfélagið og
okkur var alls staðar vel tekið.
Þótt dvölin í Svíþjóð hafi verið góð þá
var hún líka erfið. Það urðu tímamót í
mínu lífi þar sem ég þurfti að takast á
við áfengisneyslu og við fluttum því
heim 2002. Ég steig mín fyrstu skref í 12
spora samtökunum og öðlaðist nýtt líf.
Ég get ekki lýst með orðum hversu gæfu-
rík árin mín hafa verið eftir þessi skref.“
Lærði af miklum reynsluboltum
„Árið 2012 fluttum við fjölskyldan í Ása-
hrepp þar sem fjölskyldufyrirtækið Margar-
etahof var að hefja starfsemi á búgarði þar.
Eldri sonur okkar varð eftir í Mosfellsbæ
þar sem hann var í háskólanámi en sá yngri
fór í grunnskólann Laugaland. Ég hóf störf
á leikskólanum Heklukoti á Hellu.
Árið 2014 slitum við samvistum, ég flutti
á Selfoss og bjó þar í eitt ár. Hóf störf hjá
Sunnulækjarskóla og síðar Ingunnarskóla
sem umsjónarkennari. Fór í teymiskennslu
og lærði mikið af reynsluboltum hvernig
góð teymi í skólum geta virkað en leik- og
grunnskóli eru töluvert ólíkar stofnanir.
Mér varð ljóst eftir skilnaðinn að ég
þurfti að komast aftur heim í Mosó, til
fjölskyldu og vina og byrja nýtt líf. Ég rakst
á atvinnuauglýsingu frá Lágafellsskóla um
deildarstjórastöðu. Fékk starfið og enn tók
við nýr kafli. Þetta var lærdómsríkt ferli,
ég hitti margt fólk í skólasamfélaginu sem
kenndi mér og studdi mig áfram í minni
vegferð.“
Gert í litlum skrefum
„Þótt mér hafi liðið vel í mínum störfum
þá kallaði leikskólaumhverfið samt alltaf
á mig. Ég sá einn daginn auglýsingu um
stöðu leikskólastjóra á Reykjakoti og ákvað
að sækja um. Yfirmaður minn til margra
ára í þessum leikskóla, Gyða Vigfúsdóttir,
var að láta af störfum. Þar fer kona sem
ég lærði mikið af, hún býr yfir visku sem
aðeins lífið getur kennt þér.
Ég tók við 2017, í skólanum eru fimm
deildir er rúma 85 börn. Málefni barna
eru mér mjög hugleikin, leikskólinn er
núna á vegferð þar sem reynt er að horfa á
starfsumhverfi barna og starfsfólks og bæta
úr því sem betur má fara. Þetta er verið að
gera í litlum skrefum og við fögnum því.
Við þurfum kennara inn í leikskólana,
þeir eru sérfræðingar í námi og þroska
barna og þeir geta miðlað til annarra starfs-
manna.“
Lífið getur verið einfalt og fallegt
Ég spyr Þórunni að lokum um áhugamál-
in? „Ég fer út að ganga og hlaupa og svo les
ég mikið og prjóna. Nýjasta dellan er sund
og sauna á kvöldin, þá hitti ég félaga mína,
Sundkútana.
Ég hef einnig verið að þjálfa 9. flokk
í handbolta hjá Aftureldingu, að þjálfa
yngstu iðkendur í handbolta gefur mér
innsýn í hreina gleði íþróttarinnar og
minnir mig á hvað lífið getur verið einfalt
og fallegt,“ segir Þórunn Ósk að lokum er
við kveðjumst.
- Mosfellingurinn Þórunn Ósk Þórarinsdóttir32
Myndir: Ruth Örnólfs, Loftur Guðmundsson og úr einkasafni.
Fjölskyldan 2022, Ásgeir, Gunnar Svanhólm, Rósa María, Eiður Örn, Guðrún Unnur, Rúnar Breiðfjörð,
Hildur María, Þórunn Ósk, Guðrún, Arnar Freyr, Ásgeir Arnar og Freydís Arna.
MOSFELLINGURINN
Eftir Ruth Örnólfsdóttur
ruth@mosfellingur.is
Þórunn Ósk Þórarinsdóttir leikskólastjóri Reykjakots segir skólann á vegferð sem gerð sé í litlum skrefum
Þetta var lærdómsríkt
ferli, ég hitti margt fólk
í skólasamfélaginu sem
kenndi mér og studdi mig
áfram í minni vegferð.
Málefni barna eru mér hugleikin
Uppáhaldsjólalag? Ég hlakka svo til
með Svölu Björgvinsdóttur.
Fyrstu tónleikarnir? 16. júní 1986,
Madness og Fine Young Cannibals.
Besta gjöf sem þú hefur fengið?
Jólagjöfin frá foreldrum mínum árið 1982,
tvískiptur snjógalli, man tilfinninguna hvað
þetta var svalt.
Uppáhaldsveitingastaður? Enginn
uppáhaldsveitingastaður, bara uppáhalds
að fara til Rósu systur og Hauks í mat, þar
er besti maturinn og besta fólkið.
Hvaða litur lýsir þér best?
Khaki ljós jarðbrúnn.
Hvað hefur mótað þig mest? Kven-
réttindabarátta, saga kvenna í fjölskyldu
minni hefur mótað lífsviðhorf mín mikið.
Uppáhaldsjólasmákökurnar?
Sörurnar okkar Rósu og engar aðrar.
Hvað myndi ævisaga þín heita?
Þumbadómar.
HIN HLIÐIN
Með sonuM sínuM
Með Freydísi Frænku árið er 1970