Morgunblaðið - 30.06.1955, Page 6

22
MORGUNBLAÐIÐ
Fimmtudagur 30. júní 1955
I
Ríðandi á leiðinni frá Laugarvatni að Geysi,
Mikil ánægja ríkti meðal
norska skósræklarfólks-
O
ins yfir dvölinni hér
•
.— ÞETTA er mesta ævintýri lífs
míns, sagði norska stúlkan Kari
Skarstein frá Molde. Hún var ein
af þeim 52 Norðmönnum sem
komu hingað til lands á dögunum
í skiptiför skógræktarfólksins. Ég
hef aldrei farið í jafn skemmti-
legt ferðalag og ég mun minnast
þessara daga hér á íslandi alla
xnína ævi, bætti hún við.
'Þetta sagði stúlkan Kari Skar-
Stein, og siíkt hið sama sögðu
Fararstjóri norska skógræktar-
fólksins, Thomas Solem frá
Selbu.
margir aðrir við blaðamann
Morgunblaðsins, sem fylgdist
með norska skógræktarfólkinu
nokkra síðustu dagana, sem það
dvaldist hér á landi. Þetta var
hýrlegt fólk og framúrskarandi
ánægt. En það var líka mjög dug
legt við að planta trjáplöntunum
hVar sem það var að því.
—★—
Hópnum var skipt í tvennt
þegar það fór frá Reykjavík og
dvaldist annar hópurinn nokkra
daga við plöntun á Laugarvatni,
en hinn að Geysi. Síðan var skipt
yfir og farið ríðandi leiðina milli
Laugarvatns og Geysis. Á hvor-
um stað var plantað rúmlega 10
þús. plöntum og má það sannar-
lega kallast ágætt. Þá vann það
og að plöntun í landi Skógræktar |
félags Árnesinga að Snæfoksstöð
um ásamt um 70 Árnesingum. |
Þetta var fólk á ýmsum aldri
og úr hinum ýmsu stéttum þjóð-
félagsins. Þar var kaupmaður,
John Bakk frá Sunndalsöra, geð-
þekkur maður og fróðleiksfús um
land okkar og þjóð. Þar var skrif
stofustjóri, vinnustúlka, kennari,
skólanemar, skógræktarfræðing-
ur o. fl. o. fl.
Flest allt fólkið var félagar í
Ungmennafélagssamtökunum í
Noregi, en þau sáu um val á fólki
til fararinnar.
—★—
Fólkið var vel útbúið til ferða-
lagsins og hafði m. a. með sér
svefnpoka. En norsku piltarnir
voru ákaflega hrifnir af úlpun-
um okkar skinnfóðruðu og
keyptu nokkrir þeirra sér úlpu
hér. — Okkur verður ekki kalt í
vetur í úlpunum, sögðu þeir og
brostu út undir eyru af ánægju.
Slík flík fæs-t ekki í Noregi og
enginn vafi á því að íslenzku úlp-
urnar yrðu mjög eftirsóttar ef
þær væru fluttar inn þar.
— Það er vandvirkt við plönt-
urnar, þetta norska fólk, sagði
Hákon Bjarnason skógræktar-
stjóri við mig. Hann var farar-
stjóri hér fyrir höna Skógræktar
innar. Honum fórst sú stjórn vel
úr hendi og gerði allt sem í hans
valdi stóð til þess að gera skóg- j
ræktarfólkinu dvölina hér sem i
eftirminnilegasta.
—★—
Norðmönnunum var ekið að
Gullfossi og austur í Fljótshlíð j
að Múlakoti og Tumastöðum, !
hvar það skoðaði skógræktar- :
stöðvarnar. Það var líka farið
með það í stuttar gönguferðir um
nágrenni Geysis og Laugarvatns.
Því voru sýnd svæðin þar sem
norska skógræktarfólkið, sem
hingað kom árið 1949, plantaði
trjám í. Voru þau orðin allstór og :
áberandi í hlíðunum inni í Hauka
dal. Þar heitir nú Austmanna-
hlíð, sem gróðursett var þá. Eftir
svo sem 5 ár verða þau tré orðin
mannhæðarhá.
Unnið að plöntun að Laugarvatni. Guðmundur Fálsson stjórnaði
þeim flokknum, sem þar dvaldist.
