Morgunblaðið - 07.09.1966, Blaðsíða 4

Morgunblaðið - 07.09.1966, Blaðsíða 4
4 MORGU HBLAÐIÐ Miðvikudagur 7. sept. 1966 BÍLALEIGAH FERÐ Dagffjald kr. 400. Kr. 3,50 per km. SÍMI 34406 SEHDUM MAGMUSAR skipholti21 símar 21190 eftir lokun simi 40381 14^ sí«' 1-44-44 mwm Hverfisgötu 103. Simi eftir lokuu 31160. im—^ÍBiLALEIGAN rALUR P RAUÐARÁRSTfG 31 SÍMI 22022 . LITLA bíloleigun Ingólfsstræti 11. Volkswagen 1200 og 1300. Sími 14970 Bifreiðaleigan Vegferi S/M/ - 23900 BÍLALEIGAIM VAKUR Sundlaugaveg 12. Sími 35135. JÓN FINNSSON hæstaréttarlögmaður Sölvhólsg. 4 (Samb.hús, 3. h.) Símar 23338 - 12343. BOSCH Þurrkumótaj'ar 24 volt 12 volt 6 volt Brœðurnir Ormsson Lágmúla 9. — Simi 38820. ^ Brúðkaup Jæja, nú geta dönsku blöðin hvílt sig á öllum mat- aruppskriftunum, leikurunum -----og öllum þessum dönsku hetjum „í udlandet“. Nú er það Henri Marie Jean André de Laborde de Monpezat. Þannig var nafnið skrifað í Mbl. í gær, en ég er alls ekki viss um að það sé rétt svona. Enn sem komið er höfum við ekki lært það utan bókar svo að alltaf má búst við að eitt- hvað skolist til. Tíðindi um væntanlegt brúð kaup í konungsgarði eru allt- af ánægjuleg hvort það er prins eða prinsessa, sem í filut á. En þetta verður hálf dap- urlegt, þegar vikublöðin og ýmis dagblöð fara að „velta sér upp úr fréttinni", eins og við orðum það. Mesta sóma- fólk verður á svipstundu fórn- ardýr gráðugra blaðalesenda, sem drekka í sig kílómetra af innihaldslítilli þvælu. Auðvitað er sjálfsagt að segja frá slíkum atburðum í fréttum, en þær fréttir á auð- vitað að segja eins og aðrar fréttir. Henri Marie Jean André de Laborde de Monpezat er mjög geðslegur úngur maður að sjá á myndum og vonum við, að hvorki ríkisstjórnin né þingið leggist gegn því að Mar- grét ríkisarfi gangi að eiga hann. Já, það er erfitt að vera prinsessa. Fæstir spyrja nú lengur foreldrana ráða, þegar gifting er fyrirhuguð — og enn síður er beðið um leyfi. Hér horfir málið öðru vísi við. Kæri Velvakandi. Sl. föstudagskvöld flutti fréttastofa útvarpsins frétt I lengra máli en ég minnist að hafa heyrt mjög lengi í útvarp inu. Var það í tilefni þess, að félag einkaflugmanna hafði keypt tékkneska rellu eins hreyfils — og var greinilegt, að útvarpinu þótti þetta merkara en fyrirhuguð þotukaup Flug- félagsins, því ekki var jafnvel sagt frá málunum þá. Eitt og annað var í þessari frétt, sem athugasemdir mætti gera við. Lýsingarnar mjög há stemmdar og engu líkara, en að íslendingar hefðu verið að eignast svo sem þrjátíu geim- skip. M.a. var sagt, að hreyfill vélarinnar væri helmingi afl- meiri en hreyfill í venjulegri eins hreyfils flugvél. Hvernig er „venjuleg eins hreyfils flug- vél?“ —ef ég má spyrja. Hvað hreyflastærð varðar er ekkert til, sem heitir venjulegt, því eins hreyfils flugvélar eru t.d. Þessar gömlu Piper Cub-rell- ur, sem við sjáum oft yfir bænum — og líka hraðfleygar þotur — og allt þar á milli. Ég læt nægja að benda á þetta eina atriði. Eitt er ég viss um — og það er, að ef flugvélin hefði verið frá Dan- mörku, Englandi eða Banda- ríkjunum, hefði útvarpið ekki talið hana svona óskaplega merkilega, enda var lögð sér- stök áherzla á vinsemd og greið vikni tékkneska sendifulltrú- ans hér í sambandi við við- skipti þessi. — Hlustandi." Velvakandi telur ekki óeðli- legt að ýmsir fagni nýjum við- skiptum okkar við Tékka á þessu sviði. íslenzkir aðilar hafa áður keypt flugvél frá Tékkóslóvakíu og þá lögðu full trúar télcknesku utanríkisþjón ustunnar sig einnig í fram- króka, eins og mönnum er enn í fersku minni. Engum kemur á óvart, að „lipurð“ þeirra hef ur ekki minnkað. -Á' Vöntun við- gerðarþjónustu Einn í skógræktinni