Morgunblaðið - 20.05.1965, Blaðsíða 28

28
MORGUNBLAÐIÐ
Fimmtudagur 20. maí 1965
ANN PETRY:
STRÆTIÐ
Og nú þegar hún horfði á hrind
ingar þessara litlu líkama við
skólaborðin, hugsaði hún: Þau
eru alveg eins og skepnur í
slaemu skapi annað veifið og svo
með hávaðahlátur næstu stund-
ina. Jafnvel á átta og níu ára
aldri kunnu þau Ijótustu orð í
málinu og höfðu ljótt í munnin-
um. Þetta var eins og að vera
í frumskógi. Það var allt fullt af
frumskógarþef, fannst henni . . .
skemmdum mat, óþvegnum
skrokkum. Litlu, þéttu flétturn-
ar á stelpunum voru sennilega
tízka frá Afríku. Og glannalegu
rauðu böndin báru vott um ást
þeirra á sterkum litum.
Svo ung sem þau þó voru, var
það alveg greinilegt, að þau höt-
uðu hana. Það sýndu þau með
þessum lokaða ólundarsvip, sem
kom á andlitin á þeim af minnsta
tilefni. Þetta var svipur, sem
gerði hana alltaf bálvonda, en
lun leið hrædda.
Hún leit á úrið sitt og sá; sér
til mikils léttis, að klukkuna
vantaði nú kortér í þrjú. Hún
skyldi láta þau koma bókunum
sínum fyrir og dvelja svo ein-
hvernveginn fyrir þeim, þangað
til þavf færu að fara í larfana
sína.
Hún var rétt búin að gefa skip-
unina, þegar höndin á Bub John-
son kom á loft. Hún fyrtist við
þetta, því að nú vildi hún fara
að komagt burt án nokkurrar
tafar.
— Já, hvað var það?
— Baðh^bergið. Ég þarf að
komast í baðherbergið, sagði
hann ófeiminn.
— Það geturðu ekki. Þú verð-
ur að bíða þangað til þið farið
út, hvæsti hún.
Bub stóð upp úr sæti sínu og
tvísteig vandræðalega við borð-
Nýjasta hefti ICELAND
REVIEW kynnir á fræöi-
legan hátt íslendinginn
LEIF HEPPNA.
Sendið ritið vinum og
viðskiptamönnum yðar
erlendis.
ið. Þetta gerðu allir krakkarnir,
þegar þeim var neitað um út-
gönguleyfi. Það brást aldrei, að
þetta kæmi henni í vandræði, því
að hún gat aldrei vitað, hvort
þetta væri raunverulega þörf hjá
þeim, eða þau væru að reyna að
blekkja hana. Ef eitthvað yrði
nú að einhverju þeirra . . . hana
hryllti við tilhugsuninni . . . væri
það hræðilegt.
Nei, sagði hún strangt. Þetta
kom fyrir á hverjum degi hjá
einhverjum krakkanum, og venju
lega mýktist hún og lofaði þeim
að fara. Einhvernveginn höfðu
43
þau af sniðugheitum sínum kom-
izt að því, að hún var svona
veik fyrir. — Nei, endurtók hún.
En þá varð henni litið á hann
aftur, gegn vilja sínum. Hann
stóð þarna enn við borðið. Hann
var hættur að tvístíga og iða.
En á andlitinu var þess afmynd-
aði svipur, sem hún var svo
hrædd við . . . svipur þvermóðsku
legs haturs.
— Farðu! sagði hún. Það var
valdsmennska í röddinni hún
reyndi að gera hana hvassa og
grimma, til þess að bekkurinn
sæi ekki ,að enn hafði hún lotið
í lægra haldi. — Taktu frakk-
ann þinn og bækurnar með þér
og bíddu okkar svo niðri. Auð-
vitað yrði hann farinn löngu áður
en bekkurinn kæmi út, en það
var eins gott að segja það samt.
Jæja, það yrði einum færra að
stjórna niður stigana. Hún sá,
að hann hafði skilið eftir bæk-
urnar sínar á borðinu, en kallaði
samt ekki til að taka þær.
Þannig komst Bub Johnson
snemma úr skólanum og gat orð-
ið á undan öllum hinum krökk-
unum í sælgætisbúðina handan
við götuna.
Hann gægðist gegn um skítug-
ar rúðurnar til að finna eitt-
hvað, sem hann gæti fært
mömmu sinni.
