Fjölnir - 30.10.1997, Síða 51

Fjölnir - 30.10.1997, Síða 51
Jón Viðar Jonsson Hversu djúpt á Borgarleikhúsið á sökkva? verk. Kristín kaus í sviðsetningu Dómínós allt aðra leið en áður hafði verið farin; lagði aðal- áherslu á tragikómík verksins í stað hinnar duldu og ívið melódramatísku lífsangistar sem réð ríkj- um í fyrri uppferslu þess, ef minnið svíkur mig ekki því meir. Persónurnar birtust þarna sem til- finningasljóar og grunnfernar strengjabrúður, fástar í neti yfirborðsmennsku og alvöruleysis, óferar um að mynda lifándi tengsl hver við aðra. Var það svona sem mannlegt líf horfði við Jökli Jakobssyni? Ekki varð annað séð en Kristín svar- aði þeirri spurningu játandi, og svar hennar bjó yfir þeim krafti leikræns trúverðugleika, sem góð leiksýning má ekki vera án. Eftir þennan árangur verður mjög spennandi að sjá, hvað hún gerir úr Sumrinu '37. Val Þórhildar á Kristínu og öðrum leikstjór- um er að mínu áliti hið besta, sem gerst hefúr í leikhússtjóratíð hennar. Þar hefúr hún þegar náð að brjóta blað í sögu leikhússins. Leikstjóraval L.R. hefúr á liðnum árum verið mjög gagnrýni- vert. Félagið réð til skamms tíma aðeins yfir einum kraftmiklum leikstjóra, Kjartani Ragnars- SYNÍ, sem bar höfúð og herðar yfir alla aðra og sviðsetti flestar, ef ekki allar, besm sýningar félags- ins á fyrstu ámm þess í Borgarleikhúsinu. Jafn- framt hafá sumir af félögum L.R. talið sig hafa mikla köllun til leikstjórnar, þó að þeir hafi sjald- an eða aldrei sýnt sérstaka hæfileika í þá átt. Ég æda ekki að styðja þessa fúllyrðingu með nafú- birtingum að sinni, en myndi ekki skorast undan því, yrði gengið eftir því af hálfú leikfélagsmanna. Freistandi er að kenna því fúlltrúalýðræði, sem leikhúsinu hefúr verið stýrt eftir, um þetta ástand; í skjóli þess hafi áhrifamenn innan félagsins náð að sveigja veiklynda leikhússtjórn að vilja sínum með óheillavænlegum afleiðingum. Hafi efnilegir leikstjórar fengið tækiferi í leikhúsinu, hefúr þeim sjaldnast verið leyft að fylgja árangri sínum eftir með fleíri verkefnum, og er HalldóR E. Lax- ness, sem stýrði á sínum tíma athyglisverðri sýn- ingu á Dúfnaveislunni, sláandi dæmi: Eftir Dújhaveisluna fékk hann aðeins að sviðsetja einn bragðlausan söngleik, síðan ekki söguna meir. Þórhildur hefúr sagt vinnubrögðum sem þessum afdráttarlaust stríð á hendur. Hún sýndi klærnar strax í fyrrahaust, þegar hún fól Brynju Benediktsdóttur að leikstýra Largo desolato Havels, einu besta nútímaskáldverki sem hér hefúr sést í leikhúsi í Háa herrans tíð. Brynja hefúr að mestu verið údæg frá leiksviðum höfúðborgarinnar eftir að Stefan Baldursson sagði henni upp í Þjóðleik- húsinu (ein sviðseming í Borgarleikhúsinu breytir þar engu til eða ffá). En Þórhildur lét þetta ekki nægja, heldur bætti um bemr og gerði annað sem er jafii óvenjulegt í skipmm leikhúsanna við laus- ráðna leikstjóra: hún fól Brynju annað stón verk- efni strax á eftir (Fögru veröld Karls Ágústs Úlfs- sonar). Það var einnig ögrun við meðalmennsku- hefðina í Leikfélagi Reykjavíkur, þá óskráðu en voldugu reglu að halda einum ekki ffam á kostn- að annarra, verði með nokkm móti hjá því kom- ist. Með því að fela Kristínu Jóhannesdótmr að stýra öðm Jökuls-verki sýnir Þórhildur að henni er fúll alvara með þessari stefnubreytingu; að hún ædar að standa og fálla með henni. Hinir nýju leikstjórar Þórhildar hafa að sönnu ekki orðið margir, og þeir hefðu getað orðið einum fleiri, hefði hún ekki sjálf tekið að sér að sviðsetja Völundarhús. Um ágæti þess, að leikhússtjóri sé virkur sem listamaður í leikhúsi sínu, má alltaf deila; eins og nú háttar til í Borg- arleikhúsinu, hefði ég talið mun heppilegra, að Þórhildur héldi sér sjálffi til hlés, en nýtti stöðu sína í þágu þeirra nýju og efnilegu krafta, sem verið hafa utangarðs í íslensku leikhúsi. Þórarinn Eyfjörð er einn þeirra, og hann staðfesti einnig með sviðsemingu sinni á Hinu Ijúfa líji, að hann átti skilið að fa að spreyta sig við besm aðstæður sem hér er völ á. Mér var hins vegar ekki ljóst, að Auður Bjarnadóttir væri í þessum hópi og um ffamtíð hennar sem leikstjóra verður lítið sagt eftir Ástarsögu 3; því að þar byggðist allt á frammistöðu leikaranna þriggja, sem var að flestu leyti í góðu lagi. í leikstjóravali hefúr Þórhildur því sýnt góða dómgreind og dirfsku í barátm við langvinna stöðnun. Hún hefúr ekki látið ffeistast til neinna málamiðlana og reynst fúllfer um að hnekkja >■ „Þórhildur sýndi klærnar strax í fyrrahaust, þegar hún fól Brynju Benedikts- dóttur að leikstýra Largo desolato Havels, einu besta nútímaskáldverki sem hér hefur sést í lelkhúsi í Háa herrans tíð, en Brynja hefur að mestu verið útlæg frá leiksviðum höfuðborgarinnar eftlr að Stefán Baldursson sagði henni upp í Þjóðlelkhúsinu (ein sviðsetning í Borgar- leikhúsinu breytir þar engu til eða frá).“
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Fjölnir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fjölnir
https://timarit.is/publication/985

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.