Morgunblaðið - 11.06.1997, Blaðsíða 23

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 11. JÚNÍ 1997 23
AÐSENDAR GREINAR
A danska að víkja
fyrir ensku?
FRETTIR herma að
við hugsanlega endur-
skoðun aðalnámsskrár
grunnskóla hafi nú
aftur komið fram til-
laga um að danska
verði látin víkja fyrir
ensku sem fyrsta er-
lenda tungumálið sem
kennt verði í íslensk-
um skólum. Tillaga
sama efnis kom fram
í júlí 1994, en við
umræður á Alþingi um
haustið reyndist meiri-
hluti fylgjandi því, að
danskan héldi sínum
sessi og var því sú
stefnumarkandi
ákvörðun tekin. í framhaldi af því
veittu Danir fjárhagslegan stuðn-
ing til eflingar dönskukennslunnar
hér á landi og mun sá stuðningur
hafa komið að góðu gagni. Að til-
laga er nú eftir aðeins þrjú ár aft-
ur borin fram um að enskan skuli
taka fýrsta sætið að því er varðar
erlent tungumál í íslenskum skól-
um byggir að sjálfsögðu á þeirri
staðreynd, að enskan er óneitan-
lega mikilvægasta alþjóðlega
tungumálið og brýn nauðsyn hveij-
um þeim sem einhver tengsl hefur
á alþjóðavettvangi. Þótt danskan
verði áfram fyrsta erlenda tungu-
málið fylgir enskan strax á eftir.
Danskan er hinsvegar mikilvæg í
öllum samskiptum okkar við hin
Norðurlöndin sem við teljum alla
jafna vera góða granna og menn-
ingarsögulega nákomnari okkur
en nokkrar aðrar þjóðir.
Samskipti okkar við hin Norður-
löndin að því er varðar siglinga-
mál, sem ég þekki best til, hafa
verið mjög náin og á ýmsan hátt
komið okkur að góðu gagni. Sigl-
ingamálastjórar allra Norðurland-
anna hafa t.d. átt sameiginlega
fundi, þar sem úrlausn ýmissa
mála er rædd og samræmd. Á
þessum fundum hefur verið töluð
einhverskonar skandinavíska, sem
allir hafa skilið. Danir, Norðmenn
og Svíar tala hver sitt mál. Finnski
siglingamálastjórinn hefur talað
sænsku, og við dönsku. Á þingum,
ráðstefnum og fundum Álþjóða-
siglingamálastofnunarinnar IMO
(International Marit-
ime Organization) í
London hafa Norður-
löndin átt mjög gott
samstarf, og þar hafa
málin verið rædd okk-
ar á milli á skandin-
avisku. Mjög oft hafa
Norðurlöndin komið
fram sem ein heild,
enda átt menningar-
lega og tæknilega
samleið í fjölda mál-
efna. Oft varð ég þess
var á þessum vett-
vangi að aðrar þjóðir
Hjálmar R. undruðust að við
Bárðarson. skyldum geta rætt
saman á sameiginlegu
tungumáli, að því er þeim virtist.
Það væri að mínu mati mikil
afturför og andstætt samstarfi
Aðrar þjóðir undruðust,
segir Hjálmar R.
Bárðarson,
að við skyldum geta
rætt saman á
sameiginlegu
tungumáli.
Norðurlandanna ef til þess kæmi
að fundir Norðurlandamanna yrðu
að fara fram á ensku, vegna ónógr-
ar kunnáttu íslendinga og Finna í
dönsku, norsku eða sænsku. Hér
hefi ég aðeins nefnt ágætt og
gagnlegt samstarf um siglingamál
og öryggismál sjófarenda, en öll
menningarleg tengsl eru að sjálf-
sögðu háð því, að hægt sé að koma
hugsunum og hugmyndum til skila
á tungumáli, sem flestir Norður-
landabúar skilja og tengt er sam-
eiginlegri menningararfleifð okk-
ar. Það væri táknrænt undanhald
og uppgjöf fyrir ensku að taka
hana upp sem fyrsta erlenda málið
í íslenskum skólum.
Höfundur er fyrrverandi
siglingamálastjóri.
k .
1 blabib - kjarní málsins!
Æsumálið - geta menn
sagt hvað sem er?
OPIÐ bréf til Rúnars
Garðarssonar, fyrrverandi
skipstjóra skelfisksbátsins
Æsu IS-87, sem fórst hinn
25. júlí sl. og Reynis
Traustasonar fréttastjóra
DV.
Ég skrifa ykkur þetta
bréf sem faðir og afi
fveggja skipverjanna, sem
voru á Æsu þennan ör-
lagaríka dag er hún sökk.
Rúnar, þú segir í viðtali
við Reyni Traustason í DV
þann 9. maí sl., að Æsa
hafi verið afar lélegt sjó-
skip og þess vegna hafír
þú aldrei gengið á stöðug-
leika skipsins með því að
láta brenna olíu úr framtönkum
skipsins. Það er enn vitnað í um-
mæii þín í DV laugardaginn 24. maí
sl. og þar segir þú orðrétt, að það
hafi verið „heilög regla" að brenna
aldrei olíu úr fremri tönkum skipsins,
þar sem þú teldir það nauðsynlegt
að hafa þá kjölfestu.
