Morgunblaðið - 22.07.1998, Qupperneq 29

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
MIÐVIKUDAGUR 22. JÚLÍ 1998 29 <
+ Þórunn Guð-
munda Kristins-
dóttir fæddist í Ana-
naustum í Reykjavfk
26. apríl 1921. Hún
andaðist á hjarta-
deild Sjúkrahúss
Reykjavíkur 11. júlí
síðastliðinn. Foreldr-
ar hennar voru
Kristinn Jónsson,
trésmiður, í Ana-
naustum, f. 4.12.
1873, d. 31.7. 1939,
og eiginkona hans,
Anna Jónína Páls-
dóttir, frá Neðra-Dal
í Biskupstungum, f. 16.2. 1885, d.
7.6. 1945. Systur Þórunnar voru:
1) Halldóra Sigrún, f. 19.7. 1906,
d. 13.9. 1993, eiginmaður hennar
var Kaj Ólafsson matreiðslumað-
ur, látinn, þau bjuggu í Reykjavík
og eignuðust tvö börn; 2) Björg
Páh'na, f. 7.3. 1910, d. 9.8. 1972,
eftirlifandi eiginmaður hennar er
Sölvi Guðlaugsson trésmiður, en
þau bjuggu í Reykjavík og eign-
uðust þijú börn; 3) Svandís
Hulda, f. 15.2. 1920, en hún lést
tæplega tveggja ára gömul eða
8.1.1922.
Þórunn Guðmunda giftist
hinn 11.8. 1945 Bjarna Þórar-
inssyni eirsmið, úr Vesturbæn-
um í Reykjavík, f. 12.7. 1915, d.
25.9. 1988. Foreldrar hans voru
þau hjónin Þórarinn Bjarnason,
skipstjóri og síðar fiskmatsmað-
ur, f. 12.4. 1879, d. 19.9. 1955,
og Guðrún Hansdóttir, f. 2.2.
1881, d. 2.11. 1975, en þau
bjuggu öll sín hjúskaparár við
Vesturgötuna í Reykjavík. Börn
Þórunn Guðmunda hét hún. En fyrir
mér var hún amma Lillý. Eg vissi
ekki almennilega hvað hún hét fullu
nafni fyrr en ég var 6-7 ára.
Ég man stundimar sem við áttum
saman er ég var yngri. Svo æst og
glöð kom ég upp tröppumar á Nes-
vegi 56. Ég var að fara til ömmu og
j afa. Svo mikið gat ég sagt hvað á
hugann minn dreif. Ég man hve þú
hafðir gaman af því þegar ég söng og
talaði inn á spólur. Eitt lag er mér í
huga. „Frost er úti fuglinn minn“,
söng ég af innlifun og svo falskt, en
þér var sama. Og ferðalögin sem við
fórum í öll saman. Þú hafðir svo
gaman af því að veiða og fékkst alltaf
fyrsta fiskinn og veiddir alltaf mest.
En svo veiktist þú og gast ekki né
treystir þér til að koma með.
Eg gat hlustað á þig endalaust
þegar við sátum við kaffiborðið og þú
talaðir um gömlu dagana og hvemig
þú kynntist afa. Það var gaman að
bera saman þátíðina og nútíðina. Eg
man eftir einni sögu, sem þú sagðir
mér, þegar þú varst að synda í sjón-
um í Örfirisey þegar þú varst ung,
en ég sjálf gat ekki hugsað mér neitt
annað heldur en að fara í sundlaug-
ina. Hún var svo hissa á krökkum nú
til dags hvað þau eru mikið inni að
j leika sér heldur en að vera úti, eins
og hún gerði í sínu ungdæmi.
Nú ertu komin til hans afa eftir
langa bið. Vertu sæl, elsku amma.
Ég kveð með litlu ljóði.
Er ég kom, opnaði hún faðminn,
svo hlý og svo örugg,
dvaldi ég þar um stund.
