Morgunblaðið - 22.07.1998, Side 31

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 22. JÚLÍ 1998 3
MINNINGAR
GUÐRUN
BRYNJÓLFSDÓTTIR
+ Guðrún Brynj-
ólfsdóttir fædd-
ist í Ólafsfirði 23.
janúar 1948. Hún
lést á Landspítalan-
um 14. júlí síðastlið-
inn og fór útför
hennar fram frá
Háteigskirkju 21.
júlí.
Hún Gunna er dáin.
Fregnin um andlátið
kom eins og þruma úr
heiðskíru lofti. Þrátt
íyrir langvarandi erfið
veikindi var fregnin
áfall. Minningarnar þjóta gegn um
hugann og af mörgu er að taka.
Fyrstu kynni okkar Gunnu eru síð-
an við sátum saman í þriðja bekk
MA haustið 1964, en sá bekkur var
hreinn stelpnabekkur og komum
við flestar víðs vegar að af lands-
byggðinni. Gunna kom frá Olafs-
firði og fyrir okkur sem komum að
vestan var sem hún talaði annað
tungumál því hreinni norðlensku
var varla hægt að finna. Við fórum
flestar í máladeild veturinn eftir og
tungumálin voru fimm fyrir utan ís-
lenskuna þannig að mikið var að
glósa. Þarna kom sterkt í ljós hve
samviskusöm og dugleg Gunna var
því um leið og hún kom heim úr
skólanum byrjaði hún að glósa og
lét ekki staðar numið fyn- en öll
tungumálin höfðu verið glósuð.
Þarna nutum við skólasystur henn-
ar góðs af og aldrei stóð á Gunnu að
lána okkur glósurnar sínar. Fljót-
lega fórum við að lesa saman
nokkrar í hóp og gaf það oft tilefni
til frásagna úr tilveru hverrar ann-
arrar og mikið var nú oft hlegið.
Dönsku blöðin voru alltaf til hjá
Gunnu og var það leiðin til að verða
læs á það tungumálið. Við forfröm-
uðumst svo og fluttum úr heima-
vistinni út í bæ og þá varð aðalveru-
staðurinn herbergið hennar Gunnu
í Vanabyggðinni með rauðu þykku
velúrgardínunum, blýantsteikning-
in af Napóleon eftir pabba hennar
og gömlu flottu veggljósin. Plötu-
spilara átti Gunna á þessum á)*um
og var slík eign ekki á allra færi og
oft hljómaði lagið „Georgie Girl“ úr
hljómtælg'unum. Gunnu hafði
áskotnast úr heimahúsum gömul
handsnúin saumavél og var það nú
alls ekki ónýtt, því hjá okkur sem
erum af ‘68 kynslóðinni var til siðs
að ganga í stuttum pilsum á þessu
tímabili og oft var labbað inn í
verksmiðjuna hjá Gefjun og fjárfest
í efnum og síðan var sest við
saumavélina hjá Gunnu. Oft var
farið í Borgarbíó og Gunna var sú
duglegasta að standa í löngum bið-
röðum og verða okkur út um
bíómiða.
Að loknu stúdentsprófi úr MA
‘68 fór Gunna í Kennaraskólann og
lauk kennaraprófi. Starfaði hún síð-
an við kennslu og önnur störf tengd
umönnun barna.
Árið 1983 urðu tímamót í lífí
Gunnu en þá varð hún móðir. Móð-
urhlutverkið tók hún af eins mikilli
ábyi-gð og allt annað og þar sem
hún var einstæð lagði hún á sig
kennslu úti á landsbyggðinni fyrstu
árin til að geta komist yfir íbúð hér
í Reykjavík og tryggt sér og
Brynjólfi öruggt skjól. Þessi ár
voi*u oft erfið einstæðri móður sem
vildi geta gefið syninum allt það
besta. Þó að Gunna byggi við
þröngan fjárhag var helsta hugsun
hennar að miðla öðrum og vera fær
um að gefa. Snemma á ári hverju
byrjaði hún að fara á útsölur og
verða sér úti um tækifærisgjafir
hugsaðar fyrii* Brynjólf og vini
hans, einnig voru systkinabörn
hennar alltaf ofarlega í huga henn-
ar.
Gunna átti safn góðra bóka og las
alltaf mikið. Islenskt mál var ofar-
lega á baugi á áhugasviði hennar og
sjálf talaði hún ákaflega fallegt mál.
Þegar ei*fiðleikar steðjuðu að og
veikindi var það styi-kur Gunnu að
eiga bróður sem stutt
gat við bakið á henni.
Það varð því mikið
áfall þegar Denni
bróðir hennar lenti í
bflslysi fyrir þremur
árum og lést frá eigin-
konu og þremur börn-
um. Gunnar var þá við
eins árs nám í Kenn-
araháskólanum og fyr-
ir konu sem er eins
viðkvæm og hún var
varð henni þetta mikið
áfall og gekk mjög illa
________ að ná jafnvægi á eftir.
Vinátta okkar
Gunnu hefur varað frá fyrstu kynn-
um og hef ég og öll mín fjölskylda
notið vináttu hennar og gjafmildi.
