Morgunblaðið - 11.01.1966, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 11.01.1966, Blaðsíða 17
(j Þriðjudagur 11. Janúar 1966 MORGUNBLAÐIÐ 17 Skrúðgarðar Reykjavíkur og garðyrkjustjórinn 1 GREIN sinni í Morgunbl., þ. 8. þ.m., viðurkennir garðyrkju- stjóri Reykjavíkur, Hafliði Jóns- son, að hann sé upphafsmaður að þeim skrifum, er að undan- förnu hafa orðið um garðyrku- ekólann og að mestu hafa verið itillitslaus gagnrýni. Þeir munu Ihinsvegar fáir, sem eins og garð- yrkjustjórinn, telja ámælisvert, að ég geri grein fyrir afstöðu rniinni og verji skólastofnunina imeö tillisti til þerrar aðstöðu, sem hún hefur búið við frá því sikól- inn tók til starfa. Ég hefi oftar en einu sinní Ibent Hafliða Jónssyni á það, að Iþegar um gagnrýni á skóilastofn- ub sé að ræða, temji flestir sæimi legir menn sér þær drengskap- arreglur að koma gagnrýninni þannig á framfæri, að hún geti orðið stofnuninni til góðs, en ©kki til tjóns. Munu allir sfcóila- stjórar áreiðanlega skilja hví- iíkur ódrengsskapur er fólginn í . illvígum blaðadeilum. Fyrir rútmlega 20 árum skrif- aði Hafliði Jónsson gagnrýni um garðyrikjuiskólann, sem var bæði ódrengileg og ofsafengin. Hann (htefur síðar beðið mir afsökunar á því og borið við ungæðishætti sínuim. Slík afsökun er ekki til- tæik nú. Nú skilst mér, að hann reyni að afsaka sig með því, sem hann kallar mikinn skoðanamun. Hann gerir þó enga tilraun til að gera grein fyrir hinurn mikla skoðanamun. Hann beinir aðeins tillitslausri gagnrýni að gróðrar- stöð skólans. Hann hefur þó sjálí ur opinberlega gert <?rein fyrir fjárhagserfiðleikuir- skólans frá tipphafi. Honum hlýtur því að vera ljóst, að þa^ er með öllu ókleift að taka upp fjölbreytta ræktun, hvorki í gróðurhúsuirn né botaniskum garði, án veru- Ifcgs fjánhagsstuðnings, sérstak- lega ef um kennslu, ræktunar- athuganir eða tilraunir er að ræða. Fyrir 3 árum var sú stefna tekin að leggja höfuðáherzlu á að fullgera skólabyggingu þá, er nú er í smíðum, þar tii því verki væri lokið. Öðrum verkefnum yrði frestað að mestu. Mér virð ist drengskapur garðyrkjustjór- ans hliðstæður því, að ég ásak- aði hann fyrir að hafa ekki lok- ið Miklagarði og -enti borgar- búum á þann garð sem dæmi um snyrtimennsku garðyrkjustjór- ans. Mikligarður fullgerður mun annars áreiðanlega kosta borg- arbúa margtfalt hærri U'pphæð en gróðrarstöð garðyrkjuskcia.ns miun kosta fullbúin sem kennslu Og tilraunastöð. Þegar litið er yfir reikninga Reykjavíkurborgar síðustu árin G£ jafnframt tekið tillit til þeirr- ar miklu vinnu, sem látin er í té af vinnuskólum borgarinnar, w:un tæplega hægt að ásaka yfir- Btjórn borgarinnar fyrir, að, hún Ih&jfi ekki veitt ríflegar f járhæðir ti] skrúðgarðanna. Það er hins- vegar mín skoðun, að þessum fjárveitingum hefði mátt verja (betur. Ég leyfi mér að kalla viunubrögð garðyrkjustijórans lágikúrulegit fön-'.ur. í svargrein smni sér garðyrkjustjórinn ástæðu til að endurtaka þessi orð með feitu letri og telur sig ekki hafa skap til ^-nars en að- stoða Jón H. Björnsson, garða- arkit/kt, við að svara mér. í Þjóð viljanum, þ. 17. des. sl., svarar Jón H. Björnsson mér þannig orðrétt og án frekari ummæla um skrúðgarða borgarinnar: „í lok greinar sinnar ræðir skóla- stjóri um skyldu mina gagnvart iystigörðum Reyikj avíikurborg- ar. Enginn hefur gagnrýnt garð yrkjustjóra og garðyrkju Reykja víkurborgar í útvarpi og blöðum meira en ég." ' Þannig hljóða lendsins á þessu sviði. Er þ.