Morgunblaðið - 22.12.1982, Qupperneq 23

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 22. DESEMBER 1982
55
veggjum í salnum hanga myndir
af formanni flokksins, varafor-
manni og mynd af Lenín. Borð við
hlið ræðupúlts er sveipað rauðum
fánum. Starfsmaður miðstjórnar
er skipaður fundarstjóri og Páll
Jónsson stjórnarformaður East
Europe Company fundarritari.
í upphafi fundar eru teknar
fyrir þrjár nýjar inntökubeiðnir í
Flokkinn og allar samþykktar með
lófataki nema hvað roskin kona á
aftasta bekk greiðir atkvæði gegn
inntöku í Flokkinn á þeirri for-
sendu að hann sé þegar orðinn allt
of fjölmennur. Hún segir að flokk-
urinn eigi að vera lítil eining fórn-
fúsra baráttumanna sem fórni
jafnvel lífi sínu fyrir málstaðinn
ef auðvaldið ætli að gera alvöru úr
því að hætta öllum viðskiptum við
Sovétríkin. Hún stendur upp, styð-
ur sig við dyrastafinn, kreppir
hnefa og heimtar að auðvaldið
skili aftur flokknum sínum, sem
það hafi stolið snemma á fimmta
áratugnum. Pál Jónsson, fundar-
ritarann, segir hún vera lands-
þekktan glæpamann sem hvað eft-
ir annað hafi stolið peningum frá
alþýðunni og hann eigi því að sitja
í tukthúsi en ekki á fundi í
Flokknum. Og þá glottir Páll
Jónsson lengi úr sæti sínu við hlið
fundarstjóra.
Fundarstjóri les fundargerð síð-
asta félagsfundar og verður að
stöðva lesturinn hvað eftir annað
vegna óláta í salnum. Jarðfræð-
ingurinn og framkvæmdastjóri
ferðaskrifstofu í borginni gera at-
hugasemdir við fundargerðina,
þar sem vitnað er í ummæli þeirra
frá síðasta félagsfundi, þar sem
fjallað var um landhelgismálið.
Framkvæmdastjóri ferðaskrif-
stofu: — Þetta sagði ég aldrei, það
sem skrifað er í skrudduna er
hrein og klár lygi. Ég gagnrýndi
frammistöðu flokksins í siðustu
ríkisstjórn, sem var til skammar.
Og hvers vegna er þessi flokkur
ekki lengur marxískur? Ég sé ekki
betur en að flokksforystan hafi
tekið upp starfsaðferðir bófafé-
laga. í hermálinu sagði ég eitt-
hvað á þá leið að forystan hefði
sofið á verðinum og ekki haft
nokkurn áhuga á að koma helvítis
hernum úr landi. Hvernig á líka
annað að vera þegar hlutabréf í
íslenskum framkvæmdum finnast
hér á annarri hæð hússins í
skrifstofum framkvæmdastjóra
flokksins, og starfsmenn á Mál-
gagninu eru félagar í Ljónaregl-
unni og öðrum álíka glæpasam-
tökum sem auðvaldið hefur stofn-
að til.
Framkvæmdastjóri Flokksins
lemur í borð í salnum og kallar:
— Þetta er lygi, Kristján.
Framkvaemdastjóri ferða-
skrifstofu: — Það er engin lygi,
bölvaður drullusokkurinn þinn.
Það vill svo til að ég hef sannanir,
fingraför þín leynast ekki. Málið
er að leiðtogar þessa flokks eru á
kafi í hvers kyns fjárhættuspili
með borgaralegum öflum, og þar
ert þú, Jónatan, ekki undanskil-
inn. Hvað er t.d. prentsmiðjan
annað en fjárhættuspil, illa rekin
af illþýði sem er í beinu sambandi
við auðvaldið í prentiðnaðinum.
Flokkurinn á að skipta við Guð-
stein P. sem er mikill gæfumaður.
Framkvæmdastjóri Flokksins:
— Þú ert sjálfur á kafi í fjár-
hættuspili með alþjóðlegu ferða-
skrifstofuauðvaldi. Vill ekki fund-
arstjóri þagga niður í þessu kvik-
indi og bera það undir atkvæði
hvort það fái framar málfrelsi á
fundinum?
Fundarstjóri: — Það tekur eng-
inn mark á manninum, hann hef-
ur verið skemmtiatriði á fundum
síðan á kreppuárunum. Ég vil
endilega að hann haldi áfram að
skemmta flokksfélögum.
