Morgunblaðið - 08.10.1976, Qupperneq 36

Morgunblaðið - 08.10.1976, Qupperneq 36
36 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 8. OKTÖBER 1976 Sykurnáma Siggu gömlu Eftir Ann Richards í SMÁDAL einum, örskammt frá end- anum á regnboganum, býr gömul kona, sem heitir Sigriður og kölluð er Sigga gamla. Hú er lágvaxin og blíðlynd og með snjóhvítt hár. Hún býr alein. Lindirnar syngja fyrir hana og regndroparnir og vindurinn stytta henni stundir með tón- um sínum. Þegar kona eins og Sigga gamla er hamingjusöm og bliðlynd, getur ekki öðru vísi farið en hún eigi vini meðal álfanna og huldufólksins. Og svo er auð- vitað í þessu tilfelli, því ljósálfarnir hjálpa henni að vinna erfiðustu verkin sérstaklega í garðinum hennar. Upp- áhalds álfurinn hennar heitir Alli árris- uli. Sigga gamla hafði sjálf skírt Alla árris- ula, því hann kom alltaf fyrir sólarupp- komu. Og meðan hann var við vinnu sína, söng hann og flautaði, og hann var í meira lagi afkastamikill. En fyrir hjálp- ina gaf Sigga gamla Alla allskonar sæl- gæti, því hún vissi sem var, að fátt gat hann betrafengið. Henni var ákaflega tamt að matreiða og aldrei taldi hún eftir sér að búa til kökur með sultutaui og rjóma, súkkulaði og sykri og allskonar berjum. 2. Auðvitað gerði hún þetta ekki á hverjum degi. En venjulega lét hún fyrir utan hjá sér eitthvað góðgæti sem Alli árrisuli gat borðað, meðan hann var að vinna, eða þegar honum svo sýndist. Áð- ur en hann tók til starfa, át hann næstum alltaf sykraðar ískökur. Honum þótti ekkert betra og gat varla beðið eftir að borða þær. Það, sem best var við Alla árrisula, var, að hann skildi næstum alltaf eitthvað eftir á diskinum sínum, nema þegar hann át ískökur. Fleira hafði hann sér til ágæt- is meðal annars það, að hann hafði byrjað að vinna fyrir Siggu gömlu, vegna þess að honum féll vel við hana og áður en henni hafði dottið í hug að gefa honum sælgæti. Þarna sérðu mamma hvað ég get grætt mikla peninga, þegar ég er búinn að læra að spila á gítarinn! viEf> MORö-dK/ MFFINU Nei nei. Mér hafa orðið á mis- tök hér. Eg ætla að fara að kaupa mér bðk, — Bðk? —Já, bðk. Unnusti minn gaf mér svo vandaðan Iestrarlampa í gær. Tommi (f sfmanum): Ég get ekki komið f skðlann f dag. Kennarinn: Hvers vegna ekki? Tommi: Mér líður ekki vel. Kennarinn: Hvar Ifður þér ekki vel? Tommi: 1 skðlanum. Tvær gamlar kunningjakonur mættust á götu og höfðu ekki séð hvor aðra f nokkur ár. Önnur: Það eru vfst nokkur ár sfðan ég sá þig seinast. Ég ætlaði varla að þekkja þig, þú ert orðin svo ellileg. Hin: Nei, er það satt? Ég hefði svei mér þá heldur ekki þekkt þig, ef þú hefðir ekki verið f sama kjðl og f gamla daga. Frúin: Svo þér fðruð f söng- leikhúsið f gærkvöldi? Hvern- ig Ifkaði yður þar? Vinnukonan: Agætlega. Það var „Lohengrin“. Frúin: Nú, þá hafið þér kynnzt Wagner? Vinnukonan: Ónei, hann sagðist heita Sörensen. Hann: Yndið mitt, þú ert áreiðanlega áttunda furðuverk veraldarinnar. Hún: En með leyfi að spyrja, hverjar eru hinar sjö? Fangelsi óttans Framhaldssaga eftir Rosemary Gatenby Jóha'nna Kristjónsdóttir þýddi 41 súlunni. Hann brosti allt að þvf vingjarnlegati) flugmannsins. — Þú ert ekki nógu klðkur, sagði hann. — Art er búinn að vera. Hann má ekki við þvf að farið verði að gramsa f peninga- máium hans. Það er að segja þar með hættir hann einnig að annast MlN fjármál, ef svo fer. liann verður að flýja úr landi. Það get- ur verið að þið verðið öll að gera það. — ÖII? Reg rétti sig upp f stðln- um og rétti upp hægri höndina eins og hann ætlaði að sverja. — Ég hef aldrei á ævinni verið eins hissa, hr. dðmari, sagði hann við auða stðlinn við