Morgunblaðið - 20.05.1965, Page 22

22
MORCUNBLAÐIÐ
Fimmtndagur 20. maí 1965
Öllum vinum mínum og velvildarmönnum, sem vott-
uðu mér vinsemd með heimsóknum, viðtölum, símskeyt-
um, bréfum, blaðagreinum, gjöfum eða tjáðu mér á ein-
hvern hátt hlýhug sinn í sambandi við sjötugsafmæli
mitt 10. þ.m. — þakka ég innilega og óska þeim af
alhug velfarnaðar.
pt. Reykjavík, 20. maí 1965
Karl Kristjánsson frá Húsavík.
Alúðarþakkir fyrir auðsýnda vináttu á sextugsaf-
mæli mínu.
Björn Bjarnason.
Hjartans þakkir til allra sem glöddu okkur á gull-
brúðkaupsdegi okkar með gjöfum, blómum og skeytum.
Guð blessi ykkur öll.
Sigurlaug og Guðmundur Waage.
Stúlka
óskast til ræstinga í sumarbúðum þjóðkirkjunnar
að Kleppjárnsreykjum. Uppl. gefur séra Hjalti Guð-
mundsson sími 12553.
Móðir okkar
INGIBJÖRG JÓNSDÓTTIR
Fjalli, Skeiðum,
andaðist í sjúkrahúsinu á Selfossi 18. þessa mánaðar.
Börnin.
Jarðarför mannsins míns, föður okkar og tengdaföður,
KRISTINNS PÉTURSSONAR
blikksmíðameistara,
fer fram frá Fríkirkjunni næstkomandi föstudag 21. þ.m.
kl. 1,30. Bóm eru vinsamlegast afþökkuð, en þeir, sem
vildu minnast hins látna eru beðnir að láta það renna til
líknarstofnana.
Guðrún Ottadóttir, börn og tengdabörn.
Bróðir okkar
GUNNLAUGUR M. JÓNSSON
verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni föstudaginn 21.
þ.m. kl. 1,30. — Blóm vinsamlega afþökkuð.
Sigurður Jónsson,
Lárus G. Jónsson,
Málfríður Jónsdóttir,
Ragnheiður Jónsdóttir.
Séra SIGURJÓN JÓNSSON
fyrrum sóknarprestur að Kirkjubæ á Fljótsdalshéraði,
verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni í Reykjavík, laug-
ardaginn 22. maí kL 10,30. Athöfninni i kirkjunni verður
útvarpað.
Anna Sveinsdóttir,
Sindri Sigurjónsson,
Fjalarr Sigurjónsson,
Frosti Sigurjónsson,
Máni Sigurjónsson,
Vaka Sigurjónsdóttir.
Faðir okkar
WILHELM ERNST BECKMANN
lézt á Vífilsstöðum þann 11. þ.m. Athöfnin hefur farið
fram. Þökkum af alhug auðsýnda samúð.
Einar Beckmann,
Hrefna Thorhallsson.
Þökkum af alhug öllum þeim er auðsýndu okkur vin-
áttu og samúð við andlát og jarðarför okkar elskulega
vinar
ÁSGEIRS KRISTJÁNSSONAR
vélvirkja, Hlíðargötu 7, Akureyri.
Guð blessi ykkur öll.
Eiginkona, dætur, faðir,
systkini og aðrir vandamenn.
Irinilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð við fráfall og
jarðarför mannsins míns
KRISTJÁNS EINARSSONAR
frá Hrísakoti í Helgafellssveit.
Jóhanna Lárusdóttir og vandamenn.
Sigurbjörg Pálsdótti
HINN 21. apríl síðastliðinn and-
aðist frú Sigurbjörg Pálsdóttir,
ekkja Eggerts Jónssonar kaup-
manns á Óðinsgötu 30 hér í borg.
Bagga, en svo var Sigurbjörg
r.efnd í daglegu tal meðal kunn-
ingja, var komin hátt á áttugasta
og áttunda árið, þegar hún lézt.
Hún var fædd á Gaddstöðum á
Rangárvöllum 26. júlí 1877, og
voru foreldrar hennar Páll Jóns-
son, bóndi þar, og Margrét Eiríks
dóttir, kona hans.
Bagga dvaldist í heimahögum
til tvítugsaldurs. Þá hleypti hún
heimdraganum, hélt til Reykja-
víkur og vann þar næstu vetur,
en var í kaupavinnu í sveit á
sumrum, eins og þá var alltítt.
Tvö sumur var hún í Reykholti
í Borgarfirði. Þar kynntist hún
Eggert, er síðar varð maður henn
ar.
Þau, Eggert og Bagga, settu
saman bú á Rauðsgili í Borgar-
firði og bjuggu þar í níu ár. Þau
eignuðust ekki jörðina og urðu
að hverfa af henni eftir þann
tíma. Næstu tvö árin voru þau
í húsmennsku og leituðu fyrir
sér eftir öðru jarðnæði. En það
var hvergi fáanlegt. Svo þröngt
voru sveitir landsins setnar á
þeim árum.
Þá völdu þau þann kostinn að
flytjast til Reykjavíkur o,g setj-
ast þar að. í Reykjavík áttu
þau síðan heima til dauðadags,
en Eggert lézt fyrir nokkrum
árum.
