Morgunblaðið - 20.01.1980, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 20.01.1980, Blaðsíða 26
26 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 20. JANÚAR 1980 Minning: Vésteinn Guömundsson framkvæmdastjóri Fæddur 14. ágúst 1914. Dáinn 15. janúar 1980. Vésteinn Guðmundsson, fram- kvæmdastjóri Kísiliðjunnar h.f., verður lagður til hinztu hvílu í Reykjahlíðarkirkjugarði á morg- un. Vésteinn lézt 15. janúar og var banamein hans hjartasjúkdómur, sem hann hafði kennt um nokk- urra ára skeið. Vésteinn var fæddur að bænum Hesti í Önundarfirði, sonur Guð- mundar bónda Bjarnasonar og Guðnýjar Arngrímsdóttur konu hans. Var Vésteinn yngstur af 11 systkinum. Vésteinn missti móður sína, þegar hann var tæpra 6 ára og faðir hans andaðist þegar Vésteinn var á 10. aldursári. Með miklum dugnaði og aðstoð eldri bræðra sinna braust Vé- steinn til náms og lauk hann stúdentsprófi frá Menntaskólan- um í Reykjavík vorið 1935. Hann hélt síðan til náms í Danmörku og lauk námi í efnaverkfræði frá danska verkfræðiháskólanum DTH vorið 1940. Þá hafði heims- styrjöldin náð til Danmerkur og landið hernumið af Þjóðverjum. Vésteinn fékk að flýta lokaprófum frá háskólanum til þess að geta slegizt í för með hópi íslendinga, sem leyfi fékk til heimferðar með m/s Esju frá borginni Petsamo, er þá tilheyrði Finnlandi. Eftir heimkomuna: starfaði Vé- steinn í fyrstu við fyrirtæki Egg- erts Jónssonar frá Nautabúi, er var einn af frumkvöðlum nútíma fiskiðnaðar á íslandi og rak frysti- hús o.fl. í Njarðvíkum. Síðar bauðst honum staða, sem verk- fræðingur við síldarverksmiðju Kveldúlfs h.f. á Hjalteyri og hóf hann störf þar sumarið 1941. Árið 1947 tók hann við stöðu verk- smiðjustjóra á Hjalteyri og gegndi hann því starfi í 20 ár. Verksmiðj- an á Hjalteyri var byggð á upp- gangsárum síldveiða við Norður- land, en reksturinn varð fyrir miklum áföllum, þegar síldin hvarf af fyrri slóðum. Það kom í hlut Vésteins að mæta þeim áföll- um og tókst hann á við vandann með mikilli atorku. M.a. skipu- lagði hann síldarflutninga til verksmiðju sinnar af fjarlægum miðum 1959—1964 og tókst þannig að skapa henni verkefni, sem dugðu til þess að halda rekstrin- um áfram. Vésteinn var mjög hugkvæmur um endurbætur vél- búnaðar og bætta nýtingu hráefn- isins og hefði hann vafalaust náð enn meiri árangri á því sviði, ef stöðugir fjárhagsörðugleikar af völdum hráefnisskorts hefðu ekki markað fjárfestingu verksmiðj- unnar jafn þröngar skorður og raun varð á. Vésteinn starfaði með Sveini S. Einarssyni, verkfræðingi, að ýms- um tilraunum og rannsóknum varðandi síldarvinnslu á árunum 1942—1946 og m.a. vann hann með Sveini að hönnun nýstárlegrar síldarverksmiðju Kveldúlfs h.f. í Örfirisey, sem því miður komst aldrei í fullan rekstur sökum hráefnisskorts, þegar síldarævin- týrinu í Faxaflóa lauk jafn skjót- lega og það hófst. Vésteinn var í stjórnskipaðri nefnd til að gera tilraunir með ný veiðarfæri við síldveiðar árin 1950—1951 og hann stjórnaði síldarveiðitilraunum á vegum t Maðurinn minn, HALLDÓR HALLDÓRSSON, skipasali, Njálsgötu 59, lézt í Borgarspítalanum þann 11. janúar. Jarðarförin hefur