Morgunblaðið - 17.02.1970, Síða 19

MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 17. FEBRÚAR 1970
19
Náðist á flot
VÉLBÁTURINN Sigurbergur
RE-7, sem strandaði skaramt
frá IHöfnuan á Reyíkjanesi á laug
ardagamorgun, náðist á flot að-
faranótt sunnudags. Starfsmenn
Bjöfrgunar h.f. voru þá á staðm-
um, en varðakipið >ór dró bát-
inn til Reyikjavíkur og var kom-
i@ þangað fyrir hádegi á sunnu-
dag. Sigurbergur er nú í slipp
í Reyfkjavík.
>ór Guðmundsson skipstjóri á
Sigurbergi sagðii Mbl. að bátur-
inn væri illa farinn, kjölurinn
rifinn úr og stýrið farið af, en
þó væri ákveðið að gera við bát
inn og hefst viðgerð í dag.
- Klakaði
Framhald af bls. 2
steinn hljóp ag iosaði bjang-
hringinn á bryggjunni, sagði
Rúniar. Ég niáðd utan um
manmánm og tókst að haflda
honiuim uppi og ná í sipofctianm.
En þá byrj aði fólikiið að tioga
í hamn, hefur liíklega ætlað
að draiga otkkiur svona upp.
Og þalð filtóð á endiumi, uim leið
og ég mdissti spofcfcanm, hendir
Hafsteinm hrinigruum. Ég var
réfct bynjaðlur að reiyna að
damila með mannámm að
bryggjummi, ærbliaði að reyna
að komast að bryggjusfcólpun
uim, en þá kom bjanghrinigur-
inn. Hafsteiini igeildc Llila að niá
hringnium, því hamn var fast
bumdimn við stólipanm og það
er auðlvitað afliveg ótæklt.. >a@
ríóur á svo mikliu vLð svona
aðstæðuir, að aiuðveflit sé að
grípa til björgumairtekja. Em
það er dkki gaman að hemja
lausa hliuti. FVSlk getur ékki
látið þá í friði.
— Hve lengi? Ég hef verið
í sjónum 6—7 mínútur að
minmj3ta kosti. Og Norðmað-
urLnm lenigur. Hanin var með
meðvitund, en ákaítaga róleg
ur og meðlfærilegur, því hann
var svo daisaður. Meðan við
biðum efitár aðötoð, hivíldLsit
hann srvolitið, því ég hélt hon
um uppi. Og þá fiór að færaist
JJílf í hamn.
— Svo kom bíli firá Stöð-
inni með útbúniað, m. a. segl-
biuxuir á kiaðfli til að síga í,
segir Haifsteinin. Ég fiór í þær
og sei'g niiðiur í isöóiinn til
þeirra. >á var settur niðiur
atigi með kaðli á endainiuim.
Norðmaðurinn var þá orðinin
svo hresis a ðhann klifraði
sjálfur upp fiyrsfca þrepið, þaæ
itiil hægtt var að aðstoða hanin.
>að miá fcallllast vel gert, eiftLr
að hafia verið í sjónium svoma
lengi. >að var ieigubíl, sem
lét viita á lögreglustöðina um
að hann væri í sjánuim. >eltta
tekur alllt sinn 'simia.
— >að var ákafilega kallt,
sagði Rúiniar. >að sem stóð
upp úæ afi mér oig Norðmann-
iinium fnaiuis strax. Einkenmis-
búminiguininn minn er þyfcfcuir
og tók liifca mikið í sitg. En
við fórum beint inn í bíl á
efibir, og varð ekki meinit aif.
Nei, efcki eimu sinimi kvef. Við
vorum fllátnir fama upp á SHysa
varðstiofiu og þar féfck ég fíma
aðhlynniragu, var þ>a.r firam
undir hládegi á isuimmudag, seg
ir Riúniar. En Hafiatednin fór
heim kluikkan sex um morg-
uninm.
— Lemt í slíkiu áðuir? Já, ég
fiór í sjóinin 17. júna á etftir
rniammi, sam hafiðli kastað sér
í sjóinn og var illviðiráðanteg
ur, svarar Rúmar. Ég komst
þá að btryggjiusfcólparaum með
Ihamn og héflt Ihinum þar. —
Oess vegma datlt mér atinax í
huig múiraa, þegar ég missti
feaðaLinn, að 'karmasit afitur að
Sfcólpumuirm, tái að hafa eiitt-
hvað að haflda í.
