Freyja - 01.12.1909, Blaðsíða 19

XII 5.
EREYJA
er bjargar-voa mi'ns jaröar au5s.
Samt vinn ég ánoegS, vann já vinnt
og vinnukraft ^ér helga minn.
Ég vinra, ég vinn,— í stríB > síríö,
því starf rnití heimtar íanga ts'ö,
ei fyrir raiig, nei, íyrir þ-ig,
3&m fcer þó. altírei skiiiö mig.
I engri þáöi ég mútu roynd,
En rnáske á ég þagnar synd,
en naeira aí því ei teygöist tíö
aö taka alka roála stríS,
en vil jaleysi a5 vjnna þar,
seia vissi eg kailiö skyMunnar.
Ég vion!
Svo síjófgast eldur böls og bá Ls.
f bölá h,i nna þsrótt lainn sjálfs,
ég fian, ef þekra byröi foer
þá bœtnr vinnast uokkrar méT.
Ef bærra. markiö mannd3ms >set
svo mi©j því ueb nokkair fsí,
ég veit til aíikkars mœiö er.
—þót'd alííur viiMfAÍsi skemri mér.
Ég gæti Iiia& anEars «5.
—Qgktnaa skaiasþósamt ég dey.
Ég vinn!
-IÖ£i,'í< Hf LIjU K.
vlsa.
Jf® ejr bailmiöí Möxniö mitt,
—bieikaa r^aSaar kinnaT,
Jjfet og ásftar-atögctí) þitt
aflstö® TEQIBS3& roKHBar.
"’ÖKRGþÓRA.