fario fram í kyrrþey aö ósk hins látna. Fyrir hönd vandamanna, Hrefna Berg. t Innilegar þakkir fyrir auosýnda samúð við andlát og útför móður minnar og tengdamóður, SIGRÍÐAR JÓNSDÓTTUR Akurgerði 31. Jón Þór Þórhallason, Hrefna Beckmann. t Eiginmaöur minn, faðir, tengdafaðir og afi, JÓN STEFÁN GUÐMUNDSSON Hátúni 4, verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju miövikudaginn 23. janúar kl. 1.30. Sigrún Sigurbjörnsdóttir, Aðalheíður Erla Jónsdóttir, Lárus Jónasson. María S. Lárusdóttir, Lárus J. Lárusson, t Innilegar þakkir til. allra þeirra, sem sýndu okkur samúö og hluttekningu viö andlát og jarðarför eiginmanns míns, fööur, tengdafööur, afa og langafa. MAGNÚSAR HELGASONAR, frá Héraösdal, Guö blessi ykkur öll. Jónína Guomundsdóttir, Margrét Selma Magnúsdóttir, Helena Svavarsdóttir, Magnús Svavarsson, Sigrídur Svavarsdóttir, Marta Svavarsdóttir, og barnabarnabörn. Svavar Einarsson, Reynir Barödal, Ragnheiöur Baldursdóttir, Hallur Sigurösson, Sigurður J. Sigurösson, sjávarútvegsráðuneytisins 1953— 1954. Tilraunir þessar urðu kveikj- an að byltingu í veiðiaðferðum við síldveiðar Islendinga. Vésteinn var því í senn frumkvöðull á sviði síldveiða og síldarvinnslu og hann lagði fram drjúgan skerf til þess- ara greina, sem voru undirstaðan fyrir afkomu þjóðarinnar á þeim tíma. Vésteinn naut mikils trausts meðal heimafólks á Hjalteyri og annarra nágranna. Hann var kos- inn í hreppsnefnd Arnarnes- hrepps árið 1946 og starfaði hann að málum hreppsins um áratuga skeið. Árið 1957 var hann skipaður hreppstjóri og gegndi því starfi, þar til hann flutti á brott úr byggðarlaginu. Arið 1967 urðu kaflaskipti í starfsævi Vésteins. Þá var hafin bygging kísilgúrverksmiðju við Mývatn, verksmiðju, sem teljast verður með merkilegustu iðnfyr- irtækjum landsins og þótt víðar væri leitað. Mikilvægt var að fá að verksmiðjunni framkvæmdastjóra sem gæti sameinað tæknilega kunnáttu, stjórnunarhæfni og þekkingu á verksmiðjurekstri við jafn sérstakar aðstæður. Ekki kom nema einn maður til greina á Nrðurlandi. Vésteinn var fenginn til starfans og eftir að hafa kynnt sér kísilgúrvinnslu erlendis, tók hann við störfum við Mývatn og flutti þangað búferlum. Miklir örðugleikar biðu Vésteins. Kísil- gúrverksmiðjan er mjög sérstök að vélbúnaði og vinnslurás og erfiðlega gekk í byrjun að leysa ýmis tæknileg vandamál, sem eng- in dæmi finnast annars staðar. Hér kom þrautseigja, dugnaður og útsjónarsemi Vésteins að góðu haldi og verksmiðjureksturinn komst á réttan kjöl. Hefur hann haldist í góðu horfi síðan, þótt ýmsir örðugleikar hafi steðjað að, ekki sízt af völdum náttúruham- fara. Vésteinn var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var Elín Guðbrands- dóttir og eignuðust þau þrjár dætur, en þær eru: Auður Sigur- björg, f.1939, gift Sveini Viðari Jónssyni, rafvélavirkja í Reykjavík; Guðný Elín, f. 1944, gift Guðmundi Helgasyni og bú- sett á ísafirði; Gunnhildur Mar- grét, f. 1950. Búsett í Reykjavík. Þau Elín og Vésteinn slitu samvistum. Síðari kona Vésteins er Valgerð- ur Árnadóttir frá Hjalteyri. Börn þeirra eru: Árni, lyfjafræðingur, f. 1955. Býr í