En nú hefiir hann opnað faðm sinn,
og nú dvelur hún þar,
í faðmi hans að eihfu.
Þitt barnabam.
Þórunn Edda.
I
Fellur ört hin foma sveit.
Fjúka silfurhárin.
Hreiðra um sig í hljóðum reit
harmarnir og tárin.
Veiku hjarta verður rótt.
Værðar þreyttur nýtur.
Eftir allra nótta nótt
næðingana þrýtur.
Móðursystir mín Þórunn - Lillý
- er látin, síðust þeirra fjögurra
Þórunnar og Bjarna
eru: 1) Jónína Unn-
ur, f. 7.9. 1946. Hún
býr á Seltjarnarnesi
og er gift Björgvini
Jónssyni, þau eiga
þrjú börn: Bjarna
Þór, Jón Björgvin
og Þórunni Eddu; 2)
Þórarinn, f. 13.11.
1949, hann býr í
Reykjavík og er
ókvæntur; 3) Guð-
rún, f. 14.6. 1956,
hún býr í Reykjavík
og er gift Gísla
Ofeigssyni, þau eiga
tvo syni, Guðmund Þór og Ólaf.
Eftir skólagöngu í Miðbæjar-
barnaskólanum stundaði Þór-
unn nám í þrjá vetur í Kvenna-
skólanum í Reykjavík. Að skóla-
göngu lokinni hóf hún störf í
bakaríi við Tjarnargötu og síð-
an vann hún hjá Sveini Hjartar-
syni í Sveinsbakaríi, Bræðra-
borgarstíg 1 í Reykjavik eða
þar til hún gifti sig. Fyrstu þrjú
hjúskaparár sín bjuggu Þórunn
og Bjarni í Ánanaustum, en í
september 1948 fluttu þau í nýtt
einbýlishús, sem þau höfðu
byggt sér á Nesvegi 56 í
Reykjavík. Eftir að Bjarni lést
flutti Þórunn í fjölbýlishús, ætl-
að eldri borgurum, á Granda-
vegi 47, þar sem hún hafði fest
kaup á yndislegri íbúð, og þar
undi hún sér vel síðustu æviárin
eða í tæp níu ár.
Utför Þórunnar Guðmundu
fer fram frá Fossvogskirkju í
dag og hefst athöfnin klukkan
13.30.
systra, sem voru dætur Kristins
Jónssonar og Önnu Jónínu Páls-
dóttur úr Ánanaustum. Lillý, eins
og hún var ævinlega kölluð, var
yngsta systir móður minnar, en á
milli þeirra voru 15 ár. Lillý var
því aðeins unglingsstúlka þegar
móðir mín var gift kona með heim-
ili og tvö börn. I mínum huga var
Lillý þess vegna alltaf ung og
þannig tengdumst við systkinin
henni. Hún var líka tenging okkar
við Vesturbæinn í Reykjavík, þar
sem við vorum bæði fædd og upp-
alin. í Vesturbænum átti hún
heima alla tíð og gat ekki hugsað
sér neinn annan stað. Eftir að
Kristinn afi minn í Ánanaustum
var látinn bjó Lillý ein með ömmu
minni þar til amma dó 7. júní 1945
þá aðeins 60 ára. Lillý var þá að-
eins 24 ára gömul og búin að missá
báða foreldra sína. Hún var trúlof-
uð Bjarna Þórarinssyni og giftust
þau í ágúst 1945. Hún bjó á
bernskuheimili sínu í Ánanaustum
sín fyrstu hjúskaparár og síðar á
Nesveginum þar sem þau hjónin
byggðu sér hús, og loks á Granda-
vegi þar sem hún keypti sér íbúð
eftir að Bjarni maður hennar var
látinn.
Á þeim árum þegar Lillý og
amma bjuggu í Ánanaustum var ég
aðeins lítil telpa, en ég kom oft í
heimsókn til ömmu og Lillýar, því í
Ánanaustum var margt sem heillaði
káta, glaða krakka. Hægt var að
leika sér innan um baldursbrámar
og sóleyjarnar, tína skeljar í fjör-
unni eða jafnvel stelast út í eyju -
Örfunsey. Vesturbærinn og Lillý
vom því samtengd í mínum huga.