á raunar alveg skiljanlegt, að garðyrkjustjórinn telji sig þurfa að aðstoða hann. Hafliði Jónsson hefur ekki fyrr en nú, í grein sinni óskað eftir gagnrýni minni á störf hans. Ég hefi ákaflega mikið ósagt, en að þessu sinni skal látið næga að biðja hann að bera saman steinhæð sína hinu mikhi, er hann sjálfur gerði, ásamt garðinum við Sóleyýar- götu, við Lystigarðinn á Akur- eyri og Hellisgerði í Hafnar- firði. Höfuðtilgangur allra lysti- garða er sá, að þeir sé-t friðsælir dvalarstaðir. Enginn af lysti- görðum Reykjavikuriborgar upp- fyllir þær kröfur. sem sann- gjarnt er að gera til lystigarða borgar. Hafliði Jónsson afsakar vinnubrögð sin þannig, að hann hafi á undanförnum árum einlk- um horft á forina við tær sér og eytt henni með grænu grasi, en slíkt kalla ég föndur. Ég er viss um, að fleiri en ég ætlast til annars og meira af garðyrkju stjóra Reyikjavíkurborgar. Eitt dæmi um drengilegan mál flutning garðyrkjustjórans skal hér tilgreint, og það er umsögn hans um verknámiskennsluna í skrúðgarðarækt. Að þessu sinni hælir hann eikki bóknáms- kennsilunni í þeirri grein, en það hefur hann oft gert áður. Er það e.t.v. vegna þess, að nú er nýr kennari í þeirri grein. Hinsvegar ræðst hann harðlega á veriknámskennsluna í skrúð- garðarækt. Þessi árás kom mér sannarlega á óvart, enda alveg furðuJeg. Það hefur sem sé ver- ið svo í fjölmörg ár, að hann sjálfur í skrúðgörðum Reykja- víkur hefur annazt kennslu fjöl- margra nemenda. Of't hefur hana verið tilibúinn að taka á móti fleiri nemendum en völ hefur verið á. Þá bætir hann gráu of an á svart, er hann ásakar mig fyr- ir, að ég skuli ekki fylgjast bet- ur með, hvernig hann sjálfur hafi annaat þjálifun verknem- anna. Hver gæti látið sér detta í hug að ásaka skólastjóra iðn- skólanna fyrir að fylgjast ekki vandlega með námi iðnlærlinga vinnustað? Núverandá landbúnaðarráð- herra, hr. Ingólfur Jónsson, hef- ur á undanförnum árum sýnt búnaðarfræðslunni mikinn áhuga. Hann hefur beitt sér fyr- ir stórauknum fjárframlögum til búnaðarsikólanna. Hólar eru nú vaxandi stofnun fullskipuð nem nemendum. Á búnaðarskólanum á Hvanneyri er að rísa glæsileg skólabygging fyrir framtíðarstarf semi skólans. Hér á garðyrkju- skólanum fluttu fyrstu nem- endurnir inn í þa- hluta hinn- ar nýju^ skólabyggingar, sem lokið er. Á næstu árum mun hún fullgerð, og verður þá öll starfs- aðstaða með ágætum. Ráðherra hefur nú til athugunar að veita fé til að garðyrkjustöð skólans verði breytt úr framleiðsiusitoð í kennslustöð og tilraunastöð á næstu árum. Þar með er væntan lega lokið mjög erfiðum þætti í starfsemi skólans, og er þó ekki sérstaklega átt við reksturinn. Frá því skólinn hóf starfsemi sína hefur uppbyggingu hans að verulegu leyti verið þokað áleið- is með tekjum af framleiðslu gróðrarstöðvarinnar. Rekstur stöðvarinnar hefur því af illri nauð'syn verið miðaður við þetta sjónarmið, og hefur það valdið of fábreyttri ræktunarstarfsemi. Verulegur hallarekstur hefði nánast orðið dauðadómur yfir stofnuninni. Sterkar líkur benda til þess, að ef þessi leið hefði efkki verið valin, þsgar öli önn- ur sund voru lokuð, þá væri Það hefur hinsvegar orðið hlut- skipti mitt að þola miklar ásak- anir fyrir „gróðasjónarmið mín", eins og komizt er að orði, oig ég óspart sakaður fyrir, hvað uppbyggingin hefur pengið grát- lega seint. Ásakanir þessar hafa óneitanlega oft valdið mér sár- indum .sérstaklega þegar mér hefur virzt þær settar fram þannig, að fjárhagshliðin hefur verið algjörlega sniðgengin og ég stimpdaður sem kurfur, sem allt af var að hugsa um að tekjur og gjöld stæðust á. Oft hefur mér einnig virzt of margir garðyrkjubcondur hafa svipaðan sjóndeildarhring og Hafliði Jónsson. Mér er heldur ekki ljós eigin sök á því, að oft hefur andað köldu frá þeim, sem ég þó hafði vænzt styrks frá. Það er mér mikið gleðiefni, ef hægt verður að starfa á öðrum grundvelli eftirleiðis. Hin 6000 m2 stóru gróðurhús verði tekin til notkunar eingöngu fyrir kennslu, rannsóknir og vísinda- legar tilraunir. Bóknámskennsl- an mun brátt faerast inn í eina glæsilegustu skólabyggingu lands ins, þar sem nemendum skólans mun líða vel í ánægjulegu