Reykjavík; Valgerður, f. 1956, gift Sigurði B. Jóhanns- syni. Búsett í Reykjavík; Vésteinn, vélstjóri, f. 1958. Er við iðnnám í Reykjavík. Eg naut þeirrar gæfu að starfa með Vésteini um nokkurra ára skeið við stjórn Kísiliðjunnar h.f. Er margra ánægjustunda að minnast frá því samstarfi. Vé- steinn var maður léttur í lund, fróður um hina margvíslegustu hluti og hann bar mikla umhyggju fyrir öllum samstarfsmönnum sínum. Mætti segja, að hann hefði í raun verið eins konar „faðir" allra samstarfsmanna sinna, þeir leituðu óspart til hans með vanda- mál sín og hann vildi hvers manns götu greiða. Vésteinn var maður einstaklega iðjusamur og vinnu- tími hans var jafnan langur. Hann gaf sig óskiptan að starfi sínu, en lét sig einnig miklu varða velferð byggðarlagsins, sem miklum breytingum tók við tilkomu hins nýja iðnfyrirtækis. Vésteinn átti mörg áhugamál og fylltist stund- um eldmóði, þegar hann vildi komast til botns í einhverju þeirra, hvort sem um var að ræða ættfræði, bókmenntir, íslenzkt mál eða önnur áhugaverð málefni. Hann var mikill höfðingi heim að sækja enda þau Valgerður sam- hent um gestrisni og hlýju. Fyrir nokkrum árum kenndi Vésteinn hjartasjúkdóms. Eftir nokkurra vikna veikindi kom hann til starfa á nýjan leik og fékkst eftir það sjaldan til þess að hlífa sér. Til þess var starfsáhuginn og athafnaviljinn allt of mikill. Hann starfaði í fullu fjöri til dauðadags, enda finnst mér nú að hann hafi lifað eftir lífsreglunni fornu: Þagalt ok hugalt skyli þjóðans barn ok vígdjarft vesa. Glaðr ok reifr skyli gumna hverr unz sinn bíðr bana. Ég bið Guð að blessa minningu hins látna sómamanns og styrkja eiginkonu hans og börn í sárum Björn Friðfinnsson. Haustið 1932 hófust kynni okk- ar Vésteins Guðmundssonar, er við settumst í 4. bekk stærðfræði- deildar Menntaskólans í Reykja- vík. Vésteinn var kjörinn umsjón- armaður bekkjarins og gegndi þeim starfa til stúdentsprófs. t Eiginmaður minn, HELGI SÍMONARSON Grænukinn 18 verður jarðsunginn frá Hafnarfjarðarkirkju, þriðjudaginn 22. janúar kl. 14. Fyrir hönd barna okkar og annarra vandamanna Jóhanna Bjarnadóttir. t Eiginmaöur minn, faöir okkar, tengdafaðir og afi ÓSKAR SNORRASON, Eyjahrauni 41, Þorlákshöfn er andaðist 13. janúar verður jarösunginn frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 22. janúar kl. 13.30. Margrét Jóhannesdóttir, börn, tengdabörn og barnabörn. t Þökkum innilega auðsýnda samúö og vinarhug viö andlát og útför eiginmanns míns, sonar, stjúpfööur og bróður, HREINS ÞORSTEINSSONAR, Glerárgötu 14, Akureyri. Sigurlína Jónadóttir, Rannveig Jónsdóttír, stjúpbörn og systkinin. Haustið 1935 urðum við samferða til Kaupmannahafnar, þar sem við lógðum stund á sömu fræðigrein, efnaverkfræði, við Tækniháskóla Danmerkur. Síðasta vetur okkar í Höfn, 1939-1940, dvaldist ég á heimili Vésteins og Elínar konu hans. Við félagarnir lukum námi sumarið 1940 og hurfum til ís- lands í september það ár með svo-kallaðri Petsamo-ferð. Næstu áratugina naut ég svo ósjaldán gestrisni á heimili Vésteins, fyrst á Hjalteyri, síðar við Mývatn. S.l. tvö ár hefi ég unnið nokkuð fyrir Kísiliðjuna, þar