Hún hélt líka vel tengslum við
skyldmenni okkar í Vesturbænum
og kunni vel skil á öllum okkar ætt-
arböndum. Eftir að hún og Bjarni
fluttu í hús sitt á Nesveginum var
alltaf farið í afmæli til Lillýar, því
þar hittust frænkur á öllum aldri,
sem ef til vill sáust ekki oft að öðr-
um kosti. Lillý var ættrækin og ætt-
fróð og hafði gott minni svo hún gat
ævinlega rakið skyldleikabönd og
sagt frá frændfólki okkar. Hún
hafði mikið yndi af bóklestri og
þannig gat hún m.a. sótt sér upplýs-
ingar í ættfræðirit. Hún hélt utan
um þá þræði, sem verða manni mik-
ilvægari þegar líða tekur á ævina,
minningaþræðina, sem tengja okk-
ur saman skyldleika- og tilfinninga-
böndum.
Blessuð sé minning hennar.
Anna Hulda.
Nú er komið að kveðjustund Þór-
unnar eða Lillýjar eins og við köll-
uðum hana.
Ég kynntist Lillý fyrir 44 árum
þegar við hjónin hófum búskap, en
okkar fyrsta heimUi var undir
vemdarvæng Lillýjar. Nánar til
tekið í kjallara hússins sem hún og
maður hennar, Bjarni Þórðarson,
voru þá nýbúin að byggja við Nes-
veg 56. Ég fann strax að það var
henni mikils virði að fá systurson
sinn, Kristin (eiginmann minn), í
nábýli við sig, en hann var í miklu
uppáhaldi hjá henni. Frá upphafi
tókst með okkur innilegur vinskap-
ur sem aldrei bar skugga á.
Við tókum strax eftir því hvað
það ríkti mikil virðing og ást á
milli þeirra Lillýjar og Bjarna.
Þau eignuðust þrjú börn (Jónínu,
Þórarin og Guðrúnu), sem voru
þeim mikils virði. Á upphafsárum
hjúskapar okkar var það ómetan-
legt að fá tækifæri til að kynnast
því hvernig þeim hafði tekist að
byggja upp hamingjuríkt heimili.
Heimili sem var grundvallað á öllu
sem gefur lífinu gildi. Þau gerðu
ekki miklar kröfur um veraldleg
gæði, en lögðu sig þeim mun meira
fram við að efla og styrkja fjöl-
skylduna. Þeirra dýrmætasti tími
var þegar fjölskyldan var saman
og þá sérstaklega á ferðalögum um
landið.
Lillý var greind kona, einstaklega
minnug, bókhneigð og víðlesin. Hún
hafði gaman af ættfræði og lagði
mikla áherslu á að fræða yngri með-
limi fjölskyldunnar um uppruna
sinn og ætt. Hún var einstaklega
næm og berdreymin og bar hag
sinna nánustu alltaf fyrir brjósti.
Við Lillý vorum frá upphafi
kynna okkar alltaf í nánu sambandi
með reglulegu millibili, enda höfð-
um við mörg sameiginleg áhugamál
sem okkur þótti gaman að ræða.
Það var mikið áfall fyrir Lillý að
missa eiginmann sinn, en þá var
hún sjálf orðin heilsuveil. I þeim
erfiðleikum sem á eftir fylgdu fann
hún fyrir dyggum stuðningi barna
sinna, en þau sýndu henni skilyrðis-
lausa umhyggju.
Fyrir rúmum mánuði kom Lillý
fram í útvarpsþætti, sem fjallaði
um hjartasjúkdóma. Þar kom
glöggt fram hennar staðfasta trú að
hún væri að fara að hitta manninn
sinn, foreldra og systur, en einnig
að hún var ekki kvíðin og gætti
jafnvel eftirvæntingar í fari hennar.
