Morgunblaðið - 03.06.1977, Blaðsíða 32

32
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 3. JUNI 1977
Gvciidur: Scfjrtu virt mif> nukkur urd í sambandi við kafritímana
|)fna.
í dag er nákvæmlega eitt ár
liðið frá því, þú gleymdir brúð-
kaupsdegi okkar, síðast.
Ég sagði þér að vonlaust væri
að ráða slarfskraft i fjósið frá
Reykjavík.
BRIDGE
Umsjón: Páll Bergsson
Spil dagsins er fremur auðveld
úrspilsþraut. Gjafari er suður og
allir eru á hættu.
Norður
S. G964
II. G862
T. ÁD4
L. D3
Suður
S. AD1083
II. DS3
T. 103
L. ÁKG
Sagntr gengu þannig, að suður
opnaði á 1 spaða, norður hækkaði
i 3 spaða og suður sagði 4 spaða.
Austur og vestur sögðu alltaf
pass. Þú, lesandi góður. ert þann-
ig sagnhafi í 4 spöðum þó að þú
vildir eflaust heldur, að makker
7420 CO^tNMICIH
COSPER
Kkki segja mér endinn.
Útibú frá Þjóðvilianum?
„Ég þakka þér birtingu orð-
sendingar minnar I dálkum þín-
um 27. mai sl., varðandi það mál-
efni sem nefna mætti. UTIBU
ÞJÖÐVILJANS Á GÖNGUDÖG-
UM — RIKISÚTVARPIÐ. —
Skal ég ekki eyða dálkarými þínu
í frekari tilvísanir í fyrri ummæli,
en sný mér i þess stað að nokkr-
um staðreyndum er við blöstu I
fjölmiðlum göngudaginn 21. maí
sl., — þegar róttæklingar marsér-
uðu undir merkjum hernámsand-
stæðinga og fánum roðans úr
austri.
Utkoma þessara athugana varð
svo sú, að varla gat heitið að á
Straumsvíkurgönguna væri
minnst i dagblöðum NEMA, EINS
OG VÆNTA MÁTTI, I ÞJÖÐ-
VILJANUM, en þeim mun rösk-
legar gengið til verks þar. Háif
forsíðan og önnur siða undirlagð-
ar, Og fjórða siðan hálf með leið-
ara dagsins auðvitað algjörlega
helgaðann Straumsvikurgöng-
unni, en hinn helmingur þeirra
síðu þankar um hervald, auðvald
o.fl. i sama stíl.
EN ÞÁ KEMUR AÐ SPURN-
INGUNNI UM ÞÁTTTÖKU
RÍKISUTVARPSINS 1 RÖT-
TÆKLINGAÁRÖÐRINUM, —
var hann svo sem nokkur. Og nú
kann að vera úr vöndu að ráða um
samanburð, þar sem auðvelt er að
fletta Þjóðviljanum og öðrum
blöðum, en kannske erfiðara um
vik með útvarpið, — og þó. Það
eru nefnilega ráð til samskonar
athugunar á dagskrá útvarpsins,
eftir á, þó að ekki sé hægt að
fletta því, og skal nú tíunduð út-
koma slíkrar athugunar, sem gerð
var laugardaginn 21. mai.
Það skal i upphafi fullyrt að
MISNOTKUN RlKISÚTVARPS-
INS TIL FRAMDRÁTTAR HER-
NÁMSANDSTÆÐINGASKOÐ-
UNUM RÖTTÆKLINGA ÞENN-
AN DAG VAR AUGLJÖSLEGA
VANDLEGA SKIPULÖGÐ, og i
stórum dráttum vil ég fyrst
flokka þennan áróður sem hér
segir.
1. Grimuklæddur áróður út-
varpsþular í þularstörfum, mælt-
um af munni fram eftir inn-
blæstri.
2. Grimulaus áróður i langloku-
samtali þáttarstjórnanda við
augljósan sálufélaga sinn, sem
var framámaður í svokallaðri mið-
nefnd Straumsvikurgöngunnar.