— >að má allfcatf búast við
þessiu — í öfliiuim. veðinum,
segja þeir félagar. Fóllfcið ger
ir þá krölflu iað við komuim. fcil
aðátoðar hvermiig sem á stend-
ur og við genum það sem
hægt er Bf við aðhefðumist
éklkert 1 sWlkum tilivdtouirm, er
hætt við að flólkið, sem Stend
ur á bryggjunnii, værtí. eldd
ámægt og aflmenniimgsálitið
væri efltíki ,gotlt í garð lög-
regliunnar.
— Já, við ætfluim. aiLveg ör-
uiggl'ega aið vera áfiriaim í lög-
regliuimmi, avana þeir fiélagar
eínium rómu síðuisitu spumingu
Érébtamanns. Otoku.r líkar það
veL
— Hassis
Framhald af bls. 3
fíknilyfja. Eftir 5 til 10 ár
verður um seinan að bjarga
unga fólkinu — segja þau —
og þá þarf að reisa hæli fyr-
ir jpað óhamingjusama fólk,
sem orðið hefur lyfjunum að
bráð, og munu þau kostá millj
ónatugi.
Helga Möller, danskennari
sagði:_
— Ég komst fyrst í kynni
við fólk, sem neytti fíkni-
lyfja, hass og marihuana í
Danmörku. Rétt hjá verzlun
sem ég vann, var ung stúlka,
sem var sérstaklega efnileg.
Hún kynntist fólki, sem neyt-ti
slíkra lyfja. Eftir rúman mán-
uð hafði þessi stúlka misst
atvinnuna og hélt til dag
hvern á torgi innan um hippa
lýð, en á næturnar neytti hún
lyfjanna og sat í þessum fé-
lagsskap.
Hér heima kemst maður
ekki hjá því að sjá fólk und-
ir áhrifum — hafi maður aug
un opin, og þetta fólk viður-
kennir jafnvel neyzlu slíkra
lyfja. >að er „fínt“ að vera
með slíkt. í fyrstu er það for-
vitnin, sem rekur fólk út í
þetta, freistarinn kemuc í vin
arlíki, og hafi viðkomandi
kannski á orði að þetta sé
ópíumblanda, er viðkvæðið:
„Eg, sem er vinur þinn, ég
útvega þér aðeins hreint
stöff.“
Eg get ekki gert mér grein
fyrir því, ef neyzlan yrði al-
menn, hvernig ástandið yrði,
en ég veit að það yrði hræði
legt. Hættan á meðal okkar
er sú, að popfólkið hér er
miklum mun yngra en
erlendis og þvi áhrifagjarn-
ara og óþroskaðra. >að gerir
sér ekki grein fyrir alvöru
þessa fikts.
Næst röbbuðum við við
Björgvin Halldórsson. Hann
sagði:
— Mér finnst hass og mari-
huana hafa verið hampað um
ofi í erlendum blöðum og inn-
lendum. Skrifaðar hafa ver-
ið greinar læknisfræðilegs
eðlis, þar sem skýrt er frá
lækningarmætti þessara lyfja
og sagt að unnt sé að hjálpa
geðtrufluðu fólki með því að
gefa því lyf. Ungt fólk er
gjarnt á að túlka slík um-
mæli sór í vil og segja því að
allt sé í lagi. En það gleym-
ir því, að venjulega eru lyf
gefin að læknisráði. Hvers
vegna eru læknar að tala um
slíkt á opinberum vettvangi?
Eins væri unnt að fjalla um
öll möguleg önnur lyf — en
það er bara ekki gert.
— Mafían hefur með að
gera alla dreifingu á þessu
efni. Hún reynir allt til þess
að halda markaðnum í hel-
greipum. Ef ekkert verður að
gert, verður hér allt gegnsýrt
af eiturlyfjum, og skýra þarf
unga fólkinu frá hinni geig-
vænlegu hættu, sem þessum
eiturlyfjum fylgir. >egar mað
ur sér ungmenni í vímu slikra
lyfja, t.d. á veitingastað, neyta
þau ekki áfengis. Samt sýnast
þau undir áhrifum, en allt
kvöldið sitja þau með sama
vatnsglasið í höndunum.