Ritstjóri DV segir, að Reynir
Traustason sé reyndur og vandaður
blaðamaður, sem fari ekki með annað
en það sem sannast reynist. Það virð-
ist sem í skrifum um þetta slys, að
við sem áttum okkar nánustu um
borð í þessu skipi er það fórst, séum
flón, eða það sé gert viljandi að auka
á angur þeirra sem hlut áttu að máli.
Laugardagsblað DV 24. maí kom
fyrir augu lesenda blaðsins á sama
tíma og verið var að jarða jarðneskar
leifar Harðar Bjarnasonar (var það
gert viljandi eða var það tilviljun?).
Við sem búum á Flateyri misstum
20 manns í snjóflóði, þar áttir þú
Rúnar, nána ættingja sem björguðust
blessunarlega úr rústum húss, sem
eyðilagðist í snjóflóðinu og er full
ástæða til að þakka Guði fyrir það.
Þess vegna er mér það hulin ráðgáta
hvers vegna þú varaðir ekki áhöfn
skipsins, sem ráðin var á Æsu síðast-
liðið sumar, við hættunni, ef það var
eins hættulegt sjóskip
og þú lætur í veðri
vaka.
Þú vekur ekki máls
á þessu fyrr en tíu
mánuðum eftir að
slysið átti sér stað.
Hvaða hvatir lágu að
baki? Var þér sama
hvort þessir menn,
þessir ungu menn úr
þessu htjáða byggð-
arlagi færust? Að
mínum dómi er frá-
sögn þín svo alvarieg
að það væri full
ástæða fyrir þau yfir-
völd sem fara með
rannsókn slysa af
þessu tagi, að láta þig svara þeim
spumingum sem þarf að fá svör við.
Var það ekki ábyrgðarhluti hjá þér
Var það ekki ábyrgðar-
hluti hjá skipstjóra
Æsu, spyr Guðmundur
Hagalínsson, að ráða
áhöfn á skip sem hann
taldi lélegt sjóskip og
hættulegt?
sem skipstjóra á Æsu, að ráða áhöfn
á skipið úr því að þú vissir að það
var svona hættulegt. Hvers vegna
tilkynntir þú ekki Siglingamálastofn-
un um ástand skipsins?
Rúnar og Reynir, ég sagði í uþp-
hafi bréfs míns, að ég skrifaði ykkur
sem faðir og afí. Fyrir þá sem ekki
þekkja til er Hjörtur Rúnar, sem var
vélstjóri, sonur minn. Önundur há-
seti, dóttursonur minn, sonur
Magneu. Hinir tveir sem björguðust
vom Kristján Torfi, sonur Einars
Odds og Jón Gunnar Kristinsson,
sem missti föður sinn í snjóflóðinu.
Það vil ég að þú vitir, Rúnar, að
ef þessir drengir mínir hefðu farist
allir með Æsu, hinn 25. júlí 1996
og eftir að hafa lesið þessar yfirlýs-
ingar þínar, þá hefði ég ekki ábyrgst
skaphöfn mína ef þig hefði borið
fyrir augu mín að loknum lestri þess-
ara skrifa í DV.
Nú ætla ég að ræða við ykkur
félaga um sannleiksgildi og fullyrð-
ingar ykkar, um að þið sem stjórn-
uðuð Æsu, hefðuð passað að hafa
framtanka skipsins alltaf fulla. í DV
9. maí sl. segir orðrétt; „tankar
skipsins tóku alls 27.000 lítra og
framtankar skipsins 10.000 lítra“
þar af. Ef þetta væri sannleikanum
samkvæmt og þú Reynir, ert svo
vandaður að þú ferð alltaf með það
sem reynist réttast, þá spyr ég og
einnig Rúnar, svo ég tali nú ekki
um Róbert Hallbjörnsson, sem var
vélstjóri á Æsu í 10 ár (DV 24.
maí). Hvernig var hægt að koma
18.137 lítrum á tanka skipsins, ef
aldrei hefði verið tekið af framtönk-
unum?
Ég er með afgreiðslunótur frá
skipstjómartíma Rúnars og af-
greiðslumaður olíunnar er tilbúinn
að votta það, ef með þarf, að þetta
var ekki í eina skiptið sem afgreitt
var svona mikil olía á Æsu meðan
Rúnar var skipstjóri. Svo þama er
verið að hagræða sannleikanum, til
að láta lesendur DV finna sökudólga
og upphefja sjálfa sig eða fela sig á
bak við allt annað en það sem skipt-
ir máli.
Að lokum þetta Reynir; fólk hér
á Flateyri hefur ekki hirt um að
svara þér eða þeim blaðamönnum,
sem þú hefur látið skrifa um mál-
efni Flateyrar, þar sem verið er að
ófrægja ákveðna einstaklinga þessa
byggðarlags.
Höfundur er fv. bóndi á Hrauni á
Ingjaldssandi.
Guðmundur
Hagalínsson
■ . ■ ■ ■ . ..... : • ■ . Dragtir og kjólar frá Libra — I
i . ‘ Vorum að taka upp buxna- og pilsdragtir,
''yC einnig mikið úrval af heilum og tvískiptum
mm • kjólum í mörgum litum. Stœrðir 36 til 48
Lokað á laugardögum ffímarion
. i Reykjavíkurvegi 64 • Hafnarfirði • Sími 565 1147
hííjmm) Mitsnbisbi tcvkni
MnsuaiSHi