Jarðfræðingurinn biður um orð-
ið, stígur þungum skrefum að
ræðupúltinu og horfir yfir fundar-
menn líkt og ákærandi fyrir dóm-
stólum.
— Ég var frá upphafi andvígur
þátttöku Flokksins í vinstristjórn-
arævintýrinu, þar sem Bænda-
flokkurinn var úlfurinn, en Flokk-
urinn Rauðhetta. Ráðherrar okkar
í þeirri hörmungarstjórn hefðu
verið hrópaðir niður á málfundi í
gagnfræðaskóla. Þetta fólk sem
tilheyrir Málflutningafélagi krata
og er aðili að þessari andskotans
Alþýðufylkingu er komið frá
KFUM og skátahreyfingunni og
einstöku maður úr klúbbum
sportídíóta. Það veit ekki deili á
sósíalisma og kenningum Karls
Marx frekar en hvítvoðungur í
vöggu. Og svo er verið að sam-
fylkja með þessu fólki og því er
trúað fyrir ráðherraembættum!
Já, forysta þessa flokks minnir
mig á gæslumenn á barnaleikvelli
sem eru fangar barnanna og hafa
verið settir í rólur og sandkassa. í
fundargerðinni stendur að ég hafi
borið lof á ráðherrana fyrir
stefnufestu. Þetta er lygi, helvítis
lygi, og burt með slík skrif í fund-
argerð, ég heimta að þessi um-
mæli eftir mér höfð verði strikuð
út á stundinni! hrópar jarðfræð-
ingurinn.
Fundarstjóri: — Má ég lesa úr
fundargerðinni?
Ungur maður fyrir miðjum sal
kallar: — Með því skilyrði að þú
segir satt frá eins og háttur er
siðaðra manna.
Lögfræðingur, félagi í Flokkn-
um: — Hvaða skepna er það sem
breytir fundargerðum eftir óskum
siðspilltrar flokksforystu? Síðustu
ár hefur ekki ríkt lýðræði eða
skoðanafrelsi í Flokknum. Með
sama áframhaldi verður málfrelsi
afnumið og að lokum allir gagn-
rýnendur forystunnar reknir úr
Flokknum. Flokkurinn á enga
framtíð fyrir sér nema skipt verði
um leiðtoga.
Mikil ókyrrð er í salnum, sér-
staklega á öftustu bekkjum, opið
er út á stéttina við húsið, þungt
loft í salnum og fundarmenn á
hreyfingu og nokkrir á göngum og
út við útidyrahurð. Steingrímur
hnippir í Unnar og spyr:
— Jæja, hvernig skemmtir þú
þér, sonur?
Unnar hristir höfuðið þegjanda-
legur.
Fundarstjóri les fundargerð: —
Þorvarður ræddi starf flokksins
sem hann sagði aldrei hafa verið
öflugra. Hann gagnrýndi kjör full-
trúa á flokksþing og forystuna
fyrir sambandsleysi við alþýðu
manna ... Jarðfræðingurinn
grípur fram í:
— Nei, stoppaði nú aðeins lest-
urinn áður en lengra er haldið. Ég
sagði aldrei að starf flokksins
hefði verið öflugra en áður. Það er
haugalygi. Þetta er helvítis rugl
sem ég mótmæli að hafa nokkurn
tíma sagt.
Framíköll og hróp fara vaxandi á
fundinum. Andrúmsloftið er hlað-
ið spennu. Formaður flokksins æð-
ir úr salnum og skellir aftur hurð-
inni. Frammi á gangi heyrist hann
hrópa:
— Ég sit ekki lengur fundi í
þessu vitfirringahæli.
— Þá er formaðurinn farinn
sem betur fer, segir miðaldra
maður sem situr ekki fjarri út-
göngudyrum.
— Fari svikarinn sem lengst.
Félagar. Notum tækifærið strax
og gerum hreint í stofnunum
flokksins. Þeir hafa svikið allt.
Foringjarnir eru engu betri en
íhaldið, burt með þá, látum sósíal-
ískan hugsunarhátt ríkja í
Flokknum. Lifi Lenín! hrópar
Unnar Steingrímsson. Hann er
staðinn upp úr sæti sínu og er
reiður. Hefur sett jakkann á stól-
bak og þurrkar svita af enni sér.