>jónn einn sagði fyrir ekki
alllöngu: „Efi þessu heldur
áfram, þýðir ekkert að vera
að selja áfengi. Ég held ég
flái mér heldur „stöff" í vas-
ann. >að gæfi betri útkomu.“
Eg veit um íbúðir hér í
Reykjavík, sem ungt fiólk not
ar eingöngu til neyzlu fíkni-
lyfja. >ar situr þetta fiólk,
sinnulaust og í mörgum tilvik
um hætt í skóla, og hlustar á
músík. Að morgni, þegar vím
an rennur af því, finnst því
allt ómögulegt, og það er þjak
að. >á er lausnin að fá sér
meira. >etta fólk er metnað-
arlaust og kærir sig ekkert
um að komast áfram. Enn veit
ég ekki um neinn framámann
í heiminum, sem neytt hefur
hassis til þess að gera sig hæf
ari í lífsbaráttunni. Ef sá mað
ur væri til, myndi hann lík-
lega ekki vera hræddur við
að gera það heyrin kunnugt,
öðmm til eftirbreytni. Nei,
neyzla slíkra lyfja eyðilegg-
ur — kannski ekki líkamann,
heldur breytir hún persónu-
leika fórnardýrsins.
Jónas Rúnar Jónsson sagði:
Yfir 90% af öllu hassis, sem
hér er á markaðnum, er bland
að opíum. Mafían sem ræður
öllum markaðnum, blandar
opíum samán við, bæðivegna
þess að það er miklu ódýr-
ara í framleiðslu og gerir
markaðinn stöðugan, þeir fá
fasta viðskiptavini.
>á er önnur staðreynd og
mjög ógnvekjandi. 70% allra
eiturlyfj aneytend a í Banda-
ríkjunum byrja nautnaferil
sinn á marihuana, sem þó er
ekki unnt að blanda með ópí-
um. Síðan fer þetta fólk út
í sterkari lyf. Kókaín og heró-
ín. Ópíumblandað hass, sem
hér er á markaði er enn hættu
legra en marihuana, og með
tilliti til hinnar hræðilegu
staðreyndar frá Bandaríkjun-
um hlýtur öllum, sem vilja
sjá, að skiljast alvaran, sem
hér er á ferð.
— En ég hef tekið eftir því
— og raunar við öll að sér-
hver heldur alltaf að sinn_
köggull af lyfinu sé hreinn.
Samt kvartar þetta fólk yfir
remmu — sem aðeins kemur
af ópíuminu. Piltur einn lét
rannsaka fyrir sig hasskögg-
ul, sem hann neytti og kom
þá í ljós að helmingur efn-
isins var ópíum. Samt heldur
fólkið áfram .
— Hin alvarlega staðreynd
þessa máls er eú, að inn-
flutmingi efnisins ráða ekki
gróðasjónarmið, a.m.k. efldci
enn. >að er „vinargreiði",
þegar eirnn lætur annan fá
„stuðmeðal“, „stöff“ eða hvað
það er nú kallað. Lyfin
koma til landsins aðallega í
pósti. Einnig er um töluvert
smygl að ræða með skipum
og flugvélum — en langmesta
magmið kemur í pósti. >að
vigtar etkfci miikið þetta, og
lítill fullur eldspýtustokkur
getur enzt í mánuð eða meira.
Loks ræddum við við Ragn-
ar Hall, nemanda í 6. bekk
Verzlunarskóla íslandts. Hann
sagði:
Innan Verzlunarskólans
álít ég að sé mjög lítið um
neyzlu hassis, en meðal nem-
enda ríkir almenn fáfræði í
þessum efnum. Nemendur
gera sér ekki grein fyrir hætt
unni held ég, fremur en svo
margt annað ungt fólk.
Segja má, að á öllum tim-
um komi fram mislheppnaðir
spámenn, sem reyna að slá
sig til riddara. Nýlega voru
i Skólablaðinu þrjár greinar
um þessi mál. Mér skilst, að
ritstjórinn hafi reynt að fá
talsmenn með og móti. Tvær
greinanna voru á móti, en
hinn þriðji reyndi að halda
sér við það hálmstrá, að hætt
an af lyfinu væri engin. >að,
væri þó skömmimmi skárra en
áfengi.
