Morgunblaðið - 24.11.1955, Blaðsíða 4

Morgunblaðið - 24.11.1955, Blaðsíða 4
' 20 MORGUNBLAÐIÐ Fimmtudagur 24. nóv. 1955 1 «&5^<0=<&=iQ=>rfS»"«ft£*P,*i-«ö^^ ff=MOi^Cffln-««P'«Ci=»«J:»«C5=rf£rV(^^ ^Jsvenhióoin — ^rreimilió &e**G**^£*«Z=*Cr~rh^G»*Z^^ r^^i^fl^i^^Cíi^^Siré^^ Virniustofan er í dagstöfimiii og þar érti framleiddir tízkueyrnalokkar sem krefjast geysimikillar nákvæntni FYRIR um það bil 5 mánuðum komu hingað til landsins ung íslenzk hjón, sem stundað hafa nám erlendis s.l. 3 ár. — Skömmu eftir komu þeirra hing- að fór að bera á nýrri tízkuvöru ó markaðinum, geysifallegum eyrnalokkum. Var fengur að fá jpú, þvímikill skortur hefur verið I leiðslu skart- og skrautmuna úr smelti. Stundaði hún nám í eitt ár við Metiers D'Art, sem er deild í sambandi við Sorbonne- háskólann, og því næst fór hún á iistaskóla í Vínarborg. Féll henni betur að vera þar og var þar í 2 ár. — Eiginmaður henn- ar, Hreinn hefur hins vegar lagt Eyrnalokkarnir i Hér eru tvö synishorn af smelti-eyrnalokkum. á fjölbreytni í íslenzkri fram- 'íeiðsiu á sviði eyrnalokka. Þessi ungu hjón eru frú Sigrún Gunn- iaugsdóttir og Hreinn Steingríms- son, og hafa þau „vinnustofu" sína í dagstofunni heima hjá sér. Kvennasíðan heimsótti þau og skoðaði sér til mikillar ánægju framleiðsluna og aðferðir við hana. NÁMSFERILLINN Frú Sigrún, sem er mjög að- laðandi, ung kona og hefur mikla listamannshæfileika, hóf lista- r\km sitt í Handíðaskólanum hér fyrir nokkrum árum. Lagði hún þar stund á teiknun og listmálun. Síðan hvarf hún til Parísar til frekari náms og hafði þá sérstak- lega í huga að kynna sér frarn- stund á hljómlistarnám, en nem- ur nú listgrein þessa af konu sinni og aðstoðar hana eftir beztu getu við firamleiðsluna. NÁKVÆMNISVINNA Framleiðsla þessi, sem er al- gjörlega ný af nálinni hér á landi, er mikil nákvæmnisvinna. Þarf til hennar ýmiss konar verk- færi, bæði þau sem gullsmiðir, úrsmiðir og meira að segja járn- smiðir nota. — Fyrsta stigið er að hugsa sér hvernig gripurinn, við skulum segja t.d. eyrnarlokk- urinn, eiga að vera í lögun. Hafa þau alltaf farið eftir hugmynd- um, sem „komið hafa í það og það skiptið", sjaldnast teiknað mótið áður. — Þá er mótið skorið út úr koparplötu, hamrað til og Fiskur er liiwi beztí veizlukostu Keg! að nota alpop í sjálfstæða rétfi FISKUR hefur ætíð þótt hinn bezti veizlukostur, og hann hefur sérstakan kost fram yfir annan veizlumat, hann er ódýr, a m. k. miðað við kjötmeti allt. Hér á eftir fara nokkrar fiskrétta- uppskriftir. STEIKT RAUÐSPRETTUFLOK ME» TÓMÖTUM 8—10 rauðsprettuflök, egg og sáldur, steikarafeiti, sveppir (þeim má sleppa), tómatar, ÆÍtrónur og e.t.v. pétursselja. Fiskflökunum er velt upp úr eggjunum og síðan upp úr sáldr- inu (raspinu), þá eru þau steikt í feitinni, flökin því næst látin á fat, sem haldið er heitu. Svepp- irnir eru steiktir í heilu lagi (ef þeir eru notaðir) og er raðað í kringum flökin ásamt tómat- sneiðunum. Síðan er fiskurinn skreyttur með sítrónusneiðum og pétursselju. — Einnig má steikja tómatana í hálfu lagí. GOMSÆTAR FISKIBOLLUR 250 gr soðinrt fiskúr, 50 gr hveiti, 50 gr smjörlíki, 3 dl fiski- soð, 2 tsk. hökkuð pétursselja, 200 gr kartöflustappa, dál. hveiti, egg ci sáldur (rap). Fiskurinn er hreinsaður vel af roói og beinurn. Smjörlíkið og hveitið er bakað vel upp með soðinu og suðan látin koma vel upp, jafningurinn er síðan salt- aður og pétursseljunni og kart- öflustöppunni blandað saman við ásamt muldum fiskinum. Þetta er látið sjóða vel, síðan hellt á fat og látið kólna. Þegar „deigið" er orðið vel kalt eru stungnar út Frh. á bls. 31 smíðað, og það getur vissulega verið mjög erfitt. — Litarefnið, sem kemur til þeirra eins og stór- gerð möi, er mulið í mortéli, og síðan leyst upp í v.atni. Litar- efninu er því næst makað á kop- arinn og er það bæði seinlegt og vandasamt verk. Áferðin verður að vera jöfn, annars verður eyrn- arlokkurinn mishæðóttur, síðan verður að láta litinn þorna, þar til hann verður eins og örfínn sandur ofan á koparnum, og þá er komið að brennslunni. — Ofn- inn sem þau hafa nú, er i lögun eins og miðlungspottur, en inni í honum er ekki rúm hema fyrir eina lokka, og í flestum tilfell- um ekki nema einn lokk, þyí að þeir eru svo stórir. Þarna eru þeir brenndir, fyrst bakhliðin, hún er svo látin kólna, en þá er framhliðin orðin brennd (oxider- uð) líka og verður að hreinsa hana úr sýru áður en liturinn er borinn á og hún brennd. Eins og sjá má krefst þessi framleiðsla sérstakrar nákvæmni og þolinmæði, og oft kemur fyrir að ef lokkarnir eru teknir úr ofn- inum og t.d. látnir á ískaldan stað, springur smeltið og þá verð- ur að brenna þá aftur. Brennslutíminn er algengastur 2—3 mínútur, en er þó nokkuð mismunandi eftir því um hvaða lit er að ræða. En hitinn í brennsiuofninum er gífurlegur, 900—1000 stig. Sumir litir þurfa allt upp í fjögurra mínútna brennslu. Frh. á bls. 31 Hinn 19. nóvember s. 1. var liðið eitt ár frá því að frú Ingibjörg Þorsteinsdóttir opnaði verzlun sína á Skólavörðustíg 22A. Hafði hún einnig stækkað verzlun sína nokkuð og í því tilefni bauö' Ingibjörg blaðamönnum og öðrum gestum til sín. Verzlunin, sem Ingibjörg hefur sjálf gert uppdrætti að, er hin allra vistlegasta og smekklegasta. Hefur hún á boðstólum allar tízkuvörur fyrir kvenfólk, svo sem föt, snyrtivörur og hina smekk- legu smelt-eyrnalokka, sem frú Sigrún Gunnlaugsdóttir smíðar. — Áður en Ingibjörg opnaði verzlun sína rak hún saumastofu á sama stað, en nú hefur hún verið lögð niður, eða starfar ekki nema lítillega í sambandi við verzlunina. — Á myndinni stendur Ingibjörg, aðaleigandi og verzlunarstjóri í verzluninni. (Ljósm. Mbl. Öl. K. M.) Hvíti litur hrúðarkjólsins er vörn gegn hinu vonda Áður fyrr bar aoeins brúðurin hring FYRIR skömmu var þess getið í fréttum að aldrei hefðu verið fleiri hjónavígslur hér á landi en s.l. ár. Dettur manni þá ósjálfrátt í hug ýmislegt, sem stendur í sambandi við brúðkaup, t. d. klæðn- aður brúðarinnar, sem verður helzt að vera óað- finnanlegur, — veizlan, ef einhver er, og allar brúðkaupsvenjur og siðir, sem stundum er alls ekki skeytt neitt um. En í raun og veru ættu sem flestir að fara eftir gömlu brúðkaupsvenjunum, — þær gera brúðkaupið eftirminnilegt, — hver vill ekki muna vel eftir brúðkaupinu sínu — von- andi tekur enginn þátt í því nema einu sinni. VARÐVEITA BRÚÐINA FYRIR ÞEIM VONÐA Brúðarkjólarnir hafa ekki alla tíð verið hvítir á lit. Á Norðurlöndum hefur brúðurin verið íklædd hvítu á brúðkaupsdaginn í um það bil 150 ár. — Nokkru áður var Frakkland búið að taka hvíta litinn sem lit brúðurinnar og breiddist hann þaðan út til annarra landa. Búðarslörið var í upphafi ætlað til þess að varð- veita brúðina fyrir hinum „vonda", en á brúðkaupsdaginn var talið að hún væri í mestri I hættu fyrir honum! Áður en hvítu kjólarnir komu . \ til sögunnar íklæddust brúðirnar \, sparikjólunum sínum en hengdu \ utan á sig eins mikið af skart- gripum og komið var við. Sér- lega var nauðsynlegt að hafa ein- Frh. á bls. 31

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.