— Lifi Lenín, hrópar bæklaður
maður í hjólastól. Lifi Kommún-
istaflokkur Albaníu og Enver
Hoxa, bætir hann við.
— Já, burt með svikarann og
lifi Stalín. Það eru illir andar á
skrifstofunni uppi á annarri hæð,
hrópar gömul kona, sem gerir
hreint í húsakynnum flokksins og
stendur í dyrunum með skúringa-
fötu í hendi.
— Farðu þá upp á aðra hæð,
elskan mín, og þvoðu burt óþverr-
ann, kallar Páll Jónsson.
— Éttu skítinn undan nöglun-
um á þér, rottuhali, svarar gamla
konan, og heldur upp stigann upp
á aðra hæð hússins.
Formaðurinn gengur flóttalegur
inn í húsið og fer með veggjum inn
í salinn í fylgd tveggja starfs-
manna Flokksins. Hann er þungur
á svipinn og nokkuð skjálfandi
þegar miðaldra félagi kastar í
hana bananahýði sem lendir í hári
hans. Formaðurinn heimtar að
maðurinn verði settur út úr hús-
inu og rekinn úr flokknum. Fimm-
tán mínútum síðar hefur tekist að
stilla til friðar, og formaðurinn
nálgast ræðupúltið óstyrkum
hreyfingum og missir skjala-
möppu á gólfið og vélrituð handrit
úr möppunni dreifast um gólf og
borð. Fundarstjóri og fundarritari
hjálpast að við að tína þau upp af
gólfinu og formaðurinn horfir
framan í fundarmenn skerandi
augnaráði. Hann flytur erindi og
fjallar í upphafi um stöðu flokks-
ins að loknu ríkisstjórnarsam-
starfi vinstri flokkanna. Hann tel-
ur Bændaflokkinn hafa rofið sam-
starfið sem hófst svo glæsilega
fyrir þremur árum. Aftur-
haldsöflin í Bændaflokknum eins
og hann orðar það, þau sem tengd-
ust eru auðvaldi og hagsmunum
þess. — Það tókst, félagar, að færa
út landhelgi íslands í tólf mílur.
Það tókst, félagar, að sani.a að ís-
lendingar, þjóð Þorsteins Erl-
ingssonar, Stephans G. og Hail-
dórs Kiljans, geta verið efnahags-
lega sjálfstæðir og lifað án amer-
ískrar hernámsvímu.
Fólkið í Bændaflokknum þreifar
nú á því hvernig forystan bregst
því hlutverki sem hver róttæk al-
þýðuhreyfing á að vinna að: að
endurbæta hag fjöldans og starfa
að því að gera að veruleika hug-
sjón hans, sósíalismann. Þessi al-
þýða þarf nú að rísa upp voldug og
sterk og láta þá forystu vita að sú
afturhaldsstefna verður ekki þol-
uð að ráðist sé í sífellu á kjör vinn-
andi alþýðu til sjávar og sveita, en
haldið hlífiskildi yfir mestu auð-
félögum landsins. Alþýða hugar
og handa, er fylgt hefur Bænda-
flokknum, verður að minnast
hvatningarorða Stephans G.
Stephanssonar til bænda og
sveitaalþýðu:
Lýdur, bíó ei lausnarans,
leys þig sjálfur. I»ínu eiróu.
Ofl voru fjölrar foringjans
fastast sem aó aó þér reyróu.
Að lokinni ræðu formanns hefj-
ast almennar umræður. Tæpur
tugur félaga er á mælendaskrá.
Fundurinn þróast í almenna gagn-
rýni á leiðtoga Flokksins fyrir
svik við grundvallarhugsjónir
sjósíalismans.
Bæklaði maðurinn segir sig úr
flokknum, hættir síðan við, þegar
hann er kosinn varamaður í upp-
stillingarnefnd vegna stjórnar-
kjörs fyrir aðalfund.
Hver ræðumaður á fætur öðrum
er stórorður og krefst virkara
flokkslýðræðis og flokksstarfs.
Formaðurinn situr fölur og
svipbrigðalaus undir gagnrýninni.
Framkvæmdastjóri flokksins
heldur uppi vörnum og segir
mestu máli skipta að innan
flokksins ríki fullkomin eining um
helstu stefnumál. Því miður hafi
klíka í flokksfélaginu stundað
skemmdarverkastarfsemi sem
fyrr eða síðar verði að uppræta.