um- hvenfi og öll aðstaða til kennslu svo góð sem bezt verður á kosið. Þegar svo er komið mun garð- yrkjuskólinn skila meiri ágóða, en flestir munu gera sér grein fyrir í dag, en að vísu mun það ekki birtast á rekstursreikningi hans. Fyrir mörgum árum síðan spáði dr. Helgi Péturss. því, að um næstu aldamót yrði ylræktin ein glæsilegasta grein landbún- aðarins. Sá, sem vill stuðla að þiví getur ekki látið sér nægja að sá grasfræi í forina. Reykjum, 9. jan. 1966 Unnsteinn Ólafsson. manna. Eru þannig ummæli at- hyglisverð, og þeim einum auðið að hljóta, sem gæddur er dreng- skap og djörfung. Foreldrar Magnúsar voru hjón- in Guðbjörg Bjarnadóttir bónda Bjarnasonar á Gróustöðum ætt- aður úr Kollafirði í Strandasýslu og konu hans Ólafar Magnús- dóttur ættaðrar úr Saurbæ í Dala sýslu. Guðbjörg var dugmikil, vel greind og trygg í lund og því traustur vinur þeirra, sem nutu manngæða hennar, geðrík og andstæðurnar miklar, hjálpsem- in, rausnin og greiðviknin oft um efni fram. Jón Torfi Magnússon bónda á Ingunnarstöðum í Geira- dal. Var Mágnús sonur Jóns Jónssonar bónda á Ingunnarstöð- um og konu hans Karitasar Nielsdóttur frá Kleifum i Gils- firði. Móðir Jóns Torfa hét Gróa ættuð úr Strandasýslu. Jón var prúðmenni, atorkumaður til allra venjulegra starfa og eftirsóttur til vinnu, enda skemmtinn vinnu- félagi. Þau hjónin á Gróustöðum voru góðir nágrannar í þeim marg þættu viðskiptum sem sköpuðust milli nábýlis, og ríkti sá góði andi einnig hjá sonum þeirra meðan leiðirnarlágu saman. Og þótt fjarlægðin yrði og fundir okkar sjaldgæfir hefir vinarþel- ið, hlýleg ummæli og tryggð ekki fölskvast. Mannkostir Magnúsar, er hvar- vetna komu fram í starfi hans, veittu honum einnig hamingju- ríkt einkalíf. Magnús kvæntist Sigurborgu Árnadóttur frá Vogi á Mýrum, góðri konu, er bjó honum gott heimili þar sem hann naut hvíldar eftir erfiðar og oft langar ferðir um höf og lönd. Þeim varð ekki barna auðið en náin skyldmenni þeirra beggja nutu þar greiðvikni og hollra ráða. Nú ert þú horfinn æskuvinur minn, ásamt fleirum félögum frá um aldamótin. En bjart er yfir minningum frá þeim árum. Fyrir sjónum æskumannsins er bjart. Og á þroskaaldri okkar virtist vera að birta yfir í þjóðlífinu, ýmsar gamlar viðjar að bresta, ný verk- efni að bjóðast til úrlausnar ung- um, framgjörnum mönnum. Og það varð þín gæfa að finna verk- efnin og hagnýta tækifærin. Þá eitt tímabil er að baki kem- ur annað. Það er heilbrigð lífs- skoðun. Þú hefir lokið þessum áfanga, næsti að hefjast. Ég óska þér fararheilla í nafni jólabarns- ins í Betlehem. Guðbrandur Benediktsson. — Minningarorð Framhald af bls. 19 Vélskóla íslands, er þá var að byrja. Slíkt nám var ómissandi fyrir þá menn er ætluðu að stunda vélgæzlú á skipum, sem voru er hér var komið orðin mörg og stór og þurfti því kunn- áttu með til að stjórna. Ef Skipaútgerð rikisins hófst varð Magnús þar starfsmaður, fyrst á varðskipinu Ægi um margra ára bil, síðar á strand- ferðaskipunum Heklu og Esju. Mun hann hafa verið búinn að vera starfsmaður Ríkisskip milli 30 og 40 ár. Nægir það sem lýs- ing á starfi hans, enda einróma ummæli þeirra sem þekktu hann, traust og virðing undir- og yfir- varnarorð garðaarkitektsins, skólinn ekki til nú sem slíkur. seaaa er færasti sérfræðingur I Man lesandinn **t«; Hóilaskóla? .lOi.lN eru hátíð barnanna í Þýzkalandi eins og annars staðar og um fátt meira hugs að á jólaföstunni — fyrir ut- an sjálf jólin — en litlu jólin í skólanum og undirbúning þeirra. Þýzku krakkarnir á myndinni eru enn ekki komin í barnaskóla, en fostrurnar á leikskólanum hafa hjálpað beim við að setja á svið hinn sígilda jólaleik. Og bað ber ekki á öðru en María mey lifi sig inn í hlutverkið þó lítil sé — og Jesúbarnið í jötunni.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.