Öllu skyldi muna eftir og engu
gleyma. Þegar barnabörnin komu
skyldi gleðjast og þá var tækifæri
til gjafa. Gunna lagði áherslu á að
halda upp á hátíðir eins og jól og
páska og eldhúsglugginn hennar og
útidyrahurðin báru þess merld.
Löngu fyrir þessar hátíðir var hún
farin að fbndra og undirbúa. Þegar
litið var til Gunnu var heimilið oft
lagt undir barnaleiki, heilu bílalest-
irnar lögðu undir sig þessa litlu
íbúð í Eskihlíðinni, og oft var
stungið að þér óvæntri gjöf. Ekki
er hægt að minnast Gunnu án þess
að tala um kaffi. Sérstakur kapítuli
var að fá kaffi hjá Gunnu, hvort
sem var hennar blanda okkar á
milli kölluð „dýnamít" eða hinar
ýmsu aðrar blöndur.
Síðastliðið ár greindist Gunna
með bráðahvítblæði. Fannst okkur
nú skammturinn orðinn ansi stór
sem henni var ætlaður í þessu lífi.
En baráttuviljinn og krafturinn lét
ekki á sér standa og Gunna fór í
gegnum þessa meðferð ásamt því
að fara til Svíþjóðar sl. sumar f
mergígræðslu. I svartnættinu var
samt tilefni til að gleðjast, þegar
eitt ár var liðið frá því að sjúkdóm-
urinn greindist fannst Gunnu tilefni
til að halda upp á árið sem hún
hafði þraukað með þvi að gefa
nokkrum sem voru í kringum hana
stjaka fyrir teljós.
Þegar hvfld var milli meðferða
var Gunna sæmilega hress og fór-
um við stundum í ökuferðir, þá kom
greinilega í ljós samviskusemin í
Gunnu, því hún skammaðist sín ef
hún myndi hitta fólk sem hún
þekkti ef það sæi hana á ferli og
vera ekki í vinnunni. Lagði hún
mikla áherslu á að fá að vinna sem
fyrst og byrjaði hún meira að segja
mánuði fyrr en henni var leyft og
vann þá launalaust.
Snemma í júní lét sjúkdómurinn
aftur á sér kræla og fréttirnar um
það fékk Gunna sama daginn og
halda skyldi upp á 30 ára stúdents-
afmæli á Kirkjubæjarklaustri. Hún
lét sig hafa það að fara og sagði það
skárri kost heldur en að liggja í
þunglyndi heima. Mánudaginn eftir
var fundað og tók hún þá ákvörðun
að gangast undir erfiða meðferð
sem óvíst var hvernig færi. Bar-
áttuviljinn og krafturinn voru ekki
þeir sömu og í fyrri meðferðinni og
Gunna lést 14. júlí sl.
Kæra Gunna, sámfylgdinni er
lokið. Okkur var báðum orðið ljóst
hversu vináttan var mikils virði í
lífinu og það hvað fólk gefur hvað
öðru af sjálfu sér. Sýn okkar á til-
veruna var samt oft á skjön og sl.
vetur ræddum við mikið um frávik
- hvers vegna sumir væru með-
höndlaðir sem frávik og aðrir ekki
og hver ætti rétt til að tilgreina
ákveðin frávik.
Aldraðri móður þinni, systrum,
mágkonu, systkinabömum og sér-
staklega Brynjólfi votta ég samúð
mína og bið Guð um að styrkja þau.
Kristín Ólafs.
Þótt Guðrún hafi lengi barist við
alvarlegan sjúkdóm kom það samt
á óvart að hann skyldi hafa yfir-
höndina. Og það er erfitt til þess að
hugsa að símtölin verði ekki fleiri,
bíóferðirnar verði ekki fleiri og
samverustundirnar verði ekki fleiri.
Við vorum saman að halda upp á
30 ára stúdentsafmæli á Kirkjubæj-
arklaustri fyrir skömmu, í skugga
yfirvofandi sjúkrahúsvistar hennar.
Þetta verður sumarfríið mitt, sagði
hún. Þegar ég fór kvaddi hún mig á
hlaðinu, óskaði mér góðrar ferðar
og bað mig að fara varlega. Ég
kveð hana nú eftir áratuga vináttu
með söknuði og eftirsjá en eftir lifa
minningar um margar og góðar
samverustundir.
Takk fyrir samfylgdina, Gunna.
Brynjólfí syni hennar, móður og
systrum og öðrum ættingjum votta
ég dýpstu samúð.
Kristín Pálsdóttir.
Kveðja frá Háteigsskóla
Guðrún Brynjólfsdóttir, for-
stöðumaður skólasels Háteigsskóla,
var til grafai* borinn þriðjudaginn
21. júlí. Dauðinn er óumflýjanlegur
og við þurfum öll að lúta í lægra
haldi fyrir honum að lokum. Stund-
um kemur hann fyrr en hans var
vænst og stundum þarf að reyna að
hvetja hann til að koma síðar og
helst ekki fyrr en í fyllingu tímans.
