Morgunblaðið - 25.11.1984, Side 21

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 25. NÓVEMBER 1984
85
Gunnlangnr GuAmundsson stjörnuspekingur.
raun átt við að sðlin sé í Hrúts-
merkinu eða Ljóni. Sólin gegnir
grundvallarhlutverki likt og
hjartað i likamsstarfseminni, en
hjartað er ekki eina liffæri
mannsins. Þvi getur maðurinn
haft tunglið (tilfinningar og Merk-
úr (rökhugsun) í öðru merki og þvi
getur sami maðurinn verið sam-
settur úr mörgum stjömumerkj-
um, t.d. Hrút, Krabba, Bogmanni
og Fiskum. Verið Hrútur í innsta
sjálfi og grunntón, Krabbi í til-
finningum, Bogmaður í starfsorku
og Fiskur í hugsun svo dæmi séu
nefnd. Þáð er ekki auðvelt að
svara þvi í stuttu máli hvers
vegna sól í gefnu merki eigi að
tákna eitthvað ákveðið og Satúrn-
us eitthvað annað o.s.frv., hvaðan
stjörnuspekin fái hugmyndir sin-
ar. En, i fyrsta lagi má nefna að
tákn stjörnuspekinnar eiga sér
samsvörun í náttúrunni og um-
hverfi mannsins. Það sem þó
skiptir mestu máli og liggur að
baki hugmyndum um einstakar
plánetur og merki er einfaldlega
það, að gerð eru kort fyrir fólk og
hegðun þess og persónuleiki
skoðaður. Ályktanir um einstök
merki eru dregnar út frá mann-
gerðinni. Likt og bóndinn spáir i
veðrið byggir stjörnuspekingurinn
hugmyndir sinar á reynslu. Gulli
sagði okkur að þótt stjörnuspekin
hefði fylgt manninum frá örófi
alda og grundvallaratriðin séu
alltaf þau sömu, mætti segja að
hún speglaði tíðarandann hverju
sinni.
í stuttri blaðagrein eftir leik-
mann, sem kynntist þessum fræð-
um hálfnauðugur og fullur efa-
semda verður ekki hægt að gera
stjörnuspekinni minnstu viðhlit-
andi skil. En það er hægt að segja
og viðurkenna án minnstu hræsni,
að þetta eru stórathyglisverð mál,
sem áreiðanlega eiga erindi til og
geta á engann hátt afvegaleitt
einn eða neinn. Fyrir þá sem eru
Ieitandi, að sjálfum sér og öðrum,
getur stjörnuspekin vafalaust orð-
ið hið mikilvægasta hjálpartæki.
Á okkar námskeiði flugu brandar-
ar og striðnisskot á milli, en öll
fögnuðum við því í raun og veru að
fá þetta tækifæri til að skyggnast
innra með okkur sjálfum og vakna
til nánari umhugsunar og það var
ekki beint einleikið hve menn und-
antekningarlaust samsinntu þeim
meginstraumum, sem kortin
þeirra sögðu til um.
Mér varð stundum hugsað til
minnar ágætu vinkonu Jóhönnu
Kristjónsdóttur á Mbl., þeim
dugnaðarforki, sem oft brosti að
mér þau mörgu ár sem við unnum
saman á blaðinu og sagði gjarnan
„dæmigert Ljón“. Eg man að hún
var afskaplega hress þegar ég gift-
ist Hrútnum hér um árið. Ég um-
bar henni þá þetta kellingarkjaft-
æði, en velti því fyrir mér nú,
hvort ég hefði ekki verið betur
settur, er ég hóf blaðamennsku-
ferilinn minn fyrir tæpum 20 ár-
um, ef ég hefði dottið inn á svona
námskeið þá. Þeirri spurningu fæ
ég ekki svar við, ég er hins vegar
ákveðinn f að vita hvort ég get
haft gagn af stjörnuspekinni og
byrja auðvitað á korti Hrútsins
míns og því næst fimm ára strák í
Krabba og tæpra tveggja ára í
Steingeit. Ofsalega fínir strákar,
en upplagið gerólíkt. Ég ætla að
láta kortin segja mér hvers vegna
og hvað ég þarf að varast er ég
reyni veikum mætti að standa
undir þeirri ábyrgð að koma þeim
til manns og ára. Gullunum
tveimur, sem stýrðu mér á spor-
braut, Voginni og Nautinu, þakka
ég ágætlega og samstúdentum
minum í stjörnuspekinni einnig og
ég hlakka til endurfunda. — ihj.
