Morgunblaðið - 13.09.1981, Side 12

12
Víkingur
Víkingur
13
,JMIKILS VIRÐI AÐ BERJAST
UNDIR MERKI VÍKINGS“
FLESTIR ÁHORF-
ENDUR Á LEIKI
VÍKINGS
„Auglýsingar í leikskrám, á
búningum og Laugardalsvellinum
eru drjúg tekjulind fyrir deildina.
Við höfum átt mikið og gott
samstarf við Bókaklúbb Almenna
bókafélagsins og höfum um árabil
verið með ákveðið verk fyrir
bókaklúbbinn. Frá Reykjavíkur-
borg fáum við í styrki svipaða
upphæð og við borgum fyrir leigu
af íþróttasölum á veturna. Mér
finnst borgin í rauninni ekki
standa sig illa þó svo að félögin
gætu vei notað meiri peninga, en
aftur á móti finnst mér hlutur
ríkisins fyrir neðan allar hellur. Á
þeim bæ virðist hið mikla æsku-
lýðsstarf, sem unnið er í félögun-
um, í engu vera metið og knatt-
spyrnudeild Víkings fær til dæmis
innan við 1% af rekstrarkostnaði í
styrki frá hinu opinbera. Á sama
tíma fær ríkið miklar tollatekjur
og söluskatt af íþróttavörum.
Helzta tekjulind okkar eru þó
áhorfendur og í sumar hefur
Víkingur verið það félag, sem
fólkið hefur helzt komið til að sjá.
Er liðin áttu ýmist einn eða tvo
heimaleiki eftir var Víkingur með
1582 áhorfendur á heimaleik að
meðaltali, en Valur, sem var í öðru
sæti, var með 1463 áhorfendur á
heimaleik að meðaltali. Fram var
síðan langt á eftir í þriðja sæti
með 1173 áhorfendur, KA með
1159, Breiðablik með 921, KR með
855, Akranes 818, Þór 797, Vest-
mannaeyjar 684 og FH með 574
áhorfendur á heimaleiki að meðal-
tali.
Víkingsliðið hefur leikið
skemmtilega knattspyrnu, liðið
var allt sumarið í toppbaráttu og
félagsleg vakning hefur átt sér
stað í félaginu. Þess vegna hefur
fólkið komið til að sjá leiki
Víkings í sumar. Eg held, að það
sé ekki spurning, að Víkigur er
það félag, sem verið hefur í mestri
framför á síðustu árum. Einhvern
veginn er það þannig, að þegar
boltinn er farinn að rúlla og
árangur að nást, þá verður starfið
auðveldara og þægilegra að virkja
menn til starfa, þó svo að umsvifin
aukist. Það er hins vegar mjög
erfitt að rífa félag upp, sem verið
hefur í öldudal, það þekkjum við
Víkingar."
Þegar svona mikið er í kringum
meistaraflokk félags, eins og verið
hefur í Víkingi í sumar, kemur það
ekki niður á yngri flokkunum?
„Mín skoðun er sú, að lið okkar í
1. deildinni sé andlit félagsins út á
við og því verður að standa vel að
því. Það kostar peninga, en þaðan
koma einnig peningar á móti. Við
megum þó ekki gleyma yngri
flokkunum, og þar getum við
eflaust bætt starfið, en í Víkingi
hefur verið lögð áherzla á að hlú
að þessum framtíðarleikmönnum
Víkings.
Mér finnst, að þjálfun í yngri
aldursflokkunum sé ekki nægilega
markviss almennt og það þyrfti að
vera til skipulag eða áætlun fyrir
knattspyrnumann frá því að hann
kemur á sína fyrstu æfingu þar til
hann fer að leika með meistara-
flokki. Líkt og í skólum, þar sem
nemendur byrja að læra stafina
og bæta síðan smátt og smátt við
sig. Við höfum reynt að skipu-
leggja starfið í yngri flokkunum
og Youri Sedov hefur unnið mikið
að þessum málum með okkur og
sett upp áætlun um námsefni eða
námsskrá fyrir hvern flokk og
þessu starfi ætlum við að halda
áfram,“ sagði Þór Símon Ragn-
arsson, formaður knattspyrnu-
deildar Víkings, að lokum.
. 2
fií'- 1
Þór Símon Ragnarsson.