hliðina á sér — og þegar ég komst að þvf að hr. Wheeiock væri svindlari og glæframaður. Ekkert okkar hefur tortryggt hann. Hvorki Everest né systir hans.... — Þið sleppið ekki frá þvf. Hvorki þú né Lucille getið skipu- lagt þetta áfram upp á eigin spýt- ur. Kænskuglott kom á andlit flug- mannsins. — Svo að þú heldur að Art hafi verið heilinn á bak víð þetta. Þar skjátlast þér. Hann var tekinn inn f þetta vegna þess að hann var með peningana. Andartak sá Jamie fyrir sér hvernig heilt ráð af mönnum skipulegði aðgerðir, tæki ákvarðanir, sendi peninga út og setti peninga f bankann. En svo skildi hann að Reg hafði ekki meint það á þann veg. Hann reyndi öllu heldur að gera sjálfan sig að leiðtoganum að minnsa kosti f eigin huga. Drápið á Sue Ann gat og bent til þess. Það var bersýniiega gert upp á eigin spýt- ur og ekki að skipan frá öðrum. — En Reg, þegar Art hverfur — og þið vitið bæði að hann verður að gera það — hvað gerir hann þá. Ætli hann sé ekki nægi- lega illkvittinn til að reyna að klfna morðinu á þig? Hefurðu hugsað út f það? Hann mun kom- ast að þeirri niðurstöðu að þú eigir ekkert betra skilið af þvf að þú settir hann f vanda með aðgerðum þfnum f Carrington- málinu. Reg hlð. — Eg hef ekki blakað við henni. — Kannski ekki, en þú berð ábyrgð á dauða hennar. — Þú skalt ekki vera svona viss um það. Eða að einhver morð- ákæra verði lögð fram. Hún hefur sjálfsagt dottið af hestinum. Það er Ifka dálftið annað sem ég myndi ekki treysta á um of væri ég þú og það er að búast við einhverri hjálp frá þessum blaða- snáp sem var hér f dag. Engin svipbrigði sáust á Jamie. — Heldurðu við höfum skipzt á boðum? — Við vitum að þið hafið gert það. Þess vegna var honum boðið að koma. Eg er viss um við getum sett hann út úr spilinu án þess að það valdi okkur erfiðleikum. Jamie hryllti við. Hversu lengi höfðu þeir vitað að Jack Seavering var að reyna að hjálpa honum. — Þér skjátlast, sagði hann. Reg hlð vinalega. — Það skaltu segja Art. En hann mun áreiðanlega ekki taka þig trúanlegan. — Ég gæti gert það. En hann er farinn... Og farinn til að gera hvað? hugsaði Jamie með sér. Hann hafði spurt Jamie spjörunum úr um Jack Seavering. Jack gekk meðfram flugvellin- um á mðti hðtelinu ásamt Erin. — Þetta er ijðmandi rennileg lftil flugvél. Henni er alls staðar hægt að lenda. — Það verður þú lfka að gera. Jack virti vélina fyrir sér með velþóknun, þar sem hún stðð á vellinum ásamt nokkrum öðrum af svipaðri stærð. Erin Bruce var sffellt að koma honum á ðvart. Hinn sjálfselski glaumgosi sem þau höfðu hitt f gær hafði f dag sýnt á sér aðra hlið. Og meira að segja annað nafn. Kannski vissu allir aðdá- endur hans að hann var fæddur og skfrður Aaron Blumberg, en Jack hafði alténd ekki vitað það. Þeir höfðu verið tilneyddir að halda áfram. Nú varð ekki aftur snúið. En Jack var áhyggjufullur. — Þú gerir þér vonandi Ijðst að þú teflir f tvfsýnu. Erin horfði glaðlega f kringum sig. — Með gððum Gyðingaheila getur maður sloppið frá öllu. — Það gæti verið að þú þyrftir á skammbyssu að haida, gæti það ekki komið til greina? — Nef. Ég hef með mér gððan riffil. Ef þeir ráðast það náiægt okkur er úti um okkur ef við höfum ekki riffil. — Eg hef greinilega Iftið vit á skotvopnum. Ekki hafði ég hugsað út f það. — Nei, en ég er sérfræðingur á þvf sviði, skal ég segja þér. Eg hef ekki komist hjá þvf að læra með- ferð skotvopna vegna starfa mfns. Þú hefur vfst ekki séð mynd sem ég lék f og hét „Tanger-málið“. Lokasenan var ekki ósvipuð því sem við ætlum nú að ráðast f. — Munurinn er bara sá að þetta er virkileiki.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.