Freyja - 01.12.1909, Qupperneq 31

XII 5- FREYJA 127
,,Kœri Villi! Eg sendi þér lilta drenginn minn fyrirleik-
bróður, Þú mátt engum segja frá því nema pabba þínum og
mömmu þinni, aö hann sé minn sonur. En vertu honum góö-
ur mín vegna og finnist þér ég veröskulda ást góöra barna,
þá segðu honum það. Eg kem ekki framar á 23. götu en vinn
héðan af í höll Góðviljans um öll jól, því úr gluggum hennar
sjást heimkynni allra góðra barna.
,, Gleðilegra jóla, óskar þér og þínum, þinn einl. Kláus. “
Þegar mamma Villa las bréfið, hrundu nokkur tir niður
kinnar hennar og ofan á hendur Villa.
,,Af hverju ertu aðgráta, mamrna?"' spurði hann forviða.
,, Af gleði, sonur minn. I gœr hélt égþigtýndann en nú—, “
,, En nú hefirðu tvo drengi í staðin fyrir einn, “ sagði Villi
og leiddi litla gestinn fyrir inömmu sína. Og gesturinn brosti
svo blítt, aö hann sór sig í ættina—Kláus œttina.
Villi hefir ekki séð Kláus síðan. En nýr maðurvinnur á
Harrisons bankanum. sem John heitir oger svo líkur Kláusi í
málrómnum að Villi þarf æfiniega að stanza og tala við hann
þegar hann kemur þar enda eru þeir mestu vinir. Einusinni
spurði Villi.
,,Hefirðu aldrei komið á 23. strœti, |ohn?“
, .Tuttugasta og þriðja stræti? “ endurtók John, eins og
hann væri því ókunnugur. ,,,Ég hefi heyrt það vœri fallegur
staður, en aldrei haft tíma til að ferðast þangað né annað. “
,,Ferðast! 23. st. er hérna í bœnum næst 22. Ave!“
,,Erþað svo? Þá kem ég þangað einhverntíma þegar ég
hefi tíma. “ sagði John auösjáanlega alveg hissa, og þetta vilt i
svo fyrir Villa, aðhonum datt það ekki framar í hng, að John
og Kláus væru eitt og hið sama. En hann hafði samt fengið á-
kveðna vissu fyrir tilveru Kláusar og son hans tilað leika við.
I þetta sinn var kærleiksverk Ivláusar endurgoldið með stærra
kœrleiksverki á honum sjálfum, gegnum barnslega trúgirni.
Saga þessi er lauslega þýdd fvrir yður, börnin mín góð —
Ofurlítil jólagjöf, þó hún komi seint
Blessunarríks árs óskar yður öllutn
\ Vfar einlæg
Amma.