Rætt við Þór
Símon
Ragnarsson,
formann
Knattspyrnu-
deildar Víkings
í baráttu viö Blika: Jóhannes Báröarson og Ragnar Gíslason eru tveir af reyndustu leikmönnum Víkings og gefa sinn
hlut ekki fyrr en í fulla hnefana.
„ÞAÐ hefur tekið sinn tíma að ná
stöðugleeika og festast i sessi
meðal þeirra beztu. Fyrst eítir að
Víkingur komst upp i 1. deild
fyrir röskum tiu árum var hugs-
unin sú að halda sætinu i deild-
inni og það gekk svona og svona
til að byrja með. Siðan var farið
að setja markið hærra og við
fórum að stefna á ákveðin sæti
ofarlega i deildinni. Að þvi kom,
að Víkingur fór að blanda sér í
baráttuna á toppi deildarinnar
og árangurinn hefur aldrei verið
eins góður og i sumar.” sagði Þór
Símon Ragnarsson, formaður
knattspyrnudeildar Víkings, er
við ræddum við hann á dögunum.
Þór hefur á undanförnum árum
lagt mikið starf af mörkum í
knattspyrnudeild Víkings. Hann
tók við formennsku í fyrrahaust,
en hafði reyndar áður starfað sem
formaður í deildinni. Þegar spjall-
að er við formann svo stórrar
íþróttadeildar eins og knatt-
spyrnudeild Víkings er, er af nógu
að taka. Til að byrja einhvers
staðar byrjuðum við að ræða um
Evrópukeppnina í knattspyrnu.
„Víkingur varð bikarmeistari í
knattspyrnu árið 1971 og tók því
þátt í Evrópukeppni bikarmeist-
ara ári síðar og voru mótherjar
okkar leikmenn Legia frá Varsjá.
Þeir unnu báða leikina, 2:0 í
Reykjavík og 8:0 í Varsjá. Á
þessum árum var Víkingur að rífa
sig upp úr öldudalnum og átti
Eggert Jóhannesson mikinn þátt í
því uppbyggingarstarfi, sem unnið
var um þetta leyti, fyrst sem
þjálfari yngri flokkanna og síðan
meistaraflokks. Ég held mér sé
óhætt að segja, að við búum enn
að starfi hans.
Nú eru Víkingar aftur komnir í
Evrópukeppni og mæta bezta liði
Frakklands á Laugardalsvellinum
á fimmtudaginn. I liði Girondians
Bordeaux eru fimm franskir
landsliðsmenn og þeirra á meðal
blökkumaðurinn Tresor, sem tal-
inn er einn albezti miðvörður í
heimi. Markvörður liðsins, og
reyndar einnig vítaspyrnusér-
fræðingur, er landsliðsmarkvörð-
ur Júgóslavíu og í fyrra lék hann
með Evrópuúrvalinu í knatt-
spyrnu.
HVERGI SMEYKUR
VIÐ LEIKINN
VIÐ FRAKKANA
Frakkar eru listræn þjóð og yfir
þeim er einhver léttleiki, sem
maður finnur ekki hjá öðrum
þjóðum og ég hef trú á, að lið
Bordeaux endurspegli þessa þætti
þjóðareðlisins í leik sínum.
Franska liðið er skipað harðsnún-
um atvinnumönnum og það er
Ijóst að á brattann verður að
sækja fyrir-okkar stráka. Ég er þó
hvergi smeykur við leikinn á
fimmtudaginn og er sannfærður
um gott gengi ef við fáum stuð-
ning áhorfenda. Þá verðum við
Víkingi og íslenzkri knattspyrnu
til sóma.“
Ef við rifjum aðeins upp árin í
kringum 1970 þégar Víkingur var
eins og „jójó“ á milli 1. og 2.
deildar.
„Við féllum niður í 2. deild, árið
1956, strax á öðru ári eftir að
deildaskiptingin var tekin upp. í 2.
deild lék Víkingur síðan samfleytt
til ársins 1970, en árið 1969 unnum
við sigur í 2. deild og færðumst
upp í 1. deild. Veran þar varð þó
ekki löng og við féllum strax niður
aftur. Árið 1971 gekk okkur mjög
vel„ við unnum 2. deildina með
fáheyrðum yfirburðum og urðum
bikarmeistarar um haustið, Vík-
ingur var reyndar fyrsta félagið
úr 2. deild, sem náði þeim áfanga.
