Morgunblaðið - 05.01.1955, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 05.01.1955, Blaðsíða 8
MORGUNBLAÐIÐ Miðvikudagur 5. jan. 1955 wgitttMnftife Útg.: H.f. Árvakur, Reykjavík. Framkv.stj.: Sigfús Jónsson. Ritstjóri: Valtýr Stefánsson (ábyrgðarm.) Stjórnmálaritstjóri: Sigurður Bjarnason frá Vigur. Lesbók: Árni Óla, sími 3045. Auglýsingar: Árni Garðar Kristinsson. Ritstjórn, auglýsingar og afgreiðsla: Austurstræti 8. — Sími 1600. Áskriftargjald kr. 20.00 á mánuði innanlands. í lausasölu 1 krónu eintakið. c^v-£x__*r__ -T"v_x__*"'~- c~*^9<z^~s e-v_íx*__'~a» c__*"3s»«__5 c__#^a<_>*__3c__#'Tafirv__9c__<'_ysv__-» ÚR DAGLEGA LÍFINU >r~v_«x__-'—s *_->_se_---~-É )(T^-_ÍKÍ_X-~5C ALMAR skrifa. DAGARNIR fyrir jól eru mörg- um erilsamir öðrum en húsmæðr- unum, sem vitanlega eru önnum kafnar við margs konar heimilis- störf, bakstur, matseld og jóla- skreytingu. \*ið karlmennirnir' bragðsvel ^jrrá át í áíouát uCt/arpmu L (A VVRtl enda víða um lönd og jafnvel haft veru- leg áhrif á leikhúsrekstur og leik- listarlíf í stórborgum einá* og London. En hvað veldur því? Fyrst og fremst það, að leikhúsið hefur haft það að meginreglu að taka til sýningar aðeins þau leik- mátti rit, sem hafa verulegt bókmennta- Eftirhreytur Alþýðusambondsþingsins EFTIRHREYTUR þeirra atburða er gerðust á síðasta þingi Alþýðu- sambands Islands eru núað koma í ljós. Um áramótin var öllum starfsmönnum á aðalskrifstofu sambandsins sagt upp störfum. En það voru þrir Alþýðuflokks- menn og einn Sjálfstæðismaður. Við störfum þessar manna tóku svo kommúnistar og handbendi þeirra með hinn nýkjörna forseta sambandsins á toppinum. Það hefur þannig orðið hlut- verk Hannibals Valdimars- sonar, sem enn situr á Alþingi sem þingmaður Alþýðuflokks- ins að standa fyrir brottrekstri nokkurra Alþýðuflokksmanna af skrifstofum heildarsamtaka verkalýðsins en leiða komm- únista þar til sætis í stáðinn. Kommúnistar munu nú hreiðra um sig innan Alþýðu- sambandsins að nýju enda þótt þeir séu í miklum minni- hluta innan verkalýðssamtak- anna í landinu. Enn einu sinni hafa þeir getað notað nokkra „nytsama sakleysingja" sér til framdráttar. Arið 1943 hófu lýðræðissinnuð öfl í íslenzkum verkalýðsfélög- um um land allt með sér sam- vinnu. Tilgangur hennar var að hrinda vóldum kommúnista í Alþýðusambandinu, en þeir höfðu þá stjórnað því í nokkur ár. Með einhuga baráttu tókst lýðræðis- sinnum að koma kommúnistum á kné. Þeir töpuðu stjórn Alþýðu- sambandsins. Ný stjórn, sem fyrst og fremst hafði hagsmuni launþega að leiðarljósi tók þar við völdum. Var hún skipuð mönnum úr bllum lýðræðis- flokkunum. Þetta samstarf um stjórn Al- þýðusambandsins gafst vel. Og lýðræðissinnuðu fólki innan þess var ljóst, að það var nauðsyn- legt. En kommúnistar hömuðust gegn því. Þeir vildu geta not- að heildarsamtök verkalýðs- ins áfram sem verkfæri í pólitískri valdastreitu sinni. En um langt skeið varð þeim ekkert ágengt. Fylgi þeirra hélt áfram að þverra í hverj- um kosningum og pólitísk eyðimerkurganga þeirra var hafin. A s. 1. sumri sá þáverandi for- maður Alþýðuflokksins, að hann myndi velta út úr áhrifastöðum í flokki sínum. En þeim kostum vildi hann ekki una. Hann hóf því samninga við kommúnista um samstarf innan verkalýðssam- takanna. Var sú ráðabreytni í beinni andstöðu við mikinn meirihluta Aibýðuflokksmanna. En er á Alþýðusambandsþing kom fengust tæplega 30 Alþýðu- flokksmenn af um 130, er þingið sátu, til þess að leggja