Jarðfræðingurinn biður enn um
orðið:
— Við höfum hlustað á fulltrúa
flokksforystunnar, og satt að
segja kom mér fátt á óvart er
hann hafði til málanna að leggja.
Þannig tala ekki allir fulltrúar
sósíalísks flokks, heldur leiðtogar
mafíufélags. Á sama tíma og
Flokkurinn er að liðast í sundur í
innbyrðis átökum eru félagar
okkar á Kúbu, sem upphaflega
voru tólf og fóru upp á hæsta tind
eyjarinnar í þeim tilgangi að
skipuleggja baráttu við spilltustu
auðstétt allra tíma, að vinna sig-
ur. Hetjurnar tólf, undir forystu
doktors Fidels Castró með riffla
að vopni ráða nú heilum lands-
svæðum á Kúbu, við bæjardyr
bandaríkjaauðvaldsins.
Formaður Flokksins kallar úr
sæti sínu:
— Farið þá upp á Skjaldbreið,
helvítin ykkar.
— Já, hvers vegna ekki? Þaðan
má hefja skæruhernað. Sósíalism-
inn sigrar hvort eð er ekki eftir
þingræðisleiðum, ekki með þá
aumingja sem eru taldir leiðtogar
flokksins, hrópar jarðfræðingur-
inn, Bjartmar Skarphéðinsson, sá
er kastaði bananahýðinu í for-
manninn fyrr á fundinum, fleygir
skyndilega appelsínuberki í fund-
arstjóra og rís um leið úr sæti
fyrir miðjum sal og ætlar að úti-
dyrahurð, en er tekinn heljartök-
um af tveim starfsmönnum
flokksins og keyrður í gólfið.
Hann er fluttur í böndum út úr
húsinu og lögreglubíll kemur á
vettvang.
Steingrímur Kjartan hefur
fylgst náið með umræðum og er
skyndilega orðinn verulega
spenntur. Unnar reynir árangurs-
laust að róa föður sinn. Athygli
fundarmanna beinist að Stein-
grími sem í fyrstu gefur frá sér
sérkennilegar stunur, þrútnar í
andliti og er undarlegur í háttum.
Þeir sem sitja næstir feðgunum,
flokksfélagarnir Grímur, Sigurþór
og Lúter, veita því athygli að
Steingrímur á erfitt um andar-
drátt. Hann tekur að öskra líkt og
vitskertur maður:
— Upp á Skjaldbreið! Upp á
Skjaldbreið! Ég vil upp á
Skjaldbreið! Upp á Skjaldbreið!
Upp á Skjaldbreið! Kúba, Kúba,
Castró, Castró ...
Steingrímur rífur utan af sér
fötin og kastar þeim á ræðupúltið.
Páll Jónsson kemur ofan af efri
hæð hússins og gengur rakleitt yf-
ir til Steingríms. Reynir að róa
hann en án nokkurs árangurs.
Steingrímur ryður um stólum og
sýnist ætla að taka stefnu á for-
mann flokksins, en er yfirbugaður.
Slíkt æði rennur á Steingrím að
hann lemur þrjá fundarmenn í
andlitið, mölvar stóla og borð, og
það er ekki fyrr en honum er hald-
ið föstum á gólfinu að hann róast
og fellur í eins konar mók.
Páll, Unnar og fundarstjóri
hjálpast að við að bera Steingrím
út úr húsinu og yfir í bifreið Páls
Jónssonar í Tjarnargötunni. Veg-
farendur sem leið eiga um götuna
stara furðu lostnir á þrjá menn
bera á milli sín hálfnakinn
mannslíkama úr Húsi Flokksins.
Maður kunnugur Páli kallar til
hans:
t
— Ekki er þetta fyrsta líkið
sem borið er út úr höfuðstöðvum
kommúnismans á íslandi? Þið
byrjið snemma hreinsanir í ár.
0

JÓIATILBOÐ
ís 1 lítri.
Vanillu, nougat, súkkulaði, dúett:
Ávaxta, valhnetu, marsípan, appelsínu,
skógarberja, púnsrúsinu:
Skafís.
Vanillu og krókant:
Leyfilegt verð:
Kr. 31.35
Kr. 33.60
Kr. 79.60
Okkar verð:
26.60
Kr. 28.50
Kr. 64.90
ísterturmeð 15% afslætti.
10 lítra kassi af jólaöli á aðeins Kr. 129.00
4
HAGKAUP
Reykjavík-Akureyri