(Ljósmyndirnar tók Har. Teits.) j
ii! viðbóiar
Ræði íslendingar og Norðmenn unnu að plöntuninni að Snæfoks-
stöðum í Grímsnesi. Þar stjórnaði form. Skógræktarfél. Árnes-
inga, Ólafur Jónsson, kaupmaður á Selfossi. Um kvöldið bauð
Skógræktarfélagið til kvöldverðar í Tryggvaskála og á eftir var
dansað af miklu fjöri.
Þrjár norskar blómarósir í skóginum í Múlakoti. Sú, sem er lengst
t. v. er stúdína, sú næsta menntaskólanemi og sú þriðja vinnur
í vefnaðarverksmiðju.
— Við verðum að koma aftur
eftir 20 ár og sjá trén sem við
höfum gróðursett hér á íslandi,
sögðu margir Norðmannanna. Þá
verða trén okkar orðin stór og
falleg, sögðu þeir.
—★—
— íslenzki maturinn er mjög
góður, sagði Birger Larentzen,
en hann er skrifstofumaður hjá
bæjarverkfræðingnum í Kristian
að skipta um dömu og sá sem
við kústinn dansaði á að reyna
að ná sér í stúlku. Þannig verður
það alltaf einn stakur sem dans-
ar við kústinn. Þetta er sérstak-
lega skemmtilegur dansleikur og
fjörgar fólk vel. Einnig voru sung
in bæði norsk og íslenzk lög. Guð
mundur Pálsson hafði kennt
hópnum að syngja Á sprengi-
sandi og það var óspart á að
syngja: Ríðum, ríðum rekum yfir
sandinn....
—★— .
Það er enginn vafi á því, að
við höfum eignast góða vini, sem
munu bera okkur vel söguna þeg
ar heim kemur, þar sem þetta
fólk er. Það var þakklátt fyrir
það sem gert var fyrir það.
Slíkar skiptiferðir hafa tekizt
með afbrigðum vel og óskandi að
þær leggist aldrei niður.
— ht.
Genf býr sig undir
•Tohn Bakk kaupmaður frá
Sunndalsöra. „Fögur er hlíðin“,
sagði hann um leið og þessi
mynd var tekin í skógræktar-
landinu í Haukadal.
sundi. Heima í Noregi borðum
við ákaflega mikinn saltmat, hélt
hann áfram. Við borðum brauð á
morgnana, saltkjöt eða saltfisk
um hádegið og brauð á kvöldin.
Við borðum fremur lítið af nýju
kjöti og við reykjum ekki nema
svínakjöt.
Og það voru fleiri sem höfðu
orð á því við mig, að þeim þætti :
maturinn hér góður. Enginn Norð
mannanna hafði bragðað reykt
lambakjöt fyrr en hér. Þeim þótti
það líka góður matur.
■—★—
Á kvöldvökunni var dansað. j
Það var farið í marsa, en þeir j
eru ólíkt skemmtilegri hjá Norð
mönnum heldur en okkur. Svo
var dansaður svonefndur „Kústa-
vals“. Þá dansar einn karlmaður
við kúst, en músikkinni er svo
skyndilega hætt og þá eiga allir
manna fjórveldanna
Genf, 18. júní: —
TOPPARNIR" munu koma
saman til funda í gömlu
Þjóðabandalagsbyggingunni þ. 18.
júlí eða eftir réttan mánuð
Þegar er hafinn mikill undir-
búningur í Genf undir móttöku
hinna æðstu manna stórveldanna.
Sérstakur erindreki frá Banda-
ríkjunum er að leita að hæfilegri
höll í útjaðri borgarinnar, þar
sem auðvelt er um allar venju-
legar öryggisráðstafanir, fyrir
Eisenhower, forseta Bandaríkj-
anna.
Sir Anthony Eden, forsætisráð
herra Breta, ætlar að búa í stórri
höll, sem Leopold Belgíukonung-
ur hafði til umráða, er hann var
landflótta í Sviss.
Rússar eiga stóra höll rétt á
bak við Þj óðabandalagshöllina
og þar munu sennilega búa
Bulganin marskálkur og Molo-
toff, utanríkisráðherra.
Búist er við þvi, að meira en
1000 blaðamenn, útvarpsó- og
sjónvarpsmenn komi til stórvelda
fundarins í Genf.