Út á við hef ég eflcfci orðið
var við eiturlyfjaneyzlu í
mifclum mæli. >ó getur mað-
ur ekfci komizt hjá því að
taika eftir því. Nýlega var
mér gengið inn á veitingahús
eitt hér í bæ. sem mjög hef-
ur verið orðað við þetta. Á
barrnum var þegar í stað
unnt að sjá nautnalyfjasegg-
ina, og er mér næst að halda
að eirahverjir hafi verið und-
ir áhrifum ópíuims. Mér er
það mikið í mun, sem okkur
ölLum, að spornað verði við
fæti, áður en það verður um
seinan.
— Minning
Framhald af bls. 18
leiztu á' mig, og brostir góðlát-
lega án ásökunar í augum. Með
þínu meðfædda sálfræðilega
skyni var þér þeg&r orðið ljóst,
að þinn litli labbakútur mundi
nú jaínvel verða allfasmikill í
lífsins ólgusjó og brokkgengur.
Og eitt er víst, að mínir firameyr
imgar hafa alla tíð haft undar-
lega gaman að því að fara hirnar
furðulegustu geimferðir!
Á fermingaraldri kom ég eitt
sinn úr erfiðri smalagöngu á-
samt tveim eða þremur vinnu-
mönnym öðrum. Matur var á
borðinu, mikill og góður, eins
og ævinlega. í lok borðihalds-
ins mæltir þú: „Má bjóða þér
bolla af mjólk, Alli minn“? Ég
þakkaði auðvitað, en þú sagðir
brosandi. „Já, þá held ég nú, að
hinir drengirnir mínir verði að
fá sinn bolla.“
Af ölLu ykkar dagfari, hljóða
og prúða hátterni við allt og
alla, er það einmitt þessi sanna
og rífca réttlætiskennd, sjálf
hjartahlýjan, sem við munum
allra bezt. Án málskrúðs og
margra orða leituðuzt þið við að
gefa okkur börnum ykkar fag-
urt fordæmi.
í fyllingu tímans veit ég, að
við mætumst öll, eitt eftir ann
að, á ströndinni handan við móð
urna miklu. Ég sé ykkur í anda
ennþá gjörfulegri, ennþá full-
komnari, fagnandi með bros á
vörum. Yfir öllu hvílir faguir
blámi, sem minnir á Dyrfjöllin
okkar, en ennþá mildari og feg-
urri. Bláma, sem ekki verður
lýst með orðum, en minnir í vit
und mirmi á fegurri og fullkomn
ari tilverustig. Minnir á annað
líf — eilíft líf.
Ástkæru foreldrar. Við kveðj
um ykkur öll með þökk og virð-
ingu. í guðs friði.
Aðalsteinn Hallsson.
— Ræða Einars
Framhald af bls. 12
geti ammað vertoefraum síniurn.
Fjölbreytni mála hefur verið
mdkil, og mél hafa verið borin
undir dómstólimn frá nær öllum
sviðum þjóðlífsisms. Dómar
Hæstaréttar eru eikkíi aðeinjs úr-
slit í einistökum miáluim. >eir eru
eimniig þættir í réttarlþróuninni.
Á Hæstarétti hvíla þær skyldur
a*ð beiðra þamn megdmrétt, sem
stjórmskipuin okkar er reiist á.
Fjöldi þjóða býr ekki enn við
réttarörygigi, en reyrasla kynisló'ð-
ainna keimmir, að óháð dómisvald
er frumskilyrði þesis, að heilbrigt
þjóðlíf geti þróazt. Helgustu
miannréttindi verða öklki í raiun
tryggð mema í skjóli sjálfstæðs
og óhlutdrægs dómisivalds. I
stjórmarskrá okikar eru á’kvæði
um dómsvaldið og sjálfstæði
þess. >ar segir einimig, að dóm-
endur skuli í emibættiisiverkum
símum fara eimumigis efitir lögun-
uim. Er þar ekfci aðeiras átt við
lög í stjórmskipulegri merkingu,
heldur og réttarreglur almennt.
Sett lög ná ekki til allra fyrir-
bæra miannlegs lífs, sem umdir
úrlauisn dómstóla kom/a, ag sfcumd
um fylgija lögin ekiki nægilega
eftir breyttum þjólðarhöigum.