Guðmundur Jóhannsson og Edda B. Jónsdóttir.
HVAÐ FANNST ÞEIM?
Guðmundur Jóhannsson:
„Hárfínt hvernig
okkur er veitt eftir
einhverju lögmáli“
Ad námskeiðinu loknu spurðum við þrjá af þátttakendum hvernig
þeim hefði fundist og byrjuðum á Krabbanum Guðmundi Jóhannssyni.
„Þetta sannaði fyrir mér að
við erum öll háð lögmáli, það er
hárfínt, hvernig fylgst er með
okkur og okkar veitt eftir ein-
hverju lögmáli. Auðvitað geri ég
mér grein fyrir að á þessu
grunnnámskeiði var ekki kafað
mjög djúpt í þetta og Gunnlaug-
ur sá um að við næðum alltaf
yfirborðinu, en ég hef mjög mik-
inn áhuga á að kanna þessi mál
nánar. Eg held að maður gæti
notað þessi fræði til að aðstoöa
við mannaráðningar, svo dæmi
séu nefnd.
— Hvað með frúna, skilurðu
hana betur?
„Já, það held að mér sé óhætt
að fullyrða. Mér finnst ég gera
mér betur grein fyrir henni. Það
sem þó kannski skiptir mestu
máli, er að það var afskaplega
gaman að skoða þessi mál.“
Edda B. Jónsdóttir:
„Kom mest á
óvart að vera með
tungl í Hrúti“
Næst lá beinast við að spyrja Eddu, eiginkonu Guðmundar um
hennar viðhorf, en hún er Steingeit.
„Mér fannst afskaplega gaman
og þetta opnaði fræðin fyrir mér.
Ég var að vfsu búin að lesa aðeins
um þetta áður. Guðmundur keypti
einu sinni bók um Krabbann og
lánaði mér. Oft hafði maður auð-
vitað velt fyrir sér í hvaða merkj-
um fólk væri og þegar þetta nám-
skeið var auglýst, fannst okkur til-
valið að fara. Mér fannst hins veg-
ar verst að hafa ekki haft nægan
tíma til að lesa, en ætla að ráða bót
á því.“
— Hvað með Guðmund, sérðu
hann í einhverju öðru ljósi?
„Ég er ekki frá því, en ég var
eins og ég sagði, búin að lesa
bókina um Krabbann. Það sem
kom mér hins vegar mest á óvart
var að ég skyldi vera með tungl i
Hrúti og að það hefði einhver
áhrif. Gunnlaugur sýndi mér
fram á það að ekki fór á milli
rnála."
Jóhanna Eyþórsdóttir:
„Merkilegt hve
allir hlutir
virðast passa“
Eina kvenljónið á námskeiðinu var frú Jóhanna Eyþórsdóttir fóstru-
nemi, sem hóf það nám, er hún var búin að koma sínum börnum á legg
og sagðist smám saman vera að finna Ljónið í sér.
„Mér finnst þetta námskeið
hafa opnað mér nýja sýn á fólki
almennt og ég held að maður
verði umburðarlyndari, er mað-
ur fer að velta merkjum hvers og
eins fyrir sér. Ég er á kafi í
próflestri og hef því ekki haft
mjög mikinn tíma til að hugsa
um þetta. Hins vegar held ég að
það verði mjög áhugahvert, að
skoða börnin, sem verða i kring-
um mann með tillit til merkj-
anna og kannski getur þetta
komð mér í gagni í fóstrustarf-
inu. Það sem mér fannst merki-
legast við þetta allt var hve hlut
irnir virtust passa. Auðvitað
hafði maður og hefur mátulegar
efasemdir, en einhvern veginn
passaði þetta allt ótrúlega vel,
Mér fannst afskaplega gaman á
námskeiðinu, sérstaklega að
horfa á þessa einstaklinga í hin
um ýmsu merkjum. Svo hef ég
auðvitað verið að gefa bóndanum
auga með hliðsjón af því, sem ég
lært og er ekki frá því að ég sjái
nú eitt og annað sem ég ekki sá
áður.“