Á REYKJAVÍKURTJÓRN hafa
þau ánægjulegu tíðindi gerst, að
álftahjón, sem þar hafa verið frá
því í fyrravor, nema hvað þau
hurfu þaðan nokkrum sinnum i
vetur, þegar frostharðast var, •—
hafa átt unga í hólmanum I
syðstu tjörninni, þar sem þau
byrjuðu á sinni hreiðurgerð rétt
fyrir mánaðamótin apríl—maí og
það, sem merkilegast er, þau hafa
eignast sex unga, sem mun mjög
óvenjulegt, því fróðir men^ telja
að álftahjón sem búa við frelsi
og víðáttu heiðavatnanna ís-
lenzku,s jáist sjaldan með fleiri
en tvo til þrjá, í mesta lagi fjóra
unga, og bendir þetta til þess,
að álftahjónunum vegni ekki sem
verst hér í skjóli okkar Reyk-
víkinga.
Þar sem minnzt var á það i
Morgunblaðinu 14. þ. m., að
þetta væri í fyrsta sinn að álfta-
hjón ættu unga á Reykjavíkur-
tjörn, er rétt að leiðrétta það, og
benda á, að í borgarstjóratíð
Knud Zimsen, ekki man ég þé
hvaða ár það var, bauð Loftur
heit. Guðmundsson ljósmyndari
honum álftahjón, sem hann Loft-
ur hafði fangað austan fjalls,
þekktist borgarstjóri þetta boð
Lofts, hafandi það í huga, að gera
tilraun með að hafa þessa tign-
arlegu og fögru fugla hér á
Reykjavíkurtjörn, og gera fugla-
lífið þar fjölbreyttara til yndis
bæjarbúum Voru þessir fuglar
í fyrstu vængstífðir, og það tókst
að hafa þá hér á Tjörninni að
‘minnsta kosti ein þrjú vor og
sumur, með því að þeir voru
fluttir að haustinu til upp að Ála-
fossi, og svo þaðan aftur að vor-
inu, en eitt vorið á þessu tíma-
bili skeði það, að þessi álfthjón
eignuðust þrjá unga hér á
tjörninni, og mega þeir þá senni-
lega teljast þeir fyrstu, sem þar
fæðast. Gekk uppeldi þessara
unga vel vfir sumarið, og um
haustið hurfu þeir á brott, fleyg-
ir og frjálsir, og sáust hér í fá
skipti eftir það. Álftahiónin fóru
svo sömu leið eftir að þeim höfðu
vaxið vængir að nýju. — Knud
Zimsen lét byggja og laga í
kringum syðstu tjörnina, ásamt
ögrum miklum byrjunarfram-
kvæmdum í Hljómskálagarðin-
um og setja þar hinn gróður-
sæla hólma sem nú hefur orðið
griðastaður álftahjónanna okkar
í vor, þar sem þau hafa lifað og
lifa sinu frjósama og farsæla
hjónalífi, með ungana sína sex.
Hvernig fer um líf og líðan
þessarar fuglategundar, álftanna
á Reykjavíkurtjórn í framtíðinui
vil ég engu spá, þó get ég varla
hugsað mér svani syndandi á
syðstu tjörninni, því ég get ekki
betur séð, en að hún sé að verða
ótýndur forarpollur. En vonandi
, tekst álftahjónunum nú að koma
ungunum sínum öllum til flugs
fyrir haustið, svo peir geti flogið
á víðari og björgulegri slóðir,
þegar hinn kaldi og ömurlegi
vetur legst um hólmann þeirra í
litlu tjörninni. En ekki þykir mér
ólíklegt að þessi álftahjón, sem
nú hafa eignasí hér sex unga,
myndu oftar hyggja hér á hreið-
urgerð, ef þau finna, að þau eru
'ekki með öllu látin afskiptalaus,
en reynt að fylgjast með þeim
og hlúa að þeim eftir föngum.
Kjartan Ólafsson.
Kvenfélagið Hvö! í
Sandgerði 10 ára
SANDGERÐ, 21. júní: — Kven-
félagið Hvöt í Sandgerði hélt
hátíðlegt tíu ára afmæli sitt síð-
astliðinn sunnudag. Ræðu hélt
Aðalsteinn Teitsson, skólastjóri.
Hófið fór mjög vel fram, og
var sungið og dansað til kl. 2
um nóttina.
Þess skal getið að á annan 1
hvítasunnu var fermt í Hvalsnes-
kirkju og gaf Kvenfélagið Hvöt
þá 20 fermingarkyrtla. — AxeL