Síðustu viku hafði hann feng-
ið þrjá dali fyrir vinnu sína hjá
búðarverðinum, þrjá stóra og
fallega seðla, sem hann hafði
geymt undir útvarpinu í stof-
unni. Áður en hann fór í skól-
ann hafði hann stungið þeim í
buxnavasann, af því að nú ætl-
aði hann að færa mömmu gjöf
í dag!
Hann fór framhjá digru súkku
laðistykkjunum og harða brjóst-
sykrinum en snarstanzaði fyrir
framan skáp með skrautgripum:
glitrandi perlum og armböndum,
eyrnahringum og nælum.
— Ætlarðu að fá eitthvað
spurði horaða konan, sem átti
búðina.
— Já, Nefið á henni var odd-
hvasst. Jafnvel gleraugun á
henni voru eins og oddhvöss.
Munnurinn var mjótt, beint strik.
Hann leit á hana hvasst og minnt
ist þess, sem amma hafði sagt, að
hvíta fólkið vildi nota það svarta
til að bursta skóna sína. Hann
langaði mest til að reka út úr sér
tunguna, til þess að sýna henni,
að hann léti ekki reka á eftir
sér.
— Hvað viltu fá?
— Ég veit það ekki enn. Ég
þarf að athuga það.
f hvert skipti, sem hann hreyfði-
sig til að aðgæta betur í skáp-
inn, hreýfði hún sig líka. En svo
fylltist búðin af krökkum og hún
varð að fara frá honum. Og um
það leyti sem hún var komin
fremst í búðina, hafði hann
ákveðið sig.
— Hæ- kallaði hann. — Eg
ætla að fá þessa. Hann benti á
gljáandi eyrnahringa. Þeir voru
gylltir og hlutu að fara mömmu
vel. Þeir kostuðu fimmtíu'og níu
sent. Hún taldi peningana, sem
af gengu í lófa hans, setti hring-
ana í lítinn pappírspoka. Pen-
ingarnir hringluðu viðkunnan-
lega.
— Hæ, sjáið þið, þessi krakki
á peninga!
Bub leit varlega fram í búð-
ina. Það var Gray Cap, einn
strákurinn úr sjötta E, sem hafði
sagt þetta. Hann var með fimm
stóra stráka með sér. Þeir gætu
hæglega tekið af honum bæði
peningana og eyrnahringana.
Hann skáskaut sér út að dyr-
um.
Gray Cap fór frá búðarborð-
inu. Bub þóttist viss um, að þeir
færu aldrei að taka af sér pen-
Aðalfundur
H.f. Eimskipafélags íslands verður haldinn í fundar-
salnum í húsi félagsins föstudaginn 21. maí kl. 1,30
eftir hádegi.
Dagskrá samkvæmt samþykktum félagsins.
Hafnarfjörður
Afgreiðsla Morgunblaðsins
fyrir Hafnarfjarðarkaupstað
er að Arnarhrauni 14, simi
50374.
Kópavogur
Afgreiðsla Morgunblaðsins í
Kópavogi er að Hlíðarvegi 61,
sími 40748.
AKUREYRI
Afgreiðsla Morgunblaðs-
ins er að Hafnarstræti 92,
sími 1905.
Auk þess að annast þjón-
nstu blaðsins við kaupend-
ur þess í bænum, er Akur-
eyrar-afgreiðslan mikilvæg-
ur hiekkur í dreifingarkerfi
Morgunblaðsins fyrir Norð-
urland ailt. Þaðan er blaðið
sent með fyrstu beinu ferð-
um til nokkurra helztu kaup
staða og kauptúna á Norður-
landi, svo og til fjölda ein-
staklinga um allai, Ey jaf jörð
H.F. EIMSKIPAFÉLAG ÍSLANDS.
Skrifstofa skemmtikrafta
Pétur Pétursson
Ungir rússneskir
listamenn
frá ýmsum helztu leik-
húsum Sovétríkjanna
syngja, dansa og leika á
hljóðfæri í Þjóðleikhús-
inu í kvöld, 20. maí kl.
9 eftir hádegi.
Aðgöngumiðar seldir í
Þjóðleikhúsinu eftir
kl. 1,15 í dag.
Næsta sýning í Selfoss-
bíó föstudaginn
21. mai kl. 9 e.h.
Þetta er fallegur hattur, þú ættir að kaupa þér eins.
ingana þarna inni í búðinni. Hann
flýtti sér* og þaut út, hljóp í
spretti upp eftir götunni, og hjart
að í honum hamaðist þegar hann
heyrði ólátaganginn á eftir sér.
Hann flúði út á hornið og kom
sér inn í mannþröngina, sem var
úti á götunni, og smaug gegnum
hana, rakst á fólk, en hélt áfram.
Hann heyrði reiðióp á eftir sér.