út í ævin- týrið. Það nægði til þess að tryggja kommúnistum og hand- bendum þeirra völdin, sem þeir nú nota til þess að „gera hreint" á skrifstofum Alþýðusambands- ins, reka þá starfsmenn, sem stjórn lýðræðissinna réði þangað og setja „einingarmenn" í stað- inn. Kommúnistar munu að sjálf- sögðu halda áfram að tapa fylgi og trausti meðal íslenzks al- ihennings. En fyrrverandi for- sungm höfum þá einnig í mörg horn að þarna heyra marga mikilhæfa og gildi og eru jafnframt leikræn líta. Við verðum að renna búð úr þekkta söngvara. Þá var og leik- Það hefur aldrei freistast til að búð til innkaupa og þegar því er ur filharmonisku hljómsveitar- láta eftir kenjum fólksins og því lokið og heim er komið, verðum jnnar í Berlín undir stjórn Sir alltaf borið merkið hátt. Þetta ^við að rétta hjálpandi hönd við Thomas Beecham's, framúrskar- hefur orðið til þess að mikilhæfir svo margt og margt. Og svo koma' andi góður. ¦— Ef dæma má eftir leikarar hafa sóttzt eftir að starfa blessuð jólin og þá koma góðir .þvi( sem nu er ag gerast á sviði við leikhúsið og hafa unnið þar hefur vinir * neimsókn eða þá að kallað Þjóðleikhússins okkar, þá verður af lifandi áhuga. er á mann til vina og nágranna. vonandi ekki langt að bíða þess, j Þær verða því stopular stundirn-|að vig verðum þess umkomnir að ' HAMLET taka til sýningar óperu á borð við. JÓLALEIKRIT útvarpsins var að „Töfraflautuna". Svo furðulega þeSsu sinni hið stórbrotna leikrit mikið hefur okkur orðið ágengt að Shakespeares, „Hamlet", flutt því er óperusýningar snertir, á mánudaginn 27. desember, undir þeim stutta tíma sem liðinn er frá stjórn Þorsteins ö. Stephensens. er fyrsta óperan var sýnd hér með Aðeins fyrri hluti leikritsins var íslenzkum söngvurum. | þó þarna fluttur, en seinni hlutinn Þennan sama dag las Karl Guð- fluttur síðar. Leikendur í aðalhlut- mundsson leikari, stutt erindi um verkunum voru: Lárus Pálsson Abbey-leikhúsið í Dyflinni, eftir sem Hamlet, Gestur Pálsson kon- Lárus Sigurbjörnsson rithöfund, ungurinn, Regína Þórðardóttir en leikhús þetta er fimmtíu ára drottningin og Margrét Guðmunds um þessar mundir. Af þessu er- dóttir Ofelia. Leikendur fóru yf- drottnan kommúnista í sam- hinni gkemmtiiegu og fögru óperu'indi Lárusar gætum við mikið irleitt mjög vel með hlutverk sín, tökum þess. Völdum komm- „Töfraflautan" eftir Mozart, með lært. Þetta litla leikhús, sem búið en mörgum hlustendum þótti mið- ánista verður ekki hrundið skýringum Guðmundar Jónssonar hefur við húsakynni lítið stærri ur, að leikritið skyldi ekki flutt í maður Alþýðuflokksins gert eindregna tilraun til þess að hjálpa þeim í erfiðleikum þeirra. Einnig hann hefur fengið nokk ur laun fyrir þá að heita framkvæmdastjóri Al- þýðusambandsins og fær það starf allvel borgað. En kommún- istarnir fá í staðinn að móta stefnuna. Það kom í þeirra hlut. Öllu lýðræðissinnuðu fólki ar, sem hægt er að sitja við út- hjáíp'Hannlær v^Pstækið og hlusta á allt það goðgæti, sem utvarpið ber a borð fyrir hlustendur þessa daga. Og vitanlega hljóta þessir þættir mín- ir að bera þessa arna merki og vona ég að lesendur mínir virði mér það á betri veg. innan verkalyðssamtakanna < Á ANNAN , JÓLUM er það ljost, að það verður að ÞENNAN dag Mustaði ég á mið- efla samvinnu sma og taka degistónleikana mér til mikillar á- upp einarða baráttu gegn yfir- næg|u Voru þá fluttir þættir úr nema með samstilltum átökum andstæðinga þeirra. Allir lýð- ræðissinnar verða