Kynni mín af Böggu voru ekki
löng í hlutfalli við hennar ár-
mörgu ævL Það mun hafa ver-
ið fyrir tólf árum, er ég kom
fyrst á heimili þeirra hjóna. Þar
þurfti ekki að koma nema einu
sinni til að sjá, að allt var þar
með hinum mesta myndarbrag.
Þar var allt fágað, hátt og lágt.
Eftir því var gestrisnin. Varla
mun gest h*fa borið þar að
garðL svo ekki væru fram born-
ar hinar rausnarlegustu veitingar,
enda sagði ég stundum við Böggu
í gamni og alvöru, að hún héldi
töðugjöld alla daga ársins.
Og Bagga tók ekki aðeins
rausnarleiga á móti gestum. Hún
tók líka innilega á móti þeim.
Öllum leið vel í návist hennar.
Umhverfis hana ríkti ró og frið-
ur.
Bagga var jafnan ræðin, en
hógvær í tali. Hún gladdist yfir
höppum annarra, aumkaði þá,
sem ekki voru lánsamir, en tal-
aði ekki illa um nokkurn mann.
Aldrei sagði hún sögur af öðru
fólki til að smækka það eða gera
lítið úr því í augum annarra,
enda vildi hún öllum mönnum
vel, færði allt til betri vegar.
Gaman var að ræða við hana
um uppvaxtarár hennar á Rang-
árvöllum. Hún mundi nítjándu
öldina. Hún mundi séra Matthí-
as í Odda. Hún mundi jarðskjálft
ana miklu 1896. Þá var hún
nítján ára. Minni hennar var
traust. Hún hafði gaman af að
Lokað á morgun
föstndair 21. maí frá kl. 12 vegna jarðarfarar.
bjy
ggingavörur h.f.
Laugavegi 176.
Lokað
Vegna jarðarfarar verður lokað kl. 12
á hádegi n.k. föstudag.
J.B. PÉTURSSON
8LIKKSMIÐJA • STALTUNNUGERÐ
jArnvoruverzlun
Lokað
Vegna jarðarfarar verður lokað kl. 12
á hádegi n.k. föstudag.
Verkfæri & járnvörur
Tryggvagötu 10 — Sími 15815.
Vélsfjóri — Atvinna
Ungur vélstjóri með próf frá Rafmagnsdeild Vélskól
ans, óskar eftir góðri atvinnu í landi. Margt kemur
til greina. Tilboð sendist Mbl. fyrir föstudagskvöld
21. þ.m. merkt: „Vélstjóri —7658“.
rifja upp atvik frá eldri tíð. En
minningar hennar voru raun-
sæjar. Hún þurfti ekki á því að
halda að fegra þær. Hún undi
sér vel á líðandi stund og lifði
í nútíðinni. Hún naut þess að
vera ferðafær og sjálfbjarga og
sjá um heimili sitt með aðstoð
góðrar konu, þar til hún var
lögð inn á sjúkrahús þrem vik-
um fyrir andlát sitt.
Hún var jarðsett 27. apríl 1
Fossvogskirkjugarði. Fjöldi vina
og ættingja fylgdi henni til graf-
ar. Veður var þá fagurt, bjart
og lygnt. Það var í líkingu við
líf hennar sjálfrar. Að jarðarför
lokinni kom fjöldi manns á heim-
ili hennar að Óðingötu 30 og þáði
góðar veitingar að ósk hinnar
látnu.
Bagga lét eftir sig nokkrar
eignir. Það lýsir henni kannski
betur en nokkuð annað,' að hún
lagði svo fyrir, að mannúðar-
stofnanir skyldu njóta þeirra
eftir sinn dag.
Hún mun lifa í minningu alira,
sem henni kynntust.
EJ.
Soffia
Leifsdóttir
IVðóðurkveðja
Fædd 21. september 1921.
Dáin 15. marz 1965.
Ég rétti hönd yfir rúmið þitt
og raulaði vöggukvæði.
Svo breiddi ég yfir barnið mitt
og bað um það hefði næði.
Því eftir bernskunnar ljúfa leik
svo Ijúft er að fá að dreyma
í róandi, djúpri rökkur kyrrð
í rúmi hjá mömmu heima.
Og árin liðu, þið urðuð stór
minn einkasonur og dætur.
Já, þá var nú stondum þröngur
skór
en þá vissir rauna hætur,
að alltaf í gegnum skin og skúr
þú skyldir hjá mömmu vera.
Þú ætlaðir með mér alla stund
um æfina raunir bera.
En nú ertu farin — farin braut
og fölnuð þau vonablómin
og lokið er sárri sjúkdóms þraut
ég sé þarna skapadóminn.
í margra hugum þín minning
skín,
og mamma þín engu gleymir.
Hún ann þér til hinzta æfikvölds
og endurfundina dreymir.
Nú rétti ég hönd yfir rúmið þitt
og rekkjuvoðina breiði.
Ég bið um að elsku barnið mitt
Guðs blessandi hendur leiðí.
Nú eruð þið systkin sæl og glöð
öll saman í æðra heimi
Ég sé ykkur öll í sumardýrð
og sorginni minni gleymi.
Því Drottinn hann gaf, og
Drottinn tók
svo dýrðlegt er það muna.
Ég lít ykkar nöfn í lífsins bók
þá lífinu skal ég nna.
Og biðj’ um það eitt er brotnar
skeið
og birtist mér lífsins kraftur.
t sælunnar höfn ég ajái þig
• með systkinum þinum aftur.