3. Áberandi áhersla sem lögð
var á Straumsvíkurgöngufyrir-
tækið í fréttatimum ríkisútvarps-
ins þennan dag, í ljúfu samræmi
við fyrirgreiðslu Þjóðviljans, en i
hrópandi ósamræmi við öll önnur
dagblöð og aðra fjölmiðla.
4. Ekki má gleyma vettvangin-
um sjálfsagað, lestri úr forystu-
greinum dagblaða, — ítarleg
áróðursþula úr forystugrein Þjóð-
viljans, á meðan önnur blöð
minntust ekki á fyrirtækið. (Er
að sjálfsögðu ekki hlutleysis-
brot).
5. Þá er upptalið, það sem
ókeypis fékkst. En ekkert skyldi
nú samt til sparað, því allann dag-
inn glumdu, i öllum tilkynninga-
tímum útvarpsins þar til að
göngulokum kom, áróðurstilkynn-
ingar hernámsandstæðinga, — og
voru raunar 25 talsins. (Er ekki
hlutleysisbrot).
En á fleiri hliðar samanburðar
rauðliðaáróðurins þennan dag i
ríkisútvarpinu miðað við aðra
fjölmiðla, er hægt að líta. Ef
mæld er lengd prentaðs efnis á
hverri siðu Þjóðviljans þennan
dag þá er það samtals nokkurn
veginn 800 cm. I Straumsvikur-
gönguáróður var eytt nokkurn
veginn 60 cm. ÞAÐ ER
NOKKURN VEGINN 7,5% AF
RÝMI PRENTAÐS EFNIS I
ÞJÓÐVILJANUM ÞANN DAG.
— Ef athugaður er samtals
spilaði 3 grónd á spilið. Vestur
spilar út laufatíu. Þú tekur slag-
inn á drottningu blinds og spilar
spaðagosa, sem fær slaginn. Meira
tromp, tekur kóng austurs með ás
og vestur fylgir lit. Nú tekur þú
við.
Þegar spilið kom fyrir tók suð-
ur á ás og kóng i laufi. Frá blind-
um lét hann tígul. Siðan spilaði
hann tígli og lét drottningu
blinds. Austur tók á kóng og spil-
aði aftur tigli. Hendur austurs og
vesturs voru þannig.
Vestur Austur
S. 72 S. K5
H. ÁI03 H. K97
T. G952 T. K876
L. 10987 L. 6542
Nú var sama hvað suður gerði.
Hann hlaut að tapa 3 slögum á
hjarta. Rétt er að sleppa tigulsvín-
ingunni. Eftir að hafa tekíð á ás
og kóng í laufi — og látið tígul frá
blindum — skal spila tígli á ás og
síðan tiguldrottningu. Annarhvor
andstæðinganna fær slaginn en
nú er sama hverju hann spilar.
Velji hann hjarta er útilokað að
tapa nema tvein slögum og ekki
er betra fyrir hann að spila í
tvöfalda eyðu. —
ÞAÐ VERÐUR EKKI FENGIÐ, SEM FARIÐ ER
Framhaldssaga eftir Bernt
Vastre
Jóhanna Kristjónsdóttir
þýddi
29
svipnum, svo að fólki fannst
þetta Ifkt. En ég náði' aldrei
þessari útgelslun......ef þú
skilur hvað ég meina. Og ekki
þessum hreinleika sem frá
henni stafaði. Þú ert orðinn
skrftinn I framan. Þú heldur að
/ ég sé bara fullur og vitlaus-. Kn
ég veit hvað ég er að segja.
Sumt er erfitt að tala um nema
fá sér dáiitið alkóhól áður. Við
erum þvf miður ekki »11 eins og
Lena.
Peter leit niður fvrir sig.
— Christine var bara átján
ára þegar við giftum okkur.