Lillý hélt alltaf fullri reisn og var
ætíð stutt í húmorinn hjá henni,
jafnvel þegar mest á reyndi. Hún
var afar þakklát börnunum sínum
fyrir alla þá umhyggju sem þau
sýndu henni og einnig hjúkrunar-
fólki á hjartadeild Sjúkrahúss
Reykjavfkur, sem var orðið hennar
bestu vinir.
Elsku Nína, Guðrún og Doddi
minn. Ættmóðir ykkar sagði alltaf
að þið væruð það dýrmætasta sem
hún ætti og barnabörnin voru
hennar sólargeisla oggóðir tengda-
synir hennar stoðir. Eg sendi ykk-
ur hugheilar kveðjur við upphaf
þess nýja kafla sem nú er að hefjast
í lífinu, sem guð mun vel fyrir sjá.
Blessuð sé minning göfugrar móð-
ur.
Súsanna Kristinsdóttir.
Sérfræöingar
í blóniaskrevtingum
við öll tækifæri
I blómaverkstæði I
IHlNNA I
Skóhnöróustig 12.
á horni Bergstaðastrætis.
sími 551 9090
| ÞORUNN GUÐMUNDA
KRIS TINSDÓTTIR
+
Ástkær móðir okkar og tengdamóðir,
ÞORGERÐUR GÍSLADÓTTIR
frá Presthvammi,
lést á elli- og hjúkrunarheimilinu Grund mánu-
daginn 20. júlí.
Bjöm Jónatansson,
Gísli Jónatansson, Sigrún Guðlaugsdóttir,
Guðlaug Jónatansdóttir.
c_
+
Eiginmaður minn, faðir og afi,
MAGNÚS JÓNSSON,
Borgarholtsbraut 52,
Kópavogi,
lést mánudaginn 20. júlí.
Helga Gísladóttir,
böm og barnabörn.
+
Faðir okkar,
GUNNAR JÓHANN GUÐMUNDSSON
frá Másstöðum,
dvalarheimilinu Jaðri
Ólafsvfk,
lést á Sjúkrahúsi Akraness laugardaginn 18. júlí.
Jarðarförin fer fram frá Akraneskirkju fimmtudaginn 23. júlí kl. 14.00.
Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir.
Fyrir hönd aðstandenda,
Margrét Gunnarsdóttir, Baldur H. Baldursson,
Guðjón B. Gunnarsson, María Magnúsdóttir
og barnabörn.
+
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
STEFÁN JÓNSSON
frá Hallgilsstöðum
í Hörgárdal,
verður jarðsunginn frá Akureyrarkirkju föstu-
daginn 24. júlí kl. 13.30.
Jarðsett verður á Möðruvöllum í Flörgárdal
sama dag.
Jósefína Stefánsdóttir,
Guðrún Stefánsdóttir, Finnur Magnússon,
Birgir Stefánsson, Sigrún Stefánsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
MÁLFRÍÐUR PÓRARINSDÓTTIR,
Norðurbrún 1,
Reykjavtk,
sem andaðist á Sjúkrahúsi Reykjavíkur,
Landakoti, fimmtudaginn 16. júlí sl., verður
jarðsungin frá Fossvogskapellu föstudaginn
24. júlí, kl. 10.30.
Þórarinn Hallgrímsson, Björg Jónasdóttir,
Jón Hallgrímsson, Liija Guðbjarnadóttir,
Helgi Hallgrímsson, Margrét Gunnarsdóttir Schram,
barnabörn og barnabarnabörn.
*
+
Við þökkum af alhug öllum þeim sem sýndu
okkur samúð og hlýhug og veittu okkur
ómetanlegan stuðning vegna fráfalls og út-
farar ástkærs sonar og bróður,
GUNNARS FREYSTEINSONAR.
Freysteinn Sigurðsson, Ingibjörg S. Sveinsdóttir,
Ragnhildur Freysteinsdóttir.