„Þú felldir grænmetið mitt!“.
Gáðu að þér- „Æ, löppin á mér“,
og fleira þessháttar.
Þeir, sem voru að elta hann,
runnu beint inn í hópinn, sem
hann var komin gegn um. Hann
sneri sér við til að sjá, og þarna
hafði stór kona náð í eyrað á
Gray Cap og benti móðgandi á
grænmetið, sem hafði farið á göt
una. Bub skríti að þessari sjón
og hélt áfram leiðar sinnar.
Þegar hann var kominn fram
hjá tveim húsasamstæðum, sneri
hann sér við. Drengirnir voru
hvergi sýnilegir. Hann var alveg
sloppinn frá þeim. Hann hélt
áfram, án þess að hugsa um nokk
uð sérstakt annað en að kasta
mæðinni. Hjartað í honum barð-
ist svq títt, að það var rétt eins
og það hefði líka verið að hlaupa.
Hann brosti að þeirri hugdettu.
Hann fór að hugsa um, hvort
hann ætti að fara að vinna í
þessu húsi. Húsvörðurinn hafði
ekkert bannað honum að fara
í aðrar götur, og þessi gata var
honum alveg ókunn. Jú, hann
skyldi vinna einhversstaðar þar
sem ókunnugleikinn væri eins
konar ögrun, rétt eins og að
kanna nýtt land. Jú, hann skyldi
byrja í húsinu handan við göt-
una . . . þárna sem mennirnir
tveir sátu í tröppunum og voru
að tala saman. Hann fann til
spennings af þessari dirfsku
sinni. ,
Hann gekk hægt upp tröppurn
ar, framhjá mönnunum og stað-
næmdist í dyrunum. Þeir veittu
honum enga eftirtekt. Þeir voru
að tala um stríðið, og voru svo
niðursokknir í það, að þeir
mundu brátt gleyma því, að hann
hefði verið þarna á ferð.
— Já, víst veit ég það, sagði
maðurinn 1 samfestingnum, og
var óþolinmóður. — Ég hef sjálf
ur verið í stríðinu og veit um
hvað ég er að tala. Það verða
vandræði þegar svörtu piltarnir
koma heim. Þeir munu ekki gera
sér allt þetta að góðu . . hann
veifaði hendi að strætinu. Það
var eins og hann vildi benda
á allt, sem þar var að sjá . . .
sorptunnurnar, vatnspollana, jafn
vel fólkið, sem framhjá fór.
— Já, hvað gera þeir við því?
spurði hinn maðurinn.
— Þeir bæta úr því, trúðu mér
til.
— O, segðu mér ekkert um
það. Ég var sjálfur í síðasta
stríði.
— Það hefur verið svona allan
tímann og svangir hermenn geta
ekkert við því gert. Hverju held
urðu, að þeir breyti? Hermenn-
irnir koma heim aftur, fullir af
gasi og fá að svelta jafnt eftir
sem áður.
GERIÐ SAIMAIMBIJRÐ
Á VERÐIiM ! ! !
Framúrskarandi reynsla hérlendls á VREDESTEIN
hjólbörðunum sannar gæðin og hið ótrúlega lága
verð tryggir hagstæðustu kaupin.
Munið að gera samanburð á verðum áður
en þér kaupið hjólbarðana.
VREDESTEIN hjólbarðar eru fyrirliggjandi í eftir-
töldum stærðum:
520x13/4 Kr. 668,00 710x15/6 Kr. 1.295,00
560x13/4 — 739,00 760x15/6 — 1.579,00
590x13/4 — 815,00 820x16/6 — 1.787,00
640x13/4 — 930,00 425x16/4 — 591,00
640x13/6 — 1.080,00 500/525x16/4 — 815,00
650x13/4 — 1.122,00 550x16/4 — 960,00
670x13/4 — 970,00 600x16/6 — 1.201,00
670x13/6 — 1.114,00 650x16/6 — 1.285,00
520x14/4 — 735,00 700x16/6 — 1.731,00
560x14/4 — 810,00 900x16/8 — 3.881,00
590x14/4 — 860,00 650x20/8 — 2.158,00
750x14/6 — 1.215,00 750x20/10 — 3.769,00
560x15/4 — 845,00 825x20/12 — 4.400,00
590x15/4 — 920,00 900x20/14 — 5.591,00
640x15/6 — 1.153,00 1100x20/14 — 8.437,00
670x15/6 — 1.202,00
y M B ol 1 fl : HR. HRISTJÁI SUÐURLANÐSBRAUT MS50N 2 • SÍMI H.F. 3 53 00