Hún var af borgaralegri fjöl-
skyldu. allvel efnaðri. Fjöl-
skkyhfan var ekki mjiig ána-gð
með þennan ráðahag dóttur-
innar. Ég var óþekklur málarí.
sem vann mér ekki inn mikla
peninga þá. Það var ekkert vist
ég gæti séð fvrir henni. Og auk
þess var ég af efnalftílli fjöl-
skyldu. Þau siigðu þetta
kannski ekki berum orðum. en
ég var látinn finna þetta. Kn
við áttum von á barni, Frede
var á leiðinni. Þess vegna var
betra að Christine giftist fátæk-
um málara en alls engum.
Ilvers vegna dreypirðu ekki á
vfninu?
Peter drakk vænan teyg.
— Smám saman sprengdi
Christine af sér fjötrana... ég
held það hafi orðið fvrir þau
áhrif sem ég hafði á hana. Hún
fékk fullnægt andlegum þorsta
sem lengi hafði ásótt hana. Ilún
elskaði mig fyrir þetta. dýrkaði
mig. Þú hefðir átt að sjá hana,
Peter. Þegar hún var með sleg-
ið hárið.....En svo breyttist
hún. Það bvrjaði með ýmsum
ytri merkjum. Ilún lét garðinn
vera i óra-kt og sinnti ekki
heimilisverkum. Og einn góðan
veðurdag fann ég að hún var að
fjarlægjast mig. Ég re.vndi að
grfpa í hana, halda henni hjá
mér, en hún hvarf æ lengra frá
mér. Ég fann til sektar. Ég
hlaut að hafa ásta-ðu til þess.
Én það byrjaði svona. V ið þurf-
um á hlýju að halda. mann-
eskjulegri hlýju, Peter. Að-
dáun Hka. Þú getur ekki elskað
konu sem hörfar undan þér
þegar þú nálgast hana, er það?
Ilún horaðist og augun stækk-
uðu f andliti hennar og húðin
fölnaði. Þetta dásamlega brúna
hár gránaði. En það var ekki
hin Ifkamlega hrörnun sem var
sársaukafyllst, það var þetta:
að hún flúði frá mér í óeigin-
legum skiiningi.
Hemmer skældi sig I framan,
Peter vissi ekki hvort þetta átti
að vera gretla eða bros.
— Hún flýði æ lengra brott
frá mér. Ég sneri mér til
læknisins sem Frede bjó hjá.
Ilann kom og hún tók hlýlega á
móti honum. En samtalið mill-
um þeirra var einber skripa-
leikur. llún svaraði honum
kurteis og brosandi þeim
spurningum sem henni hentaði
að svara. Hún lézt ekki heyra
aðrar. Ilann gafst fljótlega upp,
hafði sennilega ekki reynslu i
sliku röfli. Hún áfelldist mig
ekki fyrir að hafa beðið la-kn-
inn að koma, en ég fann örla á
einhvers konar fyrírlitningu I
henni.
— Fyrirlitningu?
Hversvegna skyldi hún fyrír-
Hta þig.
— Vegna þess ég sætti mig
við þetta.
— Ég skil þig ekki.
— Nei, hvernig ættir þú að
geta það. Þú hefur aldrei þekkt
hana. Það var einhver þrjózku-
leg einlægni i henni, hún gat
ekki sætt sig við neitt sem var
ljótt, ekkert sem var hálft. En
heimurinn er fláráður og hann
er ekki heill. Hann bauð henni
ekki upp á þau býti sem hún
gat unað. Svo að þess vegna
fyrirleit hún mig að sætta mig
við þetta.
Peter tók allt í einu eftir þvf
að’ hann hélt krampakenndu
taki um glasið.
— Þegar hún var dáin, gat ég
alls ekkert málað. Jú. ég málaði
dfnísárusana sem þú sást. Én
þeir eru bara plp. Ég gerði ekki
annað i hálft ár en mála þessi
heimsku dýr.
— Ég veit ekki af hverju