Þeir sem ekki standa í því að
berjast fyrir lífi sínu vita ekki og
skilja ekki hvers konar hetjuskap
þarf til að beijast við dauðann, fyrir
lífinu sem er okkur öllum svo dýr-
mætt. Jafnvel við samstarfsmenn
Guðrúnai* áttuðum okkur ekki al-
veg á hvað þurfti í baráttunni við
hinn illvíga sjúkdóm sem að lokum
hafði betur. Fráfall Guðiúnar kom
okkur kannski einmitt þess vegna
svo á óvart því að barátta hennar
hafði verið svo hetjuleg.
Fyrir rúmu ári tókst hún á við
sjúkdóm sinn og hafði betur og
kom aftur til starfa í janúar á þessu
ári full löngunar og lífsþrár en í
júní hófst baráttan á ný.
Við þökkum henni samstarfið og
gott starf í þágu skólans og yngstu
barnanna í lengdu viðverunni okkar
sem við kjósum að kalla skólasel í
Háteigsskóla. Við þökkum henni
lærdóminn um hvunndagshetjuna
sem við geymum með okkur. Sam-
starfmenn Háteigsskóla votta nán-
um ættingjum og vinum dýpstu
samúð.
Skolastjori.
MARGRET HJORDIS
PÁLSDÓTTIR
+ Margrét Iljördís Pálsdóttir
fæddist á Ölduhrygg í
Svarfaðardal 5. mars 1919. Hún
lést á heimili sínu 9. júlí síðast-
liðinn og fór útför hennar fram
frá Fossvogskirkju 15. júlí.
Mig langar að minnast Margrétar
eða Möggu tengdó eins og við köll-
uðum hana alltaf okkar á milli, en
hún var tengdamóðir elstu systur
okkar.
Það er margt sem ég vil segja við
þig, Magga mln, en fyrst og fremst
viljum við systkinin og móðir okkar
þakka þér fyrir allar stundirnar sem
við áttum með þér og þær voru ófá-
ar. Alltaf var gleðin ríkjandi þar sem
þú varst og því gleymum við aldrei.
Þú skipaðir stóran sess í okkar fjöl-
skyldu, þú varst ein af okkur og
verður alltaf.
Elsku Magga, nú ert þú farin til
fundar við eiginmann þinn og son,
Birgi Runólfsson og Palla, og þeir
taka vel á móti þér. Við biðjum góð-
an Guð að geyma þig, elsku Magga,
og við þökkum þér fyrir allt. Börn-
um, tengdabörnum og öðrum ætt-
ingjum sendum við samúðarkveðjur.
Fyi’ir hönd móður okkar og systk-
ina.
Birna Gunnlaugsdóttir.
t
Minningarathöfn um
SIGURÐ ÓSKAR SIGVALDASON
frá Gilsbakka í Öxarfirði,
fyrrverandi leigubifreiðarstjóra,
Fellsmúla 14,
fer fram frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 22.
júlíkl. 15.00.
Jarðsett verður að Skinnastað, Öxarfirði,
laugardaginn 25. júlí kl. 14.00.
Sesselja Sigvaldadóttir,
Rakel Sigvaldadóttir,
Ari Jóhannesson.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför elskulegs eiginmanns míns,
föður okkar, tengdaföður, afa og langafa,
KRISTJÁNS M. KRISTJÁNSSONAR
fyrrverandi kaupmanns,
Borgarholtsbraut 1,
Kópavogi.
Sérstakar þakkir fyrir heimahjúkrun og til
starfsfólks Vífilsstaðaspítala fyrir einstaklega
góða umönnun.
Reinholde Konrad Kristjánsson,
Hans Konrad Kristjánsson,
Kristján Brynjólfur Kristjánsson,
Brynhildur Kristjánsdóttir,
Kristbjörg Jóhannesdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við and-
lát og útför ástkærs eiginmanns míns, föður,
tengdaföður og afa,
ANDRÉSAR ERLENDSSONAR,
Heiðarbraut 8,
Keflavík.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Landspítalans,
deildar 11E, fyrir hlýhug og góða umönnun.
Hjördís Guðmundsdóttir,
Birna Andrésdóttir, Kristinn Kristinsson,
Magndís Andrésdóttir, Einar Hannesson,
Oddný María Kristinsdóttir
og aðrir aðstandendur.
+
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
vinarhug við andlát eiginmanns míns,
SVEINBJÖRNS GUÐMUNDSSONAR,
Kópavogsbraut 1b,
Kópavogi.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Sunnuhlíðar.
Ingibjörg Kristjánsdóttir.
+
Innilegar þakkir færum við öllum þeim er sýnt
hafa okkur samúð og vinarhug við andlát og
útför
GUNNARS SKJALDAR JÚLÍUSSONAR.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Dalbæjar, Dal-
vík, fyrir góða umönnun.
Systkini og aðrir vandamenn.
Lokað
Svæðisskrifstofa málefna fatlaðra Suðurlandi verður lokuð eftir
hádegi í dag, miðvikudag, vegna jarðarfarar
HELGU EIRIKSDÓTTUR, frá Bóli.
Svæðisskrifstofa málefna fatlaðra Suðurlandi.