sem Vésteinn var tæknilegur framkvæmdastjóri, í sambandi við hugsanleg áhrif vegna starfsemi verksmiðjunnar á lífríki Mývatns. Á námsárum kynnast skóla- systkini hvað best, og svo var um okkur Véstein. Er mér til efs, að ég hafi á lífsleiðinni eignast ein- lægari vin og betri félaga en hann. Komu þar til mannkostir hans: greind, dugnaður, ósérplægni, og ekki hvað síst næmur og sýmpat- ískur skilningur á högum annarra, innlifun í vandamál þeirra, og fórnarlund í þá veru að aðstoða náungann eftir fremstu getu. Sem námsfélagi var hann örvandi og skemmtilegur. Einkum er loka- sprettur okkar við námið í Höfn eftirminnilegur, en við fengum þá, ásamt bekkjarbróður okkar frá M.R., Sveini Einarssyni, leyfi Tækniháskólans til að þreyta lokapróf nokkru á undan áætlun, vegna fyrirhugaðrar Petsamo- farar. Þetta reyndist eina tæki- færið á stríðsárunum, er löndum búsettum í Höfn gafst til heimfar- ar. Hvar sem leiðir Vésteins lágu, eignaðist hann marga trygga vini, jafnt á námsárum sem við mikil- va?g trúnaðarstórf í þágu íslensks þjóðfélags að námi loknu. Og nú, þegar hann er horfinn yfir móð- una miklu, sakna ég góðs vinar, og um leið altekur huga minn rík þakklætiskennd. Um þetta gæti ég viðhaft fleiri orð, en ef til vill á þögul þökkin hér best við. Og mjög er mér það ljóst, að hans nánustu eiga nú um sárt að binda, við sviplegt fráfall hins góða og hugljúfa heimilisföður. Eg er sannfærður um að ég mæli fyrir munn stúdentahópsins frá M.R. 1935, er ég lýk þessum línum með þakklæti og virðingu fyrir allt sem Vésteinn var okkur. Ég votta eftirlifandi eiginkonu, börnum hans og öðrum vanda- mönnum mína innilegustu samúð. Björn Jóhannesson Á morgun verður jarðsunginn frá Reykjahlíðarkirkju Vésteinn Guðmundsson efnaverkfræðingur, framkvæmdastjóri Kísiliðjunnar h.f., sem andaðist af hjartabilun sl. þriðjudag. Kveð ég með þessum minningarorðum traustan vin og náinn samstarfsmann um langt árabil. Vésteinn Guðmundsson var fæddur 14. ágúst 1914 að Hesti í Önundarfirði, sonur hjónanna Guðmundar Bjarnasonar og Guð- nýjar Arngrímsdóttur. Að stúd- entsprófi loknu nam hann efna- verkfræði í Kaupmannahöfn og lauk þaðan prófi árið 1940. Starfsferill Vésteins Guð- mundssonar að námi loknu var bæði fjölþættur og merkilegur. Fljótlega eftir heimkomuna frá Höfn hóf hann verkfræðistórf við síldarverksmiðju Kveldúlfs á Hjalteyri, varð verksmiðjustjóri 1947 og gegndi því starfi, þar til starfrækslu verksmiðjunnar var endanlega hætt um 1965. Vésteinn tók við framkvæmdastjórastarfi við Kísiliðjuna h.f. í Mývatnssveit strax og verksmiðja fyrirtækisins tók til starfa og gegndi því starfi til dauðadags. Vésteinn Guðmundsson var ein- staklega ljúfur maður, enda vann hann sér vináttu og traust allra þeirra, er hann átti samskipti við. Allur starfsferill hans einkenndist af hugkvæmni, framtaki og þraut- seigju, og komu þessir eiginleikar sér æði oft vel í þeim störfum, er forlógin ætluðu honum að gegna um ævina. Meðan Vésteinn starfaði á Hjalteyri, vann hann sér mikið traust sveitunga sinna, enda skjótt valinn til forustustarfa

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.