Enn féllum við sumarið 1972, en
unnum okkur upp árið 1973 og
höfum verið í 1. deild síðan. Árið
1974 lentum við í aukaleik um
fallið við lið ÍBA og unnum þann
leik.
Árin 1975 og 1976 urðum við í
fjórða sæti í deildinni, árin 1977
og 1978 urðum við í fimmta sæti, í
sjöunda sæti árið 1979 og í þriðja
sæti í fyrra. Árangurinn í sumar
er betri en nokkru sinni í 1.
deildinni áður og þann góða
árangur þakka ég góðum þjálfara,
sem hefur á að skipa góðri blöndu
yngri og eldri leikmanna, sem
mynda harðan kjarna. Síðast en
ekki sízt hefur félagslega hliðin
eflzt á öllum sviðum í félaginu,
metnaðurinn er orðinn allt annar
og það er mönnum mikils virði að
berjast undir merki Víkings.
Frábær árangur handknattleiks-
manna Víkings á sinn þátt í
uppganginum á öðrum vígstöðvum
og hefur verið mönnum mikil
hvatning."
Hvað kostar að reka deild sem
knattspyrnudeild Víkings og
hvernig er starfið fjármagnað?
„Ég hef ekki nákvæmar tölur
um kostnað við deildina í ár, en
mér þykir trúlegt, að veltan verði
hátt í 1500 þúsund krónur eða sem
nemur 150 milljónum gkróna og er
ég þá að tala um knattspyrnu-
deildina eina. Ég vona að endar
nái saman og þeir verða að ná
saman. Það er ekki hægt að
standa í því að reka svona starf-
semi ef menn verða líka að
dragnast með skuldahaia á eftir
sér.“
Heimir Karlsson:
Heimir Karlsson skorar gegn FH.
„Æfði um tima
fimm íþróttagreinar“
- og sér enn eftir að hafa hætt í körfuboltanum!
FYRR á árum var algengt að
menn spiluðu í meistaraflokki
félaga sinna bæði í knattspyrnu
og handknattleik. Með stór-
auknum æfingum og lengingu
keppnistímabila í báðum
íþróttagreinum fækkaði snar-
lega þeim íþróttamönnum, sem
nenntu að leggja á sig að æfa
báðar íþróttagreinarnar af full-
um krafti og i dag telst slíkt til
undantekninga. Engu að síður
eru tveir slíkir kappar í Vík-
ingsliðinu, þeir Heimir Karlsson
og Gunnar Gunnarsson, en báð-
ir urðu íslands- og Reykjavík-
urmeistarar í handknattleik
með Víkingi sl. vetur. Hér verð-
ur stuttlega rætt við Heimi
Karlsson, en um Heimi má með
sanni segja að hann sé íþrótta-
maður af Guðs náð. Iþróttir og
iðkun þeirra er hans hjartans
áhugamál og um tíma æfði hann
5 íþróttagreinar. Og hann segist
enn í dag sjá eftir því að hafa
hætt að æfa körfubolta!
-Ég byrjaði að sparka bolta
um leið og ég hafði vit á því,
segir Heimir. Til að byrja með
var ég í strákafótboltanum en
gékk í Víking 9-10 ára og spilaði
fyrst í 5. flokki C. Ég man ennþá
eftir „debutleiknum" mínum, ég
kom inná í hálfleik gegn KR og
ég var svo rogginn að mér
fannst ég eiga heiminn! Það lá
beint við að ég færi í Víking, það
var hverfisfélagið mitt. Við Lár-
us Guðmundsson erum jafnaldr-
ar og höfum verið félagar allt
frá barnæsku, enda aðeins
nokkrir metrar milli heimila
okkar. Það má segja að við
höfum haldist í hendur í gegn-
um fótboltann hjá Víkingi, við
gengum saman í félagið og
höfum spilað saman í gegnum
alla flokka þess. Og enn í dag
erum við nær alltaf samferða á
æfingar. Okkar aldursflokkur
var mjög sigursæll í yngri flokk-
unum, við urðum íslandsmeist-
arar bæði í 5. og 3. flokki. Auk
okkar Lárusar voru strákar eins
og Gunnar Gunnarsson, Aðal-
steinn Aðalsteinsson, Jóhann
Þorvarðarson og Rúnar Guð-
mundsson, svo ég nefni stráka,
sem hafa æft og leikið með
meistaraflokki í sumar og svo
auðvitað Arnór Guðjohnsen,
sem nú er atvinnumaður í
Belgíu.