að leggja þar hönd að verki. íslenzk verkalýðssamtök mega ekki til lengdar verða hreiður um- boðsmaiina erlendrar einræðis klíku, sem lætur sig hagsmuni íslenzkra launþega engu skipta. Sjálfsfæðisfélögii. í Reykjavík SJÁLFSTÆÐISFÉLÖGIN hér í Reykjavík hafa allt frá síðustu alþingiskosningum haldið uppi I mjög öflugri og fjölþættri starf- semi. Hefur það verið mjög áber- andi á þessu tímabili, hve allar samkomur þeirra hafa verið vel sóttar. Tugir og hundruð manna, karla og kvenna úr öllum stétt- um bæjarfélagsins hafa gengið í félógin á svo að segja hverjum fundi þeirra. Skiptir það fólk nú þúsundum, sem gengið hefur í félögin á s.l. einu og hálfu ári. Um það þarf ekki að fara í neinar grafgótur, að þessi fjölg- un í flokksfélögum Sjálfstæðis- manna er greinileg sönnun þess, að flokkur þeirra er í miklum uppgangi í bænum. Fleira og fleira fólki verður það ljóst, að Sjálfstæðisflokkurinn er brjóstvórn framfara- og frelsis- afla með þjóðinni. Þessvegna bætast honum stöðugt nýir liðs- menn, bæði ungt fólk sem er að mynda sér sjálfstæðar skoðanir á þjóðmálum og eldra fólk, sem yfirgefur aðra flokka, er það hefur orðið fyrir vonbrigðum af. Sjálfstæðismenn um allt land fagna þessari eflingu flokkssam- taka sinna í höfuðborðinni. í Reykjavík hefur fylgi Sjálfstæð- isstefnunnar alltaf staðið traust- ustum fótum. Þar hefur fólkið haft tækifæri til þess að sjá hana í framkvæmd þar sem Sjálfstæð- isflokkurinn hefur haft hreinan meirihluta í bæjarstjórn borgar- innar. Hvergi hafa framfarirnar orðið meiri en einmitt þar. Hvergi hefur verið unnað að um- bótamálunum af meiri fyrir- hyggju og víðsýni. Það er vegna alls þessa, sem óperusöngvara. Var óperan Velvakatidi ókrifar: R1 „Fræbauk" við jólatréff. EYKVÍKINGUR einn, sem skrifar undir nafninu „Skóg- arþröstur", hefir komið fram með hugmyndina, sem frá grein- ir hér á eftir. Bréf hans er á þessa leið: „Kæri Velvakandi! Þegar ég hlustaði á ræðu norska sendiherrans, er hann af- henti borgarstjóranum í Reykja- vík hina vinsamlegu gjöf Osló- borgar, jólatréð á Austurvöll, þá kom mér í hug, hvort það væri ekki viðeigandi, að við Reykvík- af- en Iðnó, hefur hlotið mikla frægð heild. Þessu varð því miður ekki við komið eins og á stóð. Sama kvöld söng sendiherrafrú Lisa-Britta Einarsdóttir Öhrvall, í dómkirkjunni með orgelleik dr. Páls Isólfssonar, fimm lög eftir Bach, aríu eftir Hándel og aríu eftir Mendelssohn. Var söngur frúarinnar með miklum ágætum. Því næst léku þau Einar Vig- fússon og Jórunn Viðar saman á cello og píanó, sónötu í g-moll op. 65 eftir Chopin. Var ánægjulegt að heyra ágætan leik þeirra. framkvæma hana að sinni, en hver veit, nema við fáum jólatré á Austurvöll einnig næsta ár — og það næsta. Þá væri ráð að taka hana til athugunar. Þakkar fyrir útvarps- dagskrána á gamlárs- kvöld. ÆRI Velvakandi! Um leið og ég þakka þér fyrir dálka þína á liðna árinu langar mig til að biðja þig, að færa Ríkisútvarpinu svo góðar þakkir eins og þú hefir góð orð til fyrir dagskrána á gamlárs- kvöld —¦ og reyndar síðan vetrar- dagskráin byrjaði. K ingar og aðrir staðnæmdust við þetta tré, ekki aðeins til að horfa á Ijósadýrð þess, heldur til að leggja nokkra skildinga í „fræ- bauk". H Tveggja krónu happdrætti. UGMYND mín er sú, heldur skógarþröstur" áfram, að hjá jólatrénu yrði komið upp sjálfsala með tveggja króna happ drætti, sem dregið yrði í, þegar tréð væri tekið niður og í þessu happdrætti væri aðeins einn vinningur: fallegar ljósastikur með áletruninni, „Jólalundur 19—". Þeim peningum, sem söfnuðust þannig yrði svo varið til að gróð- ursetja trjáplöntur á ákveðnum almenningur í Reykjavík fylk- . bletti, annað hvort hér í ein- ir sér um samtök Sjálfstæðis- | hverjum skrúðgarði bæjarins eða á Heiðmörk og þessi blettur yrði kallaður „Jólalundur". Nýársdag, 1955, „Skógarþröstur". Hætt er við, að þessi hugmynd manna í stöðugt vaxandi mæli. En margt bendir til þess að víðsvegar út um land sé svipuð saga að gerast. Sjálf- stæðisflokkurinn er að vinna á með þjóðinni. Glundroða- flokkarnir eru á Undanhaldi. „Skógarþrastar" komi nokkuð seint fram til að hægt verði að ORGELTÓNLEIKAR Dr. PÁLS ÍSÓLFSSONAR ATHYGLISVERÐASTI dagskrár- liður útvarpsins þriðjudaginn 28. desember voru orgeltónleikar dr. Páls Isólfssonar, fluttir af plöt- um. Lék dr. Páll, sem kunnugt er s. L vor, inn á sex plötur í Allra- sálnakirkjunni í London á vegum His Masters Voice, tónverk eftir Bach í tilefni af sextugsafmæli sínu. Hlaut hann, sem vænta mátti, Af gomlum vana langaði mig a mikið ]of fyrir ^ ^ . hJnu ball þetta gamlarskvold, en nu stórrnerka músiktfmariti ))The var það svo dýrt, að við gátum Gramopnone« j Londonj enda er það ekki. Aðgongumiðinn kost- ]eikur hans á þessunl piötum stór. aði 200 krónur fyrir parið — og svo ölflaskan á 10 krónur! Við, sem erum barnamenn höfum ekki efni á slíku — en útvarpið bætti það allt upp. Einu sinni, eins og þú ef til vill manst, gat Vilhjálmur Þ. Gísla- son ekki komið í útvarpið til að flytja annál ársins á gamlárs- kvöld. Þá fannst okkur vanta mikið, en sem betur fór kom hann núna með annálinn — áreiðanlega öllum kærkominn. Með beztu kveðju. Verkakarl í Keflavík". glæsilegur. Tónverk þau, sem flutt voru þessu sinni í útvarpið, voru Preludía og fúga í Es-dúr og Pastorale og Tokkata í d-moll, hvort tveggja mikil og fögur tónverk. Á GAMLÁRSDAG AÐ LOKNUM nýárskveð.jum þenn an siðasta dag árSinS, fór fram aftanSöngur í Laugarnesskirkju, þar sem séra Árelíus Níelsson predikaði, en Helgi Þorkelsson lék á orgelið. Var það hátíðleg at- höfn og ræða séra Áreiíusar hin Imerkasta. —¦ Síðar fóru fram tón- ViII jazz-þátt í útvarpið. leikar og var flutt hið athyglis- SVO er hér önnur rödd um út- verða tónverk Jóns Nordals, Ása, varpið. Hún kemur frá „Jazz- Signý og Helga, lagaflokkur fyr- unnanda". ir fiðlu og píanó. Léku þeir Björn „Það er eindregin ósk mín — Ólafsson og Wilhelm Lanzky- segir hann — að tekinn verði 0tto (af segulbandi?). Tónverk upp aftur jazz-þáttur sá, sem Þetta er mjög skemmtilegt og ber Ríkisútvarpið flutti fyrir nokkr- fagurt vitni hæfileikum hins um árum. Þessi þáttur var mjög un&a tónskálds. — Þá var flutt vinsæll meðal unga fólksins og hin fa^ra kantata Bach's „Vor finnst mér ekki sanngjarnt að leggja hann niður, þegar tekið er tillit til þess að flestir dagskrár- liðir virðast ætlaðir eldri hlust- endum. — Jazz-unnandi". 5>^ Skynsemin veitir öryggi. Guð er borg", með söng útvarps- kórsins og leik hljómsveitar. Dr. Páll ísólfsson lég á orgel. Ein- söngvarar voru: Guðrún Tómas- dóttir, Kristín Einarsdóttir, Magnús Jónsson, Egill Bjarnason og Brynjólfur Ingólfsson. Þetta rismikla verk naut sín ekki sem skyldi þar eð upptakan (plötur) var mjög gölluð. RÆÐA FORSÆTISRÁÐHERRA SÍÐAR þetta sama kvöld flutti forsætisráðherra, Ólafur Thors, snjalla ræðu til þjóðarinnar. Rakti Framh. á bls. 11

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.