Verða dómemdur þá að fylla í
eyðurmar, skýra lögiin svo siem
bezt hæfir þjóðfélagimiu og túlka
þau eftir réttarþörfuim tímianima.
>að á við verk dómiemidia eins og
öraraur mannleg störf, að margt
orkar tvímælis, þá gert er, en
dómendur þjóðarimmar verða að
toaippkosta að gera dómia sína
þatnnig úr garði, að þeir standist
dóm reymslunnar, þjóðarinnar og
söguinimar til lanigframa.
- Kalráðstefnan
Framhald af bls. 8
bera ráð sín saman um það,
hvernig vandinn verði leystur.
Landbúnaður okkar er ekki einn
um það að þurfa að glíma við
þetta vandamál, en sérstaða
lands okkar krefst þess, að unn
ið verði að lausn þess með inn-
lendum rannsóknum.
Fóðurframleiðslan er grund-
völlur búrekstrar í þessu landi.
Með því að hafa vald á þeim
þáttum, er hana grundvalla, skap
ast öryggi í afkomu þeirra, sem
landbúnað stunda, og jafnframt
aryggi um, að landbúnaðurinn
annist það þjónustuhlutveTk við
aðra þegna þjóðfélagsins, sem
honum er ætlað.
Verkefni ráðstefnunnar tekur
því til þess sérstaklega að marka
stefnu, hverra rannsókna sé
þörf, er stutt geti að skynsam-
legri og hagnýtri lausn þess
vanda er hér um ræðir.
>ótt ræktunarskilyrði og veð-
urfar séu áhrifamiklir þættir um,
hvernig til tekst hverju sinni að
afla heimafengins fóðurs með
hæfilegum tilkostnaði, þá ber
einnig að hafa í huga, hverjar
ræktunaraðferðir eiga bezt við
aðstæður, sem fyrir hendi eru
á hverjum stað.
í öðru lagi verðum við að vera
minmug þess, að búskaparhættir
ráða miklu um varanleik rækt-
unarinnar.
Misnotkun ræktaðs lands get-
ur áitt í mörgum tilvikum hlut-
deild að sprettuleysi, eigi síður
en veðurfar og ræktunaraðferð-
ir. >ann þátt er nauðsynlegt að
skilgreina og gera sér ljóst,
hvers er almennt vant um með-
ferð ræktaðs lands. Verður því
að telja æskilegt, að könnuð séu
áhirif mismunandi búskaparhátta
á varanleik og arðsemi rsektun-
arinnar.
Af öðrum undirstöðuátriðum
um varanleik og arðsemi rækt-
unar, sem hafa verður hliðsjón
af, þegar rætt er um þann vanda,
sem ráðstefnunni er ætlað að
taka til meðferðar, má nefna
stofn- og tegundaval þeirrar séð-
vöru, em búendur nota, ásamt
réttri notkun áburðar með til-
liti til lífsþarfia nytjajurtanna og
þess jarðvegs, sem ræktaður er,
en allir hafa þeir þættir áhrif á
varanleik og arðsemi ræktunar-
innar.
f viðtali við Morgunblaðið 1
gær, sagði Pálmi Einarsson, að
ráðstefna þessi mundi ekki senda
frá sér neinar ályktanir, heldur
yrðu niðurstöður umræðnanna
dregnar saman og fengnar kal-
nefndinni til frekari rannsókna.
Starf nefndarinnar væri mjög
yfirgripsmikið og ekki væri hægt
að vænta þess að ákveðin niður-
staða fengist fyrr en eftir nokk
urn tíma.
Kalráðstefnan stendur í þrjá
daga, en að henni lokinni verð-
ur svo önnur ráðstefna á veg-
um Búnaðarfélags fslands, sem
fjalla mun um áætlanagerð 1
búskap. Verða flestir hinir sömu
þátttakendur á þeirri ráðstefnu.
í dag mun dr. Sturla Friðrikis-
son flytja fyrst erindi um „Bú-
skaparhætti og kal,“ en eftir há
degi verða aftur umræðufundir
og hafa ýmsir sérfræðingar og
ráðunautar þá stutt erindi. Á mið
vikudaginn verða svo enn flutt
stutt erindi og sagt frá tilrauna
niðurstöðum, og ennfremur rætt
um áburðarnotkun og kal og
meðferð ræktunar og kal.
„ENCINN
VERÐUR
LENS'
MEÐ