-Hvenær spilaðir þú fyrst í
meistaraflokki?
-Um leið og ég hafði aldur til,
sumarið 1978. Eg hef að heita
má verið fastamaður í liðinu
síðan þá og aðeins misst úr fáa
leiki. Þetta hafa verið mjög
skemmtileg ár, það hefur verið
smástígandi í þessu hjá okkur
og í sumar höfum við í fyrsta
skipti verið í alvöru með í
baráttunni um Islandsbikarinn.
-Hvernig finnst þér sumarið
hafa verið hjá Víkingsliðinu?
-Liðið hefur spilað betur en
nokkru sinni áður og það er að
mínu mati mest að þakka þjálf-
ara okkar Youri Sedov. Hann er
frábær þjálfari og það sama má
segja um fyrirrennara hans
Youri Ilitschev. Um sjálfan mig
er það að segja að ég hef aldrei
verið í betri æfingu en samt sem
áður hef ég verið slakari en í
fyrra. Þetta gengur í bylgjum,
ég var góður fyrsta sumarið,
slakur næstu sumar á eftir,
góður í fyrra aftur slakur í ár.
Samkvæmt þessu á ég að verða í
banastuði næsta sumar! Ef við
svo aftur lítum á fótboltann í
heild held ég að fótboltinn sé
lélegri en í fyrra, mér finnst það
reyndar engin spurning.
-Telurðu að Víkingsliðið eigi
eftir að batna enn?
-Á því er enginn vafi. Ef
Youri heldur áfram að þjálfa
liðið og við höldum mann-
skapnum getur liðið ekki annað
en batnað. Stemningin hjá lið-
inu í sumar hefur verið frábær,
aldrei betri. Það er ekki síst
Youri að þakka, því hann er ekki
aðeins frábær þjálfari heldur
einnig sálfræðingur, gleðst yfir
góðum árangri en skammar
okkur á réttu augnabliki ef hann
telur ástæðu til. Eftir 2:6 tapið
fyrir Akranesi var mannskap-
urinn skiljanlega í rusli en
Youri brosti bara og gerði að
gamni sínu í klefanum á eftir og
sagði að enginn heimsendir yrði
þótt við töpuðum leik. Þetta
smitaði út frá sér og bætti skap
manna. En á næstu æfingu á
eftir fengu menn svo heldur
betur að heyra það.
-Nú ert þú ekki við eina
fjölina felldur í íþróttunum,
æfir handbolta á fullu og hefur
orðið Islandsmeistari með Vík-
ing tvö undanfarin ár. Er ekki
erfitt að æfa bæði handbolta og
fótbolta?
-Vissulega tekur þetta mikinn
tíma en það er vel þess virði.
Ætli ég hafi ekki verið 10-11 ára
þegar ég byrjaði að æfa hand-
bolta í Víking og síðan hef ég
ekki sleppt úr ári í handbolta og
fótbolta. Enda er það svo að ég
hef ekki farið í sumarfrí síðan
ég var 12 ára gamall og varla
farið út á land síðan. Það hefur
hvað tekið við af öðru, nú er ég
td. byrjaður að spila æfingaleiki
með handboltanum þótt tíma-
bilið í fótboltanum standi enn
yfir. Ég hef reyndar fækkað
íþróttagreinunum síðan ég var
14-15 ára en þá æfði ég fótbolta,
handbolta, borðtennis og blak
hjá Víking og körfubolta hjá
Ármanni. I dag æfi ég „bara“
fótbolta og handbolta en æfði
örugglega körfubolta ef hann
væri á dagskrá hjá Víking.
-Er ekki á dagskránni hjá þér
að velja milli handboltans og
fótboltans?
-Nei alls ekki, ég hef ennþá
ofsagaman af báðum greinunum
og í þeim báðum hef ég eignast
félaga, sem ég vildi ekki missa
af. Minn metnaður hefir beinst
að því að standa mig í bðum
greinunum og ná sem beztum
árangri fyrir Víking frekar en
að einbeita mér að einni grein.
Ég myndi sjá eftir því alla ævi
ef ég hætti í annari hvorri
greininni, alveg eins og ég sé
ennþá eftir því að hafa hætt í
körfuboltanum. Ætli ég sé ekki
hinn dæmigerði „sportidjót",
sagði Heimir að iokum.