skrif ar: „Reykjavík 6. sept. Kæri Velvakandi. Mér brá í brún í gærkvöldi, er ég opnaði fyrir útavrpið. Varð mér fyrst að hefja leit að nafni útvarpsvirkjans mins í símaskránni. Á meðan ég leitaði að því, flaug mér þó í hug, hvort verið gæti, að út- varpið hefði fylgt svo fast á eftir vendilegum fréttaflutn- ingi frá fundi hernámsand- stæðinga að framsóknarmenn- ingarvöggunni Bifröst, að hljóð ritaður hefði verið ættjarðar- söngurinn í Hvalfirði. Ekki var síðari tilgátan fjarri lagi, því þulurinn tilkynnti í miðjum klíðum, að leikið hefði verið tónsmíðin „Eintal fjöldamorð- ingjans", ódauðlegt menningar framlag Musica Nova. Að þess um upplýsingum fengnum, varð mér ljóst, að það var ekki útvarpstækið, sem bilað var ,heldur trúlega forráða- menn tónlistardeildarinnar og er líklegast að sólblettirnir hafi truflað þá líkt og önnur loftkennd fyrirbæri. Því mið- ur tekur ekkert verkstæði að sér þess konar lagfæringar, og er það í rauninni merkilegt rannsóknarefni, því hvergi virð ist þörfin brýnni. Með innbyggðri menningar- virðingu og sjónvarpsótta. Skógræktarfrömuður.“ 'Á’ Útvarpsleikrit „Á laugardagskvöldið 27. ágúst, hlustaði ég á eitt ómerki legasta leikrit, sem útvarpið hefur flutt og nefnist það: „Tedrykkja og liðin tíð“ Um efni þess ætla ég ekki að ræða, en málfarið á því braut mjög í bág við íslenzkan málsmekk, og ætla ég aðeins að nefna tvö dæmi þess. Önnur leikkonan er oft látin segja á þessa leið: „Mig langar í hattinn þinn*‘, í merkingunni að langa til að eiga eða bera. En þetta að langa í getur að- eins átt við um mat, að réttu lagi, þótt oft heyrist það nú orðið misnotað í daglegu tali og ætti útvarpið ekki að taka upp slíka málskemmd. Sama leikkona var einnig látin margsegja: „konan við hliðina á“ er hún minntist á konu, sem heima átti í næsta húsi eða í næstu íbúð. Ég mundi vilja beina þeirri ósk til útvarpsráðs, að allt efni, sem útvarpið flytur, væri athugað fyrirfram og málgall- ar lagaðir, áður en flutningur þess fer fram. I. A. H.“ ÍE Hirðing sveivakirkna „Fyrir nokru var ég á ferð um Snæfellsnes utanvert í indælu veðri og meðal ann- ars leit ég inn í nokkrar kirkj- ur. Á einum stað sunnan á nes- inu var kirkjugarðurinn niður fallinn, svo skepnur áttu greiða leið um garðinn, enda mátti heita nær ófært að komast í kirkjuna, því steinþrep við kirkjudyr voru útötuð óþverra af þeirra völdum. Er inn var komið var útlitið ekki öllu betra. Allir gluggar Voru þar fullir af dauðum maðkaflug- um og sömuleiðis kaleikurinn á altarinu. Norðan á nesinu komum við í aðra sveitakirkju. Kirkju- garðurinn þar var heill, svo að skepnur komust ekki I hann. En allt útlit kirkjunnar bar vott um mikla vanhirðu. Að utan var málning dottin af á stórum blettum og sama má segja um útlit hennar að innan. Væri ekki vanþörf á að hressa upp á útlit hennar? Ég vil eindregið leggja lil að söfnuðir sveitakirkna (og annara kirkna) sjái sóma sinn í að hlynna að kirkjum sínum, með því að hafa þær þrifaleg- ar og umhverfi þeirra, og halda þeim og kirkj ugörðunum um- hverfis þær, vel við, svo að ferðamenn og aðrir, sem unna guðshúsum, gleðjist af að skoða þær, en þurfi ekki að hryggj- ast yfir vanhirðu þeirra. S. S.‘ IL \\A\vyg 8KOR KARLMAIMINiA- ERU HEIMSÞEKKTIR FYRIR GÆÐI • Vestur-þýzk úrv alsf ramleiðsla. Handgerðir. Valið leður. ILIL#\T Karimannaskór FÁST AÐEINS HJÁ . . . H ERRADEI 1 L D Austurstræti 14 Laugavegi 95 — Sími 12345. — Sími 23862. Miðiarðar- og Svartahafsferð Vegna veikindaforfalla er til sölu einn far- miði í Miðjarðar- og Svartahafsferð Karla- kórs Reykjavíkur 27.9 — 31.10 1966. Upplýsingar í síma 15309.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.